The Cure - Standing on a Beach (1986)

Prima single-verzamelaar van de beginperiode van deze gezichtbepalende band voor de New Wave begin jaren '80. Een beetje (muziek)liefhebber heeft 'm in de kast staan.
N.b. Prima kop toch op de voorkant?
Mijn favo's: 10.15 Saturday Night en Jumping Someone Elses Train (gewoon basic rock 'n roll dus eigenlijk........besef ik mij terwijl ik dit intyp.... )

Niks mis mee, zijn ook mijn favorieten (en Boys Don't Cry is mijn favoriete album)

A forrest wow. Wat een nummer, dat ik nog nooit de lange veresie hebt gehoord. The cure is voor onbekend terien dus ik dacht ik start hier mooi mee. Goede keus, wat een singles.

Inderdaad een goede keus.
Begon ik ook mee, en op basis van deze cd wil je hun werk absoluut uitspitten!

Ja, en de timing was ook meer dan perfect: The Head On The Door was het eerste wereldwijde succes met grote hits en dit was daarna zowel commerciëel als cultureel gezien een meesterzet, zodat The Cure ook de meer 'muzikale' nieuwe zieltjes won en zo hun credibility vergrootte met de eerdere nummers.


Voor een verzamelaar van The Cure vind ik deze absoluut passend.

Hij heeft wel een aantal zeer begrijpelijke keuzes gemaakt, hoor. Vooral wat betreft Lol Tolhurst.

Mah.....ik hou het denk nog een tijdje bij deze

De plaat waarmee ik een jaar of 10 geleden voor het eerst met the Cure kennis maakte. Ik raakte ik op slag verslingerd aan deze verzamelaar. Wat heb ik 'm stukgedraaid. Vooral de eerste songs, waar alles nog lekker crappy klinkt, met het lekkere hakdrummen van Tolhurst.. Ik ben er 18 maart bij in de Ahoy!!

****1/2

Een goede singletjes verzamelaar van The Cure. Man, hier staan een paar nummers op die steengoed zijn A Forest, Primary en Charlotte Sometimes, ik hou echt van die donkere jaren 80 sound, die super gitaarrifs en het zware basgitaar werk.
Samen met Siouxsie & The Banshees zijn de Cure wel 'de' vertegenwoordigers van de post - punk en new wave, en zijn ze ook wel naar mijn mening de hoogtepunten uit de 80's

5,0*

Deze moet dringend eens geremastered uitgebracht worden, liefst in dubbelcd versie, met de b-kantjes, zoals de cassette versie. Ik beschouw dit als één van de beste verzamelalbums allertijden, net zoals 'The Singles' van The Smiths.

Ben toch bang dat dat niet gaat gebeuren. De b-kantjes zijn recentelijk nog uitgebracht op de box set Join The Dots. Deze samen met Galore geremastered als een dubbel-cd zou wel leuk zijn.

Galore samen met deze als dubbelcd zou voor mij het ultieme verzamelalbum zijn want die Greatest Hits van the Cure is maar slordig. Ik moet me die box ook eens aanschaffen, al is het alleen maar voor de eerste cd.

Uitstekende singles-verzamelaar van één van de meest belangwekkende new wave-bands onder leiding van de altijd grillige Robert Smith, wiens gitaargeluid en klagende stem uit de duizenden te herkennen zijn. Het controversiële "Killing an Arab", "Primary", "The walk", "Inbetween days" en vooral het erg mysterieus klinkende "A forest" zijn all-time classics.
Je moet van the Cure echter méér dan deze verzamelaar in het bezit hebben, "17 seconds", "Faith" en "Disintegration" zijn zeker aan te bevelen.

@ MartinoBasso: De andere cd's zijn ook de moeite waard, hoor.

In het verleden heb ik alle Cure-LP's netjes gekocht en om de verzameling compleet te maken ook deze singles-verzamelaar met klaphoes aangeschaft.
In OOR zag ik later een advertentie van de MC met moeilijk te verkrijgen experimentele b-kantjes staan en na veel zoeken ook gevonden:

I'm cold
Another journey by train
Descent
Splintered in her head
Mr. Pink Eyes
Happy the man
Throw your foot
The exploding boy
A few hours after this
A man inside my mouth
Stop dead
New day

Op de MC ontbreken: '10:15 saturday night', 'Play for today', 'Other voices' en 'A night like this'.

Na 'Destintegration' ben ik afgehaakt, maar de verzamelaar 'Galore' heb ik nog wel gekocht. Toch vind ik dat deze verzamelaar de meest memorabele Cure-momenten bevat.

Met deze ben ik naar The Cure gaan luister (als in albums). Van mijn pa gejat, net als A Hatful of Hollow. Ik weet nog dat ik deze zou oud vond klinken maar toch zo nieuw na alles wat ik toen luisterde. Het was verfrissende muziek dat mooi was maar ook goeie teksten had

Niks mis met deze verzamelaar. Het zijn singles (geen best of) en dat betekent dat voornamelijk de bekende vrolijke Cure liedjes voorbij komen. Er is ook veel aandacht voor de oudere werken, maar het zwaardere werk ontbreekt dus. Er staan weinig missers op, hoogtepunten zijn er veel meer.

Other Voices en Charlotte Sometimes zijn anders behoorlijk zwaar. Dit is zeker geen luchtige verzamelaar.

Er staan zowel luchtige nummers (tracks 13 t.e.m. 16) als zwaardere (tracks 8 t.e.m. 10). Dit is dus wel een representatieve verzamelaar van the Cure.

Is deze afbeelding de lp-hoes?
Zo ja, dan vind ik de cd-cover eigenlijk veel gaver.

Dit is inderdaad de lp-hoes.

Vandaag voor 6 euro via Marktplaats dit album aangeschaft. Was al bekent met de nummers maar vind dit album nog steeds prima klinken. Wat een heerlijk basgitaar!
Ik vind de man op de CD hoes er trouwens veel ouder uitzien dan op de LP hoes.

Mooie bloemlezing.

Je hebt verzamel albums, Je hebt crappy verzamel albums en je hebt echt heel goeie classe verzamelalbums.. deze behoort mijn idee tot de derde categorie,

Van The Cure was dit toen beslist de beste die men kon uitbrengen.
Nu zou een prachtige dubbele, ge-update verzamelaar zeker op zijn plaats wezen, toch?

Als men al wil updaten moet men gewoon wachten tot er een vervolg gemaakt kan worden voor Galore. Dit is simpelweg onverslaanbaar als verzamelaar. You don't fuck with this.

Toch wel jammer dat One Hundred Years hier niet op staat.

Ik blijf het ontzettend leuk vinden om al die non-album-nummers hierop te horen. Mede daaraan ontleend deze verzamelaar z'n status, vind ik.

Dat is zeker waar, en als Cure fan brand ik gewoon nog een extra best of met alle andere nummers die ik wil horen (al is 1cd meestal tekort)

Er is trouwens een Duitse persing met twee nummers meer: De b-kantjes I'm Cold en Another Journey By Train.