Muse - Showbiz (1999)

gevergelijkt

Goed album. Maar kan niet tegen absolution op.

Muse maakt op zich wel fijne muziek vind ik, maar de stem van Matthew Bellamy werkt me op de zenuwen. Ik vind dit net hun minste album. Dat het de subtielste van de drie is, is me eigenlijk ook nog niet echt opgevallen, bij vlagen vind ik het nog wat richtingsloze herrie, die op volgende platen wat meer gepolijst is. Voorlopig voor deze 2*

Beste nummer tot nu toe: "Uninentened".

Ik ben bang dat dit album niet zo goed zal worden als de overige 2. Op dit album staan geen toppers zoals "Falling Away with You", "Hysteria", "Bliss" en "Plug in baby".

Hopelijk groeit deze plaat nog een tikkie.

Een quote uit de oude doos Heb Bellamy in interview horen zeggen dat klassieke voorbeelden voor hem zijn: Debussy, Rachmaninov en Liszt. Ik weet alleen niets over klassieke voorbeelden van Freddy... Verder heb ik in dat interview niets gehoord over Queen als voorbeeld ofzo. Smashing Pumpkins en Jimi Hendrix werden daarentegen wel genoemd.

Trouwens... Veel mensen vinden kennelijk Unintended beste nummer van dit album. Snap ik helemaal geen drol van. Maar ja...

Showbiz is het beste nummer.

Is asbsoluut niet waar. Muse laat op hun album al veel meer invloeden horen. Zowieso meer Rock en spaans en klassieke invloeden. Nummers als Showbiz en Muscle museum staan niet op the bends, hoewel ik ook van the bends houd.
Maar die vergelijking vind ik dus niet kloppen.

Beter dan Origin maar wel weer minder dan Absolution. 4*
Meer heb ik even niet te zeggen.

Ik vind dit wel het minst goede album van Muse, maar de live versie van sunburn slaat toch wel alles op de glastonbury dvd; in zijn geheel trouwens prachtig ten top. Ga die zien, Muse is live nog veel aangenamer.....en meer!

Geweldig album, en een nog beter debuut album! Vind deze persoonlijk wel de minste van het trio geweldenaars, maar kan niet tippen aan het niveau van origin of Symmetry en Absolution.... helaas.... maar verder goed afgewerkt album, beter dan radioheads debuut Pablo Honey ! Nummers als Sunburn, Muscle Museum, Showbiz, Overdue, Sober en Uno blijven echt hangen in je gehoor!

Dit album opend zo prachtig met sunburn . De rest van het album vindt ik echter wel minder dan de andere 2 albums die zijn uitgekomen. 4 sterren

Het ligt er maar aan wat jij toppers noemt.
Sunburn, Muscle museum, showbiz, hate this & I'll love you.
Ik noem er maar wat op.

Lekker album, ook al heb ik nog niet alle nummers hiervan vaak gedraaid. Sommige sloegen echter wel direct aan en die draai ik dan ook regelmatig. En dat zijn inderdaad Sunburn, Showbiz, Hate This & I'll Love You en Muscle Mueseum, dat vind ik topnummers. Toch in het geheel iets minder dan de latere albums. 3.5* voorlopig.

Ik heb altijd nog een zwak voor dit album, omdat ik nog maar nauwelijks mijn Britney Spears-fase voorbij was toen ik deze cd bij toeval ontdekte. En terwijl ik toen niet bepaald op een afwijkende muzieksmaak te betrappen was, en 'niemand' Muse toen nog kende, was ik er eigenlijk wel heel vroeg bij. Favorieten: Sunburn, Muscle Museum, Unintended, Uno en Escape.

Dit soort openhartigheid kan ooit tegen je gebruikt worden hè..??
Nou vooruit, ik heb nog een door Ray en Anita gesigneerde No Limits CD liggen..
Maar on topic: Ik heb de Raiohead vergelijkingen bij dit album nooit zo begrepen. Behalve het gitaarlijntje in Sunburn vind ik het niet echt Radiohead...
Lekker fris album met puike liedjes en veel constanter als opvolger "Origin.."

Ik vind het ook totaal geen Radiohead. Muse heeft absoluut een eigen steil, door mijn oren....

Muse ? Soms boeiend, dan weer richtingloos, tot zelfs nietszeggende flutherrie. De band slaat soms in haar bombast wat door. Kan maar 5 nummers (w.o. Sunburn en Cave) niet weerstaan. Tsja, het moet je liggen...

Niemand snapt de vergelijkingen met Radiohead?
Iedereen vindt Unintended het beste nummer.
Ik vind het het slechtste nummer, omdat het echt een Radiohead-ripoff is, licht te dicht bovenop. Opbouw lijkt erg op Karma Police, melodie op No Surprises. Maar het is vlees noch vis, want het wil heel graag iets zijn wat het nooit worden kan.
Muscle Museum is weer erg Paranoid Android, gitaaruithaal tegen het einde weer Creep.
Falling Down is té Jeff Buckley voor woorden.

Ik vond Muse indertijd alleen leuk vanwege de wat afwijkende dingen, zoals Philip Glass achtige piano's en spaanse gitaren (maakte het nét weer anders dan Radiohead).

Toen ze na dit album die ''subtiliele gadgets'' in de prullenbak in smeeten en voor belachelijke bombarie kozen, werd het een vreselijke band voor mij. Die zich alleen konden redden door live consequent supersterke shows neer te zetten. Tegenwoordig is de band een parodie op zichzelf, erg vermoeiend.
Knipogen naar metal, klassieke muziek, progrock en Buckley, dat kennen we nu wel. Theatrale emoties voor de massa, blagh! Niemand wil het meer.

Des te meer verbaast was ik toen ik vandaag een nieuw nummer van ze hoorde. Ze klinken tegenwoordig als..... Justin Timberlake. Het klinkt wel wat geforceerd en een erg sterk nummer is het ook niet (Supermassive heet het volgens mij), maar het is hoe dan ook een hele opluchting dat ze eindelijk door hebben het echt over een andere boeg te moeten gooien. Ze kunnen het anders zelf toch ook nooit leuk blijven vinden?

Deze woorden komen duidelijk uit de mond van een muse-hater en/of grote Radioheadfan. Het verhaaltje over unintended en muscle museum slaat natuurlijk nergens op! Het gaat wel HEEL ver om M-museum met P-android te vergelijken, ongelooflijk hoe heb je dat weten uit te vogelen, dat moet je ze eens zelf mailen, kijken wat ze zeggen! Musce museum is een heel apart nr. en ik als radiohead-fan moet concluderen dat we zo'n soort nummer niet in het repertoire hebben, echt een muse nummer met spaanse invloeden. En dat muse verschillende stijlen uitprobeerd, kan ik alleen maar waarderen, tot nu toe met succes trouwens, alleen op dit moment zijn ze verkeerd bezig met Super massive black hole, naar mijn mening.

Snap je wel nog wat het woord `muziek` betekend of moeten we je dat ook nog´s uit gaan leggen, dit is de grootste onzin die ik ooit heb gehoort! Na dit album de subtiele gadgets wegsmeten voor belachelijke bombarie, dus met andere woorden noem jij Origin of Symmetry en Absolution belachelijke bombarie? Volgens mij heeft hier iemand met een ontzettend zatte kop een bericht zitten schrijven!

vreemd verhaal inderdaad, zeker als je bedenkt dat bijv bij mij ik meteen om was.. Was er van overtuigd dat MUSE het ging worden, en warempel, ik ben nog steeds MEGAFAN!

deze krijgt een 4* omdat ze nog een ongeslepen diamant zijn hier

Mmmm, tja ik vind OOS wel heel erg vet en Abolsution in bepaalde mate ook wel (maar ook erg saai), maar die vetheid wordt natuurlijk wel heel erg obligaat door het effectief gebruik maken van clichés bepaald, zowel uit de rock-, pop-, metal-, prog- als klassieke muziek. Het klinkt als een trucje voor mij. Een erg goed trucje weliswaar, het kan me zeker even stijl achterover doen slaan, maar het intrigeert nergens en het geeft snel een beetje een goedkoop smaakje. Natuurlijk is Showbiz niet een heel originele plaat, maar voor mijn gevoel hadden ze hier nog iets prikkelends, apart en authentiek. Daarna is het voor mij afgelopen met deze band, omdat ze zichzelf teveel doorhebben.
En inderdaad Darkshines, ik ben een heel groot radioheadfan, juist omdat op deze band niets van dit geschrevene van toepassing zou kunnen zijn, die doen er juist van alles aan om clichés te vermijden maar bedenken geheel nieuwe muziek die ook nog eens tijdloos blijkt.
En inderdaad is de vergelijking tussen Muscle Museum en Paranoid Android wat vergezocht, ik had waarschijnlijk inderdaad wat teveel zitten zuipen en werd daardoor stoutmoedig. Maar je moet toegeven dat de gitaarsound van dat nummer érg jaren '90 Radiohead is, evenals de opbouw. Eerder Bends dan OKC. Maar doordat ze hier spaans ritme gebruiken is het onderscheidend en prikkelend en is de vergelijking met radiohead alleen leuk bedoeld en niet vervelend. Unintended gaat echter te ver, dat meen ik echt. Dat nummer hangt van de clichés aan elkaar en is wel érg schatplichtig aan Radiohead.
Laten we overigens de invloed van Buckley op deze band en dit album ook niet vergeten, vooral hoorbaar in Falling Down en Hate This....
Muse ís gewoon geen originele band, Muse ís een beetje een cliché, óók op dit album. Maar toch hoor ik hier meer potentie dan ze ooit waar hebben gemaakt, dit blijft hun beste plaat voor mensen zoals ik. Die na 1 x stijl achterover slaan, iets over willen houden.
Pompeus gebakken lucht met instantdrama is af en toe écht heerlijk, ik geniet daar best van, maar uiteindelijk schiet je er weinig mee op. Tijdloosheid moet toch een streven blijven voor een band, niet 1 moment van uitbundig plezier en daarna al zo verveeld zijn als wat?

Prima debuut, met twee geweldige singles.
En nee, ze klinken nog niet helemaal origineel, maar je hebt het gevoel er iets groots broeide. Best een goeie plaat.

3,5*

Drie geweldige singles wat mij betreft: Sunburn, Muscle Museum en Uno.

Zoals Driod zegt Prima debuut,

Geniaalste optreden van hun op pinkpop in 3FM tent 1999
Niet veel artiesten die onder het podium wegkruipen .

Ik mis op de nieuwere albums (na OOS) iets wat ik wel vind op Showbiz. (Moet de nieuwste nog kopen.) Showbiz heeft ergens iets meer de dat onbevangen gevoel en ik heb het idee meer "snelheid" in de nummers zit, en toch al dat bombastische. Heb vandaag weer eens naar Hullabaloo geluisterd (live) En merk ik dat ik de oude muse geweldig vind, de nieuwe alleen erg goed

Helaas viel het werchter optreden 2006 me erg tegen. Maar ze krijgen een herkansing van mij op Lowlands.

Ja ik ben niet zo moeilijk

De eerste de beste en dan de beste in de zin van "nummer 1, de beste".

Bij "showbiz" druipt het enthousiasme er bij de leden van Muse nog van af (zo klinkt het naar mijn mening), bij "origin of symmetry" wordt het al minder en bij de laatste, "black holes and revelations" vind ik het maar matjes overkomen (live trouwens ook).

Ik sta elke keer als ze met een nieuwe cd komen, open om mijn mening bij te stellen, maar in dusverre is ze dat nog niet gelukt. Showbiz is voor mij gewoon de beste (tot nu toe dan).

Ja, Brian May is eigenlijk ook maar een gitarist van niks...

Wat lult hier iedereen trouwens over de Spaanse invloeden in Muscle Museum...??? Moeten jullie me toch eens uitleggen waar ik die kan vinden.
En voor wat betreft de Radiohead-vergelijking: onzin. Niet alles wat melodramatisch en/of bombastisch is, is meteen een rip-off van Radiohead.
En de vergelijking met Queen is ook nonsens. OK, beide bands zijn erg goed met onorthodoxe akkoordjes, neo-classicisme of whatever, maar dat was het dan ook wel.
Ik krijg toch sterk het gevoel dat Queen-, Buckley- en Radiohead-fans zich in hun trots gekrenkt voelen, omdat een andere band (Muse) het net zo goed danwel beter doet...

Grappig. Nooit geweten dat de stijl van Muse is veroorzaakt door de oren van Rico.

Kun je nagaan als ze mijn neus ontdekken...