Villagers - Darling Arithmetic (2015)

Korte speelduur, maar dat is vaak geen slecht teken. Ik ben benieuwd of het elektronische sausje ook over dit album gegoten wordt.

Ik ben heel erg benieuwd... Vorige album viel me toch een klein beetje tegen. Ik had hele hoge verwachtingen, maar die werden niet helemaal ingelost. Openingstrack 'Courage' staat op hun website: www.wearevillagers.com. Moet het nog even goed op me laten inwerken.

ha, een nieuwe Villagers!
"een intiem album dat volledig over relaties gaat"

De vorige twee platen vond ik beiden erg goed, met of zonder elektronicasausje.
Afgaande op 'Courage' (erg mooi weer) wordt dit meer als het debuut.

Courage is echt prachtig, waardoor ik erg uitkijk naar dit album. Met de vorige platen had ik niet zo veel.

Courage is wellicht de fraaie eerste track zoals op t vorige album.
Hoop dat het hele album niet te intiem wordt.
Fijn vooruitzicht op nog 10 nieuwe songs.

Het debuut uit 2010 was zo prachtig. Wat een stem, wat een songs. Ik zag hem dat jaar in Tivoli de Helling, met nog zo'n 75 anderen. Over intiem gesproken... Het tweede album deed me wat minder. Ik verwacht veel van nummer 3, die hij thuis maakte. Villagers - Courage (Official Video) - YouTube is in elk geval wonderschoon.

'Hot Scary Summer'
Villagers - Hot Scary Summer (Official Audio) - YouTube

Ik heb het gevoel dat dit een hele mooie plaat gaat worden..

WoW! Ben helemaal overdonderd door dit nummer! Hier zat ik stiekem een beetje op te hopen/wachten. Net als samslam had ik niet superveel op met de eerdere platen, maar toch wel een kleine connectie. Dan blijf je ze toch volgen, omdat er natuurlijk talent in schuil gaat. Voor mijn gevoel gaat dit een zeer goed album zijn, die voor mij (in tegenstelling tot blur6) niet intiem genoeg kan zijn! Kom maar op!

Lekker bandje dit. Eigenzinnig en origineel.

Op welk(e) nummer(s) is dat gebaseerd, dat je ze eigenzinnig en origineel vindt? Dat vraag ik me af, want hoe tof ik de Villagers ook vind, hun muziek is erg mooi, maar eigenzinnig en origineel zijn geen woorden die me erbij te binnen schieten.

Ze zijn vind ik niet echt vast te pinnen op een bepaalde stijl. Misschien is origineel wat te veel eer, maar ik vind dat ze in ieder geval moeite doen om in muzikale zin iets aparts te doen, al hoor je zeker echo's uit het verleden.......maar wie doet dat niet tegenwoordig.
Dit album ken ik nog niet.

Oh, zat artiesten. Maar dan kom je meer in de elektronische genres en de hiphop terecht. In de op, folk, rock en dergelijke gebeurt er inderdaad überhaupt weinig origineels meer.

Ik ben trouwens wel benieuwd naar het album. De single, Courage, bleek een groeier. Leek in eerste instantie niet zo veel voor te stellen, maar uiteindelijk wist de melancholieke sfeer me helemaal in te pakken.

De melanchonie is een sterk punt van deze band.

Ben ook benieuwd naar deze plaat.

Nieuw nummer The Soul Serene

Ook weer een prachtig nummer. Allemaal heel rustig maar heel sfeervol.

Het hele album is inmiddels op diverse sites te streamen. Alle nummers zijn behoorlijk ingetogen, maar erg mooi. Het gitaargetokkel doet me soms denken aan Nick Drake, vooral op "So Naive".

Elke nieuw song die voorbij komt is even raak. Inventief, creatief, Intensief.
Met speel- en luisterplezier. afwisselende instrumentatie.
Het is heel ingetogen en zo mooi.
Totaal niet te rustig, daar zorgen tegendraadse ritmes zoals in de titelsong voor.
Het muziekjaar 2015 begint eindelijk op stoom te komen. Verheug me nu al op de concerten.
Voor de eerste beoordeling is het nog te vroeg, maar mijn inzet zal hoog zijn dat is al duidelijk.
Hoogtepunt lijkt So Naive, pure stembeheersing.

Leuk hoor die rustiger nummers maar nu krijg ik ineens te veel andere artiesten in beeld (die me dan net even meer doen ook).
Prima plaatje, maar geloof niet dat dit een blijvertje gaat zijn ook al moet de tijd dat nog uitwijzen natuurlijk (het is nog gevaarlijk vroeg voor dit soort uitspraken). Maar ik geniet misschien nog te veel van de nieuwe Sufjan en het Beck album van vorig jaar beluister luister ik ook nog graag. Anders, klopt, maar ook melancholisch en het is een beetje dringen op dat vlak ook al is dat nog best groot.

Kom, ik zet Becoming a Jackal maar weer eens op. Misschien heeft deze nog wat meer tijd nodig.

Hot Scary Summer is tot nu toe het hoogtepunt van dit album!

Album is aangekomen op Spotify.

Mij 3 hoogtepunten zijn nu:
Everything I am Is Yours
Darling Arithmetic
So Naïve

Interdaad aERodynamIC : De melancholische kaart word door andere nog beter uitgespeeld. (the Slow Show) Dat kost Conor een half punt.

Zeurbaard zaagt uit zachte liedjes emomomentjes voor de haperende hipster die rondoolt in relatieland. Er zijn veel gevaren daar, fluistert de ingewijde dorpeling ons toe. Kan allemaal zijn, maar muzikaal is het weinig spannend, en zelfs de gesuggereerde dramatiek smaakt te zoet. De combinatie van ingebeelde wijsheid en té serieus genomen zelfmedelijden leidt vanzelf tot een zwaar leven. Daar wordt via deze kleenexklanken dan ook verslag van gedaan.

Intiem en breekbaar, zo wordt dit ook wel eens genoemd. Wat soms synoniemen zijn voor een pathetisch en zelfingenomen egodocumentje. Daar leunt het in mijn oren toch teveel tegenaan.

En ja, dit is stukken beter gedaan, dat ook. De nieuwe Ryley Walker, bijvoorbeeld.

Hier ben ik het totaal niet mee eens. Het is inderdaad een plaat over een verbroken relatie, maar nergens wordt het te dramatisch, zelfingenomen of pathetisch, en dat vind ik juist de kracht van deze plaat en dat maakt Conor in mijn ogen een van de meest authentieke songwriters van dit moment (vergelijk maar eens met Damien Rice of the Slow Show).

Momenteel zijn 'Courage', 'Hot Scary Summer' en 'So Naive' favoriet.

Niks nieuws onder de zon ten opzichte van vorige albums, maar Villagers blijft lekker !

Super plaat. Geen tierlantijntjes! Gewoon recht het hart in. Prachtig.

Direct met je eens dat Damien Rice de overtreffende trap is. The slow Show zegt me niets, ga ik eens beluisteren. Zal na je pleidooi deze plaat nog eens in de herkansing gooien. De eerste was me namelijk wel bevallen.

Deze plaat was wel erg snel afgelopen. 36 minuten - ik ken het cliché over kwant- en kwaliteit, maar had dit niet wat langer gekund?

M'n eerste oordeel is toch wat aan de strenge kant geweest denk ik. Zijn openheid (gay) en vrij directe manier bevalt me steeds beter waardoor het zich toch nog weet te onderscheiden binnen een genre waar dat nauwelijks nog echt mogelijk lijkt.

Halfje erbij.

De Ierse folk band Villagers is opgebouwd rondom zanger Conor O’Brien. Waar hij op zijn voorgaande album {Awayland} nog geregeld de experimentele kanten van de muziek opzocht, stapt hij op Darling Arithmetic weer terug zijn rustgevende folk muziek. Op het derde album heeft hij gekozen voor een nieuwe samenstelling van zijn begeleidingsband, waar onder andere de mellotron voor het verrassingselement zorgt. De nummers zelf werden bij Conor thuis opgenomen op een oude recorder.

De opening van Courage is ondanks de simpele geluidstechnieken bijzonder mooi vastgelegd. Moed heb je nodig om over de drempel te stappen en iets te bereiken in het leven. Deze moed vermengt hij in een melodierijk geheel, dat met de akoestische gitaar en in volume toenemende pianoklanken de afwisseling erin houdt. Everything I am Is Yours opent met de ritmische klappen op drums en korte slagen op de gitaar. De liefde overrompelt en brengt de hoge zang van Conor in beroering. De klanken van de piano slepen je mee in in een muzikaal schouwspel dat al vroegtijdig ten einde komt. De opening van Dawning on Me is van pure schoonheid. Zo simpel als de muziek klinkt zo hevig komen de teksten binnen zetten. De liefdesuitingen slepen je mee in een emotionele aangelegenheid. Een fijn maar klein liedje. Waar Conor tot nu gesloten was over zijn geaardheid, legt hij in Hot Scary Summer de kaarten open op tafel neer. Het harde werken aan een relatie lijkt hem parten te spelen en de openhartigheid zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen.

Remember kissing on the cobble stone
In the heat of the night
Then all the pretty young homophobes
Looking out for a fight

Het nummer loopt met zijn krijsende meeuwen over in The Soul Serene. De ritmische openingsklanken slepen je in dit nummer opnieuw mee naar een rustgevende omgeving. De kalmte maakt plaats voor een opkomende storm, terwijl het nummer zich maar blijft rekken. Het gebruik van de mellotron zorgt voor een vervreemde wereld die zich meer van je lijkt te verwijderen. Darling Arithmetic schroeft het tempo nog wat terug om de dagelijkse sleur zijn plaats te geven. Een stille liefde die al snel ten einde komt en zijn emoties nalaat. Het nummer hervat zich in Little Bigot, waar de haatgevoelens van je worden afgeschut en de liefde lijkt te overwinnen. De tempoversnelling naar het einde toe zorgt voor een kat en muisspel tussen ergernissen en een liefdevolle blik. In No One to Blame doen de pianoklanken enigszins denken aan Sexy Sadie van The Beatles, al blijkt de liefde hier een betere weg te zijn ingeslagen. De gevoelens lijken terug te keren en de gedachten gaan maar naar één persoon uit. Het nummer sleept zich af en toe iets te veel de zoete kant op, maar met zijn opkokende klankzeeën van de mellotron blijft het zijn muzikale afwisseling behouden. In het afsluitende nummer So Naïve heeft Conor alles toch weer op een rijtje gezet. De mensen die het dichtst bij je staan zijn zoveel belangrijker dan alles om je heen. Hoe groot de wereld ook mag zijn, die ene stem zorgt ervoor dat je weer met beide benen op de grond landt.

I believe that I’m part of something bigger
So naive but I guess I’ve got it figured
Through these little lives I see the world
Every woman and man
Every Boy and girl
Every little part an aid of something bigger

De stap terug naar de rustgevende folk nummers hebben Conor en zijn Villagers goed gedaan. Geen breed uitgemeten klankpatronen, maar enkel instrumentatie die de teksten van een extra emotie voorzien. In de breedte komt het album nog wat te kort ook al zit het inhoudelijk allemaal goed in elkaar. Conor zelf toont zich van zijn beste kant met hartverscheurende zang en zijn meeslepende pianospel. De korte tijdsduur van het album laat dan nog wel een ruimte leeg die gevuld had kunnen worden.

3,5*

Afkomsttig van Platendraaier..

Sta toch wel te kijken van het erg hoge gemiddelde. De drie singles vind ik stuk voor stuk ronduit matig, ook na veelvuldig luisteren. Voor mij heeft Villagers eigenlijk wel afgedaan hiermee. Heel jammer, want op de vorige twee platen stonden schitterende nummers.