Sylvan - Posthumous Silence (2006)

Wow... wat is deze plaat een verrassing. De voorganger X-Rayed vond ik al erg sterk en ik had er dan ook een hard hoofd in dat ze dit album konden overtreffen maar het is ze nog gelukt ook....

Het is een conceptalbum met twee verhaallijnen:

1. een vader leest het dagboek van haar dochter na haar overlijden (zijn gedachten zijn de tracks aangeduid met Romeinse cijfers)
2. de dochter die worstelt met het leven in een grote stad, met het leven zelf en er uiteindelijk voor kiest om er uit te stappen.

Pfff.. geen makkelijke kost dus maar de manier waar op het album is opgebouwd zorgt er voor dat je helemaal in het verhaal word gezogen.

Muzikaal word de lijn van het vorige album X-Rayed duidelijk doorgetrokken hoewel het misschien wel weer een tikkie melodieuzer is. Maar het is ook nog soms net zo heavy als dat vorige album.

Productioneel is het een album om door het ringetje te halen en is een vergelijking met Marillion's Brave (ook door het onderwerp van het album) zeker niet onterecht.

Dit is een duidelijke kandidaat voor album van het jaar wat mij betreft !!!!!

Naar aanleiding van alom zeer positieve kritieken, heb ik dit album aangeschaft. En wat is dit een indrukwekkend album geworden, zowel kwa concept als muzikaal. Het moet nog allemaal bezinken, maar dit lijkt toch één van de beste symfonische werkjes van dit jaar te worden.

Inderdaad zijn er kwa concept en muziek duidelijke overeenkomsten met 'Brave'.

Kom hier nog op terug wanneer het album wat meer zijn geheimen heeft prijsgegeven.

Ik ben vol goede verwachtingen... eens kijken wat het is...!

Ha, Flipper, leuk om te lezen dat het album ook bij jou goed valt. Gezien je tentoongespreide meningen / voorkeuren had ik ook niet anders verwacht.

Ik heb het album nu al een aantal keren gedraaid en ik moet zeggen dat het een meeslepende cd is. Hij doet me inderdaad denken aan Brave van Marillion, maar er zit wat meer vaart in deze plaat; het gaat allemaal net wat gelikter in elkaar over.

Ik begin met 4*

Geweldig album, heel mooi concept, heel meeslepend idd en schitterende solo's .
ik zet eerst in op 4,5

Heren Voltazy en UmmaGumma 44, welcome to the club!!

En dat er meer enthousiastelingen mogen volgen!

Aangename verrassing...

Vooruit, ik zal deze ook maar eens gaan luisteren dan. Mag wel hopen dat het wat beter is dan die paar samples die ik van X-Rayed hoorde..

Probeer de plaat wel in z'n geheel te beluisteren.

En het verrast mij zeer dat jij het leuk vind.

En ik verras nu eenmaal graag mensen...

Na één keer luisteren weet ik al genoeg....dit is wederom een uitermate prettig album voor progheads & symfomanen !!
Zonder twijfel het beste wat deze duitsers ons tot nu toe hebben voorgeschoteld.
Top 3 album voor 2006 ????? (score 4.5)

Af en toe beweeg ik mij eens op het domein van de neoprog.
Eerder op het jaar was ik, tot mijn eigen verbazing, in de ban van Riverside. En dit naar aanleiding van hun concerten in Verviers en Vosselaar. Maar wat me nu overkomen is wel uitzonderlijk. Had dan toch maar de laatste van Sylvan gekocht. De eerste luisterbeurt beviel me wel tot wederom mijn verbazing. Na enkele luisterbeurten was het dan zover.
Dit album had me op zeer korte tijd volledig opgeslorpt. De cd kwam deze vakantie nauwelijks uit mijn cd-speler. En dit tot ongenoegen van mijne Epilog en Hybris
Waarom? In dit album zit zoveel samengebald dat ik bij iedere luisterbeurt iets nieuws ervaar. Die voortdurende afwisseling in spanningsopbouw en ontlading werkt wel echt verslavend. Van de eerste tot de laatste noot is dit album onwaarschijnlijk mooi. Wat zou ik deze band eens graag live aan het werk zien! Voor wat mij betreft alvast het beste neoprog-album.

Een liefhebber van Änglagård die in de ban van Riverside geraakt? De wonderen zijn de wereld nog niet uit...

Ik kan het verband wel zien (voorstellen!)....!

Dan mag jij het mij even uitleggen en dan ook even letten op mijn stemmen voor beide bands.

Nu ik mijn kritiek nalees zie ik dat ik een verband tussen Riverside en Sylvan zocht...

Een verband tussen Riverside en Sylvan kan ik me inderdaad beter voorstellen dan een verband tussen Riverside en Änglagård.

vandaag aangeschaft, een 70 minuten durend oorgasme. Het is mijn eerste kennismaking met de band en laat een diepe indruk achter. Een score komt later!

De titel is op zich al onheilspellend. Ik had nog niet eerder van de band gehoord, en ben over het algemeen niet zo te spreken over Duitse bands.
Mijn mening was dat er onvoldoende vernieuwende sympfo-prog uitkomt de laatste jaren. Toen ik kennis maakte met Riverside heb ik die mening bijgesteld.
Een conceptplaat? Wie durft dat nog in deze tijd?
Mijn eerste indrukken smaakten snel naar meer.
Na twee weken luisteren ben ik volledig ondersteboven.
De twee verhaallijnen lopen fantastisch door elkaar heen, en vullen elkaar aan. Muzikaal is er afstemming op de mooie vocalen van de zanger. Het is geen kunstje!
Ik kijk nu al uit naar de opvolger dit najaar.
Deze plaat komt in mijn top 3 van 2006!

Met alle respect voor de muziek van Riverside, maar vernieuwend is het beslist niet, maar dat is misschien meer iets voor een Riverside-topic...

Ik vind Riverside en Sylvan twee bands die zich onderscheiden. Op mij hebben ze zoveel indruk gemaakt in verhouding tot andere bands. Ze vallen op, maar het blijft altijd persoonlijk he!

Dat is inderdaad iets persoonlijks, maar dat betekent niet dat Riverside vernieuwende muziek maakt.

Overigens heeft Sylvan ook bij mij enige indruk gemaakt, want ik had nooit verwacht dat dit Duitse bandje deze muziek zou kunnen maken.

Godverdomme de nieuwe plaat van Sylvan is ge-wel-dig! Dit gaat over enkele jaren gezien worden als een klassieker. Ik ben razend enthousiast over hun laatste werk. Zó gedetailleerd, subtiel, emotioneel en krachtig. Voor fans van Pain of Salvation, Vanden Plas, IQ, MArillion en Abydos een must have

vandaag spin 4, en heb m sinds gisteren!

na 6 luisterbeurten 4,5*

Ik luister deze cd nu voor de derde keer ofzo.......en het is inderdaad prachtig. En dan heb ik nog niet eens de moeite gedaan om het verhaal te beluisteren....4* om te beginnen.

Wat een ongelooflijk mooie cd! Ik ben hem nu voor de 3e keer aan het beluisteren en krijg bij sommige nummers al rillingen over mijn lijf. Het lijkt inderdaad een beetje op Marillion. Echt veel beter dan de voorgaande cd`s van Sylvan.

Niet onaardig maar echt super geweldig vind ik dit nou (tot dusver) ook weer niet. Ik mis een beetje de originaliteit. Forgotten Virtue is naar mijn mening beste nummer van dit album.

Klinkt best aardig, maar voor mij (nog) niet meer dan dat. Zeker de moeite waard om nog eens vaker te proberen, maar voorlopig houd ik het nog even bij 3*. Waarom dit gemiddeld tegen de 4.5*scoort begrijp ik namelijk ook niet helemaal.