Slayer - Show No Mercy (1983)

Ja, daar ben ik het eigenlijk wel mee eens. Veel (pogingen tot) melodieus gitaarwerk maken dit ontzettend evil werkstukje tot een waar metalen luisterfeestje. De meeste solo's van Slayer vervallen nogal eens in oeverloos tremolo gesjor.
Enkel met de solo in het titelnummer van Seasons In The Abyss ontstijgt het duo Hannemann en King zichzelf.
Ook het kwaadaardige gegil van Araya is op dit album op zijn best.
De band zou na dit album vele malen strakker worden, maar de schuimbekkende woede en kwaadaardigheid van Show No Mercy wordt m.i. niet meer geëvenaard.

Na twee luisterbeurten moet ik zeggen dat ik de eerste vier nummers geweldig vind.

Daarna wordt het wat minder.

Wat?

The Last Command? Black Magic? Crionics? Face the slayer? Mindere nummers?

Ja, na die eerste vier knallers wel ja.

Minder dan de eerste vier betekent niet dat ze slecht zijn. De rest ga ik trouwens ook meer waarderen, maar begin met 3,5 ster.

Het album begint voor mij pas met Metalstorm.
Beste nummers zijn Black Magic en en vooral Final Command!!!. Wat een heerlijk nummer is dat zeg.
Maar ook Tormentor en Crionics en de afsluiter zijn de moeite.

Erg lekker album van de toch nog kleine Slayer mannetjes
Uitspringers zijn toch Metalstorm / Face the Slayer en Black Magic, maar ook de eerste 4 mogen er wezen!

4*

Sterk debuut inderdaad van het piepjonge Slayer. Ik hoor hier en daar wel sterke invloeden van Venom.

Inderdaad, nog duidelijk hun Metalvoorbeelden hoorbaar (Priest, Venom, Exodus) op deze toch wel legendarische eerste Slayer plaat én 1 van de eerste Thrashplaten. Pakkende legendarische zanglijnen bezeten door waanzinnig duivels gekrijs in ware metalkrakers gegoten. Slayer had toch al een behoorlijk eigen geluid op deze plaat met typische riffjes en die typische solo's...toen al! Wel vind ik de sfeer toch ook nog wel wat weg hebben van de oude Exodus, zelfde periode ongeveer uiteraard. Maar Slayer klinkt links en rechts op dit legendarische debuut ook regelmatig al compleet krankzinnig, luister maar eens naar Fight Til Death; de waanzin van het nummer haalde de jonge Slayer pubers toentertijd zowat in snelheid in! Zou de Duivel toch bezit hebben gehad van hen? Trouwens, de "live-uitvoeringen" van deze plaat die dus te horen zijn op Live Undead uit 1985 en 1987 vind ik persoonlijk nog gaver en bezetener klinken. Show no Merci is een heel aardig debuut voor Slayer, maar de echte MEESTERWERKEN moesten nog komen: Hellawaits, Reign in Blood en South of Heaven.

Prima eerste plaat. Niets mis mee en zelfs een redelijk goed geluid.Ik heb daarna wel bands gehoord met een heel wat mindere productie. Van sommige nummers hoor ik liever de live undead versie. 3,5 ster is goed genoeg. Er komen nog genoeg vette scores.

Exodus?? Opgericht in '82, debuut album in '85... zal toch wel andersom zijn denk ik.

Bonded By Blood is zo verrekte legendarisch dat Slayer er in 83 al uit citeerde.

Vooral Priest en Maiden op speed.

Maar dat geld waarschijnlijk net zo goed andersom. De eerste demo van Exodus (met Kirk Hammett) is uitgekomen in 1982, datzelfde jaar was Slayer al gecontacteerd door Brian Slagel om op de volgende Metal Massacre (vol.3, released '83) te verschijnen (wat toch ook wel zijn invloed zal hebben nagelaten op de Bay Area scene). Later in datzelfde '83 is ook deze Show no Mercy verschenen. De opnames voor Bounded by Blood dateren van '84.
Natuurlijk was Slayer, net zoals de anderen, mede beinvloed door vernieuwende tijdsgenoten (ze noemen zelf o.a. ook Mercyful Fate), en Exodus stond niet alleen aan de wieg van de thrash, zij waren grotendeels de wieg. Maar ik vind die Exodus impact veel meer te horen op het daaropvolgende werk van Slayer, dan in deze. Om te stellen dat Exodus hier te horen is als een van hun Grote voorbeelden, vind ik wel lichtelijk overdreven. De Grote voorbeelden, waren net als bij Exodus, Metallica, Anthrax etc. dezelfden: Motörhead en de New Wave of British Heavy Metal bands zoals Iron Maiden, Raven, Judas Priest etc., en combineerden dit met hardcore/punk invloeden.
De grote "4" (Anthrax, Megadeth, Metallica, en Slayer) moet natuurlijk eigenlijk wel de grote "5" zijn, met Exodus erbij, maar deze 5 hebben elkaar onderling zoveel beinvloed, dat ik er niet 1 zou uitpikken om als etiket op de ander te plakken.

slayer is begonnen als Priest coverband. Zegt genoeg.

speelden toch ook Maiden covers dacht ik..

Vind toch dat met Aggressive Perfector al een behoorlijk eigen stijl en geluid te bespeuren is.

Yep, ik vind het zelfs sterker dan de wat snellere versie op Reign in Blood (bonus op sommige edities), en vind dit toch onmiskenbaar Slayer, dat me niet meteen noodzakelijk aan een Exodus of andere tijdsgenoot doet denken.

Deze wijkt ook niet veel af van de versie op Metal Massacre 3. Misschien is het wel dezelfde. De heropgenomen versie ken ik niet.

zie hier

Ook goed, maar meer snelheid wil toch niet noodzakelijk zeggen meer "power" blijkt hier nog maar eens, ik vind de originele versie sterker. (Of speelt hier de nostalgie de objectiviteit parten??

We kunnen allemaal de grote filosofen lezen en bestuderen, maar we kunnen allemaal een verzetje op tijd en stond gebruiken. Dit is mijn verzetje, het geluid is vettig en zompig maar waarom kan ik er zo van genieten. Van al hun platen is dit de meest melodieuze, zelfs hun trek-en-sleur-solo's zijn hierop geweldig. Ach, nostalgie, omarm mij. Face the Slayer!

Dijk van een plaat, je hoort duidelijk de invloed van Judas Priest. Mijn favoriete nummers zijn toch wel: the antichrist, face the slayer en die by the sword.

Tot nu toe 3,5 ster!

Exodus is opgericht in 1980 en maakte ten tijde van Slayer's debuut al volop muziek en liet demo's etc. verschijnen. Wie beweerde hier dat Exodus in 1982 was opgericht? Trouwens ik hoor verder in Araya's zang op Slayer's debuut ook wel Mister King Diamond zelfs, ironisch genoeg in de "grommen"! Maar klopt, de eerste Speed en Thrashbands zijn beïnvloed door N.W.O.B.H.M. en Hardcorepunk...dat is allemaal overbekend! Maar wat actueler spul destijds had óók invloed, dat wil ik er maar mee zeggen. En dat is óók te horen. Ik hoor zelfs op Metallica's Kill ém All een enkele keer een riff van Merciful Fate! Maar we hebben het hier over Slayer's - Show no Merci.

Waarom schrijf je Slayer en Araya met een y en niet met een i en de andere niet?

Beweerde dat dan iemand

Toevallig let ik er op, maar het drumwerk op de originele versie komt er redelijk bekaaid af in vergelijking met later werk. Geen kritiet hé, het blijft nog altijd Dave Lombardo, een monument in metal. Toch is het hier het sublieme gitaarwerk die het hem doet. Heerlijk nostalgieverwekkend voer voor de doorwinterde metalhead!

Deze periode van Slayer is echt fout zeg.

Hoe Araya bij Final Command en Crionics ineens zo hoog gaat piepen hahaha.
Echt humor.

2 punten voor de solo'tjes. De rest mag het daglicht niet meer zien anno 2010.

Jouw oordeel is echt fout.

Eén van de beste Slayerplaten!

Ja meneer