Big L - Lifestylez ov da Poor & Dangerous (1995)

Misschien ook wat redenen geven voor die stem: perfecte beats, perfecte vibe, perfecte flow, perfecte lyrics.
Perfect dus.

Niets meer, Niets minder

Sterk album. in het begin een beetje wennen, maar langzamerhand krijg ik het door. heerlijk rauw, bovendien zijn de lyricale skills van big L uitstekend. het album heeft een goed begin en sterk einde. classic.

Lifestylez Ov da Poor & Dangerous is voor mij een fantastisch album geworden. Big L laat goed zien waar zijn kwaliteiten liggen, zijn stem was voor mij in het begin even wennen maar na een tijdje kan ik er erg goed naar luisteren. Hij klinkt hongerig en is bovendien erg scherp (dat bewijst hij met enkele geweldige lines). De producties dragen bij aan een goede sfeer, met name de jazz-invloeden vind ik erg mooi. M.V.P. is het enige nummer wat ik minder vind, de productie op dat nummer ligt mij gewoon minder. Gelukkig staan er dan wel weer een aantal tracks die dat meer dan goed maken (Put It On, All Black en Da Graveyard zijn dat voor mij).

Jammer, dit album zat eventjes in de top 250 maar is er al weer uit.

Ik denk dat ik binnenkort maar eens ga beginnen aan Big L, met als eerste dit werk. Ik ben benieuwd.

The Big Picture is ook niet verkeerd

Ik zie wel vaker dat 2pac fans dit heel erg weten te waarderen om een of andere reden.

Heerlijk dope album, die heerlijke flow van die man. Door Put it On ben ik hiphop gaan luisteren..lekkere harde beats ook..MVP en vooral Da Graveyard, echt mijn hiphop. Vind 'm persoonlijk beter dan de Big Picture, vooral omdat die beats wat rauwer zijn..

aanrader voor iedereen;)

4,5*

stem verhoogt naar 5*, in een woord perfect dit album.

Ik weet nog hoe ik als jochie van tien/elf graag de muziek van rappers als Eminem, Busta Rhymes en Puff Daddy. Ik vond hun muziek goed, en daarnaast vond ik het hele stoere mannen die het over fouten dingen hadden en een spannend leventje leden, dat sprak me aan, ik noemde mezelf een hiphop-liefhebber. Nu ben ik een jochie van zestien en mijn smaak is veranderd. Tegenwoordig kick ik niet meer op mannen met gouden kettingen en dure auto’s, tegenwoordig kick ik op mannen met leren kleding en dure gitaren. Het enige dat ik nog voel voor hiphop is sentiment.

Deze Big L is precies zo iemand die sentimentele hiphop-gevoelens bij mij oproept, ik weet zeker dat ik hem helemaal geweldig had gevonden toen als ik een paar jaar jonger was geweest. In het hier en nu vind ik weinig van hem, aangezien ik hard mijn best doe muzikanten niet op hun karakter maar om hun muziek af te kraken of de hemel in te prijzen.

Afzeiken of de hemel in prijzen ga ik allebei niet doen met dit album, daar is het simpelweg niet goed of slecht genoeg voor. Hoewel ik Put In ON, het eerste nummer van het album samen met Fat Joe helemaal geweldig en meteen goed genoeg voor mijn hiphop top 10 vind bevestigt Lifestylez Ov da Poor & Dangerous een paar vooroordelen die ik over het rapgenre heb. Het ene vooroordel dat bevestigd word is dat hiphopteksten meestal over pistolen, grote auto’s en pikken en andere opschepperij gaan, niet dat het niet leuk is om daar naar te luisteren, maar een heel album vullen met ‘ik ben cool en gevaarlijk en neuk je moeder’ gaat me iets te ver.
Het is echter het tweede vooroordel dat me er van weerhoudt dit album meer dan drie sterren te geven. Namelijk het vooroordel dat hiphop vooral iets leuks voor op de achtergrond is en zelden muziek is die regelrecht uit het hart van de artiest komt en je in je hart raakt. De enige rapper die voor mij dit vooroordeel kan doorbreken is Eminem, al moet ik zeggen dat ik niet veel hiphop luister. Big L is de MVP van NYC en hij weet me prima te vermaken, maar meer dan dat krijgt hij helaas niet voor elkaar.

Probeer dan maar eens een artiest als MF DOOM. Hiphop gaat verder dan alleen gangster-rap zoals jij het beschrijft. Het genre is héél wat gevariëerder dan dat. Je moet natuurlijk wel zin hebben om je erin te verdiepen

Die zin is er absoluut FlyLo, ik heb alleen geen flauw idee waar ik moet beginnen. Deze Big L ken ik ook alleen omdat iemand mij een tip gaf in Het 'Ga dat album eens reviewen'-topic.

Ik zal eens achter MF Doom aan gaan, en The Notorious BIG en... Wie nog meer? Ik ken inderdaad te weinig hiphop acts, als iemand tips heeft hoor ik ze graag!

Hij zegt zelf al dat hij vooroordelen heeft, en dat heeft hij inderdaad. Maar goed, blijft jammer dat velen denken dat hiphop alleen over stoer doen e.d. gaat (thanks a lot, 50). Snuf anders eens rond bij wat hiphop-users op deze site, MDV, of bekijk het hiphopgedeelte op het forum.

Ben benieuwd de hoeveelste keer dit is dat ik zo'n verhaaltje plaats.

Mr. Lif - I Phantom (2002)

Nas - Illmatic (1994)

Nujabes - Modal Soul (2005)

Typhoon - Tussen Licht en Lucht (2007)

The Pharcyde - Labcabincalifornia (1995)

Albums van De La Soul, Talib Kweli (ook met producer Hi-Tek onder de naam Reflection Eternal, Mos Def (inclusief de samenwerking Black Star), Common.

Enjoy

Als hij dit niet mooi vind, betwijfel ik of hij Illmatic wel luisterwaardig zal vinden. Vrijwel hetzelfde concept.

Mwa, Big L moet het bijna volledig hebben van zijn punchlines, Nas gaat op Illmatic toch wat dieper dan dat.

Maar laten we er niet te diep op ingaan, kwestie van on topic te blijven.

Ik vind dit wel mooi hoor, ik vind het alleen niets bijzonders.

Daar ben ik het niet volledig mee eens. Big L weet boeiende verhalen te vertellen, waarvan punchlines een onderdeel zijn. Hij weet me met meer dingen te boeien.

Een bijna perfect album. Veel is hier al gezegd over de talenten van BIg L en ik heb daar dan ook weinig aan toe te voegen. Naast zijn bijna foutloze manier van rappen ook zeer degelijke producties. Het vervalt nergens in pretentie of cliché, een stevig en puur album. Spijtig genoeg heeft de man nooit (volledig) de kans gehad om zichzelf te overtreffen.

Een van de beste hiphop albums aller tijden.

4.5*

Het is Kid Capri, de neef van Joe

de neef?

Volgens mij ook niet, hoor.

Oh , iemand had mij vertelt dat Kid Capri de neef was
RLCB om precies te zijn

Maar het is inderdaad wel Kid Capri die je hoort.

Niet dingen gaan verzinnen pooiert.

Ontekennen heeft geen zin

Lekker geheugen heb jij

Zeer solide album, met voor mij street struck als absoluut hoogtepunt.

Oh ik zie die typfout nu pas