Wolfmother - Wolfmother (2005)

Ik hoor toch liever iets als Death From Above 1979. Dat rockt een stuk harder en de liedjes zijn veel catchier. Ik vind het grote euvel van deze plaat dat ie veelstelang duurt. Het is echt wel lekkere muziek, maar na een half uurtje heb ik het wel weer gehoord. Als ie een kwartier korter had geduurd, had ik misschien wel een 4* gegeven ipv de 3* die er nu staat...

Interessant album, heeft volgens mij een groot aandeel gehad in het weer hip maken van de jaren zeventig-stijl rock & roll, samen met Airborne en The Answer, om zo even twee voorbeelden te noemen. Wat een kwaliteit in nummers als Woman, Colossal, Joker & The Thief e.d. Ik vind niet het hele album even goed, moet ik wel zeggen, de opvolger Cosmic Egg vind ik over de gehele lijn genomen beter: er is ook echt een duidelijke groei waarneembaar. 2005 - 2009, 2013 een nieuw album?

Wat een prachtig debuutalbum! Woman vind ik echt een meesterwerk, maar ook nummers als Joker & the Thief en White Unicorn zijn erg sterk. Cosmic Egg is helaas net iet wat minder, maar ik ben toch erg benieuwd naar het nieuwe album van Andrew Stockdale, zij het onder de naam Wolfmother, zij het onder zn eigen naam. Kom maar op!

Natuurlijk lijkt de stem van Andrew Stockdale op die van Jack White.
Maar eigenlijk heb ik die link pas gelegd na het horen van het eerste album van The Raconteurs.
En dat album komt een jaar later uit dan het debuut van Wolfmother.
Misschien is Jack White wel beïnvloed door Wolfmother, toen hij zijn hobbyband startte.
Is wel goed mogelijk.
Ach, je kan beter qua stem op Jack White lijken, dan qua uiterlijk op Filemon Wesselink.
Ook iets wat helaas wel waar is.
Maar nu weer terug naar de muziek.
Wolfmother zit in dezelfde hoek als Led Zeppelin, maar dan duidelijk de rock periode, dus zonder het geëxperimenteer met Folk.
Eigenlijk gebeurt hier hetzelfde als wat er rond begin jaren 90 gebeurde.
Toen greep men ook terug naar de sound van de jaren 70; zoals Lenny Kravitz, Primal Scream en The Black Crowes al deden.
Ik denk wel dat dit debuut invloed heeft gehad op onze eigen DeWollf, al maakten die tevens nog veel gebruik van een orgel.
Na twee albums en de nodige personeelswisselingen, was het Wolfmother verhaal wel een beetje klaar.
Het solo album van Andrew Stockdale scoorde duidelijk minder, en het laatste Wolfmother album maakte een ongeïnspireerde indruk.
Deze revival was helaas maar van korte duur.