menu

Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)

mijn stem
4,19 (1329)
1329 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Hut

  1. Cherub Rock (4:58)
  2. Quiet (3:41)
  3. Today (3:19)
  4. Hummer (6:57)
  5. Rocket (4:06)
  6. Disarm (3:17)
  7. Soma (6:39)
  8. Geek U.S.A. (5:13)
  9. Mayonaise (5:49)
  10. Spaceboy (4:28)
  11. Silverfuck (8:43)
  12. Sweet Sweet (1:38)
  13. Luna (3:20)
  14. Pissant [Siamese Dream Sessions] * (2:32)
  15. Siamese Dream * (6:18)
  16. Stp * (3:28)
  17. Frail and Bedazzled * (3:42)
  18. Luna [Home Demo] * (3:12)
  19. Quiet [BBC Session] * (3:36)
  20. Moleasskiss * (3:59)
  21. Hello Kitty Kat * (6:14)
  22. Today (Rehearshal) * (3:21)
  23. Never Let Me Down Again [BBC Session] * (4:03)
  24. Apathy's Last Kiss * (2:40)
  25. Ache * (6:57)
  26. U.S.A * (4:25)
  27. U.S.S.R * (1:35)
  28. Spaceboy [Acoustic Demo] * (3:57)
  29. Rocket (Rehearshal) * (4:55)
  30. Disarm [Acoustic] * (3:18)
  31. Soma [Instrumental] * (6:38)
toon 18 bonustracks
totale tijdsduur: 1:02:08 (2:16:58)
zoeken in:
avatar van orbit
1,0
OK, komtie:

Ik heb hem maar via de "alternatieve" routes weer even binnengesleept, want uiteraard heb ik deze plaat thuis niet. Ik heb hem vroeger zo vaak op ouwe biologiefeestjes gehoord dat ik er simpel van werd. Maar het is natuurlijk altijd goed om weer even terug te halen waarom je ergens de pest aan had

Ik weet het nu na het beluisteren van de " hoogtepunten" op deze plaat weer aardig. Mijn kritiek op de SP bestaat uit twee delen: ten eerste de muziek.
De muziek van SP doet me zoveel aan Soundgarden, Masters Of Reality, Sabbath en andere (veel betere) bands uit het grunge/hardrock genre denken dat ik onwillekeurig al begin te verlangen naar de 'echte' Soundgarden of zelfs een plaat van Kyuss.. qua oeverloos akkoorden aanslaan en heftig jammen zijn die bands namelijk superieur boven dit vrij eenvoudige SP. Het probleem is dan ook dat SP op deze plaat te weinig eigen geluid aan de dag legt in de gitaarstructuren, het is allemaal al vele malen eerder gedaan en echt beter ook! Nu staan er ook een aantal nummers op die in melancholische strijkers vervallen zoals Spaceboy of Disarm bijvoorbeeld, maar ook die stijl is ons al vaak opgediend op superieure wijze door een hele buslading aan artiesten met meer pathos dan dit SP. Kortom, ik hoor in de muziek te weinig wat aan me blijft kleven of waarvan ik het geluid zo kenmerkend vind dat het me fascineerd, integendeel.

Het tweede deel van de kritiek is waarschijnlijk herkenbaar voor velen. Ik háát het afgeknepen gekreun en gesteun van meneertje Corgan! Zelfs als het erop lijkt dat een nummer zowaar even gaat grooven of dat ik over een platitude sabbath-riff heenkijk, daar komt Billy weer met zijn beperkte bereik van uitstootjes en semi-gevoelig gefluister. Dat is natuurlijk een puur subjectief argument, maar ik kan niet tegen zangers die de dingen gevoeliger proberen maken door hun beperkte (en slechte) zangstemmen in kronkels te leggen, waarbij Billy dus eigenlijk twee modussen heeft: fluisterend zacht of zo'n gepijnigde uitstoot (het leven doet pijn! *auw*). Het komt infantiel op me over, als een kind dat als een volwassen kerel probeert te klinken, en het leid me al gelijk weer af van de muziek. Tsja, misschien een gevalletje "love it or hate it".. Ik weet dat mensen dat ook met Bob Smith hebben, ik aanvankelijk ook.. maar waar ik er bij hem wel aan kon wennen lukt het me hier absoluut niet! De in mijn oren clichematige grunge als basis helpt daar verder ook niet aan mee En ook dat is subjectief natuurlijk.. mensen die het hele grungegebeuren op handen dragen zullen het prachtig vinden. Ik vind het log en kazig. Geef me in dat geval Soundgarden of Pearl Jam maar, daar heb ik stukken meer luisterplezier aan.

Dus sorry aERo, rayman en lebowski.. ik hoop dat jullie me mijn aversies gunnen, hoe onredelijk ook misschien in jullie ogen

5,0
Ik vind er niks onredelijks aan orbit. Ik vind zelfs dat je prima weet te verwoorden waar je aversie vandaan komt, en ik stel het met name zeer op prijs dat je aangeeft dat een mening subjectief is. Ik heb wel eens andere stukjes van je gelezen.
Waar het ouderschap al niet goed voor kan zijn.

avatar van orbit
1,0
Ik word nog mild op mijn ouwe dag..

5,0
Och. Zo nu en dan menselijke trekjes vertonen, daar is nog nooit iemand slechter van geworden.

avatar van aERodynamIC
5,0
orbit schreef:
Ik word nog mild op mijn ouwe dag..

Mild in de heftige kritiek............ die orbit...............
Heel helder deze keer en nu ook eens niet onredelijk maar juist zeer duidelijk naar voren gebracht

Dat ik je mening niet deel bewijst mijn recensie er vlak voor

avatar van Joy4ever
5,0
Geweldige cd. Grijs gedraaid. Een van de beste dingen die Grunge heeft opgeleverd. Deze Siamese Dreams is de Ten van the Pumpkins. Mogelijk stiekem nog ietsje beter zelfs.
Briljante muziek van dhr Corgan en co. I go along just because i'm lazy I go along to be with you. (Luna)

avatar van Sgt. Revolver
4,5
Joy4ever schreef:
Geweldige cd. Grijs gedraaid. Een van de beste dingen die Grunge heeft opgeleverd. Deze Siamese Dream is de Ten van the Pumpkins.


Persoonlijk vind ik "Siamese Dream" stukken beter dan "Ten" van Pearl Jam. Na een nieuwe luisterbeurt op deze regenachtige zondagmiddag toch maar besloten om dat laatste halfje er ook maar bij doen. 5* voor dit prachtige album van The Smashing Pumpkins. Zit dicht tegen m'n top 10 aan nu.

avatar van andré
5,0
Smashing Pumpkins waren een 'eye-opener' voor mij in de 90's.'Gish' kocht ik bij verschijning in 1991. Maar hoe schitterend die plaat ook was (is), 'Siamese Dream' koestert mij veel meer, zelfs toen daarmee een commerciele doorbraak mee werd geforceerd. Toen ik 'Cherub Rock' voor het eerst op de radio hoorde blies het me compleet omver, wat een plaat zeg! Alle andere muziek was verworden tot niets: 'Cherub Rock', dat was het beste nummer ooit! Natuurlijk was het grunge, ook al kwam het niet uit Seattle. Maar wat kon mij dat verdommen, deze ongecontroleerde herrie was voor mij van een eenzame schoonheid. En dan moest het album nog komen, en natuurlijk: die sloeg in als een bom! Lekkere valse grunge-rock van de bovenste plank: 'Quiet' en 'Geek USA'. 'Today' en 'Disarm' werden zelfs op de radio gedraaid! Tot op de dag van vandaag nog steeds retegoeie nummers. Dat jaar heb ik ze ook voor het eerst live gezien (of was het een jaar later?), prachtoptreden - met voornamelijk nummers van 'Siamese Dream' natuurlijk. Ik kan me de uitvoering van 'Silverfuck' nog levendig voor de geest halen: wat een dynamiek, wat een herrie, wat een aggressie, wat een heerlijk nummer! En dan heb ik het nog niet eens gehad over 'Mayonaise' en 'Hummer', vooral deze nummers zorgen ervoor dat dit album gewoon de volle mep krijgt: 5*

4,0
gemaster schreef:
Ongelooflijk dat er achter 28 lagen van gitaar nog zulke mooie songs te vinden zijn.

Precies, ja! De eerste luisterbeurten wel een beetje intimiderend, zo'n muur van geluid. Maar goed dat dit de enige cd was die ik tijdens een lange vakantie bij me had, anders had ik 'm waarschijnlijk te snel weggelegd. En zo een prachtige plaat gemist. Wat Siamese Dream van een topscore afhoudt zijn de teksten: soms kan ik er niets mee, soms vind ik ze niet zo mooi... maar vaak ook wel, hoor.

Mayonaise is absoluut favoriet.

4*

avatar van gemaster
4,5
De teksten moet je een beetje met een korreltje zout nemen. Ik kan ook heel slecht tegen mensen als Corgan die zelf midden 20 zijn en teksten schrijven over de gevoelens van 14 jarige pubertjes.

4,0
True. Verder zo'n plaat waar het volume bij nummer 13 ongeveer twee keer harder staat dan waarmee je begon; bij bijna ieder nummer is de neiging om de knop nog eens verder te draaien moeilijk te onderdrukken.
Het zou me niet verbazen als hier nog eens een halve ster bij komt.

avatar van deric raven
5,0
Het eerste wat ik van The Smashing Pumpkins kende was Silverfuck. Dit zag ik op tv bij een verslag van het "Ein Abend In Wien" festval. Daar speelden toen onder andere ook Nirvana en Blur.
Maar Silverfuck maakte op mij de meeste indruk.

Davez
Zwaar overrated vind ik die Pumpkins. Ik vind het bijna onmgelijk om een hele plaat in 1 ruk te luisteren. Enkele individuele goede nummers hebben ze wel.

3*

5,0
Davez schreef:
Zwaar overrated vind ik die Pumpkins. Ik vind het bijna onmgelijk om een hele plaat in 1 ruk te luisteren.


Dat kan natuurlijk. Ik heb er moeite mee om hem af te zetten.

rodneyVL
orbit schreef:
OK, komtie:

Ik heb hem maar via de "alternatieve" routes weer even binnengesleept, want uiteraard heb ik deze plaat thuis niet. Ik heb hem vroeger zo vaak op ouwe biologiefeestjes gehoord dat ik er simpel van werd. Maar het is natuurlijk altijd goed om weer even terug te halen waarom je ergens de pest aan had

Ik weet het nu na het beluisteren van de " hoogtepunten" op deze plaat weer aardig. Mijn kritiek op de SP bestaat uit twee delen: ten eerste de muziek.
De muziek van SP doet me zoveel aan Soundgarden, Masters Of Reality, Sabbath en andere (veel betere) bands uit het grunge/hardrock genre denken dat ik onwillekeurig al begin te verlangen naar de 'echte' Soundgarden of zelfs een plaat van Kyuss.. qua oeverloos akkoorden aanslaan en heftig jammen zijn die bands namelijk superieur boven dit vrij eenvoudige SP. Het probleem is dan ook dat SP op deze plaat te weinig eigen geluid aan de dag legt in de gitaarstructuren, het is allemaal al vele malen eerder gedaan en echt beter ook! Nu staan er ook een aantal nummers op die in melancholische strijkers vervallen zoals Spaceboy of Disarm bijvoorbeeld, maar ook die stijl is ons al vaak opgediend op superieure wijze door een hele buslading aan artiesten met meer pathos dan dit SP. Kortom, ik hoor in de muziek te weinig wat aan me blijft kleven of waarvan ik het geluid zo kenmerkend vind dat het me fascineerd, integendeel.

Het tweede deel van de kritiek is waarschijnlijk herkenbaar voor velen. Ik háát het afgeknepen gekreun en gesteun van meneertje Corgan! Zelfs als het erop lijkt dat een nummer zowaar even gaat grooven of dat ik over een platitude sabbath-riff heenkijk, daar komt Billy weer met zijn beperkte bereik van uitstootjes en semi-gevoelig gefluister. Dat is natuurlijk een puur subjectief argument, maar ik kan niet tegen zangers die de dingen gevoeliger proberen maken door hun beperkte (en slechte) zangstemmen in kronkels te leggen, waarbij Billy dus eigenlijk twee modussen heeft: fluisterend zacht of zo'n gepijnigde uitstoot (het leven doet pijn! *auw*). Het komt infantiel op me over, als een kind dat als een volwassen kerel probeert te klinken, en het leid me al gelijk weer af van de muziek. Tsja, misschien een gevalletje "love it or hate it".. Ik weet dat mensen dat ook met Bob Smith hebben, ik aanvankelijk ook.. maar waar ik er bij hem wel aan kon wennen lukt het me hier absoluut niet! De in mijn oren clichematige grunge als basis helpt daar verder ook niet aan mee En ook dat is subjectief natuurlijk.. mensen die het hele grungegebeuren op handen dragen zullen het prachtig vinden. Ik vind het log en kazig. Geef me in dat geval Soundgarden of Pearl Jam maar, daar heb ik stukken meer luisterplezier aan.

Dus sorry aERo, rayman en lebowski.. ik hoop dat jullie me mijn aversies gunnen, hoe onredelijk ook misschien in jullie ogen



Helemaal mee eens Orbit, die lelijke gitaren, dat gekraai van Corgan, zo bijzonder is deze plaat echt niet.

rodneyVL
Dit was in de jaren negentig dé plaat als je op de havo,atheneum of gymnasium zat en lekker alternatief wilde doen. (Dit is geen aversie, ik heb er zelf ook hard aan meegedaan. ) Maar goed, des te meer verdenk ik deze plaat van een modegrill onder deze peergroups dan dat het écht zo een muzikaal meesterwerk is. Laten we het er gewoon op houden dat Siamese Dream een goede jeugdherinnering is van een blow roken op het schoolplein van het plaatselijke gymnasium met een redelijke cd in je sony mega bass discman.

avatar van ZERO
5,0
orbit schreef:
De muziek van SP doet me zoveel aan Soundgarden, Masters Of Reality, Sabbath en andere (veel betere) bands uit het grunge/hardrock genre denken dat ik onwillekeurig al begin te verlangen naar de 'echte' Soundgarden of zelfs een plaat van Kyuss.. qua oeverloos akkoorden aanslaan en heftig jammen zijn die bands namelijk superieur boven dit vrij eenvoudige SP. Het probleem is dan ook dat SP op deze plaat te weinig eigen geluid aan de dag legt in de gitaarstructuren, het is allemaal al vele malen eerder gedaan en echt beter ook! Nu staan er ook een aantal nummers op die in melancholische strijkers vervallen zoals Spaceboy of Disarm bijvoorbeeld, maar ook die stijl is ons al vaak opgediend op superieure wijze door een hele buslading aan artiesten met meer pathos dan dit SP. Kortom, ik hoor in de muziek te weinig wat aan me blijft kleven of waarvan ik het geluid zo kenmerkend vind dat het me fascineerd, integendeel.


Qua gitaren is 'Soma' op deze plaat mijn favoriet. Die solo vind ik werkelijk om duimen en vingers af te likken! Aangezien jij veel nummers kent die qua gitaar op SP lijken, maar beter zijn stel ik dus de vraag: zou je enkele concrete nummers kunnen noemen in Soma-stijl? Waarmee ik niet bedoel dat ik je niet geloof hé, ik wil gewoon nieuwe muziek leren kennen!

Verder heb je je mening mooi verwoord, hoewel ze héél ver van de mijne ligt!

avatar van deric raven
5,0
Toch hadden de Pumpkins een mooi eigen geluid; heeft Billy Corgan met zijn solo-album en met Zwan niet kunnen evenaren. , maar ik vond Gish wel spannender klinken.

ebskia
rodneyVL schreef:
Dit was in de jaren negentig dé plaat als je op de havo,atheneum of gymnasium zat

Je bent lbo en de mavo vergeten, of gaan we discrimineren.

avatar van deric raven
5,0
Mee eens Ebskia

avatar van Exfrozen
4,0
Jaja, de Smashing Pumpkins is de 2e band na Tool die mij positief verrast (zacht uitgedrukt). En dat zegt heel wat gezien mijn liefde voor Tool.
Ik zal het kort uitleggen. Net als bij Tool dacht ik naar een gewone, goede rockband te gaan luisteren vanwege de hoge score op MuMe, maar het tegendeel bewijst, want wat blijkt? Het is een buitengewoon goede rockband.

Toen ik de eerste klanken hoorde van Siamese Dream kreeg ik een brede glimlach op me gezicht en ik dacht: "Yes!!" Het kan nog!
Niet dat alle andere bands in mijn Top-10 zo slecht zijn, dat zeker niet, maar het is gewoon een extra 'iets' wat erbij komt kijken wat het zo briljant maakt.
Ik kan dat gevoel niet uitleggen, maar het is gewoon een lekker gevoel die je lekkerder laat voelen als je naar de muziek luistert.

Het enige wat ik hoopte nadat ik het eerste nummer (Cherub Rock) had geluisterd was, of het niveau zo hoog zou blijven. En wat bleek na afloop? Stuk voor stuk geweldige nummers. En dat al na één luisterbeurt.
Ik zou het bijna een wonder noemen.
Dit stukje heb ik geschreven na 5 luistersessies.

Zal de genialiteit afnemen naarmate ik hem meer luister? Dat durf ik nog niet te zeggen, al acht ik die kans 0,5%.

Beter dan Tool? Nee!!, maar wel een goede 2e.
En om het allemaal nog leuker te maken, deze heb ik in één keer gekocht zonder er ooit een nummer van gehoord te hebben.
Uiteraard meteen 5* voor deze super plaat.

Nu moet ik de andere albums nog lekker gaan ontdekken, ik begin maar met 'Mellon Collie and the Infinite Sadness', die ook maar meteen gekocht heb.

avatar van starbright boy
5,0
Dat moet best lekker zijn om dit voor het eerst te horen.

avatar van lebowski
4,5
starbright boy schreef:
Dat moet best lekker zijn om dit voor het eerst te horen.


Kan het me nog goed herinneren, was ook van de sokken.

avatar van starbright boy
5,0
Ik ook. En ik vind het de plaat uit die tijd en scene die dertien jaar later het beste overeind blijft. Nog steeds subliem.

avatar van moedermaria91
4,5
Die intro van cherub rock herken ik uit een nummer van RHCP maar ik weet niet welk..
Hulp?

Feeder
moedermaria91 schreef:
Die intro van cherub rock herken ik uit een nummer van RHCP maar ik weet niet welk..
Hulp?



avatar van moedermaria91
4,5
Jaaaaaaaaaaaaaaaaa echt wel
Ik zal het jullie nog weten te zeggen..
Wacht maar

voltazy
moedermaria91 schreef:
Jaaaaaaaaaaaaaaaaa echt wel
Ik zal het jullie nog weten te zeggen..
Wacht maar


komt denk ik door de manier van gitaar spelen

fastpulseboy
in mijn boekje past deze goed in het rijtje zwaar overschatte platen

avatar van aERodynamIC
5,0
fastpulseboy schreef:
in mijn boekje past deze goed in het rijtje zwaar overschatte platen


Zoiets als deze dus

Gast
geplaatst: vandaag om 08:49 uur

geplaatst: vandaag om 08:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.