Sylvan - Posthumous Silence (2006)

Live heb ik deze band gezien. En het klonk zeer goed, ik had wat nummers van hen gehoord maar ik was niet onder de indruk. Na het concert duidelijk wel.

Misschien omdat de muzikale smaak van de mensen die dat gestemd hebben simpelweg beter past bij de muziek die Sylvan maakt en ze daardoor ook meer geraakt zijn door dit album?

Kan zijn, maar ik heb ook niet echt het idee dat we hier nou met een fantastische klassieker in de dop te maken hebben, zoals de score vooralsnog doet vermoeden. Maar ach, zelf draai ik hem nu toch weer en een halfje erbij zit er nog wel in hoor.

Idd moeilijk te zeggen of dit nu een klassieker wordt, daarvoor moet dit album eerst 'de tand des tijds' doorstaan. Zeker is wel dat dit album, in zijn genre, tot één van de beste van 2006 jaar gerekend mag worden.

Maar jouw logica volgend zou ik bijv. ook bepaalde albums van Dylan mooi moeten vinden omdat het klassiekers zijn. Helaas, maar ik kan de muziek van die kwezel absoluut NIET uitstaan. Iets is een klassieker omdat veel mensen het mooi vinden, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat IK of JIJ het ook mooi vind.

Het is ook tevens een van de redenen waarom ik bijna nooit stem hier, omdat die cijfers me helemaal niet zoveel zeggen. Ik gebruik ze hoogstens om binnen het oeuvre van een artiest / band eens te kijken wat nu een album is dat hoog staat aangeschreven. Maar ik ga niet automatisch alle 5* albums checken want dat zegt me niks.

Ik volg het niet meer hoor, volgens mij draai je mijn redenering 180 graden om

Komt nog een nieuwe cd van Sylvan dit jaar: This year will see another Sylvan release – Presets, which was composed and recorded in parallel with ‘Posthumous Silence.’ It will carry much shorter, but still very emotional songs. Hopefully, as one Dutch site stated: “2006 will be the year of Sylvan” …

Ik ben erg benieuwd!!!!

Ik heb de afgelopen week een enorme haat-liefde verhouding gekregen met deze plaat. Het is aan de ene kant een typische standaard prog rock/metal plaat met een hoop zouteloos geneuzel op instrumenten en een soms vervelende zanger maar aan de andere kant staan er een paar nummers op die me echt kippnevel bezorgen zoals colors changed en answer to life. 3,5*

Ben naar aanleiding van deze reacties de cd ook maar eens gaan beluisteren. Nummers blijven steeds in mijn hoofd hangen, erg meeslepende plaat! Becijfering komt nog!

Trouwens, blijkt dat deze band vier jaar geleden nog geen 250 meter van mijn huis heeft opgetreden in de boerderij in zoetermeer! Als ik dat had geweten.....

Ach, je hebt niks gemist. Vond ze toen niet echt sterk en ik ben ook stellig van mening dat dit een band is die beter tot zijn recht komt in de studio / op plaat als op het podium. Ik kan me eerlijk gezegd ook niet voorstellen dat dit album goed door hun op het podium gebracht kan worden.

Niet dat ik in Zoetermeer wil wonen, maar zo'n zaal op 250 m afstand lijkt me toch een weelde.

Allemachtig wat een fantastische plaat zeg..

na 2 maanden intensief luisteren heb ik hem een maand laten rusten en nu weer opgezet...

Conclusie:
Ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen. Thema's die op talrijke manieren terugkomen, de fabelachtige vocale kunsten van Glühmann, die zo nu en dan even een octaaf overslaat,alsof het niets is. Theatraal of niet...genoemde vocalist gooit het emogehalte gigantisch omhoog.

hoogtepunten: The Colors Changed, Questions en A kind of Eden.


Adembenemende conceptplaat met schitterende thema's, een vocalist die het geheel doet stijgen naar ongekende hoogte en natuurlijk een prachtig verhaal. Wat wil je nog meer? Ok, misschien dan toch maar een accentloos engels zingende Duister.

mag ik even een dikke plus één geven.

potver _0_

Een plaat die me kan bewegen en soms flink wat spanning genereerd. En de kwaliteit is niet slecht. Voorlopig hou ik het op 4 sterren.

Jaja... en vier sterren zijn zeker terecht...
Erg vernieuwend en uniek is het allemaal niet... maar wel erg bekwaam en met gevoel gemaakt. Goed geluid, mooie nummers, jaja... deze heren kunnen er wat van

Ik ben erg positief gestemd over deze plaat. Lekkere muziek wat goed in elkaar. Wat Bighead al zegt het is niet allemaal even innoverend te noemen, maar toch 4 sterren waard. Bij het eerste keer luisteren moest ik direct denken aan Marillion en in de verre verte aan Pain in Salvation.

Een conceptalbum (gaaaaaaaaap). Maar wél een met een concept wat me even diep raakt als een Remedy Lane van Pain of Salvation, puur wegens persoonlijke herinneringen waar ik verder niet over uit wil wijden. Het eerste échte nummer “In chains” is nog redelijk maar daarna bouwt de plaat zich via tal van kleine details op naar een schitterende climax in de vorm van The Last Embrace en A Kind of Eden. De gesproken samples van ruzie zijn om te snijden, de symfonische arrangementen om van te watertanden en de zang krachtig, wanhopig tot ingetogen en gelukkig. En het klinkt oprecht.
Wederom een progrock conceptalbum hoog op mijn jaarlijst, daar is geen twijfel over mogelijk. Pain of Salvation, Riverside en Shadow Gallery flikte het al eerder en ik wil Post Humous Silence dan ook aan dat rijtje toevoegen. Als de plaat de tand des tijds kan doorstaan wordt dit een persoonlijke klassieker.




4.5/5* en mijn nr.1 van 2006

En ook de nr. 1 voor mij, van het laatste jaar !!

Same here, verruit de beste plaat van 2006.

Dit is een wereldplaat, en hij wordt alleen maar beter na vaker draaien.
Voor mij een band die me muzikaal laat genieten zoals o.a. Genesis en Pink Floyd dat doen. Zover is Sylvan nog niet, maar ze hebben wat mij betreft wel de potentie.

Ongekende schoonheid. In mijn top 10 en komt daar voorlopig ook niet uit. Prog muziek in al zijn facetten. Ijzersterke stem, al moet je er even aan wennen.

Sylvan gaat dvd opnemen

De Duitse progband Sylvan heeft aangekondigd om op 1 september een live dvd en een dubbel live album te gaan opnemen. De band zal het conceptalbum “Posthumous Silence” in zijn volle lengte ten gehoor brengen tijdens een uitgebreide podiumshow. Het concert vindt plaats in het prestigieuze Kampnagel theater in Hamburg. De kans om in een dergelijke grote zaal te spelen heeft zich nog nooit eerder voorgedaan en zal naar alle waarschijnlijkheid ook de laatste keer zijn. Vandaar dat de heren het de moeite waard vinden om dit op de gevoelige plaat vast te leggen. Tijdens dit optreden wordt de band overigens uitgebreid met een extra gitarist en achtergrondzangeressen. Iedereen die dit wil bijwonen kan vanaf nu de kaarten
kopen.

Bron: www.sylvan.de (www.progwereld.org)

Eindelijk de kans om Sylvan live te horen. Ik zal een van de eerste zijn die de dvd bemachtigd.

dit is echt een geweldig album, één van de beste die ik dit jaar gehoord heb, kwil ze wel eens live horen, heeft iemand de lyrics van het nummer Pane Of Truth ??

Alle lyrics + storyline: http://www.sylvan.de/media/...

Wow.....

Ik ben zojuist compleet weggeblazen door dit album. Het album doet me sterk denken aan een stijl van Marillion met een somberheid die lijkt op die van Anathema, alleen dan op een wat dynamischere manier. Al vanaf het begin worden we meegenomen op een reis door het Walhalla van muziek en het album wordt naar het einde toe alleen maar mooier en mooier. Na een enkele keer luisteren open ik met 4,5*, iets wat ik toch zelden doe.

Zelfde verhaal hier als bij Marbles, wat een emotie. Zal me niet verbazen dat hij hoger gaat komen. Meer kan ik nu even niet kwijt.

Na ruim een jaar staat deze plaat nog steeds als een villa, burcht, kasteel enz. Die Glühmann is echt een van de beste vocalisten die ik ooit gehoord heb. De manier waarop hij bv. de eerste twee refreinen van "Questions" zingt. Het verschil in intensiteit, emotie. Echt dynamiek met de hoofletter D. Wat een klasseplaat . Hoppa van 5 naar 3 in mijn top 10.

Een van mijn mooiste ontdekkingen de laatste tijd. Altijd al een zwak gehad voor muzikale conceptalbums, vooral als ze zulke mooie melodieen bevatten en zo een emotionele zanglijnen als deze.
Hier ligt het keybord meer op de voorgrond i.p.v. gitaar (in tegenstelling tot bijvoorbeeld riverside). Dit vind ik zeker een voordeel. De keren dat de gitaar de voorgrond neemt vond ik dat dit wel beter kon, ik heb het dan voornamelijk over de solo's, die niet echt speciaal, origineel en met emotie overkomen, zeker ook omdat dat echt nodig is bij deze emotionele muziek. Ook bij de meer ruigere stukken mis ik meer kracht in het gitaarspel, dat is wel jammer.
Maar voor de rest alleen maar lof over dit album, hier staan echt pakkende zanglijnen op, die worden gedragen door prachtige keybordmelodieen, bekeken vanuit een algeheel concept waardoor dat de nummers prachtig in elkaar overvloeien.

4,0* voorlopig

Via een tip bij het album Gazpacho - Night bij dit album gekomen. Net als dat album heeft dit album een paar luisterbeurten nodig om de ECHTE schoonheid te doen zien, maar wat is dit een lekker album. Rillingen. Vooralsnog 4* maar dat kan alleen maar hoger worden.