Anouk - Paradise and Back Again (2014)

Raar dat de nieuwe single Places to Go ‘slechts’ een bonustrack is (ten minste, als we haar officiële Facebook-pagina mogen geloven). Ik kan er verder niet rouwig om zijn, want deze Africa-ripoff vind ik haar slechtste single tot dusver, samen met die andere bonustrack, Feet on the Ground met Nicky Romero.

Verder wel erg benieuwd wat we van het album mogen verwachten omdat ze de laatste tijd veel verschillende stijlen ten gehore brengt. Aangezien Wigger wel een gewone reguliere albumtrack is, hoop ik ergens dat de rest van het album in het verlengde zal liggen. Erg lekker geproduceerd vooral.

En You & I vind ik trouwens ook wel geslaagd, al leent haar stem zich niet echt voor dance. Toch een album om naar uit te kijken. Heb altijd wel een zwak voor de muziek van Anouk, of nou ja, bijna altijd.

"Bijna alle platen hebben wel een verhaal. Ze zijn gemaakt met een bepaalde vibe, op een bijzondere locatie, of in een cruciale levensfase waarin de artiest verkeert. Het verhaal van Anouks nieuwste album Paradise And Back Again is dat er juist géén overkoepelend thema is. Paradise and Back Again is net zo veelkleurig is als de adembe-nemend mooie hoes die er omheen zit (geschilderd door kunstenares Esther Barend). Het is eigenlijk heel simpel: Paradise and Back Again is gewoon een verzameling steengoede songs. Een spannende reis langs alle stijlen waar de zangeres van houdt. Of, in haar eigen woorden: “Eigenlijk is het een bij elkaar geraapt zooitje.” Typisch Anouk; eerst met je hele ziel en zaligheid je songs inzingen, en er dan schaterlachend de draak mee steken. Haar echte uitleg is anders: “We leven we in een tijd waarin alles kan, alles mag. Iedereen luistert naar van alles door elkaar, iets wat ik zelf altijd al heb gedaan. Waarom zou je je toeleggen op één stijl als je er meerdere beheerst?”Op de plaat staan ook 3 bonustracks, die tot nu toe alleen digitaal verkrijgbaar waren."

Ben erg benieuwd naar het album! Ik vind het wel jammer dat I Won't play That Game er niet op staat.

Stukjes van het nieuwe album

Giel liet in zijn programma stukjes horen van liedjes op het album: She's Beautiful, Cold Blackhearted Golddiggers, Daddy, Wish He Could See It All, Looking For Love en Don't Wipe Us Out (van dit nummer had Anouk in maart al een soort van demo laten horen).

Fuck. Ik had na 'cold blackhearted golddiggers' en lekker soul album verwacht, maar het worden dus allemaal stijlen door elkaar? Heel jammer.

Een nieuwe plaat van Anouk is altijd goed! Bedenk me net dat ik al haar platen inclusief de 2 live dvd's toch wel in mijn kast heb staan,
Ben benieuwd naar 't album, de previews klinken al errug fijn en zoals we gewend zijn is het weer van alles wat geworden,
Het enige album wat klopt als geheel is toch wel Sad Sing Along Songs,

Elke plaat van Anouk klinkt anders en daarom weet ze toch iedereen weer ter verassen,
exclusief optreden en het nooit uitbrengen op dvd, Je moet er dus gewoon bij zijn, 't siert haar. En de shows zijn altijd te gek,
Toch hoop ik ooit eens op 'n album vol Soul/Blues nummers, haar stem leent zich daar volgens mij heel goed voor.

Verschillende stijlen? Zonder die bonustracks is het eigenlijk gewoon een album die vooral een soul ondertoon heeft en is het helemaal geen wirwar van soorten muziek.
De plaat had wat mij betreft ook wel zonder de bonustracks gereleased mogen worden.
Niks mis met Places To Go en ook You & I is best te pruimen maar representatief voor dit album?
Absoluut niet. Ik snap echter wel dat mevrouw Places To Go als single heeft uitgebracht, want op de rest van het album staan niet echt hits denk ik. Dat geeft niet, want dat maakt die nummers niet minder.
Juist beter. 4* , want een heerlijk album maar een beetje jammer van het verschrikkelijke Feet On The Ground en het feit dat die bonustracks niet echt mooi aansluiten bij het geheel.

Er zijn weinig albums van Anouk die ik van begin tot einde prachtig vind, meestal zijn het maar een paar nummers. Eigenlijk alleen het vorige album album dat ik zeer waardeer en daarom hopend op een waardige opvolger en de single "Places To Go" koesterde die hoop. Maar de andere singles kunnen me minder boeien dus een vraagteken wat het wordt. Vandaag de verlossing.

Nu dat ik meer dan de helft heb gehoord valt het me iets tegen. Het is soulful en er zijn Jazz invloeden en zelfs honky-tonky country invloeden ("Wigger") maar echt sterk / overtuigend klinkt het niet. Anouk lijkt me zoekende naar een nieuwe muzikale weg maar echt experimenteel wordt het nergens. Hier en daar wordt er wat geroken van een stijl maar met zo'n stem als die van haar lijkt me na (Pop)/Rock eerder een toekomst in de Blues of Gospel ("Smile & Shine" / "Breathe" ?). Dat gemompel aan het begin van "Smile & Shine" kan veel beter, klinkt te plichtmatig.

De status van de laatste 3 nummers als bonustracks is me ook een beetje vreemd. Het naar TOTO's "Afrika" / "Rosana" ruikende "Places To Go" is wat mij betreft nog steeds het beste op dit album. Dat "Wish He Could See It All" een waardig einde van een album kan vormen is terecht maar zonder die bonustracks is het album te rustig maar ook ééntje die voortkabbelt zonder echt (mij) te emotioneren. Alhoewel, kan je dat wel van Anouk zeggen? Meestal vind ik het of het ene of het andere, goed of slecht. Maar dit kan de eerste keer zijn om dit te zeggen; middelmatig.

Africa-ripoff..... dat is wel heel kort door de bocht.
Places to go vind ik persoonlijk de beste single die ze tot nu toe heeft uitgebracht.

Ik luister nu, ben wel benieuwd. Jammer van die haatstemmers. (Omdat ze tegen Zwarte Piet is?)

Heb hier tot dus ver nog geen berichten voorbij zien komen van "haatstemmers" hoor.
Maar wat vind je van de plaat?

Mensen die op de dag van de (digitale) release meteen met 0,5 ster op de proppen komen, en duidelijk niet het album gehoord hebben... dat noem ik haatstemmers Is toch jammer.

Kleine rectificatie: Nog eens mijn muzikale bibliotheek nageplozen en het is "Hotel New York" dat mijn favoriet is. Bleek op diverse van haar albums niet eens gestemd te hebben ondanks die wel beluisterd te hebben.

Ook het vorige album "Sad Singalong Song" er nog eens bij gepakt en dat albums is veel rustiger dan dit album maar heeft wel een sfeer / thema die daarom vraagt. Ben na 4 luisterbeurten ook iets positiever geworden over dit album en zal die 3 sterren ophogen met een halfje.

Nadat ik het hele album hoorde, was ik al positiever dan halverwege. Terwijl normaal gesproken de beste nummers vooraan staan en het niet gek is wanneer het niveau halverwege wegzakt. Maar op de tweede helft van de cd weet ze me toch geboeid te houden. Al vind ik de productie te gladjes. Het zal wel modern zijn en bij het budget horen, maar Anouks albums horen toch iets rauws te hebben. Ze blijft natuurlijk een aantrekkelijke stem houden.

Ik ben na één luisterbeurt al positief gestemd over "Paradise and Back Again (2014)". Lager dan 4**** zal mijn waardering voor dit album niet gaan....

Zeer geslaagd Blues/Soul album van Anouk.
De aparte radio vriendelijke single past er totaal niet op, terecht een los product.
Op Paradise and Back Again staan geen singles, stuk voor stuk fijne luistersongs.
Hoogtepunt is Wish He Could See It All

Geen verkeerde plaat. Ik vind het meer een geheel dan to get her together. Ik mis wel pit in de productie; speelt erg op safe en daardoor klinkt alles vrij vlak. Dat is een probleem met al haar latere platen helaas. Daarnaast bevalt de Anouk uit de periode van Hotel New York mij meer, maar dat is een kwestie van smaak.

Dat ze nog tijd heeft voor muziek met al die kinderen.

Wat een prachtige hoes, kan zo op canvas aan de muur.

Aardig, ook ik mis wat pit in de productie en stoor me ook aan het diverse keren uitfaden van tracks... voelt beetje onaf hier en daar.

Een mooie hoes om een mooie CD.
Ik vindt zeker niet alles even goed maar zeg maar "voor elk wat wils"
Van mij mag ze zo doorgaan.
Wat heeft ze toch een prachtige stem

Ik vind het knap dat zij nog steeds muziek maakt en na 17 á 18 jaar nog steeds stand houdt. En het maken van muziek zal (vermoedelijk) haar werk zijn. Anouk vind ik zelf een van de betere artiesten die met regelmaat in de hitlijst voorkomt en zelf heb ik twee albums van haar, 'Together alone' en 'Hotel New York'. Ik ken zelf alleen 'Last goodbye' van dit album, maar ik snap niet waarom jij haar kinderen erbij haalt? Dit heeft eigenlijk niks met dit album te maken.

Wat is er nou zo Toto-achtig aan Places To Go?
Zeker geen slecht nummer hoor, maar Steve Lukather is in mijn geestesoog in geen velden of wegen te bekennen.

Deze trouwens vorig jaar voor m'n schatje's verjaardag besteld.

Hoor je dat nou echt niet? Met Toto-achtig doelt iedereen op het nummer "AFRICA" van de desbetreffende band, kun je niet omheen.
Places To Go is een fijne song,
Anouk weet toch altijd wel weer met iets nieuws te komen. Productief de laatste tijd. Dit jaar een jubileum jaar met 2 nieuwe platen. Fijn!

Weer een slecht album van haar. Ik kan er niks aan doen. Ik dacht dat ik Anouk altijd wel een goede zangeres zou vinden, maar niets blijkt minder waar. Ze heeft voornamelijk sterke singles van haar vroegere jaren en dat is het. Een volwaardig album afleveren kan ze niet. Daarnaast zijn de nieuwe singles ook irritant, omdat ze van dat rock/imago af wil, maar het lukt niet. De nummers zijn vlak, inspiratieloos en haar stem is vaak schel. Dus het zou juist een goed idee zijn om weer naar haar rock periode terug te gaan, ik denk dat het over het algemeen dat dat haar beter ligt.

Hier ook weer geen enkel nummer die ik te gek vind. En de ironie... Alleen de bonustracks kunnen mij bekoren. Places To Go is een leuk nummer, Feet on the Ground ook wel. Ohja, Looking for Love is ook wel aangenaam. Maar toch als ik het vergelijk met haar andere albums komt het niet hoger dan een 0,5*. Maar wel beter dan haar album To Get her Together.

Erg poppy album van deze topzangeres. Weinig soul, weinig rock, het is van alles net iets te weinig. Slecht wordt het niet, maar het springt er nergens uit.