Slayer - Show No Mercy (1983)

mee eens dat het hoge gepiep wel erg puberaal overkomt anno 2010, het kan gewoon echt niet meer

muzikaal in orde

Juist. Zoals gitaarsolo's niet meer konden in de jaren negentig. Allemaal waar, voor modegevoelige pu.. euh mensen.

Jouw structurele neiging om geen hoofdeltters te gebruiken en gebrekkige interpunctie toe te passen, dát kan echt niet meer.

Slayer, verantwoordelijk voor één der hoogtepunten in Metal Walhalla: Reign in Blood. De meeste stervelingen weten dit ondertussen maar iedere wereldprestatie begint met veel trainen en veel oefening. Dit is hun debuut: hun training en oefening voor het "grote werk" zoals dat zo mooi heet. De pot op, zeg ik dan. Slayer heeft een indruk nagelaten, noem het de metalen voetdruk op onze planeet. Tot hun magnum opus hebben ze niet onaardige - kuch! - albums op de onwetende mensheid nagelaten en dit is er één van. Damn, die zwoele zilte zeelucht op onze dijk hier te Oostende heeft weer zijn werk gedaan. Face the Slayer!

Wat is Metalstorm/ Face the Slayer een geweldig nummer zeg!

Het beste slayer album voor mij, om de 1 of andere rede heb ik niets met de volgende platen ''raining blood'' ''hell awaits'' etc...
Je hoort duidelijk Judas Priest en vooral wat Maiden terug,

Nu 3,99 op CD wow

Ook een lekker album om de dag mee te beginnen overigens. Fight Till Death is ook een heerlijke stamper. De rest van de nummers zijn ook dik in orde. Kun je nagaan dat hierna nog beter Slayer werk destijds uitkwam...onvoorstelbaar, maar het heeft allemaal wel plaatsgevonden destijds. Nogmaals, t/m South of Heaven niks mis met deze legendarische band.

In mijn geval is het bij dit album een nadeel dat ik Slayer zo hoog heb zitten. Zoveel goede albums gemaakt dat de lat voor mij erg hoog ligt. En dan vind ik dit album zeker niet slecht, maar in vergelijking met Reign, South en World is dit imo toch een pak minder.

Voor zovele bands geldt dat hun latere prestaties die van het debuut overtreffen. Maar dat maakt voor mij een album als Show no Mercy niet minder genietbaar. Integendeel. Daar waar het nog minder sterk is compenseert het met charmes. Zoals de eerste stappen van een kleine in die zin nooit meer verbeterd kunnen worden. Om die ten volle te waarderen helpt het uiteraard er op dat moment bij te zijn geweest.

Grotendeels mee eens.

Vooral je laatste zin. Daar dacht ik zelfs aan toen ik mijn bericht typte.

Maar door de later afgewerkte meesterwerken zie ik dit toch als minder.

Niet vergelijkend luisteren is nog niet zo simpel.

Maar volgens mij kan het wel. Hetzelfde had ik met Opeth. Pas leren kennen in 2008 en hun debuut bleef me lang al te onvolmaakt in de oren klinken. Maar na het een periode heel vaak te beluisteren ging het als vanzelf op zichzelf staan. Nu ken ik er enthousiast 5* aan toe.

Eens!

En die 5 sterren misstaan hier niet.

Edit; volgens mij heb je verhoogd naar 4,5 ster, niet naar 5.

Geweldig album, gisteren aangeschaft omdat het cassettebandje toch niet meer gedraait wordt.
Titelnummer vind ik het beste, snel, hard en melodieus !!

Cursed, black magic night!

Inderdaad, en hét andere hoogtepunt was natuurlijk deze "Show No Mercy", tenminste voor degenen die deze periode bewust hebben meegemaakt. De impact die dit album bij zijn release naliet, hebben ze zelfs met Reign in Blood niet geevenaard. (al scheelde het niet veel ) De opwinding, het uitwisselen van tapes (dit MOET je gehoord hebben!)... het nieuws verspreide zich als molotovcocktail vuurtje, de kruitdampen en opwinding van een muzikale revolutie hingen overal in het metal-milieu. Het kriebelt nog steeds als ik er aan terugdenk

De kwaadaardige hysterie die Show No Mercy uitstraalt wordt m.i. ook op Reign In Blood niet geëvenaard. Reign In Blood is muzikaal weliswaar beter, maar klinkt wel wat braafjes ten opzichte van deze gitzwarte brok schuimbekkende gekte.

Klonk Tom Araya maar altijd zo agressief en evil als in Evil hasNo Boundries!!

Moet ik dik in 2012 nog serieus nemen? In 1983 vond ik heel veel goed, dit was snel,hard,agressief en anti commercieel. Eigenlijk was de productie erg matig, de zang niet al te best en klonk het nogal rommelig. Toch staan er wel aardige nummers op zoals Black Magic of Metal Storm/Face the Slayer. Nu zou ik zo`n plaat beslist niet meer kopen, of wordt ik oud?

Je word oud.

Deze plaat is wat mij betreft de beste plaat die Slayer heeft uitgebracht. Het klinkt inderdaad een stuk rommeliger dan latere releases, maar het straat wel pure evolness uit. Nummers als Die by the Sword en Black Magic vind ik geweldig. Het klinkt allemaal dan wel wat primitief, maar wel oprecht. Geweldig!

Inderdaad Lau, wat te denken van The Final Command, en eerste klas beuker, jammer dat ze deze live naar mijn weten al jaren niet meer spelen.
Wie weet worden deze heren daar ook wel te oud voor.

Het blijft toch opmerkelijk welke gigantische sprongen voorwaarts drummer Dave Lombardo heeft gemaakt na dit album.

Een pact met de duivel, kan niet anders.

Verdomme wat een k*t bericht aangaande Jeff H.

Lekkere binnenkomer van Slayer, de eerste Slayer plaat dus. Meteen gaat het gas erop met Evil Has No Boundaries en die gaspedaal blijft ook ingedrukt. Naast het eerder genoemde nummer vind ik Black Magic, Show No Mercy en Chemical Warfare de beste songs. 4 sterren.

Na dit album werd Slayer pas echt “evil”, dit is album toont een haast “charmante” Slayer met vele Iron Maiden en Judas Priest riffs maar op hogere snelheid. Het is tevens het derde album in korte tijd welke mij onlangs weer die gelukzalige rillingen bezorgde, de andere waren Defenders of the Faith van Judas Priest en het debuutalbum van Metal Church.

De opeenvolging van tien relatief korte en heavy nummers in vijfendertig minuten doet het hem, weinig adempauzes staan hierop, het ene hoogtepunt na het andere volgt en de oude garde onder ons kan ze nog steeds meebrullen. Machtige hoogtepunten zijn voor mij nog steeds Metal Storm/Face the Slayer en Crionics.

Opnieuw is dit zo’n album waarop ik persoonlijk geen zwakke momenten ervaar, natuurlijk zijn sommige solo’s niet zo geslaagd, maar ze waren nog jong en Slayer is nooit bekend geweest voor hun technisch vaardige gitaarsolo’s, men gaat eerder voor agressie. Die agressie kwam er later in overvloed, we kennen dat magistrale (derde) album maar al te goed.

Speel je de bonustrack Aggressive Perfector niet standaard mee af, Sir? Zo heb ik het album destijds leren kennen. Hoort er voor mij dus gewoon bij. En zo kom je aan ruim 38 minuten Slayer-plezier.

Hét oernummer van Slayer inderdaad. Ik ken het album ook niet zonder Aggressive Perfector.

Kronos en Edwynn, noch op mijn vinyl-versie noch op mijn virtuele versie staat Aggressive Perfector, dat is de enige reden. Sinds augustus ben ik bezig met te beluisteren wat er zoal op die harde schijf staat om later eens grote kuis te kunnen houden.

Het is toch al vreemd met dat nummer, want op een oude cd-versie (met zo'n klapachterkant) staat ie wel en op een nieuwere 'remasterde' weer niet. Een beetje vreemd 'aggressive protector' beleid. Ook op de nieuwe vinyl versie van de 'recordstore day' niet. Op de versies waar het nummer wel op staat, hebben ze het nummer ook als 5e nummer gedaan i.pv. als laatste als zijnde bonusnrummer.