Rush - Grace Under Pressure (1984)

k heb de band ook pas 'ontdekt' toen ze hun beste werk al lang op de mensheid haddem losgelaten. Zal ergens rond 2000 geweest zijn. Eerste album dat ik hoorde was Hold your fire en dat sloeg gelijk in als een bom weet ik nog. Ik ging alles met terugwerkende kracht verzamelen van ze. Dat ging dus kris kras door het hele repertoire. Zat geen lijn in. Dat was achteraf misschien niet zo handig maar ja, als ik een album tegen kwam waarom dan wachten met kopen of downloaden? Voordeel met een aferparty is dat je alles met open vizier behandeld. Er iz zo goed als geen 'hoe zou het nieuwe album klinken' gevoel. Veel plezier met het toelaten van Rush in je muzikale leven

Bij mij ging het precies zo , alleen 5 jaar eerder.

Ik zit trouwens net de remix van Terry Brown te luisteren via Qobuz. Die valt me tot nu toe nogal tegen. Donker en dof. De remaster klinkt veel frisser en dynamischer.

Oh echt? Zou je niet verwachten van Brown. Zo zie je maar weer; elke producer kan prutswerk afleveren

Normaal is hij top met zowel RUSH als Max Webster

Afterimage, wat een beest van een song, staat in mijn top 3 van beste Rush songs alle registers gaan open en ze klinken hier op het top van hun kunnen. Fenomenaal.

Wie staat er dan nummer 1 en 2??

Top 5 songs, Respectievelijk spirit of radio , subdivisions, afterimage, open secrets, 2112. Ik houd erg van hun synth periode , een klassieker als 2112 is natuurlijk hun beste track uit de 70 area. Vind ik.

Volledig eens ! Ook in mijn top 3 beste Rush songs, en wel op 1 om precies te zijn.

Ik kan het eigenlijk ook maar moeilijk geloven, dus net maar eens Afterimage vet hard achter elkaar geluisterd. Het is helaas toch waar.
Mogelijk dat de gemasterde versies van cd en vinyl beter klinken...

Vanavond( Rush avond met Grace Under Pressure in de hoofdrol) Wat blijft dit een toch een superfrisse plaat ,vanaf Signals een nieuwe weg ingeslagen,maar het klinkt nog steeds super, al ben ik in eerste instantie een liefhebber vanaf 2112 tot moving pictures,
de(" nieuwe") albums laten een andere Rush horen maar een band met veel lef en niet bang voor vernieuwing. Blijft toch een van mijn favoriete bands

De teksten van Neil op deze plaat zijn zo zwart als het maar kan. Rouw, verlies, de verschrikkingen van concentratiekampen. Om maar een klein greepje te doen. Terwijl de muziek volgens mijn oortjes niet eens echt dreigend of zwaar overkomt. Hooguit bij Between the Wheels is dat enigzins wel het geval. En ik lees in wat berichtjes van andere users dat er nogal wat gezeik was rondom producers. En dat de opnames nogal stroef en lang duurden. Een cocktail voor loodzware teksten?

Annyway, Rush zit nog altijd in een muzikale geweldige tijd. Beginnend wat mij betreft vanaf 2112. De synthesizer voert wederom een hoofdrol op deze plaat. Was destijds wel effe wennen voor boyke. Maar uiteindelijk blijven de nummers over het algemeen ijzersterk. En daar gaat het uiteindelijk om. De eerste vier nummers zijn wat mij betreft ware Rush klassiekers. Die kunnen wedijveren met het beste dat Rush te bieden heeft. The Body Electric, Kid Gloves en Red Lenses zijn wat mij betreft geen klassiekers. Maar zeer zeker niet slecht. Verre van. Between the Wheels is weer vanouds sterk

Beste, ik mis: La villa Strangiato, XANADU en Sygnus X 1

Cygnus X-1