The Sound - All Fall Down (1982)

tja, die producties staan vaak wat minder ter discussie.

Yep. Het feit dat Korova meer geld in E&B stak, frustreerde Borland & co, zo blijkt uit - naar ik meen - een relatief recent interview met BI Marshall (de eerste toetseniste). Het debuut Jeopardy is een veredelde demo waar Korova geen cent heeft ingestoken. De opnames stammen al van voor het tekenen van het contract met Korova. Borland & Co dachten dat ze op kosten van Korova opnieuw de studio in zouden gaan om Jeopardy opnieuw op te nemen, maar dat vond Korova niet nodig.

Waarde Premo, mag ik u gelet op uw waardering voor dit album vriendelijk doch dringend adviseren asap het dichtsbijzijnde Schoonenberg filiaal te bezoeken. Mss dat de eerste hulp van het Martini gelet op dit uur van de dag te prefereren valt. Dank u!

Haha, de Sound-maffia. Ze doen hun naam met de geluidskwaliteit van hun albums geen eer aan. Verder word ik gewoon niet gegrepen door Borland in al zijn mistroostigheid. Ik kan FTLM nog wel smaken, maar Jeopardy en deze vind ik nogal vlak klinken. Heb daar al heel wat discussies met mijn broer over gehad (wel Sound fan) en hij snapt niet waarom ik deze band niet op handen draag, terwijl onze muzieksmaak behoorlijk in de pas loopt met elkaar.

Ik kan dit album nu niet meer op wetenschappelijk verantwoorde wijze (= hoog volume) draaien zonder wederhelftelijke toorn te wekken (en zulks is een kostbare zaak). Morgen meer

Qua klank, productie, kan ik je wel volgen. Maar de diepgang van deze acht ik hoger dan FTLM.

Jeopardy is, zoals Chameleon Day eerder meldde, een veredelde demo. En dat is godvergeten jammer. Maar heeft ook zn charme.

Uit het blote hoofd: Monument en Where the Love Is zijn mijn faves; Glass and Smoke vlak erna.

Als je HuH hoort - vol, dynamiek, je zit echt 'in het album' - zou je willen dat FtLM dezelfde treatment had gekregen; was het een stuk voller en directer geweest.

E&tB waren behoorlijk populair in de UK, terwijl The Sound meer aansluiting vonden op het Europese vasteland. Wellicht dat dat voor Korova de reden was om niet teveel te investeren in de band. Korova was met name op de UK georiënteerd.

Ik denk eerder nog dat het geld ook gewoon op was.

HUH is overigens wel een topproductie - die dynamiek in de opnames (die Mju terecht roemt ) is mss wel ongeëvenaard in post-punk land. De productie van FtLM vergelijken met die van HUH is lijkt me dan ook niet op zijn plaats. Neemt niet weg dat de productie van FtLM het ook aflegt tov bijv. 17scs, Unknown Pleasures, Empires & Dance, October, Fiction etc. Jammer.

Hier vinden we elkaar weer

Ja, snap ik ook niet helemaal.. zeker omdat je enkele geweldige dingen in je top10 hebt staan en ik je muzieksmaak ook meestal wel deel. Dit zal dan wel een van die missers zijn die de regel bevestigen dat er altijd uitzonderingen zijn

Je lijkt m'n broer wel
Misschien ben ik wel iets te streng geweest. Door de Sound KO ben ik de albums weer wat intensiever gaan herbeluisteren en op dit album staan in principe wel heel aardige songs, alleen mijn punt van slordige afwerking van de composities en algehele productie blijven staan, verhoogd naar 3*.

Een wezenlijke verhoging is dat nu ook weer niet.

Is er ook een Sound KO? Damn gemist!

The greatest hits of The Sound, is natuurlijk gewoon een KO en dat leidt tot vermakelijke reacties van de Sound-maffia in dat topic

Je doelt op alle drank die er doorheen gaat?

Goedkope witte wijn, net als bij Borland?

The Sound Maffia ? Zo komt het her en der wel een beetje over, maar ik heb goeie 'guns' en schiet gewoon terug .

Guns of Brixton

In dit topic "Monument" 2 punten gegeven, dus zo'n Sound-hater ben ik zeker niet

Dat is ook wel duidelijk, maar die productie he? Schoonenberg kan er wel bij janken

Ach, deze productie is toch niet helemaal huilen met de pet op? Heeft z'n eigen charme.

Vind ik ook! Het materiaal is gewoon geweldig, welke knop ook is ingedrukt! Productie liposuctie

Dit album vind ik toch iets minder dan de 2 voorgangers ondanks enkele zeer fraaie nummers zoals Monument, Where The Love Is en de schitterende afsluiter We Could Go Far.
Van de bonusnummers vind ik Plenty met dat geweldige baswerk een uitschieter.
Ik kan mij vinger er nog niet op leggen waarom dit album mij wat minder in de greep houdt maar prefereer in ieder geval het eerdere werk.
Ben wel als een kind zo blij met The Sound Box met alle extra"s zoals bonusnummers & BBC sessions.
Voor mij nu al de koop van het jaar.

Het is altijd vermakelijk om te lezen over de produktie van een bepaald album. Ook bij dit album. Vroeger luisterde ik altijd naar de muziek van The Sound en naar de stem van Adrian. Nog steeds! Waarom had ik toch nooit door dat de productie maar zo zo was? Luister ik niet technisch genoeg of is mijn installatie zo brak? En toch sprak The Sound mij altijd meer aan dan E&tB e.a.
Misschien kwam/komt het wel door het feit dat Adrian zo dynamisch was... ook zonder al die dynamiek. Wie zal het zeggen. Ik zal ook deze weer binnenkort in de top 10 in slingeren. Het blijft een prachtalbum met enkele van de allermooiste nummers van Het Geluid: "Monument", "We Could Go Far" en "Where the Love is"!

Calling the New Tune doet me altijd denken aan de Human League. Vooral gepast op de plaat Dare! Do I smell some New Romantic

Monument, Where the Love Is en Glass and Smoke zijn verder pareltjes. Ook de afsluiter is van ongekende schoonheid.

Niets mis met uw oren, Leeds! Een bezoek aan het meest naastgelegen filiaal van Schoonenberg is niet nodig!!

Neenee, helemaal niet. Nooit naar Dare geluisterd? Calling the New Tune kon zo op Dare staan.

Onlangs aangeschaft als onderdeel van The Sound - Jeopardy / From the Lion's Mouth / All Fall Down ..... Plus (2014).Lekker goedkoop voor het vele materiaal en ook omdat All Fall down één van de weinige Sound platen is die ik nog niet kende.
Eerste indruk,goede plaat die op het eerste gehoor kwalitatief (misschien) ietsje minder is als Jeopardy/From the lion's mouth maar ik moet er wel bij zeggen dat ie per luisterbeurt beter bevalt dus de score zou nog wel eens kunnen oplopen.
Voorlopig 3,5 sterren en Where the Love Is,Party of the Mind (vooral door de tekst) en het snijdende Glass and Smoke als uitschieters.
En ach de wat minimale productie heeft zeker z'n charme en doet zo goed als niets af aan songs op dit album.Aan de andere kant hoor ik ook wel het verschil met een vergelijkbaar album als Heaven up here dat voor mij mede daardoor net weer een treetje hoger staat.
Hoe dan ook prachtige New wave uit de zo rijke,vroege tachtiger jaren.

3de prachtig album uit het boxje ! Hier staan enkele prachtige nummers op zoals Where The Love Is en We Could Go Far. Voorlopig een 4, maar misschien dat ie de 4.5 score van FTLM haalt na wat meer draaibeurten.