menu

R.E.M. - Fables of the Reconstruction (1985)

Alternatieve titel: Reconstruction of the Fables

mijn stem
3,85 (323)
323 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: I.R.S.

  1. Feeling Gravitys Pull (4:48)
  2. Maps and Legends (3:01)
  3. Driver 8 (3:18)
  4. Life and How to Live It (4:20)
  5. Old Man Kensey (4:10)
  6. Can't Get There from Here (4:10)
  7. Green Grow the Rushes (3:42)
  8. Kohoutek (3:10)
  9. Auctioneer (Another Engine) (2:41)
  10. Good Advices (3:30)
  11. Wendell Gee (2:56)
  12. Crazy * (3:00)
  13. Burning Hell * (3:48)
  14. Bandwagon * (2:12)
  15. Driver 8 [Live] * (3:20)
  16. Maps and Legends [Live] * (3:14)
  17. Auctioneer (Another Engine) [Athens Demo] * (2:52)
  18. Bandwagon [Athens Demo] * (2:24)
  19. Can't Get There from Here [Athens Demo] * (3:40)
  20. Driver 8 [Athens Demo] * (3:30)
  21. Feeling Gravitys Pull [Athens Demo] * (4:36)
  22. Good Advices [Athens Demo] * (3:31)
  23. Green Grow the Rushes [Athens Demo] * (3:47)
  24. Hyena [Athens Demo] * (2:53)
  25. Kohoutek [Athens Demo] * (3:26)
  26. Life and How to Live It [Athens Demo] * (4:10)
  27. Maps and Legends [Athens Demo] * (3:11)
  28. Old Man Kensey [Athens Demo] * (4:07)
  29. Throw Those Trolls Away * (3:09)
  30. Wendell Gee [Athens Demo] * (3:06)
toon 19 bonustracks
totale tijdsduur: 39:46 (1:43:42)
zoeken in:
avatar van Sandokan-veld
4,5
rkdev schreef:
Er zijn van die albums die alleen al door de geweldige sfeer die ze uitstralen een bepaalde meerwaarde hebben, twee van die albums zijn voor mij Unforgettable Fire van U2 en deze van R.E.M., luister maar eens naar de eerste 4 nummers en je zult snappen wat ik bedoel (eigenlijk is de 1e halve minuut al voldoende...)




Het is eigenlijk vreemd, gezien de grote status van Het Album Als Kunstvorm in de popwereld sinds Sgt Pepper's, dat er betrekkelijk weinig albums zijn die zo'n coherente sfeer weten te creëren, dat het alleen al daardoor de moeite waard is ze helemaal af te luisteren.

Bedankt voor de reacties mensen!

avatar van vinejo
4,5
@Sandokan: schitterende recensie!

Heb deze plaat eindelijk op cd gekocht (heb de LP al sind hun optreden op Torhout/werchter lang geleden).
Altijd het allerbeste gevonden wat REM ooit heeft gemaakt (maar heb niet alles gehoord, da s juist)
Driver 8 is geniaal.
Constant in de auto momenteel.

avatar van Arrie
Wat is R.E.M. toch een fantastische band. Hun eerste zeven albums zijn, op Out of Time na, allemaal erg goed, ik kan maar weinig bands bedenken die zo constant zijn. Ook daarna hebben ze nog genoeg goede dingen uitgebracht, hoewel ik nog niet alles kan. Kortom: een oeuvre om u tegen te zeggen. Dit album heeft daarvan eigenlijk altijd tot mijn favorieten behoord, sterker nog, ik denk dat het mijn R.E.M.-favoriet is.

Het sluit mooi aan op de twee voorgaande albums, maar heeft toch zijn eigen geluid. Op de eerste twee albums had de band laten zien dat ze erg leuke jangle-pop a la The Byrds kunnen maken. Maar luister eens naar het openingsnummer Feeling Gravitys Pull. Het klinkt veel puntiger, scherper. Michael Stipe is nog steeds enigszins aan het mompelen, maar we kunnen wel duidelijk wat mooie teksten horen: "Its a Man Ray kind of sky". Het sterke aan dat nummer is ook dat ik de hele tijd gevoel heb dat het een beetje blijft hangen, en dat het dan op een gegeven moment prachtig openbreekt, met wat mooie achtergrondzang erbij. Maar je wordt al snel weer bij de les gehouden met zo'n scherp gitaar-riffje. En dan die violen! Ja, een vrij a-typisch R.E.M.-nummer, maar wel ontzettend sterk. Het heeft altijd al tot mijn favoriete albumopeners behoord, het trekt je meteen het album in. Geweldig!

Zo scherp als de opener wordt het erna niet meer, maar zeker wel zo sterk. Ze laten een prachtig geluid horen, met nog steeds wat fijn gejengel van Peter Buck, mooie achtergrondzang die eigenlijk precies goed gedoseerd is. Het voegt altijd een hoop toe aan de nummers, en altijd op de goede momenten. De teksten zijn weer lekker vaag, en daar hou ik wel van.

Verder heb ik het idee dat Stipe (denk dat vooral hij de liedjes schrijft?) steeds beter wordt in het schrijven van liedjes en het bedenken van melodieën. Die zijn op dit album namelijk op bijzonder hoog niveau. Volgens mij is juist dat de reden dat dit album me het meest bevalt. Het enige liedje dat ik wat minder vind, is Auctioneer (Another Engine), die heeft me eerlijk gezegd nooit zo kunnen bekoren. Vind het wat drammerig, wat zeurderig.

Want wees nou eerlijk, Maps and Legends en Driver 8 zijn toch fantastische popsongs? Nummers waarvan je het niet erg vindt dat ze altijd maar weer in je hoofd blijven hangen. Life and How to Live It is zo'n nummer waarvan je altijd weer vrolijk wordt.

Met Old Man Kensey hebben ze als contrast dan weer een wat minder vrolijk nummer neergezet. Het klinkt zelfs heel erg onheilspellend, met een sterke rol voor het basspel, en Stipe zingt prachtig. En die tekst, ik vind het altijd interessant om er naar te luisteren. Wat er precies bedoeld wordt, ik weet het niet precies maar dat maakt het juist mooi. Prachtig melancholisch nummer.

Met Can't Get There from Here wordt het juist weer ontzettend vrolijk, en er worden wat blazers doorheen gegooid, die wel wat out of place aandoen. Hoewel de andere nummers ook wel wat catchy refreintjes zijn, is dit hét meezingnummer van het album. En dat vind ik ook altijd wel fijn.

Daarna krijgen we nog wat hele fijne popliedjes, in typische R.E.M.-stijl. Ik weet niet waarom, maar op de een of andere manier spreekt het me ontzettend aan. Zo'n liedje als Green Grow th Rushes, dat verveelt me nooit, ik kan het blijven luisteren. De hele combinatie, de typische zang van Stipe, het typische gitaarspel van Buck, het fijne basspel van Mills, en de ontzettend fijne liedjes. Het is een combinatie die absoluut tot mijn favorieten hoort. Ik denk dat het een soort magie is.

Dit album van R.E.M. behoort niet voor niets tot mijn meest beluisterde albums. Ik kan het altijd opzetten, en ik word er altijd vrolijk van. De band heeft zich ook mooi ontwikkeld wat je al hoort als je dit album vergelijkt met de twee voorgaande (en de EP). Ze weten hun geluid steeds meer te perfectioneren. Maar te perfect hoeft nou ook weer niet, en dat is het hier ook nog niet helemaal. Ze zouden de wereld pas veroveren met platen als Out of Time en Automatic for the People. Hier mompelt Michael Stipe nog, hier is de band nog wat zoekende. Maar oh wat is het mooi. 4,5*

Oh, en nu ik dit typ hoor ik een van de mooiste momenten van de plaat. Die wil ik nog even melden: het moment dat de banjo erin komt, in het nummer Wendell Gee.

avatar van hallo!
4,5
Dit is toch echt een heerlijk album. Het is moeilijk te zeggen waarom het zo goed is. De meeste nummers zijn gewoon erg sterk. 40 minuten is ook een aangename tijdsduur vor dit album. Het is album datik helemaal even opzet. De warme sfeer werkt goed op een koude winteravond.

inzekerezin
Ik hou zowel van het R.E.M. uit de tachtiger jaren, als het 'latere' R.E.M. En dit album is een voorzichtige mijlpaal, een klein meesterwerk. 'Life and how to live it' is mijn favoriet.

avatar van Dibbel
4,5
Fables Of The Reconstruction was de eerste CD die ik kocht van R.E.M., ergens in 1988.
Het album was hoog ge-eindigd in de lijstjes van 1985 en ik had hem nog steeds niet, dus dan maar meteen op CD gekocht. Hij kwam, 3 jaar later, net in de aanbieding voor 25 gulden.

Het heeft nog geen spat aan kracht ingeboet.
Misschien niet zo makkelijk in het gehoor liggend als Document, Green of Out Of Time, maar ook hier staan een aantal klassesongs op.
Wat opvalt is vooral de broeierigheid en warmte die van de liedjes afkomt en waarin je het zuiden van de USA bijna voor je ziet.
Heerlijke jengelende gitaren en spannende melodieen.
Vooral de eerste 5 songs zijn van grote klasse en horen tot hun beste.
Daarbij ook nog Kohoutek en het mooie afsluitertje Wendell Gee.
Mindere nummers zitten er niet tussen.

Dit is de eerste echte mijlpaal in het oeuvre van R.E.M.
En mij nog steeds bijna 5 sterren waard, na bijna 30 jaar.
En deze 250e stem is natuurlijk een hele kleine mijlpaal, maar er moeten er nog veel meer bij.

avatar van Royalty
5,0
Wat is dit toch een fantastische plaat. Voor mij hét hoogtepunt in hun toch al indrukwekkende oeuvre. Vanaf de eerste draaibeurt in 1985 (vinyl) tot op heden, het blijft boeien. Een coherent geheel. Geen inzakkers. En aansluitend het concert in 1987 in Vredenburg, Utrecht was van grote klasse. Eerst de zaal helemaal plat spelen en vervolgens komt Michael Stipe met een kopje koffie in de hand nog even het concert doornemen met de nog nadampende zaal alvorens met de toegiften te beginnen. Dan heb je ballen.

avatar van pmac
3,5
Pas later gekocht maar deze viel me wat tegen. Stipe zingt onverstaanbaar en de nummers zij n prim maar missen de kracht van zijn opvolger. Muv Maps and legends.

avatar van luigifort
4,5
Ok staan hier zat klasse nummers op..neem alleen al Driver 8 bv...

avatar van EttaJamesBrown
5,0
Wat Morrison Hotel is voor the Doors, Room to Roam voor the Waterboys en Tonight's the Night voor Neil Young, is dit album voor R.E.M.: hun beste album zonder dat hun beste songs er op staan. De algehele sfeer tilt de individuele liedjes naar een hoger plan. Ongekend hoog.

avatar van rkdev
4,0
Album nummer 3 begint meteen met met z'n beste nummer, het dreigende 'Feeling Gravitys Pull'. Veel donkerder dan alles wat ze hiervoor maakten en ik hou ervan, erg mooi ook de violen aan het einde van het nummer. Sowieso staan de beste nummers van deze plaat op de oorspronkelijke kant A want ook het eveneens geweldige 'Maps and Legends' gaat in die mooie sfeer door. 'Driver 8' is iets opgewekter en had op Reckoning kunnen staan (mooi die toevoeging van de harmonica). 'Life and How to Live It' heeft dan voor het eerst die herkenbare jengelende gitaar van Buck weer. Kan A wordt afgesloten met het sfeervolle 'Old Man Kensey'.

Kant B begint in een opgewektere sfeer met het aanstekelijke 'Can't Get There from Here'. Als je dit nummer instrumentaal zou luisteren zou je zo maar kunnen denken dat het een nummer van The Smiths is. Voor het eerst zit de stem van Mike Mills wat meer op de voorgrond. 'Green Grow the Rushes' is een mooi popnummer. 'Kohoutek' en 'Auctioneer' zijn weer wat meer in lijn met de vorige twee albums.
'Good Advices' is weer een mooi sfeervol nummer in de stijl van de nummers op kant A. Het album wordt afgesloten met de ballad 'Wendel Gee' met voor het eerst een banjo.

De "ongrijpbare, mysterieuze, broeierige sfeer" (dank lebowski voor de perfecte woorden) van dit album (vooral op kant A) geeft het voor mij een meerwaarde ten opzichte van Murmur en Reckoning.

avatar van brandos
5,0
Wat een interessante combi; REM met Joe Boyd. Je voelt hier inderdaad een zekere verwantschap met Nick Drake en John Martyn. Je zou het het folkrock-album van REM kunnen noemen, bijna Engels ook. Toch was het ook helemaal REM, als ijzersterk collectief met hun kenmerkende meeslependheid. Tegen deze tijd vond ik ze beter dan U2, vanwege de nimmer aflatende kwaliteitsstandaard in al hun nummers.

avatar van johan de witt
4,5
De laatste van R.E.M's vroege albums zou je kunnen zeggen. Hierna zouden ze zich een wat vollere rocksound aanmeten. Ook heel mooi, maar dit album, vol kleine liedjes over oude excentriekelingen op het Amerikaanse platteland, is een werk op zich. De plaat werd opgenomen in Londen, geproduceerd door Nick Drake en Fairport Convention-producer Joe Boyd, en misschien daarom dat het hele album een soort weemoed uitstraalt die het tot een van mijn fave R.E.M-albums maakt.

avatar van luigifort
4,5
Hun meest spirituele wat mij betreft. Past bij een miezerige herfst, nu dus . Maar er komt ook genoeg zonlicht doorheen, meer Indian Summer dus eigenlijk
Ultiem depri voelden ze zich he daar in het grauwe en koude Engeland, maar het heeft wel deze mooie plaat opgeleverd

avatar van harm1985
4,0
Twijfel of ik deze verhoog naar 4,5 ster. De eerste zes tracks zijn voor mij de volle mep met als hoogtepunt Maps And Legends en Driver 8 maar de tweede helft kakt net ff teveel in.

avatar van freakey
4,5
Sinds wanneer hoort Driver 8 [Athens Demo] bij de reguliere tracklist?

avatar van Choconas
4,0
Goede vraag van freakey. Ik heb geen enkele aanwijzing dat de demo van Driver 8 op de oorspronkelijke LP staat, Discogs denkt ook van niet: R.E.M. - Fables Of The Reconstruction / Reconstruction Of The Fables (Vinyl, LP, Album) | Discogs.

Op mijn heruitgave (oorspronkelijk uitgegeven in 1992) staat deze demo ook niet, wel vijf bonusnummers, waaronder een liveversie van Driver 8.

Kortom, mij lijkt het daarom logischer om Driver 8 [Athens Demo] ook aan te merken als een bonusnummer.

avatar van Arrie
Ik denk dat iemand per ongeluk het vinkje heeft verwijderd terwjl hij iets anders aanpaste. Correctie ingestuurd.

avatar van Choconas
4,0
Dat lijkt me inderdaad aannemelijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:37 uur

geplaatst: vandaag om 00:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.