Sun Kil Moon - Universal Themes (2015)

De alomtegenwoordige stream of consciousness die hij ter plekke in de studio lijkt bedacht te hebben wel ja maar de begeleidende muziek ligt toch vrij ver van Benji. Verder dan Benji zelf van Among the Leaves lag.

Dat probleem heb ik absoluut niet. Hij klinkt idd anders op Ali/Spinks 2 dan bij de andere nummers maar dat past bij mijn gevoel net bij de sfeer van het nummer. Onbeluisterbaar vind ik het allesbehalve. Maar goed, je hebt niet enkel met dat nummer een probleem. De opnamekwaliteit lijkt inderdaad aan belang te verliezen. Maar hij is toch ook zijn stem op een geheel andere manier beginnen gebruiken? Als je Red House Painters en vroegere Sun Kil Moon vergelijkt met de laatste worpen lijkt het er sterk op dat hij het niet zo belangrijk meer vindt om een nummer op een mooie manier te zingen. Hij laat zijn stem haast onafgebroken kraken, klinkt soms hees, mompelt, houdt geen noten aan (een mooi voorbeeld van een nummer waar hij dat wel deed is Carry Me Ohio). Ik kan het wel smaken. Al klinkt het minder mooi (klinkt zo stupide maar je weet vast wel wat ik bedoel).

Om over zijn geschreeuw nog maar te zwijgen!

Het zal vast heel hip zijn om deze band tof te vinden, maar wat een verveelde muziek is dit zeg. Met een valse zanger in de hoofdrol, wiens niet al te boeiende storytelling ook nog eens heel vals en interesseloos wordt gebracht. Wat goede storytelling betreft kan hij in de leer bij heel wat hiphopartiesten. De instrumentale ondersteuning helpt ook niet echt mee, ook dit klinkt alsof er een stel amateurs wat inspiratieloos tokkelen op een gitaar of krachteloos op de drum tikken. Als ik dit hoor denk ik dat deze bandleden of heel depressief zijn of nog erger: suïcidaal.

Ik sta niet te boek als een heel hip persoon, maar ik vind dit toch wel erg mooi hoor. Misschien ben ik dan toch hipper dan ik dacht. Yes!

Yolo toch een eind weg man. Een suïcidale hipster zijn is geen misdaad! Jij begrijpt ons -gevoelige mensen- gewoon niet.

Laat me nu alleen.

Ik moet even deze klap verwerken.

Misschien dat mijn fb-vrienden met hun likes enige steun kunnen bieden. Wat zou hen kunnen plezieren? Ik weet het! Een foto waarop ik me doodverveel doet het altijd goed. Die nieuwste Sun Kil Moon komt echt als geroepen

Oei, Mark Kozalek en co moeten dringend naar een psychiater...

Muziek is een uitlaatklep of het nu melancholisch klinkt of opgewekt. Geen enkel werkstuk verdient een 1 op 5. Heb de indruk dat er trouwens teveel muziek op ons afkomt, er wordt nog nauwelijks intens naar een album geluisterd. Vluchtig luisteren, en vervolgens het liefst shockeren met een ultra lage quotering...

Het nieuwe album van SKM is emotioneel, gevoelig, dromerig, meeslepend, hypnotiserend, spannend, melodieus, groots en misschien een klein beetje depressief

Voor mij voorlopig hét album van 2015!

Misschien tijd voor wat 'kunstzinnige vorming' ? Juist door 'het gewone' op een 'andere, ongewone manier' te presenteren wordt het gewone ongewoon.

Daarom noemde Kozelek deze op het eerste gezicht banale, triviale thema's ook 'universal themes'. Door ze zo te presenteren als hij hier doet winnen ze aan betekenis, worden ze universeel. Om een bekende Canadse filosoof te citeren: 'The medium is the message !' Of in het Nederlands 'Poezie als drietrapsraket'.

Waarom ga je gewoon niet terug naar je Taylor Swift albumpjes of Jason Derulo. Oh ja K3 stopt ermee. Wist jij zeker allang? Dat instrumentale ondersteuning bij pop of hippop is al helemaal makkelijke wegwerp beats. Gitaren nooit van gehoord enzovoorts. En waarom zou je voor een goede storytelling naar hippop artiesten moeten luisteren? Alleen maar niggah niggah en motherfuckers. Goede storytelling

Ik had begrepen dat er een nieuwe K3 formatie komt. Maar dat geheel terzijde. En bovendien is dit een slechte manier om te discussiëren. Ik heb gewoon zelden zulke suffe, inspiratieloze en valse muziek gehoord. Ik vind dat de zanger zijn verhalen zonder enige vorm van leven in zijn stem brengt, dat zijn manier van storytelling erg simpel is (en toen ging ik dit doen en toen en toen en toen) en dat hij dus in de leer kan bij artiesten die verhalen wel goed kunnen brengen. De begeleidende band is ook kleurloos en samen met de zang is dat gewoon een slechte match.

Overigens kan ik wel degelijk genieten van sombere muziek, ik hoef echt niet alleen in een jolige Disneywereld te leven. Maar op dit album ontbreekt gewoon van alles en mankeert er juist heel veel aan.

En nu je bericht is aangepast: ik zie dat je verstand van hiphop hebt.

En een album van 70 minuten kun je niet vluchtig beluisteren. Bovendien is een hoog cijfer net zo snel gegeven als een lage beoordeling.

Ik zie in je profiel je leeftijd niet staan. Iets wat misschien maar beter ook is.

Edit: hier een portie ironie voor je:

Ach man, ga gewoon terug Jason Derulo luisteren. Met je bitch-hiphop.

Hoezo, dan zou onze grote hiphopkenner wellicht nog enigszins geëxcuseerd kunnen worden voor de onzin die hij uitkraamt.

Jammer dat de juiste smiley ontbreekt (gelukkig lijk ik zelf op een smiley), ik maak nu een buiging voor MJ.

En ik rol over de vloer (zit ook echt in een rolstoel) van het lachen om de reacties die daarna volgden.

Deze muziek ligt normaal gesproken zeker wel in mijn wijk, maar met Kozelek en consorten kan ik ook weinig en jouw stukje een stukje verder naar boven onderschrijf ik eigenlijk volledig. Hier word ook ik best een beetje depressief van en daar heb ik helemaal geen zin in, dus ben ik hier maar niet verder mee gegaan. Met Nas en Gang Starr doe je me op zeker een veel groter plezier.

(om de voortzetting van het oninteressante moddergooien over en weer hopelijk voor te zijn)
Ik snap je mening over dit album wel: Kozelek is de laatste jaren steeds directer en schreeuweriger geworden. Ik denk dat depressief en suïcidaal niet de woorden zijn die de stemming volledig vangen, maar één ding is duidelijk: Mark is boos. (teleurgesteld wellicht?) Op alles en iedereen. De instrumentatie is in die beweging redelijk meeveranderd, ook de manier van verhalen. Of dat ten goede is of ten slechte zal voor iedereen anders gelden. Ik vind het zelf vaak een beetje hit-and-miss. Wellicht dat ouder materiaal je beter ligt: die muziek is romantischer, melancholischer (sleutelwoord in de oude Kozelek, wat mij betreft). Ook zijn teksten anders, poëtischer. Vreemd genoeg zou ik eigenlijk zeggen dat zijn nieuwe manier van verhalen, qua stijl, dichter bij hiphop (direct, ironischer, scherper) is komen te liggen, maar daar laat ik me graag, indien nodig, terechtwijzen.
Al met al: misschien is dit niet het beste instapalbum. Gegeven het feit dat je o.a. Songs: Ohia wel waardeert (4*) zou ik je eerder ouder werk van Kozelek aanraden, dat zij dan werk van Red House Painters (het debuut, alhoewel dat album wellicht te langzaam voor je is), of 'Ghosts of the Great Highway' van de oude Sun Kil Moon. Misschien dat je daar meer mee kan!

Normaal gesproken kan dit ook zeker muziek zijn dat in mijn straatje ligt. Ik hou van goede storytelling, maar vind dat de zanger op dit album het dus niet goed brengt en te vaak alles letterlijk opsomt. In principe doet een Bob Dylan dat ook (toch ook niet de man met de zuiverste stem) maar hij ken overtuigen. Dat lukt Mark wat mij betreft niet, wellicht dat eerder werk mij met kan bekoren inderdaad. Ik zal het een kans geven en als het niks is dan zal ik de muziek uitzetten in plaats van te beoordelen.

Dank voor de tip Masimo.

Rhythm & Poetry Nee, vooral blijven plaatsen, of het album je nou bevallen is, of niet. Ik hou me in elk geval na jouw opmerking bezig met of Kozeleks nieuwe stijl van redeneren nou raakvlakken heeft met de stijl van verhalen die sommige hiphop-artiesten gebruiken, dat vind ik best een interessant vraagstuk. Misschien dat jij hier meer over kan zeggen: je zegt dat Kozelek van bepaalde hiphoppers nog zou kunnen leren, bedoelde je daar specifieke artiesten mee?
Anderen mogen hier ook inspringen en mijn vraag beantwoorden. Mijn idee van het raakvlak keihard onderuithalen mag natuurlijk ook, grote kans dat daar goede reden voor is, maar wellicht wel het overdenken waard.

Ik lees de negatieve opmerkingen ook graag, zolang er geen onzin als "Het zal vast heel hip zijn om deze band tof te vinden" in het bericht te vinden is - want dan hoef je van mij geen ernstig antwoord te verwachten.

Overigens vind ik het moeilijk om mensen serieus te nemen die nu reeds een 0,5*;1*;4,5* of 5* geven. Dingen een beetje laten bezinken kan zelden kwaad. Maar goed, ik weet dat deze zaken al eindeloos besproken zijn op de site dus ik laat het verder maar zo. Ieder doet wat hij wil, dat betekent dat ik af en toe ook eens mag fronsen

Ik denk dat artiesten van het Rhymesayers-label, Sage Francis en zelfs de artiesten die wat grofgebekter zijn zoals een Kendrick Lamar of Big K.R.I.T. mooie voorbeelden zijn. De eerstgenoemden zijn poëtischer, de grofgebekteren zijn directer en brengen nog meer emotie met zich mee. Overigens kunnen sommige hiphopartiesten weer leren van alternatieve bands. Dat Sage Francis samenwerkt met diverse muzikanten heeft zijn muziek alleen maar goed gedaan en meer kleur gegeven.

Dat mensen uberhaupt een 0,5* of 1* aan een album geven vind ik onbegrijpelijk. Welk album is er nu dusdanig slecht dat het een 0,5* verdient? Soms luister ik ook weleens iets wat mij ontzettend tegenvalt of wat mij totaal niet ligt, maar om dan gelijk zo'n lage beoordeling te geven, nee.

Ah, dus dan kunnen we de mogelijkheid tot 0,5* stemmen wel afschaffen?

Op zich zorgt een trollende MuMe user natuurlijk altijd voor wat leuke heisa. Wordt gevoed door andere users die zich op de kast laten jagen en uiteindelijk komt het altijd op hetzelfde neer dat het gaat om de kletterende, elkaar betwistende, scherp geslepen 'pennen' omtrent een 'Kwestie van smaak' waarbij uiteindelijk het onderspit wordt gedolven door het gemiddelde van het album...

Are we there ?

Maar goed, dit album intrigeert mij. De stem spreekt mij zeer aan, het is onontgonnen gebied voor mij, ik herken ontzettend veel tekstueel. Bv het nummer over The Song Remains The Same van Led Zeppelin. Ik heb die film zo vaak gezien, stoned, dronken, nuchter. Absoluut document die hier prachtig relaxed bezongen en toegespeeld wordt.

Ik vind deze Universal Themes een - tot nu toe - mooi album wat uitdaagt tot meer luisteren, maar ook vooral genieten want deze Sun Kil Moon raakt mij op het eerste oor. Meer kan ik er nog niet over zeggen want deze moet ik vaker beluisteren, laten inwerken. Maar ik heb de tijd nu..

Vaag vermoeden dat deze over een paar weken in de Top 3 van de rotatielijst staat.

Zeker dat je het niet over Benji hebt?
Of ben je momenteel stoned/dronken?

En wellicht de 4.5 en 5 sterren dan ook.

Op school kreeg ik anders toch ook echt gewoon een 1 als ik niks goed had gedaan en een 10 als mijn ingeleverde werk perfect was. Dus laten we alsjeblieft de scores zo laten zoals ze zijn. Bovendien, dat ik dit album zo laag beoordeel moet voor een user die dit album wel tof vindt niks uitmaken. En als ik echt op trollen uit ben dan had ik wel in een enkele zin dit album afgekraakt. Ik vind het dan ook raar dat de discussie die volgde niet over de inhoud gaat, maar voornamelijk over de beoordeling.

Wat ik nog toevoeg: ik ben deze plaat gaan beluisteren omdat ik had verwacht dat dit in mijn straat zou passen. Ik heb Universal Themes ook meerdere kansen gegeven. Ik heb het niet sneller beoordeeld dan dat ik bij een hiphopalbum zou doen (of welk type album dan ook).

ja, je hebt gelijk. Nee, ben zo nuchter als wat. Maar wel aan vakantie toe... Tsjonge.. twee albums door elkaar aan het gooien.. Nadeeltje Spotify.

Rhythm & Poetry

Sorry man, maar je kletst uit je nek. Je gaat school resultaten toch niet vergelijken met een album? (een werkstuk waar veel aan gewerkt is, schrijven van teksten, opnames opnieuw en opnieuw waar hart en ziel is ingestoken en zeker de teksten van Mark Kozalek zijn van een hoogstaand niveau ) Dat jij een 1 haalt op school wil zeggen dat je niks gestudeerd hebt en met iets anders bezig was. je antwoordt fout op vragen ... muziek is geen exacte wetenschap. Het gaat over gevoel, beleving, emoties... Dat jij een 1 geeft aan Sun Kil Moon is je volste recht maar als ik een album slecht vind gaat het hem om smaak en daarom geef ik nooit lage quoteringen. Mensen die Marco Borsato geweldig vinden vind ik ok, maar ik zou zo'n album nooit quoteren omdat het ver van mijn bed show is. Ik vraag me eigenlijk af je Red House Painters of Mark Kozalek hoegenaamd kent?

Zelf heb ik het album al een 10 tal keren beluisterd en er vallen nog steeds nieuwe, verrassende dingen op te ontdekken...

Benieuwd wat de muziekpers van dit schijfje gaat vinden?

Wat de pers van een album vindt is nog het minst boeiend, ook dat betreft gewoon de mening van één persoon. Muziek is geen exacte wetenschap maar gaat puur over smaak. En dit smaakt mij niet. De hoge beoordeling hier in combinatie met de songtitels en het genre deden mij vermoeden dat ik dit wel eens heel gaaf zou kunnen vinden. Daarvoor hoef ik geen eerder werk van Mark te kennen, ik mag instromen wanneer ik wil en mijn oog viel op dit album. Niet op voorgaand werk. Leer er mee leven dat ik dit niks vindt om eerder genoemde reden en laten we niet alleen schattige cijfers uitdelen aan de artiesten omdat ze zo hard gewerkt hebben. Muziek maken is hun baan, dus ik mag hopen dat ze er tijd in hebben gestoken. Wat doen ze anders?