Madonna - Rebel Heart (2015)

Tekstueel stelt het helemaal niets voor. Het lijkt wel alsof ze de Bijbel in de blender heeft gegooid. Met Devil Pray als grootste lachertje.

Het liefst herinner ik mij Madonna in de periode van Ray of Light tot Hard Candy met Confessions On The Dance Floor als hoogtepunt. Ik heb de kritieken op Hard Candy nooit echt begrepen, zeker niet als je het vergelijkt met de gedrochten die er na kwamen (en ook nog hogere scores hebben).

Ik ook . Daarom ben ik afgelopen zaterdag op de fiets 25 kilometer vice versa naar Utrecht gereden om "Rebel Heart (2015)" te kopen. Met punten geven wacht ik nog even tot ik 'm wat vaker heb beluisterd om een goed oordeel te kunnen vellen. Maar.... vier sterren worden het minimaal.

ik word er niet warm van en smacht naar de Madonna van Ray of Light ....

Heb de CD in huis en ben er toch blij mee.

Zoiets maakt ze nooit meer. Helaas...

Dat was in het begin. Ik zal dat inderdaad eens snel veranderen. Naarmate ik de CD vaker draaide begon hij me steeds meer tegen te staan. Ook de tour stond me tegen. Vooral de toegangsprijzen. Verlaagd naar drie sterren. Dank je voor je oplettendheid.

Ik heb de Deluxe versie welke een andere hoes heeft. Niets mis met de hoes. Ben geen fan van Madonna maar ze heeft absoluut lekkere muziek gemaakt. Dit album valt niet tegen. Soms wat te elektronisch maar dat ter zijde. In ieder geval ga ik dit album de komende tijd vaker beluisteren.

''Veni Vidi Vici (feat. Nas)'' is een masterlijk nummer

Ik vind een aantal nummers juist vergelijkbaar met Ray of Light. Als je die goed vindt Beaster, hoe komt het dat je deze dan zo waardeloos vindt?

Na een aantal keer luisteren klinkt dit album toch heel behoorlijk. Ik verwacht dat het nog meer bij mij gaat groeien. Niet van het niveau Confessions ... maar toch heel wat lekkere nummers.

Uitschieters: Ghosttown (!) Krijg hem nu al niet uit mijn hoofd.
Veni Vedi Vici. Nas fan en daarnaast een uitstekend nummer.
Iconic
Inside Out

Bitch I'm Madonna is een verafschuwing en ik weiger hem volledig af te luisteren.

Haar vorige album vond ik heerlijk om naar te luisteren en ook het begin van dit album is sterk. Maar dan gaat het fout, góed fout vanaf track 5 Illuminati. Ook track 6 is ongelofelijke troep!
Je zou bijna niet verder durven luisteren...
En dan heb je in totaal 23 tracks (de remixen niet meegerekend) in de Deluxe Edition op cd.

Ik vind "Bodyshop" zo'n gaaf nummer!!

Zojuist ontdekt: er zit een heel dikke sample van Major Lazer (Baby) in het nummer Autotune baby. Erg leuk om te horen!

Dit is zoals ik Madonna in deze tijd het liefste zou horen. Ze is wel degelijk volwassener op dit album dan haar voorgangers Hard Candy en MDNA. Ze heeft goeie party tracks,maar het zijn bij mij vooral de rustige nummers waar ik van opkijk. Dat Madonna nooit met emoties zingt, vind ik helemaal niet zo. Bijvoorbeeld Joan Of Arc vind ik een supermooi nummer waar je toch hoort dat ze het niet gewoon opleest. Maar zo zijn er nog veel meer nummers. Bekende oude Madonna invloeden en stukjes tekst van oude nummers hoor je soms terug. Ik vind persoonlijk dat ze dat inderdaad gewoon mag doen, na zo'n lange carrière mag je best laten zien dat je er nog bent. Er zijn weinig nummers waar ik me aan stoor, maar Bitch I'm Madonna vind ik gewoon vreselijk. En met die Nicki Minaj heb ik persoonlijks niks . Verder heb ik niet zoveel met het nummer Graffiti Heart, al kan ik begrijpen dat veel mensen het leuk vinden. Addicted vind ik soms wat teveel Avicii stijl,wat ik jammer vind. Maar deze nummers maken het album wel af en is alleen Bitch I'm Madonna een ramp. En hoewel de ontzettend lange tracklist (deluxe edition en superdeluxe edition) word het niet saai! Wat ik echt leuk vind, weinig artiesten van deze tijd zouden daarmee wegkomen. Ik geef 5 sterren, om één vergald nummer ga ik me niet druk maken. En ik vind dit echt een goed album van Madonna.

Ik raad je Joan Of Arc en Borrowed Time aan. Het is een beetje de stijl van MDNA en het lijkt absoluut niet op track 6 (vind ik zelf ook helemaal niks).

Als je een nummer helemaal niks vindt, hoe kun je dan 5,0* geven? Kijk, Madonna is een heldin van jou, gezien jouw username & avatar. Maar op dit album staan inderdaad een paar missers, toch?

Dat legt ze toch uit haar laatste zin?

Titel (en guest appeareance) van #6...

Daar heb je gelijk in Ik vind de Bitch I'm Madonna als enige gewoon niet voldoende/leuk. Ik word er zenuwachtig van

I know the feeling

Qua muzikale vormgeving vind ik track nummer 6 "Bitch, I'm Madonna" wel gaaf, qua tekst niet en zeker niet qua rap. Wat iemand toch kan vinden aan dat kinderachtige stemmetje van mevr. Minaj, ik begrijp het niet, maar goed: smaken verschillen nu eenmaal. Track nummer 7 en 8 vind ik daarentegen weer enorm sterk en er staan zeker nog meerdere sterke tracks op dit album. Om nu te zeggen dat het moeilijk wordt om na track 6 verder te luisteren vind ik te ver gaan. Trouwens kaarten geboekt voor haar optreden 28 november in Antwerpen. Wedden dat ze iets gaat doen met de valpartij van The Brit Awards?

Ik was eigenlijk van plan de deluxe versie te halen omdat ik sommige nummers van de superdeluxe niet echt leuk vind (Beautiful Scars, Graffiti Heart, Addicted ),maar ik ga toch voor de superdeluxe*

*WOWHD bied de prijs van de superdeluxe goedkoper aan dan de standaardversie in de winkels.

Ik krijg 'm echt net binnen van wowhd. Staan een paar creepy plaatjes op het flink uitvouwbare digipak: iets met een zwaard en zo... Er zit trouwens geen boekje bij. Die prijs in Nederland is echt belachelijk: ik zag 'm voor 35,- euro. En dat is deze "superdeluxe" editie zeker niet waard.

Ik ga nog een stapje verder. Ook qua rap valt het me mee, het stemmetje irriteert me niet echt, past er wel bij. Alleen de tekst is jammer, maar dat heb je tegenwoordig wel vaker in de dance / hiphop. Ik zal één van de weinigen zijn, als ik hier alle commentaren lees, die nummer 6 niet doorzapt.

Een minder gevoel in mijn maag krijg ik juist bij deze tekst, gezongen op vrij zoete muziek: I'm not Joan of Arc, not yet.... Sure Madonna: jij bent hard op weg Joan of Arc te worden.

Dat deed ze in de jaren '80 ook regelmatig. Niet echt verrassend dus. Het grote voorbeeld is natuurlijk... je raadt het al: Like a Prayer (met gospelkoor). Ook toen maakte ze al gebruik van de symbolen van de (katholieke) kerk.

Mee eens, ik kreeg hem ook gisteren binnen van wowhd. Zonde dat er geen boekje bij zit. Ik vind het voor die 35 euro ook niet waard.

Helaas heb ik er nog geen tijd voor om een Track-by-Track review te plaatsen hier, iemand anders wel?

Ik vind het een heerlijke plaat. Ik ben nog van de oude garde (lees jaren 80). Ze heeft heerlijke platen gemaakt (waar Like a Prayer en Ray of Light eruit springen), en platen gemaakt die me niet konden bekoren, (Erotica, American Life en Hard Candy).
Maar Rebel Heart vind ik weer eens een fijne plaat, met als uitschieters (voor mij althans), Ghosttown, Devil Pray, en Rebel Heart.

Madonna, leeft die dan nog?