Slayer - Show No Mercy (1983)

natuurlijk speelt nostalgie voor de wat oudere luisteraartjes zoals ik mee. Het zijn vooral de tomeloze energie, de ongehoord agressieve zang (ja heel anders dan de tongue in cheeck van Cronos), de supersnelle drums en de wat dissonante riffs en gierende sirenegitaren die tot de verbeelding spreken. Metaltijdschrift Aardschok was destijds helemaal omver geblazen en schreef een (bij nader inzien heel flauwe) lovende recensie. Ook bij De Stalen Tien werd Slayer gedraaid. Een notering in de top2000 was toen ondenkbaar, het was underground. Misschien is de plaat wat verbleekt of ingehaald door anderen, maar het blijft een klassieker zonder meer.

Blijkbaar had ik op deze nog geen beoordeling gezet... blijft toch een heerlijke thrash-plaat met Black Magic als een van me favoriete Slayer nummers. Ik besef me nu wel dat ik toch erg weinig naar Slayer heb geluisterd, vooral vergeleken met Metallica en Megadeth etc.... dan maar gelijk Reign in Blood aanzetten hierna. 4* voor deze

SLAYER!!!!!!
Bijzondere band blijft dit toch altijd wel. Nummer vier van de grote vier. En veruit de meest ruige, venijnige en agressiefste van het stel. Niet ook vanwege de hele stijl en uitstraling die ze zich aangemeten hebben. Maar goed, ook dit debut is een erg sterke plaat. Ze knallen er direct lekker in en weten een aantal mooie dingen ten gehore te brengen. Samen met Metallica hebben ze wel het lekkerste debut vindt ik. En van de vier ook wel de lekkerste beukplaat.

Dit is eigenlijk de beste van Slayer. Nog een beetje zoekende naar hun sound. Je hoort de diverse invloeden van wat inspiratie voor ze is geweest. Daarna vind ik opvallend genoeg Seasons in the Abyss erg goed.