menu

Donald Fagen - The Nightfly (1982)

mijn stem
4,00 (322)
322 stemmen

Verenigde Staten
Jazz / Pop
Label: Warner Bros.

  1. I.G.Y. (6:05)
  2. Green Flower Street (3:40)
  3. Ruby Baby (5:38)
  4. Maxine (3:50)
  5. New Frontier (6:23)
  6. The Nightfly (5:45)
  7. The Goodbye Look (4:47)
  8. Walk Between Raindrops (2:38)
  9. True Companion * (5:10)
  10. Green Flower Street [Live] * (4:26)
  11. Century's End * (5:33)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 38:46 (53:55)
zoeken in:
avatar van Broem
4,0
kaztor schreef:
(quote)


De lage tonen. Het klinkt erg clean.
Het basgeluid is als pasteltintjes op een verfdoek in plaats van vette klodders.


Wellicht dat het woord subtiel beter op z'n plek is. THE Nightfly blijft een audiofiel hoogstandje. Met het laag/bas is niks mis mee. Zoals altijd bij het werk van Steely Dan en solo is de productie van buitengewone kwaliteit.

5,0
[quote]Broem schreef:
(quote)


Wellicht dat het woord subtiel beter op z'n plek is. THE Nightfly blijft een audiofiel hoogstandje. Met het laag/bas is niks mis mee. Zoals altijd bij het werk van Steely Dan en solo is de productie van buitengewone kwaliteit.[/quote]


avatar van kaztor
5,0
Ik zeg ook niet dat er iets mis mee is, het klinkt... apart , anders, maar zeker niet slecht!

avatar van Rinus
3,0
Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind het eigenlijk best wel een"overgewaardeerd" album. Ja, het klinkt lekker, maar de singles van het album zijn de beste nummers. Draai het bij tijd en wijlen wel eens, maar het ligt niet vaak op de draaitafel (ja, ik heb het op vinyl).

5,0
Rinus schreef:
Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind het eigenlijk best wel een"overgewaardeerd" album. Ja, het klinkt lekker, maar de singles van het album zijn de beste nummers. Draai het bij tijd en wijlen wel eens, maar het ligt niet vaak op de draaitafel (ja, ik heb het op vinyl).


Klopt het ligt aan jou

avatar van Hans Brouwer
Rinus schreef:
Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind het eigenlijk best wel een "overgewaardeerd" album.......
Inderdaad Rinus, dat ligt aan jou .

avatar van Hakuna
4,5
Mooie gelegenheid rond deze tijd om eens zelf iets over dit albun te schrijven, met op de achtergrond de CD opstaan. Het album hoorde ik voor het eerst bij Wim V Putten en doordat ik de sound destijds nogal gladjes en gelikt vond klinken heb ik het album ten onrechte nooit de aandacht gegeven die het verdiende, maar ik was in '82 dan ook pas rond de 17 jaar en toen was het bij mij toch meer (symphonische) rock wat de klok sloeg. maar toch als ik op de radio of elders nummers van dit album hoorde herkende ik toch het typische Fagen geluid. Toch maar eens een paar jaar later uit de plaatselijke fonotheek de LP geleend en eens de herkansing gedaan, en toen was ik min of meer verkocht van de verborgen kwaliteit van dit album. Gezien de bezetting met veel grote namen uit de jazz en fusionwereld kan het ook niet anders dat dit album uiteindelijk een klassieker geworden is tussen pop en jazz.
Anno 2014 komt deze CD dan ook regelmatig in mijn CD speler gedurende de nachtelijke uren dat ik nog op ben.
Voor de liefhebbers is het heel interessant dat je het liefst de eerste of vroege CD persingen hebt, zeg maar de zg '' Target'' CD van Warner made in W Germany, dus niet die gewone heruitgaves van Wea/Warner met de zilverkleuige labelzijde die sinds 1990 vrij goedkoop worden verkocht.

Een midnight masterpiece die minstens een 4,5 verdient.

5,0
mooi stukje Hakuna. Probeer ook eens de andere meesterwerken van Oom Donald

avatar van Tony
4,5
Hakuna schreef:
Voor de liefhebbers is het heel interessant dat je het liefst de eerste of vroege CD persingen hebt, zeg maar de zg '' Target'' CD van Warner made in W Germany, dus niet die gewone heruitgaves van Wea/Warner met de zilverkleuige labelzijde die sinds 1990 vrij goedkoop worden verkocht.

En waarom is dat dan zo interessant?

avatar van Hakuna
4,5
Tony schreef:
(quote)

En waarom is dat dan zo interessant?


Omdat deze doorgaans mooier en beter zijn afgewerkt dan al die zg midprice CDs die later zijn heruitgegeven. Bij die herdrukken hebben ze echt bezuinigd op alles, zo zijn die latere CDs dunner, het papier van de boekjes en back cover is dunner en soms zijn veel heruitgeves vaak geremasterd.
Vergeet niet tot pak 'm beet eind jaren '80 was Compact Disc nog een redelijk luxe product dat in verhouding tot LPs nog vrij duur was en daar kreeg je nog kwaliteit voor, later toen de CD algemeen ingeburgerd was daalden de prijzen en ook de kwalteit door de massaproductie.

Dit soort CDs zijn nou mijn favorieten.

Keith Hirsch's CD Resource » Target CDs - keithhirsch.com

The Target CD Collection - thetargetcdcollection.com

The First Pressing CD Collection - thefirstpressingcdcollection.com

The First Pressing CD Collection: Polydor / RSO - Red Face - thefirstpressingcdcollection.com

avatar van Broem
4,0
Hakuna schreef:
(quote)


Omdat deze doorgaans mooier en beter zijn afgewerkt dan al die zg midprice CDs die later zijn heruitgegeven. Bij die herdrukken hebben ze echt bezuinigd op alles, zo zijn die latere CDs dunner, het papier van de boekjes en back cover is dunner en soms zijn veel heruitgeves vaak geremasterd.
Vergeet niet tot pak 'm beet eind jaren '80 was Compact Disc nog een redelijk luxe product dat in verhouding tot LPs nog vrij duur was en daar kreeg je nog kwaliteit voor, later toen de CD algemeen ingeburgerd was daalden de prijzen en ook de kwalteit door de massaproductie.

Dit soort CDs zijn nou mijn favorieten.

Keith Hirsch's CD Resource » Target CDs - keithhirsch.com

The Target CD Collection - thetargetcdcollection.com

The First Pressing CD Collection - thefirstpressingcdcollection.com

The First Pressing CD Collection: Polydor / RSO - Red Face - thefirstpressingcdcollection.com


Dat zijn nog eens interessante links. Erg leuk te lezen. Thank's

avatar van Hakuna
4,5
Broem schreef:
(quote)


Dat zijn nog eens interessante links. Erg leuk te lezen. Thank's


En zo ziet die Target CD van Donald Fagen eruit, deze eerste uitvoering heb ik zelf ook. Op mijn CD staat op de onderkant langs de rand ''Made in W Germany by Polygram'' dat betekend dat deze is geperst in de tijd dat Warner nog CD maakte onder licencie van Philips. Later hebben ze dat Polygram weggelaten, en dat is dan de tweede druk uit de Target CD reeks. Het matrixnummer bij de eerste persing eindiigd doorgaans met #01 en #02. Soms met #03.

The Target CD Collection: Fagen, Donald - thetargetcdcollection.com

avatar van Broem
4,0
Hakuna schreef:
(quote)


En zo ziet die Target CD van Donald Fagen eruit, deze eerste uitvoering heb ik zelf ook.

The Target CD Collection: Fagen, Donald - thetargetcdcollection.com


Nou, ik heb weer wat te doen. Dat wordt nachtwerk

avatar van Marco dB
4,5
Leuk hoor, Target-cd's zijn het nieuwe vinyl??

avatar van Tony
4,5
Ja, haha, ga mijn collectie ook maar eens aan een onderzoekje onderwerpen. Doosje uit de kast, doosje open, nee, da's 'n non target, doosje dicht.... En dat tig keer. Leuk Hakuna, bedankt he!

avatar van Hakuna
4,5
Broem schreef:
(quote)


Nou, ik heb weer wat te doen. Dat wordt nachtwerk


En hoever ben je gekomen, kun je de komende nacht met Nightfly luisterend zoeken naar ''Blue Swirls'', ''Red Polydors'', Green Arrows'' en '' Black Triangle'' CDs.

avatar van musician
4,0
Het is een heel werkje, maar het is inderdaad "grappig" om even te zoeken of je nog target cd's hebt. Ik moet zeggen er heel veel in de loop van de tijd te hebben vervangen door digitaal geremasterde versies.

The Nightfly kan gemakkelijk een target cd zijn, want volgens mij nog steeds niet geremasterd.
De vraag bij die targets is of er sprake is van een gadget of dat het ook muzikaal inhoudelijk meer te bieden (had) dan de latere generatie cd's.

Ik vind, en spreek uit proefondervindelijke ervaring, de eerste generatie cd's over de hele lijn nogal "dof" klinken. Toen ze de LP vervingen was het een hele ervaring en wist je niet beter. Later, met de nieuwe generatie cd's, bleek opeens hoe het eigenlijk had moeten klinken. Namelijk rechtstreeks vanuit de studio in je speler.

Dat maakt het bezit van target cd's wel leuk, als hebbeding, maar het is kwalitatief, ondanks "dikker" en "zwaarder" van aard, qua geluid niet per se beter. Uitzonderingen daargelaten.

Donald Fagen had met The Nightfly één van de allereerste digitale opnames en is om die reden nooit meer "aangepakt". Dat maakt dat het album al die tijd hetzelfde is blijven klinken en dat is (inmiddels) vrij uitzonderlijk.

WPE
Ach, ik vind dit echt een van de beste solo albums van Donald Fagen. Er zouden er nog een paar volgen, maar die lagen allemaal in dezelfde stijl/lijn als deze, en dit klinkt echt goed. Sterke nummers, heerlijk relaxed gezongen, jazzy. Prima album.

avatar van Jan Wessels
Hakuna schreef:
Voor de liefhebbers is het heel interessant dat je het liefst de eerste of vroege CD persingen hebt, zeg maar de zg '' Target'' CD van Warner made in W Germany, dus niet die gewone heruitgaves van Wea/Warner met de zilverkleuige labelzijde die sinds 1990 vrij goedkoop worden verkocht.


N.a.v. deze posting toch eens even mijn cd's nagekeken omdat ik sommigen al sinds de jaren '80 bezit of later tweedehands heb aangeschaft. Welgeteld twee treffers: Howard Jones' Human Lib en de O.S.T. Das Boot als "target" CD's.

Ringostar
fantastisch album met een geweldige geluidskwaliteit

avatar van Marco van Lochem
4,5
In 1981 gingen Donald Fagen en Walter Becker uit elkaar en kwam er een einde aan 10 succesvolle Steely Dan jaren, met enkele hits en 7 prachtige albums. Donald Fagen begon met zijn solo album, dat op 1 oktober 1982 werd uitgebracht. “THE NIGHTFLY” groeide vrijwel meteen uit tot een klassieker, waarop Fagen zijn grote talent liet horen op 8 prachtige gecomponeerde, ingespeelde en geproduceerde songs. De inmiddels 70 jarige zanger, toetsenist en componist liet het album produceren door Gary Katz, die ook alle Steely Dan albums produceerde. Het naar jazz neigende geluid geeft het album een heerlijke laid-back sfeer, maar ook westcoast is niet ver weg. Met de single “I.G.Y.” gaat het album fantastisch van start en geeft meteen aan wat je van de rest kunt verwachten. Heerlijke “feel” in dit nummer, dat zelfs in Nederland in de Top 40 wist te komen. De 2e single was “NEW FRONTIER”, dat bleef steken in de tipparade. Ook dit nummer heeft een lekkere beat en dito “feel”. Door die “feel” heeft het hele album een positief geluid en draagt het bij aan een goed humeur. Het zit allemaal knap in elkaar, soms wat bijzondere arrangementen, maar het is van de eerste tot de laatste minuut een uitermate knap staaltje pop/rock/jazz en Donald Fagen liet ook meteen horen, zonder zijn vaste maatje Walter Becker te kunnen. In 2000 kwamen zij echter weer als Steely Dan terug met “TWO AGAINST NATURE” en vanaf dat moment wisselde Fagen zijn solo carrière af met Steely Dan. Dat is nu echter voorbij, aangezien Becker in september 2017 overleed. “THE NIGHTFLY” zal waarschijnlijk zijn grootste solo succes blijven…geen schande overigens!

avatar van adri1982
3,0
Afgelopen koningsdag (27 April) kocht op I.G.Y. en The Nightfly na, dit album blind. Ik denk nu dat ik dat beter niet had kunnen doen, mede omdat het album erg jazzy klinkt.
Het muziek zit op zich wel goed in elkaar, maar ook is het dat een aantal nummers op dit album behoorlijk langdradig zijn. I.G.Y. en The Nightfly zijn de beste nummers op dit album, en New Frontier komt als enige van de andere nummers er een beetje van in de buurt. En NF was zelfs beter geweest als het nummer van zo'n vier minuten was ipv. ruim zes.
Jammer, want ik ken Donald Fagen juist als de helft van de rockband STEELY DAN, die met Can't Buy a Thrill in 1972 een heel goed album uitbracht.

avatar van Wandelaar
Ik denk dat ik je teleurstelling begrijp, adri1982. Natuurlijk zit het wel goed in elkaar, maar de steriele sound ligt ook mij zwaar op de maag. I.G.Y en het titelnummer zijn inderdaad nog het best, maar bij Ruby Baby of Walk Between The Raindrops wordt ik erg nerveus van dat jazzy springerige orgeltje. Ik mis het rockelement.

Fagen zingt perfect maar met een koele afstandelijkheid die me afschrikt. Het is ook allemaal zo gladgestreken opgenomen: geen kreukje, geen deukje, geen barstje en daardoor bijna bovenmenselijk.
Duidelijk is nog wel de connectie met Steely Dan, maar o, wat zijn we ver van Can’t Buy a Thrill.

The Nightfly is een klassieker, en een knappe plaat, maar het kan mijn hart niet verwarmen.

avatar van WoNa
5,0
Het is 1982 en ik koop mijn tweede jazz album en daar is het ook ongeveer bij gebleven. De andere is die totaal uit het niets komende, vierde LP van Joe Jackson uit 1981 , 'Jumping Jive'. The Nightfly is een absoluut meesterwerk. Een plaat die ik ook 37 jaar na dato nog steeds met heel veel plezier draai en eigenlijk minstens met net zoveel plezier als toen.

Natuurlijk de twee singles zijn de ontzettend goed, met 'New Frontier', met dat telkens voorwaarts oprukkende ritme voorop. Daarachter zit echter niet 'I.G.Y', maar 'The Nightfly', het titelnummer. Zoals alle nummers op deze plaat voorbij perfect uitgewerkt. Alles klopt op The Nightfly, nog meer dan ooit bij Steely Dan. Vergeleken bij de laatste plaat van de band (toen), 'Gaucho', is The Nightfly in alle opzichten beter. Songmateriaal, melodie, uitwerking, dit is perfectie. Ja, toegegeven, het is allemaal superglad, maar als het zo goed is gedaan, verstomt de kritiek, waar deze bij anderen aanzwelt.

Donald Fagen heeft zichzelf ook nooit meer overtroffen en ik kan me het writersblock dat hij tot een eind in de jaren 90 had dan ook levendig voorstellen. Waar moet je mee komen als alles gezegd en gedaan is en perfectie bereikt. Het heeft denk ik 10 jaar geduurd voordat hij tegen zichzelf kon toegeven dat hij niet beter kon dan The Nightfly en van zichzelf materiaal mocht uitbrengen dat minder was. Pas op zijn, tot heden laatste plaat, 'Sunken Condos', was die vrede met zichzelf zodanig dat de kwaliteit er niet meer onder leed.

Of het nu het op zich gezapige, maar o zo onderkoeld vrolijke, 'Ruby Baby' of zwoele 'Maxine' is of het opzwepende 'Green Flower Street' en 'Walking Between Raindrops', Donald Fagen raakt alles. Er is geen twijfel, bij hem en bij mij. Dit is de muziek zoals hij het bedoelde en het ligt voor de eeuwigheid vast. Zoals ik hier boven lees zonder mogelijkheden tot verdere perfectie. Dan is een project wel geslaagd te noemen. Daarom en vele andere redenen *****.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:46 uur

geplaatst: vandaag om 02:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.