Anthrax - For All Kings (2016)

Zero Tolerance is toch ook niet bepaald een langzaam nummer.

Nee, oké. Zero Tolerance is wel erg lekker. Als die eenmaal op gang is gekomen. Evil Twin is qua rifferij niet echt heel snel. Zit iets tegendraads in.

Nogmaals: het is niet slecht maar het is geen album dat ik in één keer kan uit zitten.

'Stroperig' is zo'n beetje dé mume BS-bingoterm van tegenwoordig geworden (naast 'het blijft niet hangen') dat ik het probeer te vermijden, maar... het is wel van toepassing hier...

De tempoversnellingen zitten vaak in de songs. Het is dan ook geen fast food hap slik weg album. Naar mijn idee dan.
Edit: maar ik moet er wel echt zin in hebben, anders zet ik m ook zo af. Door de wat " zagende" niet al te vlotte zanglijnen.

Dit album is voor mij hun slechtste.

Gaat het nog wel goed met Anthrax? Afgelopen augustus trokken ze de stekker uit de UK tour en dat lijkt voor aankomende augustus niet anders te zijn na de afmelding voor Bloodstock. Dat zal voor Alcatrazz festival dan ook wel gelden (zelfde weekend). Vervolgens ligt er ook nog geen nieuw album bij de mixer en Benante gaat doodleuk bij de hergroepering van Pantera zijn drumplichten vervullen. Dan blijft dit voorlopig nog wel even de laatste worp waar niet iedereen al erg enthousiast over was in de eerste plaats. Moeten we vrezen voor het voorbestaan van dit al veertig jarig bestaande bandje van de oost-kust?

Nu je het zegt...laten we hopen dat het er een verklaarbare reden voor is en dat het voortbestaan niet in gevaar is. Wat betreft dit album; ik vind het nog steeds een zeer verdienstelijke plaat. Geen topper maar toch een ruime voldoende.

Het zijn de Europese shows die gecancelled zijn. De reden die wordt opgegeven is de prijsstijging in vooral het logistieke deel van de operatie. De prijzen voor de toerbus en het vervoer van het materiaal zijn dusdanig gestegen dat het voor de band even niet op te hoesten is. Aan de kaartverkoop zou het niet gelegen hebben. Dit haal ik uit de sociale mediaposts en het commentaar daarop. Ik leid uit hetzelfde commentaar af dat de shows in de UK wel doorgaan.

Anthrax is dan wel een bekende band maar nog geen Taylor Swift of Kanye West met bijbehorende budgetten. Eind jaren 80 hebben ze ook al eens met zo'n bijna strop gezeten dus ik denk dat daar de grondslag ligt waarom men het zekere voor het onzekere kiest en de boel afzegt.

Ah oké dus toch... Iemand vertelde me ergens begin dit jaar dat Anthrax niet naar Europa zou komen omdat ze het financieel niet rond konden krijgen. Dat leek me sterk omdat ze toch een aardige naam zijn in de metal wereld. Het voelde een beetje raar op de één of andere manier. Maar het klopte dus tóch wel aardig zo blijkt nu (helaas).

Die UK tour was in september 2022. Maar nu hebben ze voor a.s. bloodstock festival in augustus hetzelfde verhaal verteld. Dan al 7 jaar geen nieuw album, niet eens aan begonnen met een studio te boeken...
Andere Amerikaanse metal acts d ooen toch ook die festivals aan?
Hmmm..

Ik denk dat het WEF hierachter zit.

Deze plaat van Anthrax valt mij erg tegen. Ik heb hem al jaren in de kast liggen, maar als ie twee keer beluisterd is dan is het veel. Gisteren er weer eens bijgepakt, maar het beklijft niet bij mij.

De agressie van de oude Anthrax is totaal niet aanwezig en is daardoor een wat trage en saaie plaat geworden. Met dat in het achterhoofd is een plaat van bijna een uur daardoor veel te lang.

De productie is in ieder geval wel goed, alsmede de single ‘Breathing Lightning’ en afsluiter ‘Zero Tolerance’.

Evil twin is ook nog wel lekker toch?

For All Kings, alweer zo'n 10 jaar oud en Anthraxs laatste wapenfeit. Het zou onderhand toch wel eens tijd worden voor een nieuwe plaat van ze. Ik lees dat ze al een paar jaar bezig zijn met een opvolger van deze, maar het wil niet echt vlotten volgens mij. Hoewel we dit jaar wel een single zouden moeten krijgen. Voor hier is het geen probleem want deze knalt nog wel eventjes uit te speakers.

De opening is lekker en knalt er direct goed in. Daarna gaat het tempo en de pit wel wat omlaag, dat was natuurlijk te verwachten maar jammer is het wel. Er is hier meer aandacht voor de sfeer, de groove en het plezier. En dan knalt Suzerain er eventjes in, daar wordt je wel lekker wakker van zeg. Richting het einde knallen ze er ook nog een heerlijke gitaarsolo in, waardoor dit nummer snel in mijn waardering stijgt. Ja ze kunnen het nog wel. Ze proberen dat tempo wel wat vast te houden met Evil Twin, maar dat nummer is toch minder boeiend.
Blood Eagle Wings is natuurlijk het paradepaardje, maar het duurt wat te lang voordat deze echt op kracht komt. Daarna is deze wel lekker voortslepend en doet me wensen dat ze meer van dit soort nummers hierop hadden staan. De volgende nummers gaan een beetje door op de ingezette toon maar weten niet meer een echte opleving te bewerkstelligen.

Verder valt er weinig meer over te zeggen. De productie is sterk, maar de band is vooral oud en ervaren. Ze teren op hun oude kunnen en de ervaring die ze hebben (en oude successen). Wat vooral erg consistente muziek oplevert met af en toe een opleving en erg fijne knaller. Verder is de muziek vooral vermakelijk, maar spreekt het allemaal toch wat minder. Ik merk dan ook dat ik de voorganger toch wat meer waardeer dan deze, die voelde kwalitatief toch wat beter aan. Dit voelt meer als een voortzetting van de gebande paden. Wat absoluut niet slecht is, maar het doet me niet echt uitkijken naar de mogelijke opvolger.

Eindstand:
1. Persistence of Time
2. Sound of White Noise
3. Worship Music
4. Stomp 442
5. State of Euphoria
6. Spreading the Disease
7. For All Kings
8. We've Come for You All
9. Among the Living
10. Fistful of Metal
11. Volume 8: The Threat Is Real
12. The Greater of Two Evils

Totaal gemiddeld 3.38*

Ja, ik ga hier weer even tegen de stroom in, maar For All Kings is mijn favoriete Anthrax album tot dusver. Ik had verwacht na Worship Music, dat ik redelijk snel een volgende recensie kon plaatsen, maar dat viel in de praktijk tegen. For All Kings had meer tijd nodig, dus ik luisterde hem nogmaals. En nog een keer. En nog meer, allemaal om de songs nog beter te doorgronden.

En verhip, elke luisterbeurt bleef me bevallen.

Anthrax is met de wederkeer van Belladonna gewoon een enorm volwassen band geworden. Een beetje een soort Flotsam & Jetsam: oudgedienden die als wijn gerijpt zijn en interessantere nummers zijn gaan schrijven (en live nog steeds teren op klassiekers). Doet me hierdoor ook een beetje denken aan wat Iron Maiden vanaf Brave New World is gaan doen (ik ben wel een enorme fan van de meer uitgesponnen Iron Maiden van post 2000). UItgangspunt: het bevalt me allemaal prima.

For All Kings is een sterk modern metalalbum met genoeg thrashinvloeden om die liefhebbers te bedienen. En als ik kijk wat de rest van de grote 4 op dit moment deed (Metallica en Slayer schreven ongeinspireerde albums en bij Megadeth had Mustaine's zang het al begeven en was het rebelse van weleer allang vervangen door conservatisme), is Anthrax zelfs de enige band die nog aanvoelt alsof ze nog iets van rebellie over hebben gehouden. Vooral Zero Tolerance hakt er echt enorm hard in. Ja, Slayer was harder, maar Anthrax gooit hier oprechte woede naar buiten die ook relevant is.

Het album heeft met Breathing Lightning een vreemde eend in de bijt. Live op Into The Grave kakte de set in een klap enorm in, maar op album vind ik deze meer Bush-era aandoende song nog best okay. Suzerain pakt het langzaamaan weer op, maar met Evil Twin en het epische Blood Eagle Wings zit ik er weer helemaal in. Hierna keert de agressievere kant van de band (die op openingstrack You Gotta Believe ook heerlijk tot uiting kwam) weer terug.

Monster At The End is een enorme oorwurm en Zero Tolerance is een van de meest boze tracks die de band ooit heeft gemaakt. Laatstgenoemde behoort mede daardoor ook tot een van de beste nummers die ik ooit van de band heb gehoord. Oprechter dan Slayer qua woede ooit was/zal zijn.

For All Kings is het meest volwassen album van de band. Kennelijk houd ik niet van lol dat dit album daarom het beste aanslaat bij me, maar op deze manier hoor ik de band gewoon graag en hoor ik ook iets van kwaliteit dat ik bij de andere drie van de vier veel minder hoor de afgelopen jaren. Op naar de laatste!

Tussenstand:
1. For All Kings
2. Persistence Of Time
3. Worship Music
4. Among The Living
5. Spreading The Disease
6. Sound Of White Noise
7. We've Come For You All
8. Stomp 442
9. State Of Euphoria
10. Armed And Dangerous
11. Fistful Of Metal
12. Volume 8: The Threat Is Real