Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969)

Ja, zoiets was ik al aan het denken. Zit wiki er dan (weeral) naast? Volgens de data die daar staan verscheen het ook eerst in de US, wat logisch is. Maar om die cover dan de alternatieve te noemen is dat niet. Maar weer veranderen?

Yes, terug naar de US cover if you please !

Het merkwaardige is dat er wel bij vermeld staat dat ze een kontrakt bij Atlantic tekende en vervolgens In Memphis opnam. De logika van de Wiki is soms niet echt te volgen, maar ik denk dat degeen die dat item aangebracht heeft in de UK woont ?

Dat zou goed kunnen. Ik heb opnieuw een correctie doorgestuurd.

Ik heb de cd (met bonusnummers) met de Atlantic hoes maar de lp uit de UK, met de Philips hoes dus.

Wat ik me nu nog wel afvraag, met welke hoes was het album hier (in België en Nederland) te vinden? Volgens wiki zou dat dus met de hoes van Atlantic zijn, maar ik zou denken die van Philips.

Jij was er toen bij Droombolus. Weet jij het?

Een US-print (met de Atlantic hoes dus) ben ik hier nog niet tegengekomen.

Ik heb de Atlantic vinyl release gehad en die lag iig in de vroege 70s overal in de winkels. Het zou best kunnen dat in 69 de Philips release in de winkels lag, maar ik ben pas een jaar later door de Dusty bug gebeten ............

Ik weet wel dat de opvolger Brand New Me pas via de cut-out bakken tot ons kwam rond 73 ............ Daarvoor stond dezelfde plaat hier als From Dusty ...... With Love in de bakken, de Philips release dus..........

Dat album, A Brand New Me, heb ik op Atlantic, gelukkig geen cut-out.

Bedankt voor de uitleg.

Wat een heerlijk album. Schitterende stem, nergens een zwak moment. Een en al genieten.

Dan zou Duffy eerder de Dusty van nu moeten zijn maar dat mocht ze willen

Inderdaad Virgil, want dat is een vergelijking die zij absoluut niet aankan. Een schitterende zangeres tegenover een zangeresje met een vibrato van een cirkelzaag.

Tsja, mijn eerste echte kennismaking met Dusty (buiten haar overbekende hits). Ik ben niet zo lyrisch als de gemiddelde reactie hier. Het is uiteraard een legende en ik heb niks tegen de benaming blue eyed soul. Ik vind dit wel passen bij deze muziek. Dit album heeft voor mij toch meer raakvlakken met een album van Dionne Warwick dan met een gemiddeld album van James Brown. Soms worden de strijkers in combinatie met de stem van Dusty mij wat te veel en verlies ik mijn aandacht lichtjes. Over het algemeen zou ik het niveau van dit album toch wel redelijk tot zeer sterk noemen. Maar Dusty heeft mij niet zo betoverd als menig andere users hier op MuMe. Krappe 4*.

Ik noem mijzelf niet snel een fan, maar een Dusty fan ben ik zeker. Voor mij houd dat in dat ik dus zoveel mogelijk van haar MOET hebben en dit album is voor mij dan ook maar een onderdeel van de betovering..........

Weet er misschien iemand op welk album Spooky wel staat?

Niet op een regulier album denk ik. Maar bijvoorbeeld wel op deze verzamelaar en op de soundtrack van Lock, Stock and Two Smoking Barrels.

Staat als bonustrack op Dusty... Definately, ook een erg mooi album en best goedkoop! Aanrader dus.

Heerlijk album!!!!

Voor mij een echte zondagmorgenplaat en eentje die staat als een huis! Dusty blijft voor mij een van de beste zangeressen uit de populaire muziek. Ooit uitgebracht op het Philipslabel!!!

Zwoeler en sexier klinken er weinig...wat een stem en wat een heerlijke soul!

Hele mooie soul plaat, al is Dusty blank dit is pure soul. Geweldige opening met just a little lovin', daarna bv son of a preacher man, I don't want to, prachtig. Mooie gearrangeerd, niet te overdadig.
Heb gisteren een Philips persing met de groene hoes (hollandse persing) opgepikt uit de kringloop voor een paar euro, mooie dag dus!

Werkelijk prachtig album van Dusty, die waarschijnlijk mijn favoriete niet gekleurde zangeres van de sixties is, met dan ook nog eens heel erg mooie arrangementen. De twee tracks van het oorspronkelijke albums die er voor mij uitspringen, zijn Just a Little Lovin' en The Windmills of Your Mind. Tjonge, wat mooi, en haar stem verveelt nooit. Maar het allermooiste vind ik de drie bonustracks op mijn Rhino-cd-heruitgave uit 1992: Willie & Laura Mae Jones (van Tony Joe White), What Do You Do When Love Dies en That Old Sweet Roll (Hi-de-Ho), dat bekend is van Blood Sweat and Tears. Deze bonustracks zijn wat steviger qua instrumentatie en worden door Dusty fantastisch gezongen.

Die opnames zijn van latere sessies uit 71 voor het geplande maar nooit uitgegeven Faithful album, geproduceerd door Jeff Barry, en dateren dus van na Brand New Me ( From Dusty ..... With Love ).

Bedankt voor de info, Droombolus. Ik vond ze al heel anders klinken, wat funkier. En staat alles op het Memphis album met de tracks-annotatie zoals hierboven?

De tracklist zoals hierboven (eerste 11 nummers) is van het oorspronkelijke album. Op de cd-heruitgave (Deluxe Edition) van 1999 door Rhino staan alle 14 bonustracks.

Als je die drie nummers zo goed vindt is het wellicht een goed idee om A Brand New Me eens op te zoeken en eventueel nog wat latere albums. Die krijgen hier op MusicMeter in verhouding toch te weinig aandacht.

Dat zal ik zeker doen. Bedankt voor de info!

Willie & Laura Mae Jones is bij mijn weten in 1969 al op single uitgebracht, na de reguliere singles van In Memphis. Staat dan een latere opname op die editie met bonustracks?

Zie ook Willie and Laura Mae Jones / That Old Sweet Roll (Hi-De-Ho) by Dusty Springfield (Single, Pop Soul): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com

A Brand New Me vind ik zelf wel een wat hardere noot om te kraken dan dit album overigens, maar hij is zeker de moeite waard.

Goed opgemerkt herman. Ik vertrouwde Droombolus op zijn woord, maar op mijn cd (die met alle bonustracks) is het inderdaad gewoon de single uit '69 en ook That Old Sweet Roll is een single uit datzelfde jaar.
Bij het nummer What to Do When Loves Dies staat vermeld dat het eerder (tot '92) unissued was.

De rest van de bonusnummers waren allemaal unissued tot het verschijnen van de Deluxe Editie in '99. Daar staan ook nog pareltjes tussen.

Oeps ............ sorry voor de misinformatie jongens ! Gelukkig ben ik ook maar menselijk

Fantastisch songschrijfwerk, gebracht door een dame met een prachtige stem en versterkt door erg smaakvolle instrumentale aankleding... Wat moet je er dan verder nog van zeggen? Zeer mooi album!

De meeste van de (14!) bonustracks van de Deluxe editie zijn (erg) de moeite waard. Wat een cd!

You've Got A Friend gezongen door Dusty....

Uiteraard had de plaat "Dusty in New York City" moeten heten, aangezien ze daar haar vocalen heeft gedaan. De band zat wel in Memphis. Elvis had net de deur dichtgedaan in Chips Moman's studio, of Dusty trad erbinnen, om met een fikse ruzie terug naar NYC te vliegen. Veel muzikanten van de Elvis sessie doen ook op deze plaat mee, nl. Reggie Young (gitaar), Tommy Cogbill (basgitaar), Bobby Emmons orgel) , Bobby Wood (piano), Gene Chrisman (drums), Mike Leech (bas bij Elvis, congas bij Dusty) en Ed Collis (harmonica). Dusty haalt het niet bij een Aretha Franklin, daar vind ik haar stem toch te zwak en iel voor. Ook de songkeuze is niet bijzonder geslaagd. Een 3.0 derhalve.

Haha spinout: iets te cynische tekst vind ik. Overigens komt bijna geen zangeres in de buurt van Aretha. En die Memphis / Elvis muzikanten zorgen natuurlijk wel voor een Memphis sound.

Met de sound van het album is niets mis. Alleen de eerdergenoemde stem en songkeuze. Maar de muzikanten, waaronder de Sweet Inspirations, maken dit wel een interessant album voor mij.