The Roots - Organix (1993)

Ik kende The Roots nog niet en besloot dus met het debuut te beginnen. Dit schijnt niet hun beste plaat te zijn en dat beloofd toch wel wat, want dit album is al best sterk. Lekker relaxed en soms 'swingend' hip-hop album.

Deze ga ik luisteren... Wie rapt er trouwens allemaal op Pass the Popcorn?

In afwachting van hen opkomst in A'Dam ( aug 2012 ) ben ik in chronologische volgorde al hen albums weer eens aan het beluisteren

Organix, is voor mij juist een van de betere albums, samen met Do You Want More en Illadelph Halflife..

Maar nou ben ik ook wel een Roots fan.

Organischx, dat klopt wel.
Lekkere, nee, heerlijke plaat, cd ooit kado gekregen voor mijn verjaardag.
Welke moet ik hierna proberen van The Roots?

Als je toch hier bent begonnen, zou ik doorgaan opvolger Do You Want More?? Illadelph Halflife, die daar weer na komt is mijn favoriet

JayM - 'Things Fall Apart' heb ik ook op cd, maar ken ik niet erg goed.
Ik ga voor jouw tip, wordt vervolgd, en thanks.

Ook een juweeltje. Wel al wat ‘gelikter’ dan eerdere werk. Eigenlijk is al hun werk meer dan de moeite waard, maar ieder heeft zo zijn voorkeur.

Dit klinkt lekker losjes, jam-achtig, organisch zoals de titel goed aangeeft.

Overigens ben ik nog altijd op zoek naar hiphop die kan tippen aan de twee platen van Digable Planets, wat dat betreft hou ik me aanbevolen. Dit komt wel behoorlijk dicht in de buurt.

Now playing: 'Essawhamah?'

Digable Planets ❤️ Unieke groep inderdaad. Als tips denk ik dan al snel aan A Tribe Called Quest (The Low End Theory en Midnight Maurauders) of bijv The Pharcyde. Kun je wat abstractere hip hop aan, ik ben enorm fan van deze

Van The Pharcyde heb ik 'Labcabin...' nog van op cd. Ook zeker leuk. Maar DP is wel vrij uniek, denk ik. Jouw tip ga ik checken.

Vijftien jaar later kom ik nog altijd tot dezelfde conclusie. Anno 1993 was dit weliswaar niet bepaald vernieuwend meer, en ook is het vrij sober in de zin dat er geen samples of scratches te horen zijn, maar de middelen die wel ingezet worden (drums, bass, piano, gitaar en natuurlijk rap) smelten samen tot een soort summum van wat hiphop tot dan toe is geweest. Vanaf het geweldige Pass the Popcorn tot de hemelse finale met eerst het vuige Common Dust en voorts het epische The Session, vliegen de hoogtepunten (Good Music, Grits, Essawhamah?, om er een paar te noemen) je om de oren. De plaat barst van het plezier en de no nonsense. Klassieker met hoofdletter K voor mij, zeker als je bedenkt dat het het startschot is van misschien wel de beste discografie binnen hiphop. Mijn 4,5 blijft fier staan.