Vandenberg - Vandenberg (1982)

V R E S E L I J K . . .

Hmm, ik ken niet het hele album, maar "Burning Heart" is toch wel aardig? Op Allmusic.com heeft dit album 4,5* ...
Waarom hebben wij toch altijd zo'n hekel aan rock uit eigen land?

Ik heb Vandenberg ooit live in Enschede (waar hun 'roots' liggen) zien optreden en dat was best een goede rockshow. Dus al te negatief over deze band hoeft ook weer niet.

Voor mij prachtig jeugdsentiment. Ik begrijp niet dat er zo laag gestemd wordt. Fantastiche compacte rock LP. Zker uniek voor een nederlandse band.

vind het maar doorsnee rocknummers allemaal, niets origineels aan. Na 2 nummers heb je het wel allemaal gehoord, kan wel geloven dat ze live een stuk beter zijn.
2,5*

Snap ook niet goed waarom als het uit Nederland komt het niet goed is.
Ik kan Vandenberg enorm waarderen en zeker dit album.

Wat een rare lage score.. dit is ontzettend goed gedaan, zeker voor een debuut.

Waarom dan?

Best wel een degelijk debuut album van Adrian en de zijnen. Concurrentie was hoog in die dagen van Vengeance, Helloise, Picture en nog een paar. Maar dit is een gedegen stukje classic rock zoals in de 80-er jaren populair was. En zeker geen slechte produktie. Burning Heart was best een grote hit in ons landje. Op vinyl.

En in Amerika

Prachtig debuut van deze Nederlandse hardrock-formatie olv. Adje van den Berg. Catchy refreinen, ruig gitaarwerk en dito solo's van Adje himself. Na dit debuut drukte het Amerikaanse producersgilde ism de platenmaatschappij een groter stempel op de muziek van Vandenberg met als gevolg een gladder- en radiovriendellijker geluid. Maar dit debuut blijft een plaatje.

Supergoede band. Ze hadden gewoon door moeten gaan.

De koek was op een gegeven moment op. Bert Heerink was niet meer te handhaven als zanger, een geschikte opvolger vinden bleek zeer lastig en Adje kreeg op dat moment al vaker een belletje van David Coverdale van Whitesnake om in de 'big league' te spelen. Dus van doorgaan kan moeilijk sprake geweest zijn.

Ik denk dat dit debuut het beste werk van Adje en zijn mannen is. Met name de eerste 4 tracks zijn echt klassieke hardrocksongs wat mij betreft. De songs daarna zijn ook prima maar niet zo spectaculair als een 'Wait' of een 'Back on my Feet'.

op een of andere manier weer eens vd berg gaan draaien de laatste weken. heeft de tand des tijds goed doorstaan. Eigenlijk alledrie de albums wel. Gewoon lekkere recht toe rechtaan rock.

Nummer als Your Love is in Vain, Wait en Burning Heart staan naar dik 25 jaar nog fier overeind.

Niet zo goed als sommigen denken, maar ook zeker niet zo slecht als sommigen doen willen denken. Een aardig album, maar zeker geen classic.

Als album is het inderdaad geen klassieker. Toch zijn er een paar individuele songs die wel het etiket klassiek, voor hardrockbegrippen, verdienen. Burning Heart, Wait en Back On My Feet.

Onder de hardrock van eigen bodem behoort dit wel tot de absolute top, veel beter zul je het niet krijgen. Toch wel een beetje een klassieker dus.

uehm, vengeance?

Hey!!! We've Got The Power Of The Rock!! Can You Feel It Coming?!!

Vengeance was ook vet ja

Nog zo’n plaat waarover een goede vriend van mij al de jaren de oren van mijn kop zeurt dat ik dit eens moet beluisteren. Twee weken vakantie zullen zorgen voor een flinke dosis muziek en luisterbeurten van albums die ik altijd maar uitstel. Van Vandenberg weet ik dat Adje Vandenberg hier de grote man was en natuurlijk ken ik die megahit “Burning Heart”.
Ik vind het een maaltijd zonder peper en zout, het is te goed om aan de kant te laten liggen maar ook zo goed niet dat het een essentieel onderdeel van mijn collectie dient te vormen. Daarvoor is de muziek 27 jaar na datum niet interessant genoeg meer voor mij en nochtans ben ik een eighties adept. De zang en het Engels van de zanger storen mij, normaal gezien niet echt een breekpunt voor mij want ik spreek ook geen Queen’s English, maar hier stoort het me.
De megahit was ik toen al beu gehoord en nu kan ik weer weg voor 28 jaar. Goeie nummers vind ik toch nog wel Back on My Feet, Nothing to Lose en Lost in the City, alsook het gitaarwerk.

W-AIT, WAAAAIT, WAAAAAAAIT, TILL THE SHIT HITS THE FA-HAAAN!

LocoHermano, ik moet het toegeven, ik kon een glimlach ook niet bedwingen bij die passage .

Bij uitkomen van het album best aardig, maar klinkt nu toch behoorlijk gedateerd, misschien over 5 jaar weer. Maar @LocoHermano, die zin blijft tot de dag vandaag in mijn kop zitten. En het bier liedje natuurlijk,

jaja, Bertje was niet de grootste ster van deze band...

Mijn oudere broer en zussen hebben deze plaat destijds helemaal grijs gedraaid. Vandenberg was een band die je ook gewoon in de plaatselijke kroeg kon gaan zien, helaas was ik daar toen nog te jong voor want ik had dit graag van dichtbij gezien en gehoord. Na 28 jaar wel gedateerd maar er zijn maar weinig platen in dit genre die de tand des tijds ongeschonden hebben doorstaan.
Moeilijk om favoeriete nummers aan te wijzen; eigenlijk vind ik de hele plaat dik in orde.

Prima hardrockplaat. Productie is niet zo geweldig, maar met de nummers is niet zoveel mis. Adje van den Berg vind ik persoonlijk een fenomeen op de gitaar, zeker in de jaren '80. Zijn solo's zijn vaak kunstwerkjes op zich, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Brian May in betere tijden, alhoewel hij op dit debuut nog wat bluesier is.

In mijn ogen wordt Vandenberg teveel vereenzelvigd met Burning heart. Hun hardere nummers zijn ook goed. En Ad Vandenberg en Bert Heerink mogen dan wel het meest bekend zijn, vlak ook drummer Jos Zoomer en bassist Dick Kemper niet uit!

Zeer redelijk debuut, al blijft het voor mij hun beste. Knap stukje gitaarwerk aan het begin van Wait.

Een redelijk debuut wat natuurlijk opzien baarde door de dikke hit Burning heart. Persoonlijk vind ik dit de minste van Vandenberg. Het vliegt alle kanten op qua songmateriaal. Van erg goed (Your love is in vain, Burning heart, Back on my feet en Wait) tot behoorlijk matig (Ready for you, Too late). Dat mag ook best op een debuut trouwens. Wat mij betreft ging het per album een stapje hogerop met deze band, met het geweldige Alibi als (voorlopig) eindstation.