New Order - Substance (1987)

True Faith is

Thieves Like us 2*

De latere nummers en de mixen kunnen me minder boeien, maar om nummers als Blue monday, Thieves like us, Temptation, Perfect kiss en True faith kan niemand heen. 3,5*

Ik vind bijna alles van New Order wel goed.

Mensen zouden ook eens moeten proberen de vroege 12"'s te bemachtigen; daar staan ook nog de nodige juweeltjes op.

Dit zijn de vroegere 12 inches. Het enige verschil is dat ze voor deze verzamelaar soms ingekort zijn (Perfect Kiss, Shellshock) of opnieuw opgenomen (Ceremony, Temptation, Confusion).

The perfect kiss is ook op low life en international ingekort. De complete versie is volgens mij alleen te verkrijgen op de 12". Maar liefst 8:46 minuten. Die versie heeft nog een compleet couplet! Zonde, zonde. Wat een cultuurbarbaren om zo'n geweldig nummer te verknippen.

Electronic of 80s rock met synths dit ?

80s rock met synths ... je kan het proberen als je het devident van Dafalgan omhoog wil krikken

Of iemand mag het genre veranderen, ben ik ook weer gerustgesteld

Zo is aangepast. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor er protest weerklinkt

Terecht hoor electronic/rock. Wellicht dat dance/rock ook een optie zou zijn.
NO heeft altijd een combi proberen te maken, daardoor passen ze lekker in geen enkel hokje, hihihi

De eerste cd van dit dubbel album is wel het beste wat de groep ooit heeft gemaakt. De tweede is een stuk minderen draai ik dan ook zelden.

Een aantal prachtnummers en helaas toch ook veel erg uitgesponnen breiwerk. Die mode van 12 inches kon ik niet altijd volgen in de jaren 80. Ik draai dit album dan ook zelden. 3,5

Eerste plaat is heel tof. De tweede is wel aardig. *4,5 toch maar, voor de eerste plaat een 5 eigenlijk.

Weet iemand toevallig of de originele versie van Temptation ook op één of andere verzamelaar staat? Dat New Order-trekje om nummers altijd maar op te poetsen vind ik niet zo'n fijne.

Trouwens: 5 sterren voor CD 1 (de singles van NO zijn toch het beste wat ze hebben gemaakt) en 4 voor CD 2 (minder, maar allerminst slecht).

De perfecte fusie tussen post-punk/wave en electro/techno/house :]
The Beach is vet :]

Een magistrale dubbel CD die ik echt al heel vaak beluisterd heb. Hoogtepunten zijn Perfect Kiss, True Faith en het onderkoelde, zinderende Thieves Like Us. Het is een CD die volgens mij nooit gaat vervelen.

Confusion blijft me boeien, met die mooie pling-plong geluidjes. Ook de instrumental is super.

Op de 2e schijf staan een aantal B kanten van 12"es van de 1e schijf, b.v. The Beach, Confused Instrumental, Lonesome Tonight , Thieves like us Instrumental, Kiss of Death, Shame of the Nation, etc. Alleen nog maar op deze CD te verkrijgen.

En er staat nog een A-kant op als ik me niet vergis...
Btw, deze zet ik toch maar in mijn top 10 omdat ik niets beters kan bedenken.

Wat een op sommige momenten lamentabele slechte muziek staat hier toch op. Temptation en confusion zijn geen originele versies meen ik; dan mag ik hopen dat de originele uitvoeringen een pak beter waren want dit is haast een drama.
Ceremony, Everything's gone green, blue monday en true faith zijn natuurlijk wel aardig en het eerste nummer op de tweede cd kan zich meten met het beste NO-werk; maar dat is het dan ook een beetje.

Is dit nog wat voor de gemiddelde Joy Division/ New Wave-liefhebber?

Ja.
Al vind jij dan waarschijnlijk Ceremony en Everything's Gone Green de beste nummers.

Mijn enige album van New Order, maar wel één waar ik erg blij mee ben. Ik leerde New Order kennen door de hit Blue Monday, maar dat is zeker niet mijn favoriet van dit album.

Het beste wat ik ken van New Order is eigenlijk "Thieves Like Us", hoewel ik "Perfect Kiss" en "True Faith" ook fantastisch vind.

Deze dubbelaar geeft goed aan dat New Order meer de dancekant opgegaan is na Movement. Voor mij teveel van hetzelfde.

De enige echte parel hierop is nr. 13 : In a lonely place.
Dat is de achterkant van de eerste single Ceremony.
Alhoewel ook dat nummer hier niet in de oorspronkelijke versie op staat. Wel een van de beste NO-nummers.

Inderdaad een leuke verzameling dat ik voor weinig heb gevonden. Een soort van meesters in het schrijven van perfecte popliedjes met dance-invloeden, zou ik zeggen.
Alleen die anti-zang staat me soms wat tegen.

SUBSTANCE
was een aardige poging om het indrukwekkende 12" repertoire
van New Order te verzamelen op 2CD. Maar omwille van plaatsgebrek
werden te veel nummers gekortwiekt of in herziene versie opgenomen.

Gekortwiekt werden The Perfect Kiss (op vinyl full length), Subculture,
Shellshock en Hurt. Heropgenomen werden Temptation en Confusion.

Binnenkort zijn al deze nummers weer full length (laat ons hopen)
terug te vinden op de geremasterde 2CD rereleases van de Factory albums.

Even kort de nummers die ik niet bij de reguliere albums besprak overlopen.

Ceremony / In a Loneley Place is de scharniersingle.
Geschreven door Joy Division, maar officieel uitgebracht door New Order.
Een mooi statement en eerbetoon aan hun vorige incarnatie.

Klinkt Ceremony vandaag als een bijna doorsnee New Order nummer,
dan blijft vooral In a Lonely Place overeind als een prachtige compositie.
Vooral met die synthesizer bliksems naar het einde toe.

Temptation / Hurt was de single tussen Movement
en Power Corruption & Lies ... een would be hit die de nieuwe,
frisse uptempo beat van de groep verder uitkristalliseerde.

Ook hier blijft b-kant Hurt voor mij vandaag het meest fris.
Temptation heeft een geniaal refreintje, maar durft na een tijdje te vervelen.

Confusion vind ik wel een heerlijk disconummer, al hoor je
hier opvallend sterk de hand van Arthur Baker in (leg maar eens
naast de extended remix van I.O.U. van Freeez en vergelijk).

Thieves Like Us vind ik minder beklijvend.
De instrumentale versie is sterker dan de vocale.
Lonesome Tonight is aardig en Murder is achteraf bekeken
een wat vreemd experiment ... een idee dat de band niet zou hernemen.

Shellshock heb ik mettertijd leren appreciëren
en is vooral in zijn full length remix een heerlijke luisterervaring.

Over True Faith / 1963 kan ik kort zijn: prachtige popsongs.

En om volledig te zijn gooi ik er nog Touched By the Hand of God bij.
Kwam ook in het jaar 1987, maar na Substance op de markt.
Een leuke, maar weinig essentiële single, zou blijken.

Blue Monday 1988 / Beach Buggy vond ik best aardig.

Fans vinden het wellicht niet erg dat ik in alle talen zwijg
over World in Motion, de kleffe voetbal hymne van New Order uit 1990.

Ook deze niet op Substance uitgebrachte Factory releases,
zullen terug te vinden zijn op de nieuwe 2CD remasters.

De eerste 7 nummers van de eerste cd bevallen mij echt geweldig.
Wat na Perfect kiss komt klinkt tot nu wel extreem fout, ik weet nog niet wat ik er mee aan moet.

Maar goed, ik zal deze nog wat vaker dan een keer moeten luisteren.
Wat is New Order eigenlijk een goede band, tenminste de eerste 7 nummers vind ik echt van wereld niveau.

Het probleem met track 8 en 9 zit hem in de foute edit.
De full length versions laten de nummers pas echt tot hun recht komen.

Tracks 10 en 11 drijven misschien iets te veel op automatische piloot.
Hier verglijden de New Order stijlkenmerken iets te vaak tot clichees.

12 vind ik wel weer een klassieker, mainstreamer dan tevoren,
maar met een zeer mooie tekst en bijzonder hitpotent ...

Hoe goed de nummers ook zijn, het blijft een goed voorbeeld van hoe schaamteloos het non-album oeuvre van een groep wordt uitgemolken.

Zeur ik - tel dan even mee:

1. Singles by New Order
2. Best of New Order
3. Rest of New Order
4. Substance
5. Retro; aardig voor het beeld, maar bij langa na niet datgene wat uin eerste instantie werd beoogd - weet ik wel veel andere versies (en live dingen). Waarom kan men dat niet één keer goed (vergelijk dit bijv. met geremasterde edities bij jazzmuziek); hier lijkt het alsof het koetje niet vaak genoeg gemolken kan worden.

Maar toch; zelf heb ik 2. en 5; en bijna alle12"s - die zijn prachtig qua artwork en fun om te draaien. Zelfs van late nummers als "Crystal" en "Crafty" zijn 12"s op vinyl te vinden - vaak met aardig re-mixes.