menu

Gerry Rafferty - City to City (1978)

mijn stem
3,84 (229)
229 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: United Artists

  1. The Ark (5:36)
  2. Baker Street (6:01)
  3. Right Down the Line (4:20)
  4. City to City (4:51)
  5. Stealin' Time (5:39)
  6. Mattie's Rag (3:28)
  7. Whatever's Written in Your Heart (6:30)
  8. Home and Dry (4:52)
  9. Island (5:04)
  10. Waiting for the Day (5:27)
  11. Big Change in the Weather * (5:24)
  12. Instrumental Intro * (0:39)
  13. Big Change in the Weather [Original Demo] * (4:09)
  14. Baker Street [Original Demo] * (5:24)
  15. Mattie's Rag [Original Demo] * (3:03)
  16. Take the Money and Run [Early Studio Version] * (5:17)
  17. Stealin' Time [Original Demo] * (4:32)
  18. City to City [Original Demo] * (5:17)
  19. Instrumental Outro * (0:31)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 51:48 (1:26:04)
zoeken in:
5,0
Zeg nou zelf... Als je 'Baker street' ooit goed gehoord hebt, is de rest van rocking america toch een lachertje? Fenomenaal!

avatar van Music4ever
3,5
Gewoon een heerlijk,relaxed album wat erg goed in elkaar zit. Gerry Rafferty heeft echt een eigen stijl en is op dit album in topvorm. 'Baker Street' is uiteraard het beste nummer van het album, geweldig gewoon!
Voorlopig 4* sterren.

avatar van Jester
4,0
Prachtig album. Naast het overbekende Baker Street zou ik ook The Ark, Right Down the Line en Whatever's written in your Heart als hoogtepunten willen noemen. 4 *.

avatar van Music4ever
3,5
Jester schreef:
Prachtig album. Naast het overbekende Baker Street zou ik ook The Ark, Right Down the Line en Whatever's written in your Heart als hoogtepunten willen noemen. 4 *.


Da's echt toevallig, die nummers die jij noemt zijn ook mijn favorieten, grappig zeg!

avatar van Arno
Baker Street is inderdaad een erg leuk nummer. De rest van het album ken ik wel niet.

avatar van Jan Wessels
4,0
Baker street was toen zijn grote hit maar is op dit album niet eens het beste werk. En dat zegt wel wat natuurlijk. City to city maar vooral Whatever's written in your heart zijn wonderschoon. Goed in elkaar gezet en van grote klasse. 4,0

5,0
Echt elk nummer vind ik goed !
Dit album staat ook zeker in mijn top 10 !
Grote klasse !
5*

avatar van nuf
2,0
nuf
niet echt mijn "piece of cake". ik vind er eerlijk gezegt maar weinig aan, baker street is dan wel weer een aardig nummer maar verder doet het me totaal niks.

2.5*

avatar van wolf
Baker Street is géniaal. Eén van de beste liedjes die ik ooit gehoord heb. De rest van het album heb ik (jammer genoeg?) nog niet gehoord.

avatar van FunkStar
4,0
Wat een geweldig album! Deze LP heb ik ondekt dankzij mijn ouders. Right Down The Line en Home And Dry zijn juweeltjes! Gerry's meesterwerk, die hij met een aantal bekende musici eind jaren zeventig produceerde.
En inderdaad Baker Straat is geniaal!

4,5
tijdloos meesterwerkje!

EVANSHEWSON
Leuk dat anderen al schrijven wat ik ook denk.
Meesterlijk goed album. Baker Street blijft Geniaal, wàt een sound !
Titelsong City o City is een zéér sterke TRAINSONG, deze plaat heeft haast geen dieptepunten. Prima plaat. Deed het ook al voordien met Stealers Wheel zo goed !
4.5 sterren **** 1/2

avatar van Rinus
3,5
Best een goed, en zoals eerder gezegd, tijdloos album. Met de lange uitvoering van "Baker Street" en "City to city". Op vinyl.

avatar van LucM
4,5
Meesterlijk en tijdloos solo-album van Gerry Rafferty (voorheen bij Stealers Wheel), tevens zijn meest succesvolle album.
Zonder twijfel heeft dat te maken met het succes van de fenomenale single "Baker Street", ook het titelnummer werd een hit.
Maar alle nummers hierop zijn sterk, zo ook "The Ark" en "Right Down the Linet".

avatar van bikkel
3,5
Gerry Rafferty had al aan de weg getimmert met Stealers Wheel en daarvoor in mindere mate met The Humblebums.
City To City is een logisch vervolg op dit alles.Vriendelijke,prettig in het gehoorliggende melodieuze pop en over het algemeen erg relaxed.
Heden dagen klinkt het mij iets te belegen in het oor,want feitelijk vlamt het nergens.Echter de liedjes zijn van een behoorlijk niveau,alleen de produktie had van mij ietsje rauwer gemogen.Om alles op het conto van Bakerstreet te schrijven vind ik iets te makkelijk,maar het blijft natuurlijk wel een geweldige song.
Het is geen album die ik regelmatig draai.Persoonlijk heb ik iets meer met de opvolgers Nightowl en Snakes&Ladders.Albums die bij lange niet het succes behaalde van City to City,maar voor mij net even iets meer ballen hebben.Overigens is zijn Stealers Wheel periode ook niet te versmaden.

avatar van lebowski
4,5
bikkel schreef:
Heden dagen klinkt het mij iets te belegen in het oor, want feitelijk vlamt het nergens.

Als iets niet vlamt is het belegen? Ikke niet snap.

avatar van musicfriek
Ik vind die cover van Undercover leuker dan het origineel

avatar van LucM
4,5
De gladde en kleurloze Undercover-versie van "Baker Street" leuker dan het machtige origineel van Gerry Raffery? Dat méén je toch niet! Het lijkt alsof een kunstliefhebber een mislukte kopie van Van Gogh verkiest boven het origineel.

avatar van musicfriek
Ja, kan er niks aan doen.. Ben er ook mee opgegroeid. Heerlijk die beat. Vind het origineel maar kaal en suf

Ach ja, smaken verschillen

avatar van LucM
4,5
Vreemd hoe smaken zó kunnen verschillen. Wat jij vindt van het origineel van Gerry Rafferty (daar ben ik mee opgegroeid) met die machtige sax en gitaarsolo, vind ik juist van de Undercover-versie van "Baker Street". En die beat bij Undercover is bovendien standaard en het nummer vind ik ook nog vlak ingezongen, in tegenstelling tot het origineel van Gerry Rafferty.

avatar van Florsi Florsa
4,0
Heerlijk relaxed album, bij Stealing Time lig je echt na 2 minuten te pitten.
Dat is overigens een compliment.

avatar van bawimeko
5,0
IJzersterke klassieker, alleen al de 4 eerste tracks zijn van grote klasse! (Tip: probeer 'ns de "DCC"-versie, geremastered door Steve Hoffman)

avatar van koho
Het is niet of nauwelijks in het nieuws, zeker niet in Nederland, maar Gerry Rafferty blijkt al lange tijd een "missing person" te zijn:

Fears growing for missing Baker Street singer Gerry Rafferty - Telegraph - telegraph.co.uk

Verdwenen sinds augustus vorig jaar! ...

avatar van bikkel2
3,5
koho schreef:
Het is niet of nauwelijks in het nieuws, zeker niet in Nederland, maar Gerry Rafferty blijkt al lange tijd een "missing person" te zijn:

Fears growing for missing Baker Street singer Gerry Rafferty - Telegraph - telegraph.co.uk

Verdwenen sinds augustus vorig jaar! ...


Goh , is inderdaad nieuw voor mij . Tragisch !

avatar van koho
Op de site van MOJO staat echter --

A spokesperson for troubled singer Gerry Rafferty has revealed that he is in contact with the Baker Street star, refuting claims that Rafferty hadn't been seen since August last year.

"I spoke to him two weeks ago and he's fine," Paul Charles told The Independent. "There's no album, there's no tour, so he's not coming out in public."

Rafferty has battled alcoholism throughout his life and was being treated for liver failure at London’s St Thomas’s Hospital.

Vandaag in de krant:

"De 'vermiste' Gerry Rafferty, die in 1978 een hit scoorde met 'Baker Street', is terecht. Hij zocht inspiratie voor nieuwe liedjes in zijn buitenverblijf in het Italiaanse Toscane.


De 61-jarige Rafferty was al zes maanden vermist, sinds hij op 1 augustus 2008 uit een Londens ziekenhuis verdween. De man, die met een alcoholverslaving kampt, werd vorig jaar in het St. Thomas-ziekenhuis opgenomen na leverfalen. Enkele dagen ervoor had hij nog een hotelkamer vernield in het Westbury Hotel.

Zijn vrienden maakten zich ongerust omdat ze niets meer van Rafferty hoorden. Volgens het Britse blad 'The Guardian' gaat het echter goed met de man en brengt hij deze zomer een nieuw album uit."

avatar van bikkel2
3,5
Dat is goed nieuws .

De verdwijning van Rafferty heeft voor een hoop publiciteit gezorgd en de prognoses waren niet best , voornamelijk omdat de man een flink eind heen was .
Hopelijk blijft het goed gaan en misschien komt ie met een dijk van een album op de proppen . Schrijfvoer genoeg lijkt me .

avatar van lebowski
4,5
Meer Home dan Dry in ieder geval

avatar van Madjack71
Gerry Rafferty, niet een naam die bij mij direct een belletje deed rinkelen. Goed van Baker Street dan, maar meer ook niet. Wat info verder, blijkt hij met Stealers Wheel ook hoge ogen gegooid te hebben. Met Stuck in the Middle of You, een nummer dat ik niet los kan horen, zonder die scene van Reservoir Dogs voor ogen te krijgen. Verder dacht ik -duh- dat hij misschien wel eens een groepslid van The Eagles geweest kon zijn. Tja, je kunt niet van alles op de hoogte zijn heh. Maar qua sound en spel, snap ik mezelf achteraf dan weer wel.

Dit album begint voor mij al aangenaam met The Ark en geeft mij het gevoel dat het met de rest ook wel goed zit.
Tuurlijk van Baker Street wist ik dat al en is een klassieker an sich. De opbouw, de verhalende lijn, de saxsolo, alles past.
Right down the line ligt losjes in het gehoor, geen pottenbreker, maar aangenaam, met in het refrein wat gevoelsmatige linkjes met 10cc en misschien qua sfeer ook een beetje met de Dire Straits en een snufje swingende Eagles.
City to City, kdeng kdeng whoehoeeee. Lekker voor in de trein of de auto. Roadmuziek pur sang. Het refrein zit weer fris in elkaar en de mondharmonica voegt zich prima in de sfeer van dit leuke nummer.
Stealin' Time, laid back en een rustpunt in dit toch al relaxte album. Wel een nummer dat net zo goed ook door The Carpenters gecoverd zou kunnen worden. Beetje het moam gevoel. Wel trek in lekkere snoep en zodra je ze proeft, denk je, verrek wat zijn die dingen zoet. Daar moet ik er niet teveul van hebben. Maar een paar is wel lekker voor een keer.

Mattie's Rag zet de draad vrolijk verder door. Beetje een Beatles/E.L.O gevoel krijg ik er wel van. Hij heeft op dit album al blijk gegeven om een neusje te hebben, voor goede breaks, catchy refreinen en hoe je een nummer opbouwt.
Whatever's written in your heart. Naturellement, hoort bij een gevarieerd onderhoudend album, ook een 'ballad'. Mooi gedaan.
By Home and Dry begrijp ik dat hier en daar een rauwer randje niet misstaan zou hebben. Met die gemoedelijke stem, die oooeeehs en wat 'vlakke' back up, neigt het een beetje van teveel van het goede. Anderzijds past het nummer prima in de constante sfeer dat dit album uitademt. Maar hier en daar de gitaarsolo's wat prominenter naar voren brengen, zou leuk geweest zijn.
Bij Island ben ik onderhand een beetje verwend geraakt, de sax doet het um nog, maar met die shalala oehoe en die laid back begeleiding, zou het zo een nummer van Smokie kunnen zijn. Wel oke dit numer, los van de anderen, maar in de context van dit album, is het m.i het 'minste' nummer.
Waiting for the day, besluit dit -dik in orde- album en heeft een rock 'n roll gevoel over zich zoals Status Quo dat in die jaren zo goed deed, maar wel met een twist van Rafferty over zich heen. Waar toch maar mee duidelijk wordt, dat City to City vooral het geluid is van Rafferty.

Idd. @Bikkel. City to City is een vriendelijke, prettig in het gehoor liggende, melodieuze plaat. Relaxed en met liedjes van een constant niveau. Belegen? Ach, ik houd wel van ouwe kaas.

avatar van musician
4,0
bikkel schreef:
(...) Vriendelijke,prettig in het gehoorliggende melodieuze pop en over het algemeen erg relaxed.
Heden dagen klinkt het mij iets te belegen in het oor,want feitelijk vlamt het nergens.Echter de liedjes zijn van een behoorlijk niveau,alleen de produktie had van mij ietsje rauwer gemogen.(...)

Ja hoor, Bikkel heeft helemaal gelijk, van A tot Z

Echtscheidingen brengen in creatieve zin altijd het beste naar boven bij muzikanten en Rafferty was in de voorliggende periode bij meerdere scheidingen betrokken, die van zijn vrouw en Stealers wheel.

Maar, ondanks onmiskenbare kwaliteiten, vind ik de cd over de hele linie zo ongehoord traag. Slaapverwekkend gewoon. Whatever's written in your heart: toch geen doorkomen aan?

Er zijn een paar uitzonderingen, City to city, Home and dry en Waiting for the day. Maar zelfs het zo geroemde Baker Street zou inmiddels een kleine make-over kunnen gebruiken.

Het rare is, dat de nummers an sich geen slechte composities zijn. Maar de enigszins hypnotiserende (en ook trage) stem van Rafferty zelf draagt ook niet bij aan aan een vlotte stijl. Ik kan mij helemaal voorstellen waarom zijn scheiding zo lang moest duren.

De productie is dof, de cd klinkt afgeknepen. Ik weet niet of er een digitaal geremasterde versie bestaat, een opgefriste en ware verademing waarbij de nummers stiekem naar 47 toeren zijn opgevoerd en er extra solo's aan zijn toegevoegd.....

Gast
geplaatst: vandaag om 15:58 uur

geplaatst: vandaag om 15:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.