David Crosby & Graham Nash - Crosby & Nash (2004)

Ik heb dit concert als (dubbel)cd gehad. Veel gedraaid, maar toen "Another Stoney evening" uitkwam, heb ik de bootleg weggedaan, omdat de geluidskwaliteit matig was en de heren wel erg veel o.h-den tussen de nummers door. Een zeer sfeervolle bootleg trouwens!

Dan had jij vast en zeker meerdere nummers erop staan, en is er op de mijne flink geknipt in het gedoe tussen de nummers door.
Mindere geluidskwaliteit merk ik vrij weinig van, maar het is natuurlijk wel wat kaal omdat het alleen akoestisch is. Heb hem nu een aantal keren beluisterd en vind hem erg goed.

Overigens kwam ik erachter dat het niet klopt dat het hun eerste concert als duo in het Verenigd Koninkrijk, in 1970 waren ze al bij de BBC.

Mooi concert overigens

Concert in Paradiso was op 3 februari 2005. Het was een fantastisch concert en de heren waren uitstekend bij stem. Op 5 juni dat jaar speelden ze samen met Stills in de Pepsi Stage. Ook toen erg genoten, ondanks de enigzins teleurstellende performance van Stills. Tot slot heb ik CSN nog een keer gezien midden jaren '90 in Düsseldorf in een volledig akoestische setting. Ook dat concert stelde absoluut niet teleur.

Even on-topic:

Dit is in alle opzichte een goed album. Toch heb ik het gevoel dat ik iets mis. Misschien het ruwe randje of David Lindley die toch op eerder werk van CN de nummers vaak prachtig inkleurde met zijn slide-gitaar en viool.

Prachtig album, ze kunnen het dus nog wél. Beiden hadden genoeg materiaal om een solo album te kunnen vullen, maar gelukkig vonden ze elkaar (en Jeff Pevar en James Raymond)! Zowel Crosby als Nash zijn goed bij stem, hebben prachtige nummers geschreven en de samenzang is weer als vanouds. De fans hebben dan wellicht 28 jaar moeten wachten op een nieuw studio album van het duo, maar dat was het zeker waard. Het album begint ontzettend sterk, en houdt dat niveau vast tot Michael (Hedges Here). Van de laatste 4 nummers haalt alleen Live On het niveau van de rest van het album, maar desondanks bewijst Crosby op Samurai dat hij niks heeft ingeboet op het gebied van a-capella.

Het hoogtepunt is voor mij Michael (Hedges Here), een prachtig eerbetoon aan een veel te vroeg overleden muzikaal genie, dat ook op de box set van Nash, waar hij het solo zong, erg goed klonk. Het hele album staat echter vol met dit soort pareltjes. Dit is het enige album van de heren CSN dat het niveau van hun werk uit de jaren 60 en 70 haalt.

Wat een heerlijke groeiplaat is dit toch. Elke keer ontdek ik weer een nieuw hoogtepunt: gisteren was dat bijvooorbeeld 'Shining On Your Dreams', één van de mooiste nummers van Nash ooit. Alleen 'Penguin In A Palm Tree' vind ik een wat minder nummer, maar verder is het het allerbeste CSN-gerelateerde album sinds "CSN" uit 1977 - en dat zegt heel wat lijkt me.

Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat dit album zo weinig stemmen (16) heeft gekregen. Gelukkig is de waardering hoog. Dit album heeft eigenlijk alleen maar hoogtepunten. Crosby en Nash op zijn best! Mensen die dit album niet kennen moeten deze maar eens snel gaan beluisteren, want ze weten niet wat ze missen. Muziek in optima forma!!!

Nou henk01, mooier maken ze ze tegenwoordig niet. Ik ben dus ook heel benieuwd naar je mening. grtz!

mooier als tegenwoordig kan al gauw

Zojuist per post ontvangen.
Na één luisterbeurt geef ik 4*
Zeer herkenbare cd, luistert lekker weg. Hoogtepunten kan ik zo niet ontdekken want alles is ok voor zover ik nu kan zeggen.

Wat mij betreft geen miskoop, ik zal deze vaker draaien.

Slecht weer nodigt uit om dit album weer eens te beluisteren.

Crosby & Nash touren op dit moment en spelen gelukkig een aantal nummers van dit prachtige album. Hopelijk spelen ze in oktober (Amsterdam RAI, ik kan niet wachten) ook 'I Surrender', onlangs door mij (her)ontdekt als een van de hoogtepunten. Het werd geschreven door Marc Cohn, die ook al verantwoordelijk was voor 'Old Soldier', een van de mooiste songs op Crosby's "Thousand Roads".

Alle liefhebbers van "Crosby-Nash" zouden eigenlijk eens op zoek moeten gaan naar het debuutalbum van Cohn (simpelweg "Marc Cohn" uit '91), ook al vind je zijn hitje 'Walking In Memphis' misschien niet zo goed. Dat album - wel een echte groeiplaat - heeft namelijk ook zo'n heerlijk herfstachtige sfeer!

Op zijn tweede album "The Rainy Season" (veelzeggende titel) doen ook Crosby & Nash mee, maar die moet ik zelf ook nog eens horen.

Voor hen die zich afvragen of er nog een leven is na dit album van Crosby & Nash: het concert in de RAI was fantastisch, dat leidt weinig twijfel.

Wie het concert gemist heeft, op zoek is naar sterke uitvoeringen van hun nummers, kan ik met plezier verwijzen naar de live dvd die inmiddels van hun recente concertreeks is uitgegeven, Crosby-Nash in concert.

Er zijn wat kleine verschillen in de setlist maar voor het overige is het een vrij sterke kopie van het concert dat ze heel kort geleden in Amsterdam hebben gegeven. Uiteraard met dezelfde 'acteurs' en zelfs met de vloerkleden waar Graham Nash zich met blote voeten op begeeft.

Een echte aanrader!

heb je ook een exacte titel?

Crosby-Nash in Concert

Die dvd heb ik al weken geleden besteld, maar nog niet ontvangen. Hopelijk komt ie dinsdag.

Het concert in de RAI was het mooiste dat ik tot nu toe heb mogen bijwonen en beter dan de concerten van CSN in NL in voorgaande jaren. Die dvd kan dus niet tegenvallen.

Sint hoeft niet lang na te denken
Wat hij Adrie dit jaar gaat schenken...

Stout geweest dit jaar?

Adrie, ik heb uit min of meer betrouwbare bron vernomen dat Sinterklaas volgend jaar weer komt!

Wie heeft hier nou weer een live album van gemaakt en welk crewlid zit er niet op te letten? Kom op, zo moeilijk is het niet.

Ik heb hem even geleden al gecorrigeerd...

Bij deze terug rechtgezet door schuldige.

Wat een heerlijke cd is dit toch!

Halfje erbij



BTW 75 minuten hadden ook op 1 schijfje gekund

Waarom ik hier 3 sterren voor gegeven heb, vraag ik me echt af. Ja, het is een lange plaat. Maar de kwaliteit is in de breedte mijns inziens behoorlijk goed. Mooie nummers, en zeker ook mooi gezongen. Lekker album, waarbij de verveling niet op de loer ligt (had ik eerst kennelijk wel...). Gewoon een kwaliteitsplaat van dit geweldige duo. Ik weet zo niet eens welke nummers ik van gele ster ga voorzien, want er komen er erg veel voor in aanmerking.

Ik denk dat ik maar eens verhoog met een hele ster.

Blijft nog altijd een even fraai album als destijds!

Prachtige plaat en wat zijn ze nog goed bij stem. Mooie liedjes en een hele constante kwaliteit. Al jaren op de plank en ik kom er weer achter dat ik dit toch te weinig aandacht geef. Don't Dig Here en Michael (Hedges Here) zijn de absolute uitblinkers hier , al staan er nauwelijks zwakke broeders op, of het moet Peguin In A Palm Tree zijn. 4 en halve ster met uitzicht op de volle mep .

De eerste twee platen van Crosby & Nash als duo blijf ik prachtig vinden. Fraaie arrangementen gaan hand in hand met de bekende en zo geroemde samenzang.
Met de laatste plaat als duo heb ik een stuk minder, de zang van Crosby is minder krachtig dan voorheen, breekbaarder ook.
Het debuut en Wind on the Water stonden vol met fraaie arrangementen, gevarieerd en af en toe zelfs een uptempo nummer.
Dit plaatje ademt een en al rust, een paar nummers is niet erg, maar de verveling begint al vrij snel toe te slaan. De schijf sleept zich op haast lethargische wijze voort waarbij ik zelden opveer van het muzikaal gebodene.
Bij They Want It All schrik ik wakker uit mijn dagdromerij, de baspartijen zorgen voor enig leven in de brouwerij, hoewel het een weinig bijzonder nummer is.
Crosby & Nash is geen slechte plaat, de heren hebben genoeg ervaring en talent om met een degelijk plaatje op de proppen te komen. Mij is het echter allemaal te ingetogen, te weinig spanning en variatie om te spreken van een goede schijf. Zeker in vergelijking met de eerste twee albums van dit duo.