Bram Vermeulen en de Toekomst - Bram Vermeulen en de Toekomst (1980)

Ik heb deze zien liggen voor een euro, zeg het eens. Wat voor een soort muziek is het? Ik las in de Oor een vergelijking met Tom Waits en Randy Newman. Kan ik het in die hoek zoeken?

Bram was een klasbak, die in Vlaanderen méér erkenning kreeg dan in zijn eigen land. Raar, maar waar.
Van deze vroege periode ken ik van deze plaat niet echt alles, maar Pauline, Politiek en Het Gaat Niet over zijn toch mooie songs, of chansons eerder.
Mar de beste man zou later véél mooiere en volwassener platen brengen zoals Rode Wijn, Achter Mijn Ogen en Dans Met Mij.

Ik meen dat Vermeulen met de toekomst een beetje de New wave kant opging . Ik ken een aantal nummers uit deze periode en die rockten behoorlijk .
Pas in zijn eentje werd het meer chansonachtig .

Ik geef toch de voorkeur aan zijn solo-werk. Hoewel een nummer als Pauline ook tijdens liveoptredens zich met het recentere werk kon meten, vind ik de rest van dit album toch maar matig. Zeker in vergelijking met de karrenvracht aan parels die nog zouden volgen. Helaas veels te vroeg overleden, heb hem daarom ook nooit live kunnen zien......erg jammer.

Bram Vermeulen heeft een schitterend stemgeluid, maar dat vind ik niet bij de muziek op deze plaat passen. Zijn latere werk past hem beter, dat vind ik daardoor ook een stuk beter.

Favorieten op deze plaat zijn "Hoogste Tijd", "Pauline" en "Nooit Meer".

Later zou hij nog veel mooiere dingen doen. Deze plaat heeft wat tijd nodig, en het eighties-jasje zit niet steeds als gegoten. Op het openingsnummer werkt dat wél. Verder wisselvallig met uitschieters.

Gekocht voor Hfl. 1,-- toen de bibliotheek de vinylcollectie dumpte. Zal eerlijk toegeven dat ik het album anders nooit zou hebben aangeschaft.
Gewoon heel aardige Nederlandstalige popmuziek. Politiek werd zelfs bijna een hit. Het was behoorlijk vaak op de radio. Puisthe vond ik toen erg grappig maar de lolligheid detoneert een beetje. Het klopt dat Bram's solowerk beter is maar misschien waren deze albums nodig om dat niveau te halen. Hij hoefde zich voor zijn werk met De Toekomst niet te schamen. Het derde en laatste album van de groep laat de ontwikkeling ook al horen.

Mooi album met als absolute hoogtepunt "Pauline". "Niets aan te doen ...", hoeveel eenzaamheid zit er in die zin.

Natuurlijk brak Bram Vermeulen in 1e instantie door met Neerlands Hoop, een uniek samenwerkingsverband met Freek de Jonge.
Bram was feitelijk het muzikale hart en toen Freek steeds nadrukkelijker de hoofdrol wilde, was het duidelijk dat hij zijn vleugels moest gaan uit slaan.
Later deed hij dat met voortreffelijke soloalbums, die vooral heel puur zijn, maar voor het zover zou komen begon hij zijn avontuur met de begeleidingsband de Toekomst.
Dit album klinkt in ieder geval gretig en Bram strooit al lustig met scherpe teksten die niet altijd even goed werken, maar wel al zijn kenmerkende schrijfstijl etaleren.
Vaak over dagelijkse sociale situaties, ongemakken in alle soorten en maten en letterlijk en figuurlijk (Puistje bijvoorbeeld is erg direct en nogal hilarisch en Ik Kan het Niet gaat eigenlijk over het feit dat je iets eenvoudigs als 'ik hou van je' niet uit je bek krijgt).
Muzikaal is het vlot en frivool (new wave is ook Bram niet ontgaan) en staan er ook wat prima slowers op.
Één en ander ingekleurd door blazers en saxofoon.
Politiek, Pauline en Het Leven Gaat Door zijn de pareltjes en die komen ook niet voor niets veel later bewerkt terug op een soloalbum van hem.
Hij blijkt toch achteraf meer een rauwere vorm van kleinkunstenaar, maar deze plaat heeft zeker goede momenten.
Perfect is het allemaal niet, maar de onbevangenheid is dan wel weer goed gevangen.
Inmiddels is Bram Vermeulen ook al heel lang niet meer onder ons. Hij overleed nogal onverwacht in 2004.