Creedence Clearwater Revival - Cosmo's Factory (1970)

Het is voor mij echt de stem die het album zo geweldig maakt. Uiteraard in een fijne combinatie met heerlijke muziek, maar die stem..Ik vind dat John Fogerty samen met Robert Plant de meest krachtige rockstem heeft waarbij het ook prettig is om naar te luisteren.

Jammer dat I Heard It Through the Grapevine de rest van het album overschaduwt. Echt met afstand het beste nummer van de plaat. Al duurt het nummer wel te lang. De rest is mij soms ietwat te melige countryrock. De stem van Fogerty is wel erg lekker.

melige country rock? Dit album is een KLASSIEKER. Alles goede tracks, geen filler. CCR op hun best!

All killer no filler!

Hill, luister eens naar Ramble tamble zou ik zeggen.

Inderdaad. Ramble Tamble is voor mij ook HET nummer van dit album!!!

Knap album, ik had het al een tijd maar ik heb nog niet lang geleden op harde schijf gezet en ben er nu pas fatsoenlijk naar beginnen te luisteren.
Begint serieus stevig met Ramble Tamble, goed ritme en rauw en mooi tussenstuk.
Run Trough the Jungle is toch ook al niet melig...
4/5

CCR op hun best....... Top album met alleen maar sterke nummers en die stem van Fogerty geweldig...... Het openings nummer van het album Ramble Tamble zet gelijk de toon voor het gehele album......stem met 0,5* verhoogd naar 4,5*

God, thanks for the voice of Fogerty!

Dit is gewoon een prachtig album.

5*

Dit is hele leuke muziek. Hoe in Ramble Tamble een aantal nummers in één nummer zitten is geweldig om te horen. 4,5 *

een band met prachtige platen. Jammer dat men er niet in geslaagd is iemand aan te trekken die een beetje degelijk artwork kon afleveren. De hoezen zijn van een kneuterigheid die zich moeilijk laat omschreven, maar verre van artistiek is. Het lijkt er keer op keer op alsof een wildvreemde van straat geplukt, die verzocht is een foto te schieten, lukraak.

So what, de muziek is gewéldig

Dit is juist datgene dat ik onderstreep. Daar zijn wij het dus over eens. Het artwork is niet van doorslaggevend belang maar geeft het geheel wel wat extra cachet. Kijkend naar CCR had het heel eenvoudig een stuk beter gekund. Ik ken overigens een band die juist in de hoezen heel veel energie stak, onderandere door er verborgen boodschappen in te verpakken........lennonlover

Wel gek wat die mannen in zo'n korte tijd hebben bereikt. En hoeveel ze wel niet hebben geschreven!

Ik vind de albumcovers een leuke extra als ze mooi zijn, meer niet, beatles of niet, hoewel ze vaak wel een symbool worden voor een band.

Heerlijk deze hoes..toch.. lekker met de fiets door de studio.. in de jaren 70 was het leven nog simpel... en ja.. een van de beste albums die er around zijn..wow

Prima album.

4,0

Zalig album. Uitschieters: Lookin' Out My Backdoor & Up Around The Bend...

4.5

Hmm, een andere persoon die de Metallica-koorts te pakken heeft, maar deze ook uitstekend vindt, ondanks het feit dat ze buiten de gewoonlijke muzieksmaak ligt? Vertel, Axl, hoe ben je met Creedence en/of dit album in contact gekomen?

Voor mij was het via mijn pa; we gaan totaal niet akkoord qua muzieksmaak, maar dit is iets wat we allebei absoluut grandioos vinden. En terecht, zou ik zo zeggen!

Voor mij ook mijn pa. Via hem kwam ik op zeer jonge leeftijd in contact met allerlei 60's songs... Beatles, Stones, Monkees, Steppenwolf, Troggs,... noem maar op. CCR heb ik echter pas later ontdekt toen ik ergens Bad Moon Rising hoorde. Sindsdien ben ik een grote CCR fan geworden. Ongelooflijk fantastische muziek.

Maar Metallica was de eerste groep waarmee ik me echt kon identificeren. Ik hoorde Kill Em All en ik wist "dit is mijn groep". Mijn vader vindt er bijvoorbeeld niks aan.

Uiteindelijk luister ik min of meer naar alles van de 60s, 70s of 80s (en begin 90s)... zolang het maar geen rap of r&b is . Ik kan dus makkelijk van Ride The Lightning naar Cosmo's Factory switchen.

Hier hetzelfde guys.

Ook door mijn pa (zijn elpees) ben ik van heel wat moois op de hoogte gebracht.

En bepaalde albums wilde ik later ook zelf aanschaffen.

Nummer 1 stonden de albums van CCR.

Zonder twijfel.

Ook dit is weer zo'n sterk album.

Mijn vader vindt ook niks aan Metallica, wat natuurlijk verstaanbaar is aangezien hij zodanig lang DJ is geweest dat hij vele niet-dansbare nummers niet veel aan vindt. Maar headbangen/moshen is toch ook een soort van dans, niet?

CCR is echter iets waar we alle 2 verzot op zijn, en wie kan nu weerstaan aan de kracht van een nummer als Ramble Tamble, Up Around the Bend of Who'll Stop the Rain? Deze plaat is één en al hoogtepunten en zelfs de minst buitengewone nummers gaan er ook heel goed in, mede dankzij John's sterke vocals, en het spelplezier loopt ervan af.

Dit album behoeft geen commentaar, zet het gewoon op en het het spreekt voor zich.

Voor mij een 5-sterrenalbum.

Zo is dat.
Tijdloze plaat!

Stijn, een 5-sterrenplaat, kun je dan ook je sterren toedienen?

Foto is gemaakt door Bob Fogerty, een jongere broer van Tom en John. Geen wildvreemde lijkt me.
Ik vind overigens deze hoes echt geweldig! Typische vroege jaren zeventig tenues, vreemde compositie. En die racefiets is helemaal de kers op de taart.
Overigens toffe plaat ook. Mijn favoriete CCR.

Dit album geprobeerd op aanraden van Lennonlover, en inderdaad: een zalig album. De opener is fenomenaal, die zeven minuten zijn zo voorbij. En eigenlijk geldt dat voor het hele album, het vliegt en rockt voorbij, en dat bedoel ik op een positieve manier!

En die vocalen van Fogerty zijn inderdaad schitterend! 4/5 en kan eventueel nog met een halfje naar omhoog.

Dit is de absolute kroon op het werk van CCR!!
Niets, maar dan ook níets anders dan TOP nummers op dit album!
Bij het eerste rifje in Ramble Tamble heb ik al kippenvel
Het is dan ook niet mogelijk een beste nummer aan te wijzen op dit meesterwerk.

Het minste nummer aanwijzen is makkelijker: My Baby Left Me
Dat klinkt wel héél Elvis.... :S en dat is niet mijn cup of tea.

5*

Ik beluister ze inderdaad niet vaak, neen Ik ben groot liefhebber van '50 rock'n roll en dus hoor ik die nummers liever van de originele artiesten dan van de beginnende sterren van toen zoals The Beatles, The Who, The Kinks, The Rolling Stones,...

Ik weet het nog goed, ik reed op de A15 toen ik voor het eerst bewust 'Up Around the Bend' hoorde.... Wát een sensatie was dat. Sindsdien is het kwartje gevallen en heb ik al het werk van CCR in het huis en in het hart.

Toch een kleine top 250 opmerking:
Onbegrijpelijk dat dit nog steeds geen top 250 materiaal is!! Aan mij ligt het niet

Het eerste nummer dat ik van Kwiedèns Klierwotter Riefaifal kende, was Midnight Rider. Dat beviel mij zo, dat ik besloot wat meer van deze band te beluisteren, en warempel: het klonk zowaar vet. Het zal de gemiddelde lezer dan ook niet als een verrassing komen, dat dit album algauw verwelkomd mocht worden in mijn bescheiden CD-collectie.

Cosmo's Factory begint met de lekkere openingsriff van Ramble Tamble, die een liedje (en tevens album) inluidt zoals je dat mag verwachten. Na een paar minuten wordt de knop echter omgezet en verandert het liedje in een iets te lange solo, wat jammer is, maar erg overkomelijk.

Before You Accuse Me is een heel aardig nummertje, maar die voor mij meer als bruggetje naar het vanaf het eerste moment al fantastische Travelin' Band. Toegegeven, een originaliteitsprijs zal het niet winnen, maar verdomme, wat is dat nummer vét. Ik kan dan ook onmogelijk in mijn stoel blijven zitten en sta binnen de kortste keren als een malloot luchtgitaar te spelen op een heerlijke solo.

Ooby Dooby - lollige tekst, overigens - gaat op dezelfde voet verder, maar weet toch iets minder te beklijven. Gewoon een erg lekker tussendoortje.

Lookin' Out My Back Door is dan weer iets heerlijks. Hier kan ik nou vrolijk van worden; 'tututu, lookin' out my back door'. Ik zie mezelf al liggen in het hooi met een strohalmpje tussen mijn lippen geklemd. De hete zomeravond gaat aan mij voorbij, terwijl ik mijn cowboyhoed (jaja) over mijn ogen schuif en naar dromenland vertrek, alwaar ik, overmeesterd door spanning, door de jungle ren.

Up Around The Bend kent een leuk openingsriffje en een lekker meezingreffreintje; zo mag ik het graag horen. My Baby Left Me is dan weer wat minder, een nummertje dat niet echt blijft hangen; Who'll Stop The Rain volgt in die traditie.

I Heard It Through The Grapevine is dan weer wel zéér goed. Aanvankelijk lijken elf minuten erg lang, maar daar merk je onder het luisteren helemaal niets van. De eerste solo scheurt er lekker doorheen, waarna je nog één keertje mee kunt brullen met het reffrein, om vervolgens verzwolgen te worden door een übervette jamsessie. Ik ben niet zo van de ellenlange solo's, maar dit bevalt mij zeer, zeer goed.
(De versie van Marvin Gaye, uit 1968, vind ik overigens nog ietsjes beter; die is heerlijk stijlvol.)

De afsluiter Long As I Can See The Light is prachtig, met een mooie zang van John Fogerty. Een meer dan waardig afsluit van een zeer mooi album.

4,0* - met een klein kansje nog op verhoging.

Goeie review, Karl! Dat middenstuk van Ramble Tamble vind ik echter juist een leuke afwisseling, een beetje Zeppelin-esque. En Who'll Stop the Rain was juist één van de nummers waardoor Creedence me zo is beginnen boeien, dus onze meningen verschillen toch een beetje op dat vlak.