The Cure - Standing on a Beach (1986)

Ik ken ongeveer de helft van de nummers, maar vrees niet, ik zal niet stemmen

Typisch een love it- hate it bandje denk ik.

Deze cd wil ik hebben. Ik ken niet veel van the Cure, maar nummers als a Forest en Close to Me (en ook leuk gecoverd door the Get-Up Kids) vind ik echt ontzettend goed.

Als je maar 1 album van the cure wil hebben zou ik je deze aanraden.

Ik heb deze plaat toendertijd expres gekocht op cassette omdat op kant B een hoop B-kantjes stonden/staan, (da's logisch, citeer ik hier El Salvador) met topnummers als New Day, The Exploding Boy en Do The Hansa. Cassette is ondertussen gaar maar, halleluja, The Cure heeft meer compilaties en op Join The Dots (een CD!) staan ook al die B-kantjes (en meer leuks)

Geweldige verzamel cd van een geweldige band.
Met name de eerste 5 jaar van hun carriëre vind ik The Cure op hun best. De donkere onheilspellende sound vind ik prachtig.
Gelukkig zijn er een aantal nummers uit deze New Wave periode op deze cd gezet, wat voor mij het échte Cure geluid is.
De laatste 7 nummers vind ik jammer genoeg wat slappe pop-songs, dat had voor mij niet gehoeven.

bij die laatste 7 nummers staan wel een paar van hun beste werkjes op, lijkt me
"the caterpillar", "close to me" en "inbetween days" zijn volgens mij toch hoogtepunten uit hun oeuvre

vooral van "the caterpillar" word ik altijd vrolijk

Ideale "leer-The-Cure-kennen" cd.

Ja, maar er ontbreekt wel een heleboel hoor.
En ik deel de mening niet van menigeen dat Close to Me zo´n lekker nummer is. Ik vind het één van hun mindere. Maar dat geheel terzijde.

Ik vind juist de eerste helft van dit album magistraal.
10.15, Boys Don't Cry, Play For Today en het sublieme Charlotte Sometimes zijn mijn favorieten.

Van de tweede helft vind ik vooral In Between Days en A Night Like This erg goed.

Wel waren ze later in hun carriere wat al te nadrukkelijk bezig met hits te creeren en dan slaan ze wel eens te ver door.

Uiteraard ontbreekt er een heleboel (is logisch bij een Singles-album), maar het is wel een vrij toegankelijke cd die de drang om meer van Robert Smith en co te beluisteren kan aanmoedigen.

Eens! En als je die drang niet kan onderdrukken en je gaat je Cure-verzameling uitbreiden, zal je er achter komen dat van bijna alle albums de minste nummers zijn uitgebracht op single. The Cure vind ik geweldig, de keuze voor de singles heb ik nooit begrepen.

Nou, van 17 Seconds (A Forest en Play for Today) en Faith (Primary en Other Voices) begrijp ik ze wel. Van Pornography (Hanging Garden) zeker niet.
Het schijnt dat Robert Smith zich niet met de singlekeuze bemoeide in het verleden, dat deed Fiction.

Van The Top, Kiss Me (3x) en The Head on the Door begreep ik ze ook niet.
Nou heb ik Robert Smith ook nooit in staat geacht dit soort keuzes te laten maken.

Het interesseerde hem niet. Vergis je niet in hem, Ray. Hij is een gewiekste zakenman.

Binnen de dingen die hem interesseerden ja. de band dus. Hij heeft wat ruzie lopen maken met zijn makkers hoor. Oeioei. Geen makkelijk baasje.

Opvallend, ik vind The Cure nu net een band waarvan ik de singles wel begrijp. Het doel van een single is niet per definitie het beste nummer, maar vooral ook een nummer kiezen dat mensen nieuwsgierig maakt naar het album. Vaak kies je daar de toegankelijker nummers voor. Nummers die niet een stuk of tien luisterbeurten nodig hebben voordat het kwartje valt. En bij sommige Cure albums (The Head on the Door als duidelijkste voorbeeld) vind ik zelfs dat de beste nummers de singles zijn geworden.

Ik vind The Head on the Door misschien wel hun beste album, maar Close To Me skip ik altijd. Heb ik helemaal niets mee. Inbetween Days vind ik ook al geen topper. En daar staan er genoeg van op dat album.

Ik deel je mening niet. Ik vind het verre van hun beste album en vind Close to Me en Inbetween Days twee van de drie uitschieters op die plaat.

Smaken he. Wat doe je er aan.
Mijn toppers zijn Sinking, A Night Like This en Push. Voor wat het waard is.

Ik wil trouwens niet de flauwerik uithangen maar je hebt je stem verlaagd naar 3,5. Er zijn Cure albums die je hoger hebt gewaardeerd. Maar dat terzijde.

Sinking ben ik met je eens.

Grappig, ik deel allebei jullie mening. Head on the Door is zeker niet hun beste album, wel het meest commerciele. En Sinking, A Night Like This en Push vind ik ook de sterkste nummers.

Lekker he, op zo´n zaterdagavond even The Cure en Simple Minds over tafel gooien.

Ik voel me weer twintig

Heb ik vaker na een paar biertjes en een discussie over die goeie ouwe tijd.

Dit is een prachtige verzamelaar met een prachtig front. Had zomaar een cover van Smiths kunnen zijn.

Zonder de andere nrs tekort te doen: ik vind A Night Like This een bijzonder mooi nummer.

Inderdaad, de cover doet erg aan The Smiths denken

Leuke compilatie, veel mensen kochten deze indertijd om in ieder geval op de hoogte te zijn van deze band. Maar er staan beslist niet de beste nummers op van ze, ook niet van die tijd. Maar het zijn dan ook de singles Een erg goed nummer hier is natuurlijk Charlotte Sometimes.

Ik vind die blurry hoezen van 17 seconds, pornography, faith en head on the door trouwens mooier dan deze hoor

Idd Charlotte Sometimes

Nu je het zo zegt, inderdaad. Smiths zijn overigens ook beregoed.
En dit is een fijne verzamelaar.

Sublieme verzamelaar!!!
Maar ik had destijds de K7-versie, en die is eigenlijk véél interessanter want die bevat ook alle B-kantjes!!! En bij die B-kantjes horen dan juweeltjes zoals "Mr. Pink Eyes", "Throw your Foot", "Another Journey By Train", "Cold", "A Few Hours After This", "The Exploding Boy" en vooral "New Day" en "Man Inside My Mouth"... Maar die vind je ook allemaal terug (en nog meer moois!!!) op de recent verschenen ultieme, schitterende fantastische CD-BOX "Join The Dots" !!