Van Morrison - Enlightenment (1990)

Ik ben de eerste. Ik ben de eerste!

Wel een plaat die hele verschillende sferen oproept. Het nummer "Enlightment is mede doorzijn teksten verplicht voor zenmensen, denk ik. "Enlightment, I dont know what it is."

"So quiet in here" is weer zo'n hele mooie gevoelige sfeernummer; geweldig.
In het meer uptempo In the days before Rock and Roll, komen de oude radiorockers te voorschijn. Leuk en heel origineel.

De rest is ook kwaliteit zoals we van de Van verwachten.

4 goude sterren.

1 van de weinige albums van Van uit eind jaren 80/ begin 90 met een beetje kwaliteit.
Geen van het jazzy geneuzel waarmee hij de jaren 90 tot nu volpropt.
Dit album bevat een mengelmoes aan nummers, van easy listening (so quiet in here)tot pop (real real gone) tot gospel (avalon of the heart).

Fèl onderschatte plaat van Van The man. Hier staan veel pareltjes op zoals het lekkere "In the ays before Rock'n Roll" en het integere "So Quiet In Here".
De opnener is een lekker up-tempo song in de stijl van Brown Eyed Girl.
Kàn moeilijk missers aanduiden, dit is een plaat om gewoon te koesteren. En vaak te draaien !
4 sterren zowaar ! ****

Alweer een sterk album van Van. Lekker afwisselend en goede teksten.En als Van in de weer gaat met een koor en orkest dreig je uit te komen bij zo'n fraai nummer als Avalon of the Heart, overdonderrend. Zeker na het zo verstillende So Quiet in Here. Mooi hoor! Geen zwak nummer op aanwezig. Ga zo door Van!

machtige plaat en alleen al verplichte aanschaf voor één nummer : in the days ......... , je hoort de fluitsignalen en het geruis van 's nacht onder je deken naar radio luxemburg te luisteren met een klein koptelefoontje met maar één kanaal , waw , jeugdsentiment !!!!

briljante cd , onmogelijk hoe weinig reactie's hierop , onvoorstelbaar , intriest ook , dit is een prachtige , gevoelige plaat van één van 's werelds grootste artiesten , geef die mens eens een kans aub !!!!!!!!!!

Indeed, beaster, indeed, echt één van zijn mooiste platen. Van begin tot... aan het gaatje!
In The Days Before Rock'n Roll..... brrr, echt kippevel!

Deze zit dicht tegen mijn top 10 aan. Wat een sfeertje en wat een prachtige nummers. Ik verhoog deze met een halfje naar 4,5 Een prachtplaat voor in de late avonduren, maar ook voor het vroege ochtendgloren. Top.

schitterend album: vanmiddag 2e hands gevonden voor 4,00, een koopje voor zo'n mooie plaat!
Lekker gevarieerd, muziek die je bijtijds keihard raakt, songs die je niet onberoerd kunnen laten.
Vreemd genoeg kende ik dit pareltje helemaal niet! Youth of 1000 summers: schitterend! De meester aan het woord, kwaliteit met een grote K.

Ook al jaren in de collectie. Ik had nog geen stem uitgebracht zag ik.
Heerlijke "Van" inderdaad.
Kabbelt lekker jazzy voort, zonder dat het echt heel spannend wordt, maar de vibe is voorbeeldig.
Zeer coherent allemaal. Geen zwakke broeders en met Avalon Of The Heart en The Days Before Rock & Roll, mogen we spreken van twee klassiekers.
Kan moeiteloos in de collectie opgenomen worden. Sterk werkje.

Hiermee het krachtig kwartet wat begon met No Guru zeer waardig afgesloten.

Zijn beste vier platen wat mij betreft.

Op rij:

No Guru.

Poetic Champions.

Avalon Sunset uiteraard.

En deze dus.

Niet dat het hierna slecht werd, integendeel, dubbelaar Hymns beslist ook alleraardigst.

Eigenlijk heeft deze man uberhaupt geen karige platen.

Maar voor mij zit er echt iets bijzonders in deze vier albums, haast een soort samenhang, zou ze eigenlijk bijna als een soort quadrilogie beschouwen.

Erg de moeite:

Zeker voor de grap eens luisteren, mocht je ooit de kans zien.

Jee Deranged…. wat ben ik het met je eens met je opsomming van prachtplaten van No Guru t/m Enlightenment. Wat maakt deze man toch wonderschone muzikale schilderijen. Een kunstenaar pur sang.

See Me Through toch wel een van zijn meest volmaakte songs.

Gewoon een knalharde swagger vibe doorheen het hele ding.

Dit is de stuff van echte mannen waar ware vrouwen op dienen te responderen.

Gisteren schreef ik bij Poetic Champions Compose dat ik de albums uit deze periode van Van Morrison nu veel meer kan waarderen dan destijds.

Dat geldt zeker ook voor dit album. De nummers zijn wat meer verschillend dan op Poetic Champions Compose, maar toch bevat dit album ook weer veel pareltjes. Vooruit: halfje erbij!

Ja, dat is natuurlijk niet de bedoeling, dan heb ik net geconstateerd dat Morrison naar mijn smaak vanaf voorganger Avalon sunset teveel op vlakke routine gaat drijven, en dan komt hij direct daarna met een plaat die voor driekwart dwars door mijn hart snijdt. De beweeglijke bas van Real real gone, de bevestigende balsem van de piano op het titelnummer, de ruimtelijke sound van So quiet in here, die steeds doorlopende strijkers op See me through, de mantra van "In my soul in my soul in my soul" op Youth of 1,000 summers, de jeugdherinneringen aan de radio ten tijde van de vroege rock 'n' roll, het zijn allemaal die details die al die nummers zo perfect maken zonder dat ze daarmee iets van hun emotionaliteit of hun geïnspireerdheid verliezen. Avalon of the heart is een beetje over the top, en Start all over again en She's my baby klinken allebei dan weer net te gemakkelijk, alsof Morrisons hart er niet in zit, maar voor de rest is dit een prachtige plaat die ik net achter Morrisons absolute topalbums inschaal.

Prachtige plaat van Morrison. De sfeer is los, de kwaliteit is hoog en de songs zijn uitmuntend. Ondergesneeuwd, ondergewaardeerd en blijkbaar vergeten. Het is voor mij een album waarmee je Van zou kunnen introduceren bij mensen die nog niks van de norse bard zouden kennen. 4 en halve ster met ruimte naar de volle mep.

Inderdaad een bijzonder fraai album van Van the Man. In de jaren 90 vond ik het iets te kitscherig, geen idee waarom, maar ik heb het album lang in de schappen laten liggen. Wel vond ik het nummer In the Days Before Rock & Roll prachtig. Nu kan ik hele album veel beter waarderen en ik steek vooral de loftrompet voor het prachtige baswerk van Brian Odgers,.waanzinnig hoe hij door de nummers heen loopt met zijn bas. Heel fraai en alleen daarom al een dikke 4 sterren. Mooie hoes en een groot scala aan prima nummers tillen het nog een halve punt hoger.

"Enlightenment, don't know what it is" zingt Van in het titelnummer. Blijkbaar weet hij het wel want hij noemt zijn hele album zo.

Het blijft een prachtalbum. En ik moest hem weer eens draaien omdat een nieuw nummer van mijn geliefde Mountain Goats (i.c. Clean Slate) - vooral vanwege het lekkere licht gejaagde ritme - zo sterk doet denken aan Real Real Gone.

Je kan je album ook buntralom noemen zonder te weten wat buntralom is.

De tekst van het nummer bevat enkele zenkoans (water dragen en hout hakken, het geluid van een klappende hand). Dat zijn een soort van raadsels die geen logisch antwoord kennen maar de zoekende mens kunnen helpen in het ervaren van een onmiddellijk hier-en-nu, dat vooraf en voorbij het denken gaat. In die zin een niet-weten. Dit wordt ook wel 'enlightenment' genoemd. Maar vanaf je denkt te weten wat 'enlightenment' is, dan verwar je dit ervaren weer met verstandelijk begrijpen. Het is beter om te weten dat je niet weet wat 'enlightenment' is.

Weer wat geleerd. Thanx!

prachtig album van "The Belfast Kid" met 10 ijzersterke songs van de man, met als absoluut prijsnummer "In the Days Before Rock 'n Roll", waarvan de tekst mede werd geschreven door de Ierse dichter Paul Durcan, die de gesproken woorden op dit nummer voor zijn rekening neemt.

ik citeer
"This song lists singers who influenced the youthful Van Morrison including Muddy Waters, John Lee Hooker, Jerry Lee Lewis and Little Richard. He also refers to Radio Luxembourg, to which thousands of British and Irish teenagers in the 1950s, '60s and '70s would tune in to on their primitive radio's despite the poor reception, because it played the pop music they wanted to hear.
Ray Charles evdidently is a hero of Van Morrison. In this song he refers to Ray Charles as "The high priest"

pure nostalgie en herkenbaar zeg maar "Memories", want ook in Nederland waren er tieners die aan die knoppen van de radio zaten te draaien op zoek naar Radio Luxemburg. dat is waar het ooit allemaal begon. de liefde voor muziek en dat is hetgeen de liefhebbers van muziek samen brengt op MusicMeter. muziek zorgt voor verbinding.

de tekst van "In the Days Before Rock 'N Roll"

Justin, gentler than a man
I am down on my knees
At the wireless knobs
Telefunken, Telefunken
And I'm searching for
Luxembourg, Luxembourg
Athlone, Budapest, AFM,
Hilversum, Helvetia
In the days before rock 'n roll

When we let, then we bet
On Lester Piggott when we met
We let the goldfish go

In the days before rock 'n roll
Fats did not come in
Without those wireless knobs
Elvis did not come in
Without those wireless knobs
Nor Fats, nor Elvis
Nor Sonny, nor Lightning
Nor Muddy, Nor John Lee
In the days before rock 'n roll

When we let and we bet
On Lester Piggott 10/1
And we let the goldfish go
Down the stream
Before rock 'n roll
We went over the wavebands
We'd get Luxembourg
Luxembourg and Athlone

AFM stars of jazz
Come in, come in ,come in Ray Charles
Come in, the high priest

In the days before rock 'n roll
When we let and we bet
On Lester Piggott 10/1
And we let the goldfish go
And then the killer came along
The killer, Jerry Lee Lewis
A whole lotta shakin' goin on
Great balls of fire
Little Richard

Justin, gentler than a man
Justin, Justin, where is Justin now?
What's Justin doing now?
Just, where is Justin now?
Come aboard

Op zijn nieuwe album New Arrangements and Duets heeft hij 2 herbewerkingen van songs van Enlightenment opgenomen. Teken dat hij dit album kan waarderen. Iets waar ik mij in kan vinden.

En is het dus weer tijd voor een luisterbeurt. En die bevalt opnieuw prima. Heerlijk album, prima niveau van songs en vooral ook vrij consistent.