menu

Thomas Dolby - The Flat Earth (1984)

mijn stem
3,89 (127)
127 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Dissidents (4:56)
  2. The Flat Earth (6:41)
  3. Screen Kiss (5:36)
  4. White City (5:23)
  5. Mulu the Rain Forest (4:56)
  6. I Scare Myself (5:40)
  7. Hyperactive! (4:17)
  8. Get Out of My Mix (Dolby's Cube) * (4:45)
  9. Puppet Theatre * (4:15)
  10. Dissidents (The Search for Truth Part 1) * (7:17)
  11. Field Work [London Mix] * (4:06)
  12. Don't Turn Away * (5:03)
  13. The Devil Is an Englishman * (3:31)
  14. I Scare Myself [Live on Tour, 1984] * (6:17)
  15. Marseille [Live on Tour, 1984] * (4:42)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 37:29 (1:17:25)
zoeken in:
avatar van FisherKing
5,0
Album van groot gehalte. Meesterlijke nummers zoals Dissidents, The Flat Earth, Screen Kiss, White City, Mulu the Rain Forest en meer bekendere singles I Scare Myself en Hyperactive! 5*

4,0
Heel mooi. Vooral The Flat Earth is een prachtig nummer.

avatar van FisherKing
5,0
Ook, vind vooral Screen Kiss een nummer met prachtige tempowisselingen, het gaat alle genre's op.

avatar van bonothecat
4,0
Deze cd moet ik ook maar weer eens snel gaan luisteren. Thomas Dolby maakt prachtige muziek.

4,0
Pim
Leuk tijdsbeeld van begin jaren tachtig toen we ons nog druk maakten over Russische dissidenten.

avatar van Flipper
3,5
bonothecat schreef:
Deze cd moet ik ook maar weer eens snel gaan luisteren. Thomas Dolby maakt prachtige muziek.


Ik doe met je mee !!

Prachtig en afwisselend album.

avatar van Jan Wessels
4,5
Het beste album van TB. Het gelijknamige nummer The flat earth is een prachttrack (met het geluid van krakende scheepsmasten), Hyperactive! is een opwindend white-funk nummer. 4

avatar van FunkStar
I Scare Myself is een regelrechte klassieker geworden!
Maar Dissidents en Hyperactive mogen er ook zijn.

avatar van muziekhater
4,0
En een prima productie ook niet te vergeten.

avatar van FunkStar
I Scare Myself blijft spannend tot de laatste seconde!

avatar van aERodynamIC
4,0
I Scare Myself.............. dat waren nog eens hits in de jaren '80. Ik geloof dat Hyperactive! een wat kleinere hit was.
Doet er niet toe: dit is gewoon een alleraardigst album uit die tijd.

avatar van beaster1256
3,0
zeer goed album met ' i scare myself ' als hoogtepunt, de productie is zoals altijd bij de heer dolby puik

cambal
Thomas Dolby heeft uitzonderlijk goede muzikale smaak getuige deze tijdloze cd . Heel erg mooi en bijzonder . Deze man heeft volgens mij meer in zijn mars dan enkel muziek .

avatar van citizen
4,5
Tja, hij was naast muzikant natuurlijk ook producer van o.m. Steve McQueen van Prefab Sprout evenals van hun latere werk.
Ik heb me de laatste tijd opnieuw verdiept in het werk van Thomas Dolby en ik moet zeggen dat deze, The Flat Earth, mij het dierbaarst is. Het vormt een mooi evenwicht tussen experiment en songstructuur, waarbij de typische jaren 80 sound spaarzaam aanwezig is (denk hierbij aan die synth-solo in Hyperactive i.p.v. een échte fluit!), waardoor het geheel weinig gedateerd klinkt. In mijn oren écht tijdloos wordt het met Screen Kiss en Mulu The Rain Forest. Dat is met weinig te vergelijken. The Flat Earth is de plaat waarmee Dolby afstand nam van de novelty-hit (Blinded with Science) en nog niet de doodlopende weg van de hilariteit (Aliens Ate My Buick) insloeg. Het is mijns inziens na Aliens niet meer goed gekomen - die plaat was over de top, op The Flat Earth is alles in balans en de persoon Dolby komt hierin geschakeerd naar voren; serieus en betrokken maar ook humoristisch en absurd. En de muziek is gevarieerd, funky en origineel. Topstuk.

avatar van Fairy Feller
4,0
Laatst op vinyl meegenomen van een platenbeurs. Kende alleen
I scare myself, maar het hele album is meer dan OK. Merk dat ik het vaak opzet, zitten mooie composities tussen.

avatar van Snakeskin
3,0
hij maakte naam met deze plaat in een tijd dat Nik Kershaw en Howard Jones heel populair waren. Het hield niet over toen. Dit is een leuke plaat. Hij heeft eigenlijk nog meer naam gemaakt met het produceren van Prefab Sprout's meesterwerk uit 1985 getiteld "steve mcqueen"

avatar van musician
3,5
Zou het aan mijn leeftijd liggen? Is de plaat te tijdgevoelig? Roept het teveel plaatsen en herinneringen op, die niet meer zijn terug te halen?

Er was een tijd, dat ik dit toch ongehoord prachtige muziek vond, misschien wel het mooiste ooit gemaakt, van deze, een beetje een ééndagsvlieg, Thomas Dolby.

Ik weet ook nog dat ik gelukzalig was, toen de cd ervan werd uitgebracht. Daarna ging het snel bergafwaarts, in mijn populariteit met deze plaat. Ik probeer al enige tijd te achterhalen waarom.

Ach, niet dat ik het nu opeens een armetierige misbaksel vind geworden. Maar de magie er van is voor mij een beetje weg. Dat irriteert mij ook.

Toch te tijdsgebonden? Er zijn aan de andere kant ook hele volkstammen aan platen die ik al mijn hele leven met me meezeul. Waarom niet meer deze van Dolby?

Er zijn nog steeds de prima sferische klanken, electronica. Goede composities, opnames.

Ik doe het eens anders:

1. Dissisents 3,0
2. The flat earth 3,5
3. Screen kiss 4,0
4. White city 3,0
5. Mulu the rain forest 4,5
6. I scare myself 5,0
7 Hyperactive 3,0

Is gemiddeld 3,71. Maakt een musicmeter beoordeling van 3,5, niets aan te doen. Misschien word ik er wel weer eens meer door gegrepen.

avatar van joko16
4,0
Unieke Dolby sound...heerlijke plaat!

avatar van VanDeGriend
4,0
musician schreef:
Zou het aan mijn leeftijd liggen? Is de plaat te tijdgevoelig?
Ook ik vind dit een onmiskenbaar tijdsgewricht gebonden plaat maar toch ook weer niet echt gedateerd. Door de typische jaren 80 productie heen blijven de songs toch veelal wel overeind. Geloof alleen niet dat een jongeling van vandaag de dag dit nog gaat opppikken als meesterwerkje. Zelf vermaak ik me echter weer even opperbest met de zojuist aangeschafte remaster.

avatar van Jan Wessels
4,5
VanDeGriend schreef:
Ook ik vind dit een onmiskenbaar tijdsgewricht gebonden plaat maar toch ook weer niet echt gedateerd. Door de typische jaren 80 productie heen blijven de songs toch veelal wel overeind. Geloof alleen niet dat een jongeling van vandaag de dag dit nog gaat opppikken als meesterwerkje. Zelf vermaak ik me echter weer even opperbest met de zojuist aangeschafte remaster.


Ach, zijn al die eind-veertigers en begin-vijftigers niet aan een tijdsgewricht gebonden en wat gedateerd geraakt? Deze elpee maakte bij uitkomen veel indruk, was later één van mijn eerste cd's en ligt dus al meer dan twintig jaar in de kast. Ik draai hem net voor het eerst in tijden en ben weer langzaam in de wereld van TB getrokken. Wat blijft dit toch een mooi album, prachtige nummers en een zeer heldere productie. TB is nogal van de synthesizer maar de cd bezit veel warmte (in tegenstelling tot veel tijdgenoten), en ik bezit niet eens de remastered version. Van langzaam naar snel tot whitefunk, alles staat op één cd en toch blijft het een mooi geheel.

Wie beweert dat de jaren '80 geen goede muziek opleverde kent de naam Dolby waarschijnlijk alleen van z'n surround installatie..

4,5
Flat Earth en Screen Kiss zijn zo mooi, krijg ik nog steeds kippenvel van. Plaat klinkt ook fantastisch.
White City had voor mij niet gehoeven, rest is klassewerk.
Die bonusnummers zijn bull, May the cube en field work zijn inferieur, speel alleen de nummer die op de lp staan (t/m hyperactive dus)
The 12" versie van Hyperactive is wel veel beter dan de lp-versie en die staat dus weer niet op de bonustracks, vreemd.

avatar van Mille Vinyl
4,0
Mooi album met muziek zoals alleen Thomas Dolby die kon maken, i scare myself is een klassieker !

avatar van matthijs
3,0
citizen schreef:
Het vormt een mooi evenwicht tussen experiment en songstructuur, waarbij de typische jaren 80 sound spaarzaam aanwezig is, waardoor het geheel weinig gedateerd klinkt. The Flat Earth is de plaat waarmee Dolby afstand nam van de novelty-hit (Blinded with Science) en nog niet de doodlopende weg van de hilariteit (Aliens Ate My Buick) insloeg. Het is mijns inziens na Aliens niet meer goed gekomen - die plaat was over de top, op The Flat Earth is alles in balans. Topstuk.


Mooi en herkenbaar. Screen Kiss toont voor mij zijn gevoeligste kant, luister eens naar de breekbaarheid in de zang, en de subtiel van dromerig naar dreigende opbouwende sfeer (o.a. de hartslag).

4,0
Dit album weer herontdekt . Prachtig weer!

4,5
Klassieker!

Telamon
Deze week blind gekocht nav de vele positieve berichtjes hier. The Flat Earth valt me direct op, met name dat ik er niet achter kom waar ik dat 'Hold me, Love Me, Believe Me' van ken. Wordt in een ander nummer gebruikt, of t lijkt erop.

Bij t googelen hierna kwam ik nog wel t grappige feitje tegen dat Dolby zijn bijnaam was, gegeven door vrienden omdat hij altijd met cassettebandjes in de weer was. Zn echte naam is Robertson.

We zoeken nog verder.

avatar van Poeha
Hyperactive! blijf ik toch verreweg zijn beste nummer vinden. Budapest by Blimp uit 1988 is de andere topper.

4,0
Prachtig album, tijdloze muziek; vooral de titeltrack the flat earth is een juweeltje

avatar van bikkel2
4,5
Laatst hoorde ik sinds mensenheugenis weer eens I Scare Myself.
Toendertijd was ik helemaal weg van dit prachtnummer.
Hyperactive is ook niet onbekend- in herinnering de 2e single van The Flat Earth.
De hilarische clip staat ook nog op mijn netvlies.
Gek genoeg ben ik nooit voor het album gegaan.
Ik was toen meer van de singles i guess.
Tot afgelopen Woensdag, ik zag 'm staan voor een aantrekkelijke 9,95 en heb 'm blind gekocht.
Afgaande op de positieve reacties en al zou het alleen maar voor I Scare Myself en Hyperactive zijn.
Maar ik ben inmiddels heel blij met The Flat Earth.
Gewoon helemaal mijn cup of tea dus.
Mooie warme plaat die bij mij overkomt als inventief ,origineel en sterk afwisselend.
De 80's vibe is uiteraard hoorbaar - de effecten en de muzikale invullng is wel des toen, maar eigenlijk valt alleen White City een tikje uit de toon.
Hier schakelt Dolby ineens naar een wat meer standaart rocksong, die niet eens echt tegenvalt, maar hij was net zo lekker bezig met hypnotiserende art-pop die prachtige songs als vooral de titelsong en Screen Kiss zo laconiek maken.
Maar Mulu The Rain Forest en natuurlijk het onveranderd fraaie I Scare Myself maken het weer helemaal goed.
Slotsong is Hyperactive en dat is een goed geslaagde maffe song en geeft ook wel weer dat dit wonderkind in was voor een minder serieuze benadering.
Mijn platenboer was in zijn nopjes met mijn aankoop.
Klassieker ! riep hij bij overhandiging.
" ik ga 'm weer eens opzetten ook, lang niet meer gehoord."
Hij voegde daad bij het woord en ik luisterde nog een maar minuten Dissidents en dacht toen al, dit kan volgens mij niet meer stuk.

Een overtuigende 4,5 dan ook.
Een heel aangename ietwat verlate kenningsmaking.

avatar van EttaJamesBrown
3,5
Oei, ook al dertig jaar niet gehoord. Heb hem nog op vinyl. Op zolder.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:18 uur

geplaatst: vandaag om 04:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.