Vandenberg - Vandenberg (1982)

De 2011 Rock Candy re-issue klinkt toch wel erg lekker. De muziek blijft achterhaald maar the memory remains. De dubbele basskick bij het refrein van Back on my feet (en vooruit, het basloopje bij Too Late) en Ready for you doen me toch wel weer opveren vanavond naast de heerlijke gitaarsolo's natuurlijk. Heel eerlijk hardrock album zonder veel poespas. Kom daar nog maar eens om.

'Vergelijk het gerust met Foreigner of the Michael Schenker group'. Met dit soort kreten lanceerde platenmaatschappij Atco onze eigen Nederlandse Vandenberg op de internationale markt. En met succes: Burning heart haalde de top 40 van de Billboard Hot 100 en het album verkocht wereldwijd ook heel aardig.
Alleen al daarom staat dit debuut van Vandenberg te boek als een bescheiden Nederrockklassieker. Toch vind ik het bij herbeluistering in de 21ste eeuw een beetje tegenvallen. De sterkste nummer staan vooraan, maar met name bij de laatste drie nummers zakt het toch wel erg in. Over de hele linie dus net niet sterk genoeg, al valt er voldoende te genieten.

Het drumwerk van Jos Zoomer vind ik vrij sterk, maar het is natuurlijk de gitarist die de show steelt en daardoor ook de mindere nummers weet te redden. Bij een nummer als Lost in a city gebeurt er pas wat als de gitaarsolo aanvangt. Eigenlijk wordt al op dit debuut duidelijk dat Adje in de naar hem genoemde band een te grote vis was in een te kleine vijver, zoals-ie dat later zelf een keer onder woorden bracht. Het verbaasde me niet dat-ie later bij Whitesnake terecht kwam.

In de Jaren 80 was Adje ook een behoorlijk gewilde gitarist. Als ik me niet vergis zat ook Thin Lizzy achter hem aan.

Het verhaal gaat dat hij in '81 bij Thin Lizzy solliciteerde, daar een weekje meeliep en uiteindelijk niet werd aangenomen - of dat Adje besloot zelf te kiezen voor zijn opleiding tot kunstschilder, daarover lopen de verhalen uiteen. Al blijft het in dat laatste geval vreemd dat hij kort daarna een band onder zijn eigen naam oprichtte. Bij Thin Lizzy werd het dus later John Sykes, maar ik denk dat Adrian zich ook prima geweerd zou hebben met het materiaal op Thunder and lightning.

Effe gegoogled - dit zegt Adrian er zelf over: I did an audition for Lizzy and we rehearsed together for two weeks and musically speaking I really liked the band and there was a connection. However the atmosphere/scene in the band was not really my thing as there were a lot of drugs and alcohol problems in the band; so I decided to let them know that I kindly refused to become a Lizzy member.”


http://www.rockunited.com/moonkingsint2015.htm

Dat heeft Adje dan goed gezien. We weten helaas allemaal hoe het is afgelopen met Phil Lynott....

Wist hij toen (in '81) veel dat hij een jaar later met Ozzy op tournee mocht in de States

....dat laatste als 'special guest', geloof ik, he? Ja, Ozzy wilde hem ook meteen in de band hebben. Ik vind het toch wel pleiten voor zijn karakter dat hij besloot toch 'voor zichzelf' te beginnen in plaats van toe te treden tot een grote band.
Het schijnt dat Atco Records hem later, toen de band Vandenberg op zijn laatste benen liep, ook aanbood om een nieuwe band onder eigen naam te formeren met goede Amerikaanse muzikanten. Heeft-ie ook afgewezen. Al kon hij de verleiding van het Whitesnake-aanbod niet weerstaan. Ergens maar goed ook, want een gitarist van deze allure verdient het om op z'n minst één keer 'on top of the world' te hebben gestaan. Als erkenning van zijn internationale klasse.

Ik vind dat hij ook altijd een goede/positieve uitstraling heeft.
Alleen jammer dat hij te vroeg zijn gitaar opgeborgen heeft. Om dat ding pas weer in 2014 af te stoffen.
Ik heb hem nog een keer gezien toen Whitesnake op Arrow Rock speelde (2008 ?). Toen kwam hij nog een nummertje meespelen.

Klopt wel ja. Adje heeft altijd een positieve vibe om 'm heen gehad. Nooit pedant of arrogant doen. Mooie, nuchtere kerel

Grappig. Zo ervaar ik dat echt helemaal niet. Ik vind die nummers ook ijzersterk.

De nummers zijn echt prima, op alle drie de albums. Muzikanten meer dan prima ook. Maar Bert Heerink, hoe lullig om te zeggen ook, blijft als een Nederlander klinken. Productie is ook niet je van het natuurlijk. Maar qua muzikanten en nummers had Vandenberg meer internationale faam verdiend destijds.

Zo slecht deden ze het internationaal helemaal niet toch? Burning Heart scoorde meteen lekker in de VS. Op tournee met grote namen als Ozzy Osbourne en Kiss. In Japan speelden ze in de grootste zalen als headliner. Alleen nog zo'n hit schrijven als Burning Heart lukte Ad niet echt.

En een doorstart maken met een andere zanger mislukte ook. Niet heel vreemd als je dat resultaat bekijkt:
Vandenberg with new singer Peter Strykes

Ik denk dat er gewoon niet meer in zat dan hetgeen ze bereikt hebben. En dat is best veel voor een Nederlandse band in zo'n korte periode.

En toch vind ik Different worlds van het tweede album stiekem nog ietsje beter dan Burning heart

Ik ook.

Ik denk dat ik Different Worlds ook net iets liever hoor tegenwoordig. Maar ik snap wel dat het niet zo'n hit werd als Burning Heart. Het lijkt toch een beetje alsof Ad dat nummer als blauwdruk heeft genomen. Een heel ander soort nummer als opvolger had misschien beter gewerkt.

Maarja welke dan, ik hoor eerlijk gezegd niet echte hits op Heading For A Storm. Met Friday Night werd het ook nog geprobeerd, dit leverde vooral een hilarische videoclip op.

En vergeet de ballad niet die op Alibi staat.. How Long. Doet zeker niet onder voor Burning Heart en Different Worlds.

Klopt! Sowieso vind ik persoonlijk heel het Alibi album hun beste!

Weer mee eens. Once In A Lifetime vind ik ook een erg goeie ballad overigens.

De band had meer succes verdiend. Hun debuut was veelbelovend, Heading For A Storm werd geloof ik ook wel goed ontvangen. Alibi had het verdiend om hun grote doorbraak te worden. Maar volgens mij heeft de platenmaatschappij om één of andere reden de plaat niet of nauwelijks gepromoot, en de doorbraak kwam dus niet van de grond.

Ik geloof dat dat laatste de band de das om gedaan heeft. Ik was altijd geneigd om te denken dat het Nederlandse accent van Heerink hun (grote) internationale succes in de weg stond. Maar kennelijk was dat voor de Scorpions geen probleem, en dat accent van Klaus Meine is nog 3x zo erg.

Ik had het leuk gevonden als Adje met Moonkings nog een paar Vandenberg nummers zou spelen.

Mja op zich wel.. maar lijkt wel wat op Every Breath You Take niet?

Dan zou dat andersom moeten gelden, "Once In A Lifetime" is eerder uitgebracht.

Every Breath You Take is van 1983. Terwijl Once In A Lifetime uit 1985 is.

Inderdaad.

Ik heb altijd het idee gehad dat Ad wel erg goed naar het kenmerkende gitaarloopje van Every Breath You Take heeft geluisterd bij het schrijven van Once In A Lifetime. Er was ook flinke druk van de platenmaatschappij, ze werden door hen meer de popkant opgedrukt want er moest na Burning Heart nog een hit komen.

Excuus Faalhaas ik was niet wakker en haal de boel gruwelijk door elkaar. Is natuurlijk van Alibi en idd 1985. Terecht iggy.

Ik hou nu even wijselijk mijn mond.

Zo erg is nou ook weer niet.

Dat hoeft nou ook weer niet.

Ben eigenlijk wel benieuwd of ik de enige ben die de gelijkenis hoort..

Berichten verplaatst naar Vandenberg

heb deze lp al enige tijd in huis. Tweedehands gekocht met nog een stapeltje andere.
De hoes was niet mooi maar toen ik het vinyl zag werd ik toch wel een beetje blij.
Meteen gedraaid.
Wat een verassing! Dit is gewoon een echt goeie plaat. Mooie kwaliteit bovendien.
Aanrader, zeker voor diegene die graag een gitaartje en een beetje rock horen.

Adje blaast weer nieuw leven in de bandnaam maar nu met een compleet nieuwe line- up. De inmiddels wel erg uitgekauwde single Burning Heart heeft een remake gekregen maar de overdreven zang van Ronnie Romero is wel even wennen. Ik snap wel dat Bert na al die perikelen omtrent de bandnaam niet teruggevraagd is, daar niet van, maar de nostalgiefactor speelt hierin wel een erg grote rol. Dat was ook het geval bij de remake van Rainbow' s I Surrender met Romero op zang.
Maar goed, Welcome back ( to the club)

Ja, Burning Heart 2020 is weer zo'n herherherbewerking die totaal onnodig is. Misschien om het voetje even overal tussen het commerciële deurtje te krijgen. Ik kan me voorstellen dat dat iets minder snel lukt met Fighting Against The World of Waiting For The Night. Van mij hoeft het in elk geval allemaal niet.

Ik hoop voor het album dat die Ronnie Romero wat verder weg in de mix komt te zitten. Dit is wat té gortig. Het is best een goede zanger, maar er zijn veel betere 'belters' out there. Wat is er trouwens mis met die Moonkingszingmeneer?

Verder hoop ik tevens dat de heer Romero wel die lome timingstruukjes achterwege laat. Want het is echt heel irritant om dat bij elke bij elke zin te doen. Kortom, onverdeeld enthousiast ben ik nog niet op basis van dit oefeningetje.

Eigenlijk niks, behalve misschien dat hij een soort van full time boer is.