The Beatles - Rubber Soul (1965)

Dr.Zepper bedoelt waarschijnlijk The Byrds

Ik zei het maar om te lachen

Weet ik.
Ik ken trouwens (nog) vrijwel niks van de Byrds.

Ontopic:
Na Help! het tweede volwassen album van The Beatles.

Ik wist niet goed wat ik las als je deze klinkklare nonsens leest van razer.
De composities van de Fab Four waren absoluut niet simpel (in den beginnen met Love me Do en zo wel maar het is net die enorme evolutie tot gestructureerde popsongs en doordachte melodielijnen die hen tot de Mozarts van de pop maakt), dus iemand die zoiets schrijft heeft geen respect voor talent.
Ken hem niet en wil hem vooral niet kennen, wat een idiote uitspraak. Rubber Soul is een half meesterwerk, en het zou nog zoveel beter en inventiever worden met Revolver.
Hier zijn grootmeesters aan het werk en wie dat niet begrijpt begrijpt NIETS van muziek, sorry !
4.5 sterren. Want àl wat hiernà komt zal enkel nog beter en dieper gaan !

Het begin! Niet het beste album maar Norwegian Wood maakt een hoop goed.

Wat doen It's Only Love en I've Just Seen a Face hierop als bonus? Dat zijn toch nummers van Help!?

Klopt, het gaat hier ook (onterecht) over de Amerikaanse versie van het album. De enige echte Rubber Soul heeft deze tracks:
1. "Drive My Car"
Soepele rock van McCartney, die ook de lead-vocalen voor z'n rekening neemt. Goed drumwerk van Ringo en een lekker pittige start van het album.
2. "Norwegian Wood (This Bird Has Flown)"
Een verslag van een slippertje van John? Het schijnt dat de punchline (so, I lit a fire, isn't it good, Norwegian Wood?) van McCartney is.
3. "You Won't See Me"
Mooie vocalen, opvallend somber nummer van Paul.
4. "Nowhere Man"
Een autobiografische Lennon-tekst. Macca's bas wordt steeds promininenter in de mux
5. "Think For Yourself" (Harrison)
6. "The Word"
Erg hippie-achtig voor '65. Mooie driestemmige zang!
7. "Michelle"
Zit hier stiekem een bassolootje in? Ik heb altijd een zwak gehad voor dit nummer; het gaat nergens over en toch zit het slim in elkaar!
8. "What Goes On" (Lennon-McCartney-Starkey)
Een Ringo-nummer dat al een tijd op de plank lag te verstoffen; grappige country
9. "Girl"
Ondeugend anno 1965, leuk Grieks deuntje!
10. "I'm Looking Through You"
Mijn favoriete track, vooral door de pittige zang van Paul. Dankzij wat gedoe met toenmalige vriendin Jane Asher had Paul de smaak van het liedjesschrijven ineens goed te pakken!
11. "In My Life"
Een van de best pop-liedjes ooit! De Beatles waren volwassen geworden!
12. "Wait"
13. "If I Needed Someone" (Harrison)
Een hele goeie "vroege" George-track die duidelijk naar de Byrds had geluisterd!
14. "Run For Your Life"
Een beetje een wegsmijtnummer tot slot; slecht opgenomen en zo te horen niet lang nagedacht over de harmonie-vocalen.

Al met al bijna een foutloos album! Vergeet de Amerikaanse versie dus maar, ik snap ook niet precies waarom deze vermeld staat hier; dit is de originele Rubber Soul!

weet je, als ik twee songs, en dan nog steengoede songs, erbij krijg voor dezelfde prijs, dan ga ik niet klagen hoor!!!

Was dat maar zo; de Amerikaanse versie had deze songs:
Side one
1. "I've Just Seen a Face" – 2:04
2. "Norwegian Wood (This Bird Has Flown)" – 2:00
3. "You Won't See Me" – 3:19
4. "Think for Yourself" (Harrison) – 2:16
5. "The Word" – 2:42
6. "Michelle" – 2:42
Side two
1. "It's Only Love" – 1:53
2. "Girl" – 2:26
3. "I'm Looking Through You" – 2:20
4. "In My Life" – 2:23
5. "Wait" – 2:13
6. "Run for Your Life" – 2:21
Dus zonder What Goes on, Drive My Car, If I Needed Someone en Nowhere Man. Dus eigenlijk een heel andere LP dan de Beatles bedoeld hadden. De Amerikanen haalden consequent wat songs van LP's af en brachten daarna weer handig collecties uit met de singles en weggelaten tracks (The Beatles Yesterday and Today, bijvoorbeeld).

oei, geen drive my car en nowhere man... :S

gelukkig leven wij in europa

die amerikanen weten hoe ze geld uit de mensen moeten persen

met de Rollings Stones plaaten en cd's hebben de amerikanen trouwens het zelfde gamaakt Vreeselijk!!! Aftermath begint met Paint it Black maar de original plaat begint met Mothers little helper

Als je de 'Europese Versie" kent is zo'n Amerikaanse tracklist erg vreemd....Zo is de Amerikaanse versie met die twee folk-achtige/pop songs softer dan de Engelse versie met het pittige Drive My Car en het pré-hippe Nowhere Man...

Gelukkig zijn Bassie en Adriaan ook gewoon heel erg goed! 5*

Na een paar maanden maar weer eens opgezet. Wauw, wat klinkt dit album fris en spontaan! Het doet zijn naam eer aan, gevoel te over: 4,5* -> 5*

Het eerste echte volwassen album van The Beatles. Elk nummer van dit album is goed. Zelfs het mierzoete Michelle. Alles klopt aan dit album.

Jammer van die Amerikaanse uitgave. Helpt een goed album om zeep.

maar BASSIE slaat kinderen , en dat deden de FAB FOUR niet.

The Beatles maken met Rubber Soul een duidelijke stap voorwaarts ten opzichte van voorganger Help!, dat notabene in hetzelfde jaar uitkwam. De mannen klinken hier een stuk volwassener. Toch is ook hier mijn beoordeling 4,5 ster. Er zit namelijk zeker geen halve ster verschil tussen de 2 albums, deze is alleen iets beter.

Goed, Rubber Soul wordt lekker geopend met Drive my car, erg aanstekelijk, dat wordt gevolgd door het prachtige Norwegian Wood, het mooie You won't see me en het érg fijne Nowhere man. Verdere hoogtepunten zijn natuurlijk Girl en In my life, terwijl ook I'm looking trough you heerlijk is. Topalbum.

Dàt je groot gelijk hebt.
xx
Nog even dit ; het heeft niets met de mooie muziek van de Beatles te maken, het is gewoon om de sarcastische aard van een zekere John Winston L. te illustreren;

Toen de manager, Brian Epstein zijn biografie uitgaf onder de titel "A Cellar full of Noise", grapte John : " A Cellar full of Boys", duidende op de homoseksualiteit van Epstein. Die Lennon kon behoorlijk cynisch en sarcastisch uit de hoek komen, en dat was gelukkig soms ook in zijn lyrics te horen...

Ik vind alle Beatles-albums wel goed, maar dit is gewoon hun beste album punt uit.

Nee Pieter Paal, dat is Sergeant Pepper al.

Ik ben niet met Peter eens maar ik begijp hem wel. Zonder Rubber Soul geen Revolver en zonder Revolver geen Sgt Pepper.... alle drie platen zijn absolute top platen. Als ik Rubber Soul luister denk ik dat deze hun beste is, dit heb ik ook als ik Revolver of Sgt Pepper of het White Album luister. In het princiep zijn het heel kleine dinge die het verschil uit maken bij platen die tussen de 4.5 en 5***** zitten

Ja , Harald , dat heb je mooi gezegd !
Deze albums staan op zo'n dusdanig hoog artistiek niveau , dat het bijna godslastering is om werkelijk te gaan uitmaken welke de beste is. Ik zou in ieder geval geen enkele willen missen en zolang dat niet verplicht wordt , hoef ik ook geen zware beslissingen te forceren.

Dat is het voordeel van deze groep. Op een zonnige lentedag past Rubber Soul goed; wat ongecompliceerd, lekker harmonisch. De Witte Dubbelaar vind ik herfstiger; af en toe een zonnetje (Blackbird), maar het kan ook flink spoken (Cry Baby Cry).
In veel opzichten vind ik Rubber Soul de grootste stap vooruit; de songs werden "ineens" kunststukjes op zich, Lennon en McCartney sneden ineens beschouwende thema's aan. "She Loves You" ligt ineens ver achter hen en "She Said She Said" ligt ineens meer voor de hand!

Bawimeko , je doet niet voor Harold onder.
Wat een zonnige , zinnige tekst op deze zo herfstachtige dag !

'In My Life' is mijn lijflied! Die tekst over nostalgie en herinneringen is me op mijn lijf geschreven en moet dan ook zeker gedraaid worden als mijn kist in de fik gaat . Prachtplaat, waarvan ook de versie van George Martin met Sean Connery niet veel minder is. Hoogtepunt is voor mij het orgel in dit nummer, zo'n fijne climax!

Dit album is gemaakt in twee werelden. Het zit tussen de poppy periode en de zweverige periode van The Beatles. Hiertussen weten ze nog niet precies hoe ze verder willen gaan. Hierdoor ontstaat een combinatie van de twee. Naar mijn gevoel het beste album van The Beatles! 5*

Deze plaat is wat mij betreft de afsluiting van de 'poppy'-periode van de Beatles. Opvolger Revolver is de overgangsplaat (m.n. de laatste 3 nrs. op die plaat). Rubber Soul is in de breedte wat mij betreft de beste plaat uit hun 'poppy-periode'.

Het is een feit dat dit de laatste pagina is uit een hoofdstuk uit hun geschiedenis. Maar de nieuwe periode valt ook al zeer duidelijk te horen in deze plaat. d.i. Norwegian Wood (een van de mooiste sixties nummerts trouwens) en In My Life

Eens, Norwegian Wood is inderdaad weergaloos en van het 'niveau' wat vanaf dan gaat volgen.... Maar Rubber Soul ademt toch een andere 'sfeer' uit dan Revolver. Op zich prima, maar wat voor mij de BassKevers tot 'No. 1 Heroes' (;>) maakt is wat vanaf Revolver de wereld wordt ingetoverd...

jaja, vind ik ook. Revolver is het begin van een hoogtepunt dat tot 1970 zou duren!