Arena - Contagion (2003)

Nu ook geremasterd en als dubbelaar uitgebracht.

En, is het een verbetering?

Dat weet ik nog niet, heb hem in bestelling maar de extra bonus is wel een aanvulling voor mij lijkt me.

Ja ik vind het de moeite waard, zie de tracklijst nu op volgorde zoals het bedoeld was.


Disc One:
1. Witch Hunt (4:17)
2. An Angel Falls (1:14)
3. Painted Man (4:38)
4. Vanishing Act (4:11)
5. This Way Madness Lies (3:32)
6. The Hour Glass (5:58)
7. Bitter Harvest (2:50)
8. I Spy (2:33)
9. Never Ending Night (3:11)
10. Spectre At the Feast (5.34)
11. Skin Game (4:44)

Disc Two:
1. Salamander (4:00)
2. On the Box (2:30)
3. Tsunami (2:30)
4. On the Edge of Despair (5:40)
5. City of Lanterns (1:23)
6. Riding the Tide (4:24)
7. Contagious (4:07)
8. March of Time (7:29)
9. Mea Culpa (3:45)
10. Cutting the Cards (4:41)
11. Confrontation (5.05)
12. Ascension (4:34)

Total Time 92:40

Ik heb de nummers in de volgorde van het dubbelalbum geluisterd, maar ik vind het geen vooruitgang.
Het oorspronkelijke album loopt veel lekkerder, vind ik. De overgangen zijn heel logisch en alles klopt eraan. De extra nummers zijn niet verkeerd, maar meer als losstaande nummers.
Fijn dat ze er een enkele cd van hebben gemaakt, goede keuze!

Weer een prima album van de band. Ik heb de enkel cd versie.

Blijft nog steeds mijn favoriet van Arena, en zelf gewoon een van mijn favoriete cd's die ik thuis heb staan. Nu bijna 14 jaar na dato draai ik deze nog steeds erg graag, en met regelmaat !

Naar aanleiding van de nieuwste plaat en het optreden van een week geleden in Zwolle door de discografie van Arena aan het hoppen. Ik kom vaak op deze terug. Heerlijke schijfje. Salamander is een fijne oorwurm en het repeterende muzikale thema, vanaf Painted Man en uiteindelijk eindigent in Ascension, is heerlijk.

Ja dit blijft toch wel een geweldig album! Als mij wordt gevraagd naar de vier beste tracks, dan kom ik (vandaag) toch uit op Spectre At The Feast, Skin Game, Salamander en On The Box. Die laatste is misschien wat vreemd, maar ik vind dat zo'n ijzersterke instrumental! Hoewel, Confrontation, hier als bonus track bestempeld, is ook ge-wel-dig!

Skin Game is misschien wel het beste van de plaat. Hoe het op het eind uitbarst is echt een genot.

En, het moet gezegd, ik vind het cover artwork echt heel vet. Onheilspellend, duister, mysterieus. Dit is samen met "The Visitor" toch wel mijn favoriete Arena album.
Vandaag in ieder geval.

Dat ik het nummer Riding the Tide het sterkste vind zegt niets over de kwaliteit van de zanger. Een echte Genesis sfeer roept het op en dat zit bij mij gelijk goed.
De rest van het album is ook erg fijn, maar hoewel ik dit album ook 4* geef blijft het debuut voor mij het fraaiste album van Arena. Daarop hoor ik wat meer variatie, ook binnen de nummers zelf. De nummers op dit album zijn wat vlakker. Meer mainstream progrock naar mijn idee. Maar dus wel OK!

Fenomenaal album van Arena. Zeer sterke, geconcentreerde songwriting en geweldig spel. Briljante symfo, beter wordt in het niet in het neo prog genre. 5 dikverdiende sterren.

Maarrr zeker niet beter dan the Visitor. Dat blijft toch hun magnum opus. Hun nieuwe album moet ik nog gaan luisteren, ik zie dat ie hoog gewaardeerd wordt, maar het lijkt me sterk dat ie in de buurt kom van het drieluik The Visitor/Immortal?/Contagion.

Zoals wel vaker bij deze band: niets nieuws, maar alles wel zeer degelijk, uitstekend gespeeld en met prima refreintjes. Het bijzondere dat sommige 5*-uitdelers hier in horen gaat aan mij voorbij, want daarvoor hoor ik toch te weinig verrassingen en word ik te weinig "opgelift", maar goed van snit is dit zéker, met een geweldige opener, een paar sfeervolle instrumentals en een sterke afsluiter. (Beluisterd via de enkele CD-versie uit 2003, waarop Bitter harvest volgens de achterkant van het CD-doosje opeens Fallow ground heet; eerstgenoemde titel schijnt de juiste te zijn, maar uit de tekst van dat nummer kan ik dat niet afleiden, want geen van die vier woorden komt daar in voor.)

De kwaliteit van Arena zit hem in het constante hoge niveau van songwriting in een genre wat heel snel te bombastisch en te potsierlijk wordt. Vernieuwend zijn ze zeker niet , maar ze smeden wel ijzersterk in elkaar zittende, toegankelijke symfo van het allerhoogste niveau. Als je je daarvoor openstelt wordt je maximaal opgelift zeker door de trits albums die de band na the Visitor maakte. Neoprog van grote klasse!

Ja man, dit (album) is topklasse! Heb een tijdje terug de 2cd versie op de kop weten te tikken. Daarop staan alle nummers die in eerste instantie op ep's en dat soort dragers zijn uitgebracht. Dus het hele album zoals het oorspronkelijk was bedoeld zeg maar. Magistraal!

Waarom is dat in eerste instantie nooit gelijk als dubbel album uitgebracht? Nooit precies begrepen

Geen idee eerlijk gezegd. Aangezien ze hun muziek in eigen beheer (dacht ik?) uitbrengen zal het geen platenmaatschappij dingetje geweest zijn gok ik. Het is ook wel een hele zit hoor moet ik eerlijk toegeven. En ik ben het in principe ook wel met Scherprechter hierboven eens dat de enkele cd ook al niet te versmaden is. Maar ik denk dat dat ook met name de gewenning is.

Subliem neo progalbum blijft dit toch, in zijn genre is nauwelijks een beter album gemaakt. Het album blijft maar groeien vind ik, staat vol met fenomenale neo progrock is net iets minder goed dan the Visitor en net iets beter dan Immortal. Majestueuze muziek, een stijl die door velen werd geambieerd maar bijna niemand haalde het niveau wat op dit album en de 2 andere genoemde te horen valt. Werkelijk schitterende, diep emotionele muziek.