The The - Soul Mining (1983)

Ja die 2 heb ik als favoriet aangevinkt.
Hm ik zie dat ik hier maar een 4,5 heb staan , dat is wel een beetje aan de lage kant

Bij de baas staan 5 sterren.

Heeft Bruce Springsteen een account op musicmeter?

Heerlijk plaatje dit, vind elk nummer wel een hoogtepunt eigenlijk. Mijn sterretjes staan nipt bij Uncertain Smile (Matt Johnson's visie van een perfecte popsong) en GIANT (heerlijk, die Afrikaanse savanne-invloeden).

Met een iets minder cleane productie had dit zowaar 4.5 of zelfs 5 kunnen worden. Voor nu blijft dit album bij me staan op een hele dikke, welverdiende 4.

saxotoonzegt Grappig ik heb soortgelijke associaties, terwijl de teksten eigenlijk best wel depressief zijn. Maar met dat 'outen' van dit soort moeilijke gevoelens op zo'n onbevangen manier liep hij minimaal 3,5 decennia vooruit (..dj's en voetballers die het even niet meer zo zien zitten...). Maar inderdaad maakt hij daar toch een soort feestje (van herkenning?) van. Die onbevangenheid, fraaie arrangementen en goede melodien overtuigen nog steeds.

Zojuist originele lp op de kop getikt voor 15 euro bij lp-boer. Geen verkeerde prijs!

Eén van de mooiste piano partijen die ik gehoord heb.

Geniale ontdekking dit! De zoveelste 80s plaat waar ik aan verslingerd raak. Echt een unieke sound zetten deze mannen neer, open meteen met 4,5*. Die synthesizers, hemels. Verder hoor ik ook wel de gekkigheid van Talking Heads en de zang doet mij soms aan David Bowie denken.

Mind Bomb krijgt hier minder stemmen, maar is absoluut van hetzelfde hoge niveau, Mausie!

Deze plaat heb ik ondergaan in de 80-er jaren. Tekstueel confronterend en enigszins melancholiek/deprimerend. Maar vooral kwalitatief goed en verslavend.
En inderdaad die Jools Holland...

Jammer, dat het bonusnummer Perfect er niet op Spotify staat. Gelukkig wel op de 1987 CD-versie, zo te zien ook wel de 12" London Remix genoemd.

De twee versie's die wel op Spotify staan op de verzamelaar 45 RPM: The Singles Of (2002) zijn toch weer anders. De eerste is de originele korte single versie en de andere de 12" New York Remix. Beiden vind ik minder.

De versie op de CD uit 1987 lijkt best wel zeldzaam als ik de releases zo bekijk op Discogs

Misschien vertel ik niets nieuws, maar The The was op zoek naar een painist voor de pianosolo op uncertain smile. Hij nam contact op met Jools Holland en hij heeft het in een take gespeeld. Mijn mond valt hiervan open. Op de vorige versie was een saxofoon te horen in plaats van een piano.

Jools Holland heeft zelfs twee takes geleverd. Mocht Matt Johnson uit kiezen. Deed hij niet; hij plaatste beide pianosolo's gewoon achter elkaar. Vandaar dat het zo'n lange solo is geworden

Echt waar? Oh, dan ga je zo'n solo toch weer anders beluisteren. Het is ook wel een bijzondere solo, vind ik. Het maakt Uncertain smile wat mij betreft het onbetwiste hoogtepunt van deze plaat. Al is het op zichzelf ook gewoon een heel knap liedje. Dat kan ik helaas niet van sommige andere nummers van dit album zeggen. Met name Giant vind ik op den duur vervelend worden. Duurt echt veel te lang. De openingstrack vind ik ook niet echt geweldig, maar de overige nummers zijn behoorlijk goed. Toch hoor ik hier niet het meesterwerk in dat menigeen er wél in hoort.

Ik heb een vroege Amerikaanse CD-persing van dit album. Had me nooit eerder gerealiseerd dat Perfect een bonustrack is, die zelfs op latere reissues niet meer terugkeert. Vreemd eigenlijk, ik vind het wel een van de betere nummers van dit album.

Echt informatie voor Onweerwolf dit

Ik herinner me nog dat ik in 1983 de Muziekkrant Oor in de bieb las (want geen geld) en Soul Mining helemaal hot was. Ik was toen meer in synthesizers, rock en metal en in de pre-streaming tijdperk kon ik zowieso lang niet alles beluisteren. Het duurde ruim 38 jaar, inderdaad véél te laat, dat ik Soul Mining via Qobuz begon te beluisteren. En eigenlijk alleen omdat ik onlangs Uncertain Smile weer op de radio hoorde. Geweldig nummer met die fabelachtige piano outtro van Jools Holland. Duurt veel te lang volgens platenbonzen maar dat zijn dus 2 solo's achter elkaar gemonteerd. De sound past helemaal in de tijd en daarmee levert the The met Soul Mining een echte jaren '80 klassieker af die terecht bewierookt is.

Nu maar eens meer luisteren naar Nick Cave die door diezelfde Oor ook altijd zo geprezen is. En Tom Waits en nog wel wat meer. Maar ja, inmiddels wel wat meer geld maar zoveel bands en artiesten die ik goed vind en zo weinig tijd...

Vanmiddag draaiden ze op Radio Veronica de hele versie van Uncertain Smile. Wat een lekker nummer, vooral de instrumentale tweede gedeelte. Gelijk mijn eerste kennismaking met de band.

Staat je dan nog wat moois te wachten

Was ook positief verrast gisteren. Hoor je niet vaak op de radio.

Voor mij is dit nummer ook veruit het sterkst op deze plaat. This Is The Day mag er ook zeker zijn, maar de rest vind ik toch een niveau minder.

Ja, This Is the Day en Uncertain Smile zijn potente singles en ja, GIANT duurt te lang. Opener I've Been Waiting for Tomorrow All of My Life knalt er meteen lekker in en krijgt de eerste blauwe ster. Bij de laatste beluistering bleef ik aan de sfeer van het titelnummer hangen; dat krijgt de andere.

Ik hoorde this is the day voor t eerst gisteren bij een concert (nog net voor het voorprogramma) en ging het meteen shazammen omdat ik het kapot goed vond lol.
Machtig goed album verder ook met een stijl die niet in een hokje te plaatsen valt!

Kapot goed
Gen-Z on the move

Je kent me
Of moet ik zeggen: dit album is werkelijk waar van magistrale proporties?

Misschien had je gewoon in da 80s willen studeren, was je opgegroeid met een ander idioom, maar had je wel het risico gelopen dat je serieus was genomen.

Zonder te zwatelen in de trant van vroeger was alles beter, denk ik dat nog wel meer blasts from the past goed kunnen landen bij je - laat ik er twee noemen Modern Eon (Fiction Tales) en Scars (Author! Author!).

Ajoh, ik wil juist niet te serieus genomen worden
Thanks voor de tips, ik ga er snel maar eens achteraan!

Mooie plaat, die in 1983 is uitgebracht en via de VARA op enige airplay kon rekenen zodat UNCERTAIN SMILE met enige regelmaat op een uitzenddag van de VARA voorbij kwam. Het is volgens mij een bescheiden hit geworden en ook was de het album geen megaklapper. Het album is de eighties ontgroeid en daarom is het een mooie beloning dat het terug te vinden is in de Top 250.

Gewoon naar de volle mep. In aanloop naar hun concert in Tivoli afgelopen juni flink veel The The gedraaid omdat ik hen (hem?) nog niet heel lang kende. Was daardoor ook een beetje verzadigd ervan. Het concert was wel boven verwachting sterk. Nu ik deze een paar maanden later weer draai, komt het meer dan eerder binnen hoe ontzettend strak dit is, zonder ook maar één nummer dat uit de toon valt. Het slotstuk van Uncertain Smile behoort wat mij betreft tot het allerbeste wat muziek in het algemeen te bieden heeft. De teksten fascineren ook en de zang van The man net zo zeer. Echt een wereldplaat, van begin tot eind.

Ps: de score betreft wel het oorspronkelijke album. Die bonustrack had niet gehoeven voor mij.