Leprous - The Congregation (2015)

25 augustus moet hun nieuwe album uitkomen, Malina genaamd.
De eerste single, From the Flame, weet nog niet helemaal te pakken.

LEPROUS - From The Flame (OFFICIAL VIDEO) - YouTube

De nieuwe track klinkt als een derderangs Agent Fresco. Niet goed dus.

Damn, dat hoop ik niet. Snel even luisteren...

Qua sfeer, melodieën en instrumentbeheersing is hier weinig tot niets op aan te merken, en de verrassende toetsenpartijen vormen af en toe een fraai bedje "onder" de zang (bijvoorbeeld op The flood en Red), maar verder is dit toch het soort (prog)metal waar ik gauw genoeg van krijg : het kan me niet complex genoeg zijn, maar door de constante agressieve attack van gitaar en drums en de overdadig-dramatische stem bereik ik al gauw een punt van verzadiging. Muse, Thrice en The Mars Volta zijn namen die vaak bij me opkomen, geen van drieën bands die bekend staan om hun bereidheid om maat te houden, maar bij Triumphant hoor ik ook de tribal-invloeden van de Cure en Theatre Of Hate, en als de zanger zelfs bij de zalvende melodie van Slave ("Make your move...") de remmen losgooit haak ik af. Het geheel is zó vaak over the top dat álles top lijkt te zijn, en dat is te veel voor mij. (Overigens heb ik een uitgave met slechts 11 nummers, was dat een eerste persing? En moet in dat geval track 12 hierboven niet als bonusnummer worden aangemerkt?)

De naam Leprous kom ik heel regelmatig tegen in de 'aanbevolen of gelijksoortige progressive metal' lijstjes. Daarom ben ik over het algemeen heel blij met de ontdekkingen via mijn 'Radio On Demand'. Als de plaat heel goed bevalt, schaf ik het aan. Dan heb je ook een betere geluidskwaliteit.

Maar goed, ontdekking Leprous dus. Helaas. De theatrale zang, maar ook de melodieën op dit album vind ik niet echt mooi. Wat BoyOnHeavenHill schrijft, geldt dus ook min of meer voor mij. Misschien later nog eens proberen.

Mijn eerste kennismaking met Leprous strandde ook direct bij de zang, tot ik het een tijd later weer in mijn Discover Weekly playlist van Spotify tegenkwam. Bij twijfel over het daadwerkelijk 'leuk' vinden van muziek zoek ik vaak live-beelden op en dat gaf bij deze band de doorslag: opeens heeft die rare stem (laten we even eerlijk zijn) een Noorse kop en veranderen de ruwe partijen opeens in een goed geoliede groep muzikanten.

Ik kan je dus van harte aanraden om bijvoorbeeld deze uitvoering eens tot je te nemen:
Leprous - Slave (Live At Rockefeller Music Hall)

Die ga ik vanavond op het grote scherm toveren. Thanks Sake

Sommige refreinen zijn echt goed, maar voordat je kunt genieten ben je al moe van dd langdraderige en zeurderige aanloop.

precies maar wat lauwe commentaren hier. Ik vind dit nochtans een ronduit briljante plaat. Ideaal evenwicht tussen pop en metal. Muse (the band) mét cojones.

Deze net live gezien in de Effenaar. Werkelijk fantastisch! Wat een energie en vakmanschap. Zwaar onder de indruk.

Net de setlist daarvan gezien

De eerste 11 nummers kwamen me wel bekend voor ?

Nondeju, The Congregation integraal! Waarom heb ik dit gemist?!
Vooral de eerste helft van dit album is echt fantastisch goed. Dat live meemaken is echt een droom. (En dat zal het helaas nog wel even blijven...)

Goed de concertagenda in de gaten houden!

Iets lichter dan Bilateral. Toch is dit ook een vet gaaf album. Alle nummers zijn een luisterervaring op zich en laten zich moeilijk vangen, er gebeurt zoveel! Leprous blijft voor mij de ontdekking van het afgelopen jaar!! 2 november te bewonderen in Zwolle!!