menu

Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)

mijn stem
4,19 (1341)
1341 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Hut

  1. Cherub Rock (4:58)
  2. Quiet (3:41)
  3. Today (3:19)
  4. Hummer (6:57)
  5. Rocket (4:06)
  6. Disarm (3:17)
  7. Soma (6:39)
  8. Geek U.S.A. (5:13)
  9. Mayonaise (5:49)
  10. Spaceboy (4:28)
  11. Silverfuck (8:43)
  12. Sweet Sweet (1:38)
  13. Luna (3:20)
  14. Pissant [Siamese Dream Sessions] * (2:32)
  15. Siamese Dream * (6:18)
  16. Stp * (3:28)
  17. Frail and Bedazzled * (3:42)
  18. Luna [Home Demo] * (3:12)
  19. Quiet [BBC Session] * (3:36)
  20. Moleasskiss * (3:59)
  21. Hello Kitty Kat * (6:14)
  22. Today (Rehearshal) * (3:21)
  23. Never Let Me Down Again [BBC Session] * (4:03)
  24. Apathy's Last Kiss * (2:40)
  25. Ache * (6:57)
  26. U.S.A * (4:25)
  27. U.S.S.R * (1:35)
  28. Spaceboy [Acoustic Demo] * (3:57)
  29. Rocket (Rehearshal) * (4:55)
  30. Disarm [Acoustic] * (3:18)
  31. Soma [Instrumental] * (6:38)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:08 (2:16:58)
zoeken in:
Thekillers87327
Kom er nu pas achter dat spaceboy een fk geniaal nummer is lmao.
Skipte deze altijd maar jesus SP op zn best.
Hard gecombineerd met zn dromerige stem op sommige punten

avatar van dumb_helicopter
4,5
Voor de eerste maal compleet beluisterd en wat mij betreft een schot in de roos. Veel van de nummers waren me al bekend, maar ook als album is het een voltreffer. Door de compactere tijdsduur komt het ook een stuk gebalder en gebalanceerder over dan Mellon Collie die te lang blijft aanslepen. Dit is hoe ik Smashing Pumpkins het liefst hoor en hoe ze het best klinken.

5,0
Kende in mijn late tienerjaren wel een paar SP nummers zoals 1979, Bullet With Butterfly Wings en Today.
Naarmate ik echter het laatste jaar in contact kwam met wat meerdere hits van hun zoals Cherub Rock en Zero maar toch eens mijzelf er toe gezet om een heel album van hun te beluisteren. Ik vernam al van meerderen dat Siamese Dream tot een van de top jaren 90 albums behoorde. Als een echte jaren 90 muziekliefhebber moest ik deze plaat maar eens proberen. Ik kwam tegen die tijd ook meer in post-punk en shoegaze/dreampop.

En man; ik ben voor geen moment teleurgesteld geweest.
Wat een ongelooflijk heerlijk plaat zeg! Het album zit vol met dikke, warme fuzzie gitaren en allemachtig heerlijk drumwerk van de heer Chamberlin. Allerlei invloeden komen op dit album samen. Een sonische mix van metal, post-punk, shoegaze, progressieve rock en een vleugje jazz (de drums). Top productie.

Het album barst van toffe nummers. Toch heb ik een paar rotsvaste favorieten,
- Cherub Rock
- Quiet
- Mayonaise
- Geek U.S.A.
- Silverfuck

PS. Het verhaal achter de productie van dit album is natuurlijk wat minder vrolijk, het idee dat op de drums (Jimmy zat toen zelf diep in de heroïne) na 95% van dit album aan muziek is opgenomen door Billy alleen knaagt toch soms een beetje. Komt waarschijnlijk door het feit dat ik zelf ook muzikant ben en in een band zit.
Echter wordt dat goed gemaakt door de beelden van de liveoptredens in die periode. Ieder bandlid stond zijn mannetje.

avatar van ASman
5,0
Smashing Pumpkins laten zich op deze plaat weleens omschrijven als een zware hard rock band die een shoegaze of dream pop album uitbrengen. Voor die omschrijving valt iets te vinden, maar dat terzijde is het belangrijkste natuurlijk dat de band hier dertien pareltjes aflevert. Log en luid, maar tegelijk ook weer erg ontroerend. Dan is er nog Billy Corgan's stem; atypisch, nasaal, door sommigen ook weleens als "lelijk" omschreven, maar tegelijk overweldigend doorleefd en zelden overtroffen in zijn oprechtheid.

Ik verhoog hem gewoon naar de volle mep. Wat een prachtplaat.

avatar van trebremmit
4,5
Wij noemden dit toen altijd grunge, geen idee of het daar ook onder viel.
Ik had deze toen op een gekopieerd cassettebandje omdat ik nog geen cd speler had, helemaal grijsgedraaid en later zelf op cd gekocht. Echt jeugdsentiment deze band, tegenwoordig draai ik ze eigenlijk nooit meer, moet ik toch maar eens doen.

avatar van Film Pegasus
4,5
Je hoort op Siamese Dream duidelijk de tijdsgeest met invloeden van grunge, metal en alternative rock. Toch is het geen album dat de genres achterna loopt zoals toen veel groepen de nieuwe Nirvana wilden zijn. Het is een echt Smashing Pumpkins album met over het algemeen vrij sterke nummers. Veel grunge - en zeker anno 1993 - was van bands die eens grunge gingen maken en altijd copies leken van de grote bands. Siamese Dream heeft een enorme energie en je hoort dat het gewoon zijn eigen ding doet, dat dan toevallig voor een groot deel onder grunge valt. Heerlijk album!

avatar van aERodynamIC
5,0
Ik heb Siamese Dream nooit als grunge-album beschouwd. Ik vind het te veel afwijken van wat normaal onder die noemer werd geschaard.

avatar van Zoute Popcorn
4,0
Cherub Rock moet toch wel één van de beste openers ooit zijn, wat een geweldige rammer is dat!

Gast
geplaatst: vandaag om 13:07 uur

geplaatst: vandaag om 13:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.