A Silver Mt. Zion - He Has Left Us Alone, but Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms... (2000)

Laat dat nou net mijn favoriet zijn

Ik vind Blown-Out Joy from Heaven's Mercied Hole het minst. Duurt net iets te lang en lijkt zich niet helemaal thuis te voelen op het album.

Het grote voordeel van de massaconsumptie van muziek die tegenwoordig op het internet plaatsvindt. Het nadeel is de luisterervaring die wat mij betreft vluchtiger is geworden en het niet ervaren van hoe belangrijk een fysiek muziekdocument is door veel mensen.

Da's waar, de luisterervaring is veel vluchtiger geworden. Wat dat betreft was vroeger wel beter.

Is de zang bij de andere albums zo anders als hier? Heb deze inmiddels origineel , en vind nummer 4 samen met 5 de mooiste. De zang vind ik prachtig hoor , met zoveel passie gezongen ook! Natuurlijk heeft hij niet de 'beste' stem maar prachtig emotionele zang. Dit raakt me echt, en dan lees je bij de andere albums dat die zang zo verschrikkelijk is en dat het de albums verpest. Als alle zang bij die albums zo is als deze laat maar komen hoor!

Ja, de zang is hier écht minder nadrukkelijk aanwezig. Maar als je een valse noot recht uit het hart kunt waarderen, dan zou ik de drie platen hierna zeker checken. Persoonlijk vind ik dit debuut niet meer dan veelbelovend, en wordt de belofte pas ingelost bij 'This is Our Punk Rock ..' en 'Horses in the Sky'

Mag ik vragen waarom, dix? De emotie hier is zo puur. De plaat is zo persoonlijk ook... Waarom pakt deze je minder?

In mijn oren is ASMZ's debuut vooral doorspekt met eerbetoon aan andere bands en muziekmakers. Goed gedaan, maar niet zo bizonder. Ik hoor bij de opvolgers veel meer een eigen gezicht, en dan vooral door de gepassioneerde samenzang. Maar 't is allemaal subjectieve beleving, nietwaar ?

Ik heb de hoge waardering hiervoor nooit zo begrepen. Wel aardig, niks meer dan dat.

Wat een plaat. Hij staat ondertussen op 4 in mijn top 10.
Ik weet eigenlijk nog altijd niet hoe ik deze plaat onder woorden kan brengen dus zeg ik gewoon: genialiteit van de bovenste plank.

Mooi spul he? De laatste dertig secondes zijn misschien wel de mooiste afsluitende momentjes ooit. Pure rust. Dan vergeet je echt even alles om je heen.

Zojuist weer eens beluisterd en ik vind het moeilijk hier een cijfer op te plakken. Ik vind het toch te eentonig om echt indruk te maken.

Providence. Dat is het woord wat in mij opkomt als ik dit album opzet. Niet de Providence van Godspeed maar van Sonic Youth. Dat trieste interlude met slome piano en nog wat gepraat. Als je een compleet album vol dat wilt zit je hier goed.

Het is net alsof de wereld vergaat als je dit album luistert. Het is zo donker en triest, je ziet een desolaat landschap voor je waar net de mensheid zijn laatste zucht heeft gedaan en er staat nog een platenspeler waar A Silver Mt. Zion op draait......

De ultieme soundtrack voor de apocalyps. Maar ik vind 47 minuten iets te lang voor dit album. Het eerste nummer is prachtig met zijn slepende piano die steeds meer zwelt naar een kleine climax met strijkers.

Daarna is mijn aandacht steeds verder weg en uiteindelijk begin ik zelfs een beetje te gapen. Heiligschennis!: zullen veel zeggen. Het album heeft wel een hele duidelijke richting en misschien wel iets te duidelijk. Het is gewoon erg eentonig.

Soms prachtig om even jezelf in de duisternis te dompelen maar niet te lang.

Wat een hoop vioolgeweld. En met geweld bedoel ik dan eigenlijk meer een stil protest. En met een stil protest bedoel ik gewoon iemand die alleen op zijn zolderkamer melancholisch loopt te doen. Maar het klinkt wel aardig. Met zo'n zelfgemaakt spandoek: ik ben triestig. Ik kan er prima naar luisteren. De muziek leeft in goede harmonie met zichzelf, de toevoeging van de piano maakt de sfeer soms net wat dreigender en zorgt voor een beetje spanning dat de plaat verder wel mist. Ja, He Has Left Us Alone, But Shafts of Light Sometimes Grace the Corner of Our Rooms..., dat is typisch een album dat aangenaam is als je het op hebt staan, maar zeker zo aangenaam is als je het niet op hebt staan.

Jammer dat je dit project van enkele leden van Godspeed You Black Emperor niet zo kunt waarderen als de platen van die band zelf, ikzelf vind deze beter omdat er in mijn optiek juist meer gebeurt en meer afwisseling is dan op de GYBA platen. Ik hoopte dat jij het niveau tenminste vergelijkbaar zou vinden. Verder is het natuurlijk wel een verbetering vergeleken met het cijfer van mijn vorige tip aan jou

Is dit eigenlijk wel een 'rock' album? Ik vind het meer onder de norm 'klassiek' vallen.

Het is post-rock, net als Sigur Rós en Godspeed You Black Emperor! waar inderdaad vaak klassiek invloeden in voorkomen.

Ja ik vraag het me eigenlijk ook af, ik zou ook eerder klassiek zeggen omdat je bij GY!BE duidelijk hoort dat het post-rock is maar hier hoor ik maar weinig post-rock in. Maar laten we het op Rock houden anders moet deze mooie plaat waarschijnlijk van de site want klassiek is nit toegelaten toch?

Klassiek is wel toegestaan (o.a. Nils Frahm - Wintermusik (2009) en Ólafur Arnalds - Eulogy for Evolution (2007), maar niet de klassieke muziek van vroeger, omdat daar onmogelijk de oorspronkelijke artiest/componist van te achterhalen is.

Edit: Stukje tekst weggehaald. Dacht dat ik bij Explosions in the Sky was.

Dit is overigens wel heel duidelijk GYBE! vind ik. Toen ik het album laatst weer eens opgezet had, viel het me weer op. Het is zo vergelijkbaar, met als enige verschil dat het hier meer piano-georiënteerd is in plaats van de gitaar zoals bij F#A#

Bedankt voor de info chevy.
Maar waarom mogen platen zoals: Wintermusik niet op de site komen onder het genre Klassiek in plaat van Avant-Garde?

Met die laatste zin doe je de plaat tekort. Misschien lijkt het aan de oppervlakte op GY!BE maar wie dieper gaat zal een boel verschillen vinden. Waar de platen van die andere band meer grote menselijke thema's zoals oorlog en ondergang aansnijden gaat het bij deze plaat meer om kleine emoties. Zoals het verliezen van een geliefde.

Natuurlijk is dit postrock. Het heeft misschien een iets hoger kamermuziekgehalte dan GYBE, maar hier wordt gewoon met een band gemusiceerd. Zie ook hun andere albums en live-optredens. Dat heeft weinig met klassiek te maken.

Oke, het is dus post-rock met overwegend klassieke invloeden.

Overwegend klassiek? Sorry hoor, maar iets is niet meteen klassiek als er een piano, cello en viool te horen is. Het is gewoon uitgesponnen rockmuziek waarin instrumenten worden gebruikt die je ook in klassieke muziek hoort. En zo zijn er ook stukken ambient en soundscapes te horen. Ga anders eens album 3 en 4 van deze band luisteren, kijken of je er dan nog zo over denkt.

Hoe zie jij klassiek dan, kerel? Moeten de nummers een bepaalde structuur hebben? Ik hoor hier zo veel piano en viool in dat de term 'klassiek' meteen in me opkomt. En even over de latere albums: Die zijn inderdaad meer 'rock'. Maar we hebben het hier over dit album. Heel anders dan de latere werkjes.

Kerel? Wat is dat voor popiejopie-taal...

Postrock is een genre dat verschillende experimentele genres incorporeert en moderne klassieke muziek is daar één van, net als krautrock, noise, ambient, drones, electronica of jazz. Dat iets sterk beinvloed is door klassieke muziek betekent toch ook niet dat het zelf ook meteen klassiek is? Uiteindelijk is ASMZ ook hier toch vooral een rockband die elementen uit verschillende genres samenraapt en er iets moois van maakt. Heb je ooit een drummer gezien in een klassiek orkest?

Rustig maar, ik probeer je met het woord 'kerel' gewoon vriendelijk te benaderen Herman.

Heb je mij ergens zien schrijven dat het album helemaal klassiek is? Ik heb het over sterk beinvloed worden door.

Hmm, ik dacht dat er eerst iets anders stond...

Tuurlijk zijn het andere albums, maar zo raar is het toch niet? Er zijn immers een boel raakvlakken qua (ex-)leden.

Thema's bij dit soort muziek zijn ook zelden allesomvattend. Wat de een zo ervaart, ervaart een andere weer compleet anders. Dit soort albums zouden het beste titelloos zijn.

Je hebt het erover dat je dit meer als klassiek ziet dan rock. Daar begon het mee.

Dat snap ik ook niet echt. Is ook heel vaak discussie over. Maar ik denk dat dat met name komt, omdat men anders de illusie krijgt dat klassiek wél op de site mag. Ik pleit dan ook voor een nieuw genre: neo-klassiek. Maar dat is misschien weer te specifiek.

Zie verder ook ruim 20 pagina's aan discussie hierover: Genres >> Overigen >> Klassieke muziek

Daar heb ik laatst al wat van gezegd. Inderdaad, complete onzin. De term avant-garde is hier op MusicMeter in principe compleet nietszeggend en bovendien ontzettend vaak verkeerd gebruikt. Geen drama, maar eigenlijk wel incorrect.