menu

Europe - War of Kings (2015)

mijn stem
3,85 (58)
58 stemmen

Zweden
Rock
Label: UDR

  1. War of Kings (4:36)
  2. Hole in My Pocket (3:42)
  3. Second Day (5:23)
  4. Praise You (4:34)
  5. Nothin’ to Ya (3:54)
  6. California 405 (4:31)
  7. Days of Rock N Roll (3:05)
  8. Children of the Mind (4:30)
  9. Rainbow Bridge (3:16)
  10. Angels (With Broken Hearts) (5:19)
  11. Light It Up (6:10)
  12. Vasastan * (5:11)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 49:00 (54:11)
zoeken in:
avatar van vielip
3,5
Dat mogen ze van mij ook! Alleen gaat dat never nooit niet gebeuren vrees ik...

avatar van Kronos
3,0
Joey Tempest zou er de stem niet meer voor hebben. Op War of Kings is die al dramatisch achteruit gegaan ten opzichte van Bag of Bones vind ik, terwijl er maar drie jaar tussen zit.

avatar van vielip
3,5
Nee klopt. Gaat hij stemtechnisch never nooit meer redden. Maar dramatisch achteruit gegaan gaat me véél te ver. Hij klinkt nog steeds onmiskenbaar als Joey Tempest (gelukkig!). Alleen wat meer beheerst en somberder. En wederom; live klinkt ie overwegend nog altijd (zeer) goed. Bekijk de live beelden van Wacken afgelopen maand maar. Geweldig hoe ze daar klinken vind ik.

avatar van Kronos
3,0
vielip schreef:
Maar dramatisch achteruit gegaan gaat me véél te ver.

Ik vind het behoorlijk dramatisch en heb de indruk dat de nummers daar op zijn afgestemd. Afgaand op wat hij op dit album laat horen krijgt hij er geen enkele hoge noot meer uit. En dan zwijg ik nog over het krasse geluid dat wellicht moet doorgaan voor korrel in de stem. Met meer dynamiek tussen hoog en laag in de melodieën en een stemkwaliteit zoals die op Bag of Bones nog te horen was had hier een prima album in gezeten lijkt me. En als we dan toch bezig zijn, de productie mag inderdaad ook wat beter.

avatar van vielip
3,5
Kronos schreef:
en heb de indruk dat de nummers daar op zijn afgestemd.


Dat ligt voor de hand inderdaad. Maar ook omdat ze zo wíllen klinken. Het lijkt wel alsof ze alles wat ook maar enigszins riekt naar de 80's krampachtig willen bestrijden. En onderschat die producer (Dave Cobb) ook niet. Ze lopen weg met 'm maar ik verdenk hem er juist van dat hij degene is geweest die ze nóg meer de richting van de Classic Rock in heeft geduwd. Zo schijnt hij een hekel te hebben aan meerstemmige (achtergrond) zang. Toch één van de sterke troeven van de band. En zie; op dit album is met moeite op één enkel nummer (California 405) iets van een tweede stem te ontdekken. Van mij hadden ze voor het nieuwe album dan ook gerust met een andere producer in zee mogen gaan!

avatar van blondegod
3,5
Zo ....... dit album klinkt heel anders dan men van Europe gewend is! Het is alsof je word meegenomen terug in de jaren 80. Het is echter niet zoals Europe in die tijd klonk maar het lijkt meer op Deep purple, Rainbow en/of Dio! Wel heel knap dat een band zo divers kan zijn. Het oude Europe heeft nog veruit mijn voorkeur maar ook dit album klinkt zeker niet slecht. Zeker als je het vergelijkt met het vorige misbaksel bag of bones. Dat het stembereik van Joey achteruitgegaan is moge duidelijk zijn. Of een zanger hier aan kan ontkomen weet ik niet, jammer is het natuurlijk wel.
Dat er weinig meerstemmige zang aanwezig is (zoals hierboven beschreven) is jammer, ik vond het altijd mooi klinken. De gemiddelde waardering is wel erg hoog, hoger dan een 3,5 ga ik niet.
Mijn favorieten : War of kings, California 405 en Days of rock n roll.

avatar van vielip
3,5
blondegod schreef:
Zeker als je het vergelijkt met het vorige misbaksel bag of bones.


Je bedoeld hun op één na beste album sinds de doorstart in 2004?

avatar van blondegod
3,5
Daar zijn de meningen over verdeeld

avatar van vielip
3,5
Ja mooi toch!?

avatar van gigage
3,0
glenn53 schreef:
Ik draai dit album nu regelmatig na Bospop en bij Nothin to ya kreeg ik een gevoel dat ik dat eerder had gehoord. Na mijn geheugen te hebben geraadpleegd kwam ik op I van Black Sabbath van Denumanizer. Toch?


Indeed, bij de opvolger heb ik dat zoal bij elk nummer. Mieter dat hammondorgeltje maar eens in de Oostzee

Edit: Light it up klinkt dan weer als Lost Horizons van MSG

avatar van Faalhaas
Ik ben niet zo bekend met een laatste albums, op de een of andere manier kom ik er nooit echt lekker in. Maar deze luistert best lekker weg, idd wat Purple/ Rainbow/ Dio achtig. Jammer dat ze bijna geen meerstemmige zang meer gebruiken, dat was toch wel hun handelsmerk en had ook prima gepast op sommige nummers.

Welke post reunie nummers/albums raden jullie aan als je vooral gek bent op hun jaren 80 werk?

avatar van milesdavisjr
3,5
Welke post reunie nummers/albums raden jullie aan als je vooral gek bent op hun jaren 80 werk?


Het beste solowerk van gitarist John Norum, met onder andere Glenn Hughes op zang.

John Norum - Face the Truth (1992)

avatar van vielip
3,5
Secret society vind ik persoonlijk hun sterkste album 'overall' sinds de doorstart. Qua songs geen echte uitschieters maar over de hele linie wel een constant niveau. Mooie hooks en melodieën en gelukkig ook nog veel meerstemmige zang! Wel overgoten met een wat modern aandoend sausje. Schrok me in eerste instantie wat af maar was al vrij snel overtuigd. Dit War of kings komt daarna wat mij betreft. Wel heel anders dan Secret society. Meer classic rock. Het eerste solo album van John Norum (Total control) is ook een aanrader trouwens als je vooral de oude Europe goed vind.

avatar van milesdavisjr
3,5
geplaatst:
De voorlaatste van Europe waarbij de focus steeds meer komt te liggen op de conventionele kant van de classic rockmuziek, dus veel verwijzingen en verering naar de reuzen uit de jaren 70 (Rainbow, Deep Purple en het oudere werk van Whitesnake). De keyboard neemt weer een centrale plek in op dit album en dat element stoort niet, het voorziet veel songs van extra dynamiek. De titeltrack brengt je terug naar de tijden van Paice, Lord, Gillan en Blackmore, een prima song. Hole In My Pocket trekt venijnig van leer maar is niet wereldschokkend. Second Day wordt gedragen door Tempest, een wat mysterieus nummer, maar gevarieerd en het vormt een prima compositie. Praise You vormt ook een mooie song, waarbij het lijkt dat het classic rock jasje de band steeds beter begint te passen, met name de wijze waarop de song is opgebouwd verraad een grote zelfverzekerdheid. Nothin' To Ya richt zich weer op de groove en is ook weer een degelijk werkje. California 405 vind ik dan weer wat zwakjes, alsof de heren niet zo goed wisten welke kant op te gaan met deze compositie. Bij Days of Rock N Roll weten de mannen dat wel maar het geheel klinkt wat flauw en alledaags naar mijn idee. Children Of the Mind is solide, midtempo en bevat een kamerbreed refrein, een alleraardigste song. Rainbow Bridge met de nodige galm op Tempest's stem doet wat oriëntaals aan, mede door toedoen van Norum, het is wederom degelijk hoewel het refrein lijkt te verraden dat de mannen de song niet volledig uitgewerkt hadden. Angels is een wat saaie ballad die een dikke 2 minuten te lang duurt. Light It Up sluit de plaat af maar zorgt niet voor een knallend einde, het geheel is wat eenvormig, ook hiervoor geldt dat er wat ideeën aan elkaar zijn geplakt maar mist het de finesse, de hooks en het catchy karakter dat veel andere songs van de band juist kenmerkt. Kortom, een waardige opvolger van Bag of Bones maar ook bij vlagen wisselvallig.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:42 uur

geplaatst: vandaag om 19:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.