menu

Band of Horses - Everything All the Time (2006)

mijn stem
3,71 (430)
430 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Sub Pop

  1. The First Song (3:43)
  2. Wicked Gil (2:57)
  3. Our Swords (2:26)
  4. The Funeral (5:22)
  5. Part One (2:35)
  6. The Great Salt Lake (4:45)
  7. Weed Party (3:09)
  8. I Go to the Barn Because I Like The (3:06)
  9. Monsters (5:21)
  10. St. Augustine (2:41)
totale tijdsduur: 36:05
zoeken in:
avatar van deric raven
4,0
Als je bijna 40 jaar bent, besef je des te meer dat de kans steeds groter is dat je al de helft van het leven hebt afgerond.
Hoeveel mensen halen de 80 jaar niet.
Ergens diep in je wil je hier niet te veel bij stil staan, maar zo af en toe komt die gedachte onbewust boven drijven.
De dood hoort bij het leven, en komt altijd onverwacht.
Gelukkig nog niet veel dierbaren verloren.
Bij het horen van The Funeral moet ik toch wel slikken.
Ben Bridwel was nog geen 30 jaar toen hij dit nummer op de plaat zette.
Zo jong, en blijkbaar al veel in zijn bestaan mee gemaakt.
Met die leeftijd hoor je geen berusting te hebben.
Hier hoor je een man die altijd in het zwart gekleed gaat.
Zodat hij met de hoed in zijn hand een kerkdienst kan binnen lopen.
Totaal voorbereid.
Het ademt een triestheid uit, om vervolgens door de kracht van de gitaar over te gaan naar iets hoopvol.
Alweer een flinke tijd geleden dat een breekbare stem mij zo kan pakken.
Die ervaring volgens mij voor het laatst gehad bij Jason Molina van Songs: Ohia.
Natuurlijk luister je vervolgens naar Everything All The Time.
Zou hij het nog vaker flikken?
Helaas niet op deze manier.
Opener The First Song is mooi zweverig.
Vervolgens moet ik wisselend aan verschillende bands denken.
Dan weer Pixies, maar ook Great Lake Swimmers en Arcade Fire komen voorbij.
Weed Party opent zelfs met een cowboy yell.
Monsters is helemaal in die stijl.
Sterk debuut, om gelijk al alle troeven op tafel te leggen.
Niet wetend of je met de laatste kaart alles verspeeld hebt.
Ik durf eigenlijk niet eens goed naar de opvolgers te luisteren.
Bang dat dit euforisch gevoel dan zal verdwijnen.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Ik sluit me bij vele van mijn voorgangers aan : een aantal briljante nummers (met The funeral voorop), maar ook wel een groot contrast met de mindere nummers. Wat mij betreft toch het sympathiekste album van deze band omdat Ben Bridwells stem hier nog zo aangrijpend-ijl-hoog is.

avatar van west
4,0
Ben Bridwell kan maar één ding echt goed, vindt hijzelf, en dat is muziek maken. Verder maakt(e) hij weinig af en leefde af en toe zelfs als een zwerver. Maar zijn grote muzikale talenten werden wel degelijk opgepikt, wat allereerst tot deze plaat Everything All the Time leidde.
Wat allereerst opvalt is de prachtige stem van Ben. Hoog en loepzuiver zingt hij zich een weg door het album heen. Daarnaast een belangrijk detail: de fraaie piano die je veel terug hoort. En tot slot en niet onbelangrijk: het hoge niveau van de songs. Inderdaad is The Funeral de indrukwekkendste, maar er staan toch nog een flink aantal (erg) goede songs op dit album. Overall wil ik zelfs niet spreken van mindere nummers, want daarvoor is alles toch te goed.
Origineel is het artwork wat je erbij krijgt: 3 mooie losse foto's van ene Christopher Wilson. Prettig is de overall sound van het album. Een heldere productie, goed hoorbare details: mooi gedaan. Het levert een pracht van een plaat op, die Ben Bridwell gelukkig van de straat houdt.

avatar van DjFrankie
4,5
Prachtplaat

avatar van Parlotones
3,5
geplaatst:
deric raven schreef:
Als je bijna 40 jaar bent, besef je des te meer dat de kans steeds groter is dat je al de helft van het leven hebt afgerond.
Hoeveel mensen halen de 80 jaar niet.
Ergens diep in je wil je hier niet te veel bij stil staan, maar zo af en toe komt die gedachte onbewust boven drijven.
De dood hoort bij het leven, en komt altijd onverwacht.
Gelukkig nog niet veel dierbaren verloren.
Bij het horen van The Funeral moet ik toch wel slikken.
Ben Bridwel was nog geen 30 jaar toen hij dit nummer op de plaat zette.
Zo jong, en blijkbaar al veel in zijn bestaan mee gemaakt.
Met die leeftijd hoor je geen berusting te hebben.
Hier hoor je een man die altijd in het zwart gekleed gaat.
Zodat hij met de hoed in zijn hand een kerkdienst kan binnen lopen.
Totaal voorbereid.
Het ademt een triestheid uit, om vervolgens door de kracht van de gitaar over te gaan naar iets hoopvol.
Alweer een flinke tijd geleden dat een breekbare stem mij zo kan pakken.
Die ervaring volgens mij voor het laatst gehad bij Jason Molina van Songs: Ohia.
Natuurlijk luister je vervolgens naar Everything All The Time.
Zou hij het nog vaker flikken?
Helaas niet op deze manier.
Opener The First Song is mooi zweverig.
Vervolgens moet ik wisselend aan verschillende bands denken.
Dan weer Pixies, maar ook Great Lake Swimmers en Arcade Fire komen voorbij.
Weed Party opent zelfs met een cowboy yell.
Monsters is helemaal in die stijl.
Sterk debuut, om gelijk al alle troeven op tafel te leggen.
Niet wetend of je met de laatste kaart alles verspeeld hebt.
Ik durf eigenlijk niet eens goed naar de opvolgers te luisteren.
Bang dat dit euforisch gevoel dan zal verdwijnen.

deric raven wij zijn van dezelfde leeftijd ben inmiddels 48 en heb wel veel dierbaren verloren in mijn leven, waaronder eerst een broertje, zusje en een zuster en moeder en schoonvader en een kleine 4 jaar geleden zelf bijna door een ernstig auto ongeluk. En daarom vind ik dat je deze album goed hebt omschreven. Uiteraard heb ik deze album ook vanaf het begin, maar heb een beetje moeite met het ontleden van de teksten. Zal heb maar eens weer te voorschijn halen.

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Parlotones, ik hoop dat je in de omstandigheden waarin je verkeerd nog enigszins troost uit deze plaat kan halen. Verschrikkelijk om te lezen wat je allemaal hebt mee gemaakt in je leven. Ik ben er stil van.
Bij mij is de dood voornamelijk werk gerelativeerd, voornamelijk ouderen die na een mooi lang leven klaar zijn voor het einde. Totaal niet te vergelijken met het verliezen van naasten, die nog volop in het leven staan.
Sterkte.

avatar van Arbeidsdeskundige
5,0
Dit is een fenomenaal album. The Funeral is het hoogtepunt.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:53 uur

geplaatst: vandaag om 01:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.