Gerry Rafferty - City to City (1978)

Rafferty was een Schot. Jammer dat je niet veel kan met nummers als Mattie's Rag, Home and Dry en Waiting for the Day die ik juist als de betere nummers van het album beschouw. Kan nog komen

Zou kunnen, maar denk dat ik het die kans niet meer ga geven. Zoveel te beluisteren nog.... Vermoed dat deze plaat verkocht gaat worden.

Opvolgers Nightowl en Snakes &:Ladders hebben wat meer pit Lennon.
ik vind dat zelf ook betere albums.
Ondanks dat deze commercieel beter scoorde.

Gemiddeld goed album ,dit is trouwens het enigste werk wat ik ken van Rafferty
Ik hou meer van het geluid van Stealers wheel,maar songs als bv City To City en The ark zijn zeker ook niet verkeerd
Topsong hierop is Right Down The Line ,echt een beauty

Een heel fraai album. Nog moeilijk om uit het gebodene maar twee favorieten aan te wijzen. De aftrap is al subliem met het prachtige The Ark. Natuurlijk is Baker Street hier de grote hit, maar voor mij is het nummer gelukkig nog elke keer een genot om naar te luisteren. Soms heb je dat je de grote hit van een album moe wordt, maar voor mij is dat met dit nummer absoluut niet het geval. Eigenlijk staat er voor mij maar één dissonant op het album en dat is het wat karakterloze Waiting For The Day. Mooi dat dat nummer het laatste is van mijn bonus track-loze versie van het album want meestal ren ik naar de spelert om 'm na Island te stoppen. Desalwelteplus één van mijn favoriete auto albums voor onderweg. Overigens was City To City in Nederland ook nog een behoorlijke hit.
Er is een aantal jaren geleden nog een mooie documentaire over Rafferty gemaakt, met o.a. interviews met zijn vroegere maatjes Joe Egan en Billy Connolly:
Gerry Rafferty - Right Down The Line documentary - YouTube

Zo veel hoofden, zo veel zinnen... ik ben blij dat er nog wat uptempo nummers tussen zitten, zoals bijvoorbeeld Waiting for the Day.

Home and Dry komt ook niks te vroeg na het blokje Stealin' Time / Mattie's Rag / Whatever's Written in Your Heart.

Pas halfje verhoogd,ben dit album totaal toch meer gaan waarderen,naarmate je deze meer en meer hoort
Rafferty zijn songs liggen heel prettig in het gehoor,en zijn sound ligt me wel
Hoogtepunten blijven voor mij nog steeds City to City en ik schreef het al eerder en doe het weer....
een van de mooiste Lovesongs ooit gemaakt!....Right Down the Line

Heerlijk, relaxed album van Gerry Rafferty. Ik zelf vindt het een heel ontspannen plaatje en luistert lekker weg. Voor sommigen zal dit saai of te tam klinken, maar ik ervaar dat niet zozeer.

Soms trek ik me even terug en lig lekker alleen met de ogen dicht lekker weg te dromen. Er zitten wel wat up tempo nummers bij, al zitten die meer naar het einde toe. Misschien had een wat meer evenredige verdeling/afwisseling tussen de rustige nummers en de wat meer vlottere een betere luisterbeleving gegeven, maar enfin....ik vind het prima zo.

teus 's opmerking over Right Down The Line deel ik en is inderdaad prachtig.

Soms ken je een album al heel lang , en komt hij eigenlijk te weinig voorbij . Dit album had ik altijd bij mij als ik naar militaire dienst moest. In de walkman in de trein van Haarlem naar Bussum. En zeker twee keer per week draaide ik hem . Ik kan hem wel dromen dus , en waarschijnlijk is dat ook de reden dat ik hem oversla als ik weer eens voor mijn kast sta . Deze week toch maar weer eens de stoute schoenen aangetrokken. En beklijven doet hij nog steeds .Mooi tijdloos album . 4 sterren

Tuurlijk ken ik Baker Street en dat blijft een meesterwerk, maar voor de rest hield ik me niet bezig met zijn Muziek. En nu ik door de collectie van mij vader aan het kijken ben, neem je er wat meer tijd voor en deze nu in zijn geheel geluisterd. En wauw wat een mooie plaat, shame on me dat ik nooit veder ging dan Baker Street. Deze krijgt nu in ieder geval al een mooie 4. Wat is een goed vervolg om hierna aan te zetten ?

Ik zou gewoon chronologisch gaan! Night Owl volgt hierop. Toevallig ook mijn favoriete album van Rafferty, dus ik vermoed dat het je wel zal smaken.

Zelf vind ik Baker Street een goed album, ook al zitten er een paar vullers op. Maar het is wel dit album die voor mij de bal deed rollen! Ik kende Baker Street (het nummer) zonder te weten dat dit van hem was. Het was Right Down the Line (nog altijd een van de meest romantische, warme, noem maar op nummers ooit) die me naar de rest van de catalogus van Rafferty gelokt heeft.

Ja, Night owl is de perfecte opvolger van City to city. Niet alleen letterlijk destijds, maar ook als je verder wilt met je Rafferty-trip die je begonnen bent met zijn hit-album. City to city kocht ik destijds vanwege de singles die je op de radio hoorde, maar het was vooral het relatief geflopte Night owl die mij verder op het spoor van Rafferty's catalogus zette. Ik vind Night owl zelfs zijn beste plaat, samen misschien met North and south uit 1988. Die laatste heeft die voor beginnende luisteraar misschien iets te lijden van die typische glossy jaren tachtig productie, maar zelf vind ik de muziek op die plaat zo goed dat ik dat allesbehalve storend vind.

En vergeet ook de drie albums tellende catalogus van Stealers Wheel niet, als je toch bezig bent. Want ook daar ontpopte Gerry Rafferty zich al als een getalenteerd songschrijver met een goed oor voor Beatle-esque melodieëen. Nummers als Star en Benediction vind ik nog steeds heerlijke popsongs.

City to city was natuurlijk zo'n album die 'iedere' zichzelf respecterende popliefhebber kocht in 1978. Baker street katapulteerde Gerry Rafferty naar wereldroem. Het schijnt dat hij zelfs in zijn nadagen nog ruimschoots kon teren op de royalties van dat ene nummer. Jammer dat hij het geld vooral omzette in teveel drank, waardoor het tragisch met hem afliep...

Maar deze hele LP staat vol met prachtsongs, al duren sommige nummers net iets te lang en had de volgorde anders gekund. Nu staan de iets pittiger nummers, zoals Home and dry en Waiting for the day, aan het eind van deze lange langspeler, waardoor de trage eenvormigheid soms wat op de loer ligt. Aan de andere kant: The ark, Right down the line en zelfs het veel te lange, maar wel behoorlijk Elton John-achtige Whatever's written in your heart zijn op zichzelf beschouwd van ongekende schoonheid.

Als je deze goed vindt, inderdaad de volgende albums ook mee nemen.
Stealers Wheel - de band waar Rafferty in speelde voordat hij solo ging - is ook aan te raden. Hebben 3 hele fijne albums gemaakt.

Inderdaad hele mooie platen. Mijn vrouw heeft City to City en het eerste album van Stealers Wheel in haar platenkast staan. Ik heb beide gewaardeerd met vier sterren.

Van Baker Street vind ik met name de instrumentale delen interessant. De gitaarsolo zelfs een van de beste ooit. Echt heel stoer. Nummer op zich vind ik dan nog niet eens zo veel aan. Toch maar weer eens uitzitten omdat ik die solo graag nog eens wil horen. Echt heel goed.

Heerlijk hoor.

Die slide in move waarmee hij inzet is gewoon ziek.

Heerlijk zingende toon.

Ik heb City op City op CD en moet zeggen dat het een heerlijk album is. Natuurlijk kan je dit album geen waardering schenken zonder de bekende hits Baker Street en Right Down the Line te benoemen, maar voor mij springen Home and Dry, The Ark, Mattie's Rag (wat qua stijl veel weg heeft van zijn eerste album), Stealin' Time en Whatever's Written in Your Heart er ook uit, stiekem is die laatste mijn favoriet. Heb geen slecht woord over dit album te zeggen, must have.

Prachtig album van Gerry, met de bekende hits maar wat ik vooral een ongelofelijk mooi nummer vindt is Whatever's Written in Your Heart . Gospel is niet ver weg. Maar voor mij het mooiste nummer is Island. Prachtig werk van saxofonist Raff Ravenscrof. Dit album is echt wel een pareltje. Op vinyl engelse persing.