Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)

Zo goed als deze is het nooit meer geworden helaas, maar al haar jaren 60 en begin jaren 70 werk is van een zeer hoog nivo......

Ze was al een enorme ster in Engeland toen Dusty Springfield eind jaren 60 naar Memphis trok, om te werken met het team dat Aretha Franklin groot had gemaakt. Met haar zeer verfijnde techniek wist Springfield een ongekend breed scala aan emoties te leggen in deze perfect gearrangeerde collectie liedjes zoals Just A Little Lovin', Son Of A Preacherman en The Windmills Of Your Mind.

Legendarische zangeres.
Ik lees het niet hierboven maar het is toch bekend dat ze optrad in een soulrevue met oa ook Marvin Gaye.
Dus ja, als dan nog iemand zou zeggen dat ze geen zwarte stem heeft dan weet ik het niet meer.
Ben altijd al gek op haar geweest, als klein jongetje in de jaren 60 al, ze had zo'n eigen stemgeluid.
Windmills of your mind en Son of a preacher man zijn wel m'n favorieten in deze collectie

Ik beoordeel alleen de originele cd/plaat niet wat bovenaan staat met allemaal extra nummers die niet zijn opgenomen in Memhis

de enige witte soul dame, een dijk van een stem, vol met passie

elke soulknakker moet dit in huis hebben

Is echt geen enkele bonustrack afkomstig van de Memphis-opnamen?

ik heb geen idee, ik zal die de special cd wel eens halen
en luisteren, misschien kan ik aan het geluid horen of het van dezelfde sessie zijn

De tracklisting is van de Rhino DeLuxe Edition ( er zijn ook nog andere releases met andere bonus tracks )

Tracks 13/14 zijn opgenomen in New York in 1969 en geproduceerd door hetzelfde producers team als op de orginele LP, waarvan Dusty's zang trouwens ook opgenomen is in New York.

Tracks 15/16 zijn opgenomen in Philapelphia in 1970, geproduceerd door Gamble & Huff en zijn volgens mij outtakes van de From Dusty With Love / Brand New Me LP

Tracks 17 tm 25 zijn opgenomen in New York in 1971, geproduceerd door Jeff Barry en zijn gemaakt voor een LP die nooit uitgegeven is.

Vergeet de zelfdestructieve Amy. Laat los Duffy Duck. Ja, zelfs de Adele'tjes met goede stem en mindere muzikale back up. De technische perfectie van de Trijntjes, want zij allen kunnen niet de zoetheid, perfectie en timing van een Dusty naderen. Hoe onzeker zij ook was over haar verschijning en stem m.b.t andere grote der aarden, haar daar geen plek in geven is heiligschennis.

Met Memphis verlengde en verlegde zij haar roem, omringd door klasse muzikanten en dito componisten zoals; Carole King, (een jonge) Randy Newman en hoe anders; Burt Bacharach. The look of love, die hier niet opstaat, is zelfs speciaal voor haar geschreven. Dusty & Burt a match made in heaven.

Alles vervoert en beroert me, gewoon de volle mep, dat verdient ze!

Voor de lp: *****
Hoeveel verschillende hoezen bestaan er wel niet...?

Voor zover ik weet, twee. Die hier te zien is en de UK editie.

Thanks. Dan ben ik compleet.
Heb nog èèn vraag: can blue women sing the whites?

Veel niet maar in het geval van La Springfield maak ik graag een uitzondering: "She's no hypocrite to sing it" is hier dus voor mij het korrekte antwoord .......

Dit album van de week pas ontdekt en ik ben helemaal verliefd op Dusty momenteel. Wat een zangeres. Wat een uitstraling. Wat een stem!



Absoluut een van mijn favoriete zangeressen naast Lisa Germano en Kate Bush. Ik kende haar vooral van haar latere periode (met Pet Shop Boys, die songs zijn ook van ongekende kwaliteit met name Nothing Has Been Proved, In Private en What Have I Done to Deserve This), maar dit is ook machtig mooi. Dit is soul met een hoofdletter S. Mooiste ontdekking op dit album is absoluut The Windmills of Your Mind

5 sterren en een plek in mijn top 10, absoluut!

Dit wordt mijn allereerste review ooit

Ik zal maar wat over Dusty zelf vertellen: Mary Isabel Catherine Bernadette O'Brien (Inmiddels overleden) geboren 1939 in Londen. In 1964 werd ze als Dusty Springfield bekend. Zij was een van de meest populaire Britse zangeressen uit de jaren zestig. Met You don't have to say you love me bereikte zij in 1966 de eerste plaats in de Engelse hitparade.

Ik heb dit album nu 2x beluisterd (ik heb trouwens een versie met alleen nummers 1 t/m 12), en ik ben zeer onder de indruk van deze zangeres. Ik had een oubollig plaatje met irritante meezingers verwacht. Maar integendeel krijg ik rustige soul gezongen door een vrouw met een prachige stem, passie en een perfecte timing. Ik schaar haar direct onder mijn favoriete zangeressen.

Het album begint goed, met een nummer dat zich steeds verder opbouwt, vol met blazers, violen, een basgitaar en een piano. Vanaf dit openingsnummer begint een rustig, maar ontzettend soulvol album, inclusief alle toeters en bellekes. Het hele album heeft iets droevigs, maar tegelijkertijd heeft het wat opwekkends.

Conclusie: Een vorm van Soul die erg mooi is, maar die míj niet helemaal goed ligt. Op het moment zelf vind ik het mooie muziek maar ik mis de "drang" om het nog een keer te horen.

Een 4*

Als je op een keer echt hooked raakt aan Dusty('s stem) dan raak je nooit meer van die aangename drang af.

Soms 'moet' ik gewoon haar stem horen. Ik voel mijn lijf daar dan fysiek naar hunkeren.

Dat heb ik ook wel ja. Soms is Dusty het enige dat ik aan kan horen op een katerige zondagochtend (-middag).

Ook ik ben verslaafd en luister naar muziek die ik niet zou teren in wat voor andere uitvoering dan ook, maar Dusty's stem is pure magie voor mijn oren .......

Jouw stem kom ik bij alle albums ook tegen, Droombolus. Ook bij die albums waar slechts enkele mensen sterretjes aan hebben toegekend.

Ik heb nog maar pas alle studioalbums uitgegeven in Europa en één album dat uit de V.S. komt. Allemaal op vinyl.

Het blijft zonde dat haar reguliere albums zo moeilijk te vinden zijn. Want Dusty in Memphis mag dan een van haar beste zijn, zoniet de beste, al dat andere werk verdient veel meer aandacht dan het nu krijgt.

Als zangeres van 'The Springfields' had Dusty al menige hit in de vroege jaren '60, oa 'Islands of Dreams'.
Luister de verzamelaar 'Over the Hills & Far Away'.

Fantasties dat Dusty nog steeds ontdekt wordt, leuke recentie Dj2Jelle, misschien komt de drang om het nog een keer te horen ook nog wel!

Onder andere Dusty ... ... Definitely, het album dat hieraan vooraf gaat. Persoonlijk vind ik die zelfs nog iets beter dan deze.

Dit is haar populairste album maar of het ook het beste is is een kwestie van smaak.

Dusty voelt zich in deze muziek duidelijk wel als een vis in het water, maar het water blijft haar toch een beetje vreemd.

Jammer eigenlijk dat in verhouding bijna alle aandacht op deze gericht is (hier op MuMe tenminste) terwijl, in ieder geval voor het gevoel dat ik heb bij Dusty, de muziek op sommige andere albums haar vaak nog meer op het lijf geschreven is.

From Dusty With Love a.k.a. Brand New Me is mijn fave, geweldig zoals ze in de Philly Sound tot haar recht komt. Je kunt gewoon horen dat ze met veel meer plezier aan dat album gewerkt heeft .......

Ik heb nog heel wat luisteruurtjes voor de boeg om me een goed oordeel over alle studioalbums te vormen. Seffens A Brand New Me nog eens opleggen. Het album Cameo vond ik meteen ook heel erg mooi.

Beetje bij beetje ben ik mijzelf aan het verdiepen in alle soul legendes en hier hoort Dusty natuurlijk ook bij.
En na het beluisteren van dit album snap ik ook direct waarom.
Zoals anderen voor mij al aangaven: Dusty's stem wil je telkens weer horen.

Prachtige stem. Prachtige muziek, en harmonieuze songs. Het album in al z'n aspecten doet me denken aan een motown-productie. Fantastisch dus.

4,5*

De Duffy van toen, vind ik...

To all young or dusty Dustyfans: La Springfield is zo ongeveer gereïncarneerd in de persoon van Audrey Bolder in diens programma "You don't have to say you love me".
Ik moet zeggen: haar voornaam is niet verkeerd en de achternaam verwijst naar Mary (later Dusty) die als kind dik en bol scheen te zijn voordat ze met sherry&cigs afslankte.
Check it all out in de NL20 of 10 of 30 blaadjes in je woonplaats en lees bekende en onbekende feitjes over onze Heldin!
Gáán naar die show and you see a Brand New Her!

had het niet beter kunnen verwoorden......

op het goede moment is ze gewoon de allerbeste zangeres die er ooit is geweest. bitterzoet

Vandaag deze toevallig ook weer beluisterd. Klopt wel - bijt zich altijd gelijk in je vast. Ben vooral verslaafd aan 'Windmills' maar er staat zoveel fraais op. Maar nog boven de songs, arrangementen etc is de stem van Dusty toch het allermooist hieraan.

Ik heb de hoes gecorrigeerd, want hoe mooi deze die er stond ook is, het is de alternatieve van de niet UK editie, tenminste volgens wiki.

Jouw deze is de hoes van de Atlantic release. Ze nam de plaat op in de US en stond onder kontrakt bij Atlantic, die verzorgden de orginele release en ontwierpen ook de hoes. Philips bedacht er voor de UK er een andere hoes voor, da's dus de alternatieve hoes in mijn optiek.