Leprous - The Congregation (2015)

Eerste single The Price hier te beluisteren!

Men kan nu op deze single stemmen op het forum: Muziek >> Muziekgames >> Maak kennis met Metal anno 2015

De twee vrijgegeven tracks (The Price en Rewind) beloven heel veel goeds. De drummerwissel is gelukkig goed gegaan, want ook Baard Kolstad komt met interessante ritmische hoogstandjes op de proppen. De eerste minuut van The Price is echt fantastisch met zijn stotterende basritme en rechte hi-hatgroove, de ritmesectie laat de track echt deinen. Bij Rewind vallen de ijzersterke vocalen juist weer op en die blijven heel erg hangen.

Holy smokes, Rewind is goed. De overgangen 4:38 - 5:17 - 5:53 met name. Erg onder de indruk hier. Wat een tergend demonisch geschreeuw in die laatste minuut... Mocht echt wel nog wat langer duren.

Heb hem nu een paar keer beluisterd en wordt steeds verder dit lekkere plaatje ingetrokken. Waar ik bilateral nogal druk vond en Coal niet echt bleef hangen is dit absoluut een prachtige plaat. Ik hoor zelf een kruising tussen Muse, Karnivool en Meshuggah......
Zal deze nog veel draaien!!

Leprous overtreft met dit album al mijn verwachtingen. Ik kan niet anders zeggen dat wat mij betreft dit absoluut het beste is wat de band tot nu toe heeft gemaakt.

Een 'rustiger' album dan zijn voorgangers. Bilateral is nog altijd mijn favoriet, maar deze plaat is een groeiertje. De mooie gouden dubbel LP klinkt erg goed.
Ik wacht nog even met een cijfer tot ie is ingezonken.

Net een eerste luisterbeurt. Wat is dit een goed album zeg. Wat sfeer betreft dicht bij Coal. Maar waar op Coal een aantal wat te langdradige stukken stonden, zijn de nummers op deze CD gelukkig een stuk compacter. Een hele goede kandidaat voor mijn Top cd van dit jaar.

Net via de post binnengekomen. Ga ik dit weekend eens goed voor zitten...

Geweldige noorse band met een vrij uniek geluid, dat een soort progressieve combinatie biedt van Tool en Muse. Het songmateriaal is over de hele linie behoorlijk sterk, met wederom een absolute hoofdrol voor de uitstekende zanger. De vele electronische details zijn ook erg fraai. Beter dan de wat taaiere voorganger Coal uit 2013, wat mij betreft.

Normaliter laat ik dit soort "progmetal" aan me voorbijtrekken, maar op deze schijf vind ik wel wat voor mijn gading; Slave, inclusief een soort van grunt en Rewind, wat een opzwepend drumpatroon kent. Het drumwerk is overigens het meest opvallend in de muziek. De songs doen me nu en dan (qua opbouw) aan Anathema denken. Bij vlagen heerlijk, toch hebben veel nummers dezelfde feel en voor mijn gevoel inwisselbaar.

Coal is wat mij betreft nog niet overtroffen, maar The Congregation is een zeer geslaagd album geworden. Zanger Einar Solberg steelt opnieuw de show met zijn opmerkelijke stem en beweegt zich machtig in zowel de melodieuze als agressieve stukken. Ik volg Leprous sinds mijn kennismaking met de band op Progpower Europe in 2010 en zal er deze oktober weer bij zijn op hetzelfde festival. Ze weten trouw te blijven aan hun sound, maar van ieder album toch weer wat anders te maken. Knap.

Ik ben nog steeds niet into de tweede helft, maar wat zijn de eerste 4 nummers toch awesome. Niet dat de tweede helft niet goed is, het is gewoon allemaal zo 'veel'. Ik heb aan de eerste vier nummers voorlopig nog steeds genoeg. Dat is meestal een voorbode van een plaat die mij heel lang kan vermaken en intrigeren.

Album van het jaar materiaal, echt een heel goed album. De vorige albums van Leprous ken ik wel maar hebben me niet zo gepakt als deze. Goede songs maar toch met een progressief randje, veel emotie, tegendraadse gitaarpartijen. Op dit moment voor mij op de nummer 1 positie in 2015.

Eerste album dat ik hoor van Leprous en het bevalt me heel goed! De eerste keer dat ik het hoorde, vond ik het nogal saai klinken, en soms iets te veel voortbordurend op dezelfde ideeën, maar het is echt een groeier. Vooral de geweldige zang laat me steeds terugkeren naar dit album. Het helpt hierbij ook dat The Price een zeer uitnodigend nummer is om het album mee te beginnen. Third Law vind ik dan weer het minste nummer van de plaat, het doet me nog niet zoveel. Voor de rest staat het album echter vol goede tot geweldige nummers, met als uitschieters Rewind, The Flood en het eerder genoemde The Price.

Dit lijkt een prima album te worden, maar het moet nog meer van zijn geheimen gaan prijsgeven. Daar is tijd voor nodig. Wel vind ik de nummers coherenter klinken dan op Bilateral. Een aantal nummers is sowieso echt erg goed. Daarbij klinkt Leprous lekker eigens. Dat doen mijn bijna naamgenoten goed, beetje eigenwijs en eigenzinnig blijven.
Ik lees hier positieve verhalen over de zanger. Die deel ik niet onverdeeld. Hij doet veel diverse dingen met zijn stem, het is ook niet vals, maar soms pakt het mij niet. Ik mis ook wat warmte.
Al met al een band om in de gaten te houden.

Niet slecht, maar helaas, niet mijn emmertje zand.

Mijn eerste kennismaking met Leprous is meteen een goede, het album staat al weken op mijn telefoon op repeat. De zachte zang, hier en daar aangevuld met wat stevigere zang, werkt heerlijk bij de zwaardere dreigende metal sound. Toch zitten er hier en daar wat pop invloeden in en de eerder gemaakt vergelijking met Muse hoor ik ook wel. Toch zit de kracht hem veelal in de drums die heerlijk tegendraads zijn en voor een constante voortstuwing in de muziek zorgen, volgens mij zijn die drum partijen slopend om achter elkaar te spelen.

Op het moment dat ik begin te luisteren ben ik zo door dat uur heen alsof het niks is. Nummer na nummer is het weer genieten en een zwak moment kom ik dan ook nergens tegen. Deze ontdekking zou zomaar eens kunnen uitgroeien tot album van het jaar.
4.5*

Wat een fijne ontdekking! Dit doet me bij vlagen sterk aan Karnivool denken en dat is een compliment.

De eerste helft van het album (t/m Within My Fence) vind ik duidelijk het sterkst. Dit zijn bijna allemaal krachtige, uptempo nummers. De tweede helft is wat trager met langer uitgesponnen nummers en meer bombast. Ook mooi, maar het spreekt mij persoonlijk wat minder aan. De eerste helft is denk ik wat toegankelijker, hoewel dat maar een relatief begrip is. De composities zijn zeker niet simpel en behoorlijk uitdagend.

The Price en The Flood zijn mijn favorieten, maar Thriumphant is ook ijzersterk. Op een of twee nummers na scoort eigenlijk ieder nummer een ruime voldoende. Als hun andere albums vergelijkbaar zijn met The Congregation moet ik die ook maar eens opzoeken.

Heerlijk album,

Had wel even wat gewenning nodig. Een vrij eigen sound, vooral van de zang. Nummers hebben musicaal gezien wel een diepe laag. Het ritme/drum patroon in "Red" is uitermate geniaal. Het loopt het hele nummer vrijwel door in hetzelfde patroon, is behoorlijk complex maar het wordt niet saai en is ook niet storend. Zo zijn er nog wel meer pareltjes in de compositie te ontdekken her en der

Fijne plaat dit, van begin tot eind! Paar dagen geleden tussen de album updates gevonden bij het zoeken naar nieuwe muziek. Moest in het begin wel even wennen aan de zang, klonk voor mij gevoel de eerste paar luisterbeurten soms iets te vrouwelijk, hou ik niet zo van.
Hierboven nog niet genoemd, wat is Slave een lekker nummer! Daarnaast vind ik The Price juist het minst momenteel. Erg benieuwd naar Coal/Bilateral.

Deze gaat hoog eindigen in mijn jaarlijst. Er is niet bijster veel veranderd aan het recept sinds Coal, maar doordat Leprous nog steeds een heel eigen geluid (en niveau van technische vaardigheid) heeft, is dit wat mij betreft waarlijk een progressieve plaat. Dat kun je toch niet echt zeggen van veel andere progbands dit jaar (Riverside en Symphony X, om maar twee grote namen voorbeelden te noemen).

Heb deze mannen live aan het werk gezien op ProgPower Europe 2015 en eerlijk is eerlijk, ze waren met afstand de beste live band van het festival. Ze brengen hun technische, duistere progmetal met overtuiging en een hele toffe show compleet met vier flatscreens en veel duisternis. Genoeg indruk om het album nog een kans te geven, hoewel ik ze live ook na een tijdje wel gehoord had. Ook op plaat vind ik de band indrukwekkend voor een paar nummers, maar het is mij teveel hetzelfde. Ze hebben een eigen geluid, en dat siert ze, maar vijf kwartier lang naar Leprous luisteren vind ik toch veel te veel. Toch een 3,5 omdat het toch echt niet slecht is.

Bilateral wist me van begin tot einde te boeien, Coal heeft nooit echt mijn aandacht kunnen vasthouden. Dan is The congregation daar iets tussenin. Het begint schitterend, weet mijn aandacht voor een nummer of vijf, zes vast te houden, maar dan begint het een beetje een brij te worden. het duurt me eigenlijk een beetje te lang. 70 minuten is een hele zit, zeker voor een album waar er qua geluid toch niet zo heel veel variatie in zit. Misschien dat ik eens moet proberen om de cd (figuurlijk) in twee te kappen en eens enkel naar de tweede helft moet luisteren. De kans bestaat dat die me dan ook meer zal boeien. Voorlopig een 3.5*

Ik vind dit werkelijk een fantastisch album. Bij de eerste noten (of moet ik zeggen ritmes) doet het me denken aan TesseracT (die djent sijpelt overal door). Waar TesseracT iets mysterieuzer weet te blijven, mede door de productie, vind ik dat Leprous net veel meer varieert. Vandaar dat het me verwondert dat die variatie bij sommigen blijkbaar wordt gemist??

Ik ga hier zeker nog veel naar luisteren. 4,5*

Deze is alsmaar beter geworden sinds de release. Live zag ik ze drie keer met dit album en de helft van de songs zijn inmiddels echte persoonlijke krakers: The Price, Third Law, Rewind, The Flood, Slave en Down. Deze zijn ook allemaal terug te vinden op de live DVD die recent verscheen. Leprous is inmiddels mijn favoriet geworden binnen de moderne progressieve metal. Ritmisch is het ijzersterk, de zang is onovertroffen en het ontbreken van gitaarsolo's is zo kenmerkend Leprous. Hun eigen geluid is daarmee uniek en dit album is voor mij het hoogtepunt van hun loopbaan. Ik ben benieuwd naar het vervolg.

Veeg mij maar op.. waar ik een tijdje geleden dit album halverwege onderbrak omdat ik de zang niet langer trok, heeft Leprous vandaag praktisch de hele dag mijn speakers gedomineerd. Ik ben om, dit is fantastisch. Hoe ik dit enkele maanden eerder niet kon waarderen, is me een raadsel, maar ik ben wederom overtuigd dat een albumherkansing zijn vruchten kan afwerpen.

Ik had al half in gedachten om Devin Townsend in maart bij te wonen, maar met Leprous in het voorprogramma kan ik moeilijk thuisblijven. En als ik dat hierboven zo lees, is notsub daar vast ook aanwezig.

Reken maar, Sake. De tickets liggen hier al veel te lang.

ten huize berwt ook... :-P
Ik ben deze band overigens gaan checken toen ik zag dat ze het voorprogramma deden van Devin T. Ondertussen kijk ik al even veel uit naar dat voorprogramma als de hoofdact.

Dat is nog eens fijn nieuws. Ik heb de kaartjes voor Devin Townsend namelijk ook al, omdat ik vond dat ik hem eindelijk maar eens live moest gaan zien, maar dat deze toch wel erg fijne band in het voorprogramma staat wist ik nog niet, maar maakt de zin alleen nog maar veel groter
Heb eerlijk gezegd dit album al geruime tijd niet meer gedraaid. Wordt weer eens hoog nodig tijd, realiseer ik me nu.