menu

Anthrax - For All Kings (2016)

mijn stem
3,52 (55)
55 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Nuclear Blast

  1. Impaled (1:31)
  2. You Gotta Believe (6:00)
  3. Monster at the End (3:56)
  4. For All Kings (5:01)
  5. Breathing Lightning (5:37)
  6. Breathing Out (0:55)
  7. Suzerain (4:53)
  8. Evil Twin (4:39)
  9. Blood Eagle Wings (7:55)
  10. Defend Avenge (5:13)
  11. All of Them Thieves (5:16)
  12. This Battle Chose Us * (4:54)
  13. Zero Tolerance * (3:47)
  14. Fight 'Em 'Til You Can't [Live] * (6:10)
  15. A.I.R. [Live] * (6:37)
  16. Caught in a Mosh [Live] * (5:48)
  17. Madhouse [Live] * (4:05)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 50:56 (1:22:17)
zoeken in:
avatar van west
4,0
milesdavisjr schreef:
Hetzelfde lijkt te gebeuren bij de collega broeders; Slayer, Megadeth en Metallica. De agressie is er altijd nog wel, het heilige (creatieve) vuur lijkt echter gedoofd.

Je brengt het allemaal wat zwart-wit Miles Davis JR. Als je deze bands live ziet spelen, dan is er geen enkel vuur gedoofd.

avatar van Rudi S
4,0
west schreef:

Je brengt het allemaal wat zwart-wit Miles Davis JR.


Heeft hij misschien van zijn vader


Icon E
Ik hoor op For All Kings geen omarming van het speedverleden van Anthrax. Eerder lijkt Persistence Of Time het vertrekpunt te zijn.
De aanwezigheid van Belladonna geeft wel wat van de 80's weer in de Anthraxsound maar over het algemeen is dat slechts een klein onderdeel.

avatar van Jazper
2,0
west schreef:
(quote)

Je brengt het allemaal wat zwart-wit Miles Davis JR. Als je deze bands live ziet spelen, dan is er geen enkel vuur gedoofd.


Om er meteen maar met een zwart-witopmerking op te reageren.

avatar van west
4,0
Jazper schreef:
(quote)


Om er meteen maar met een zwart-witopmerking op te reageren.

Nee, dat is een feit....

avatar van gigage
4,0
Van de bekendere thrash bands heeft alleen Anthrax een echte zanger in dienst, altijd al gehad ook. Geen gekraai zoals bij Megadeth, geen geschreeuw als bij Slayer, geen geyell zoals bij Metallica, nee een zanger die ook moeiteloos andere genres de baas zou kunnen. Nou dat komt dan mooi uit want dit is geen thrashplaat pur sang. Er is veel ruimte voor melodie en er wordt niet voluit doorgebeukt wat eventueel als onverwacht of ongewenst zou kunnen worden ervaren. Fans van Exodus, Death Angel en Testament komen hier misschien niet volledig aan hun trekken.
De voorganger Worship Music kwam mij wat te klinisch over om me blijvend te boeien dus een goeie vergelijking kan ik dan ook niet maken. De sound is hier in ieder geval wat voller en de songs zitten vol details die mij in het oor springen. Gitaarsolo's zijn ook nogal "onthrash" waarmee ik bedoel dat het niet altijd de snelheid van de riedel is die bepaald waar de solo naar toe gaat. De van Shadows Fall overgekomen John Donais is hier misschien wel credit aan en geeft wat nieuw leven in de brouwerij.
Wordt er dan helemaal niet gebeukt? Oh zeker wel, en het drumwerk van Benante is weer spot-on, dat is een gegeven natuurlijk. You gotta believe heeft zo'n typisch Anthrax riffje maar ook een verrassende break. Heerlijk nummer.

avatar van frolunda
3,0
Best een aardig album maar voegt niet al te veel toe aan het oeuvre van Anthrax.Zit qua kwaliteit in een beetje in de middenmoot.Wel weer een paar lekkere riffs,al hadden sommige nummers wel wat korter gekund.

avatar van Kronos
4,5
Goeie beschrijving van het album, gigage!

avatar van Snarenplukker
3,0
Als Anthrax fan vanaf het eerste uur is dit een tegenvaller. Worship music sprak mij meer aan omdat de nummers pakkender waren en bleven hangen. Op enkele nummers na(You gotta believe, Monster at the End,Blood eagle wings) zijn deze nummers weinig memorabel. Aardige schijf verder maar duidelijk een van de mindere in de Anthrax-discografie. De bonus editie laat ik wijselijk aan mij voorbij gaan.

avatar van Kronos
4,5
Snarenplukker schreef:
Als Anthrax fan vanaf het eerste uur is dit een tegenvaller. Worship music sprak mij meer aan omdat de nummers pakkender waren en bleven hangen.

Dat is vreemd. Ik heb For All Kings nu een kleine week in huis en ken de nummers al beter dan die van Worship Music.

avatar van Snarenplukker
3,0
Kronos, vreemd dat je 4 sterren geeft aan een plaat die je nu nog steeds niet kent

avatar van gigage
4,0
Er zat dan ook 5 jaar tussen de releases, met genoeg anders lekkers in the meantime.
Sowieso krijgt Anthrax wat weinig liefde op mume in het algemeen. Dus is de band dan ook niet voor iedereen even interressant, zo lijkt het.

avatar van Kronos
4,5
Snarenplukker schreef:
Kronos, vreemd dat je 4 sterren geeft aan een plaat die je nu nog steeds niet kent

De gevolgtrekking die je maakt is vreemd. 't Is niet omdat ik de nummers van For All Kings nu al beter ken dan die van Worship Music, dat ik Worship Music daarom niet ken.

avatar van Kronos
4,5
gigage schreef:
Sowieso krijgt Anthrax wat weinig liefde op mume in het algemeen.

Inderdaad krijgen de albums van Anthrax maar weinig stemmen hier. Maar Worship Music wordt best hoog gewaardeerd. Waarom dat nu met For All Kings een heel pak minder is, daar snap ik echt niks van.

avatar van gigage
4,0
Anthrax heeft een imagoprobleem. De een vindt de lekkere thrahsende meespringnummers goed en het serieuzere werk wat "saai"of te langgerekt. En voor sommigen is het andersom. Dan scoort een album zoals persistence in time voor de eerste groep wat mager en naar alle waarschijnlijkheid deze ook. Ik kan het allebij wel waarderen maar hoor toch meer bij de tweede groep, de minderheid. Tja, het maakt ook niet zoveel uit eigenlijk, ieder zijn meug.

avatar van milesdavisjr
3,5
gigage schreef:
Anthrax heeft een imagoprobleem. De een vindt de lekkere thrahsende meespringnummers goed en het serieuzere werk wat "saai"of te langgerekt. En voor sommigen is het andersom. Dan scoort een album zoals persistence in time voor de eerste groep wat mager en naar alle waarschijnlijkheid deze ook. Ik kan het allebij wel waarderen maar hoor toch meer bij de tweede groep, de minderheid. Tja, het maakt ook niet zoveel uit eigenlijk, ieder zijn meug.


Het zal ook deels te maken hebben met de kwaliteit van de albums. Er heeft niet altijd een constante lijn ingezeten. Daarnaast zijn Belladonna en Bush heel verschillende zangers. Bush heeft mijn grote voorkeur maar velen zullen dat niet met mij eens zijn. Op 'Sound' maakte hij een geweldige indruk, op de platen die hierna kwamen kwam hij voor mijn gevoel altijd wat geforceerd over. Onder Belladonna bracht Anthrax enkele redelijke platen uit, maar over de hele linie genomen waren het nooit klassiekers. Ik vind Worship Music bijvoorbeeld een matige plaat maar velen zijn dat met mij oneens. Het glas is halfvol of halfleeg dat werk...

avatar van vielip
Bij mij net andersom. Ik had het er gisteren nog met een maat over die Sound of white noise opzette. Wat een afknapper vond ik dat destijds! Na de meer dan goede albums Persistence of time en (in iets mindere mate) Attack of the killer B's was dit toch wel heel andere koek. Had eigenlijk niks meer met de oude vertrouwde Anthrax te maken. Nee, die Bush moest op de brandstapel! Pas jaren later viel het kwartje alsnog. Al zal het nooit tot mijn favoriete Anthrax albums behoren. En dat ze volgens jou met Belladonna nooit klassiekers uitgebracht hebben raakt kant nog wal mijns inziens. Spreading the disease, Among the living en Persistence of time voldoen meer dan gemiddeld om in aanmerking te komen. Juist met Bush hebben ze nooit een classic uitgebracht. Sound of white noise komt nog het dichtst in de buurt bij die kwalificatie maar redt het toch ook net niet.

avatar van Kronos
4,5
milesdavisjr schreef:
Onder Belladonna bracht Anthrax enkele redelijke platen uit, maar over de hele linie genomen waren het nooit klassiekers.

Smaken verschillen. Als jij Belladonna niet graag hoort zingen is dat zo.

Maar als je met bovenstaande bewering komt aandraven blijkt duidelijk dat je niet weet waarover je praat. Anthrax heeft klassiekers op zijn naam staan met Belladonna, is groot geworden met Belladonna. Niet met Bush hoor.

avatar van milesdavisjr
3,5
Als je goed leest wat ook een kunst is schrijf ik nergens dat Anthrax groot is geworden met Bush, dat ik Sound of White Noise het beste album vind van Anthrax wil niet zeggen dat iedereen het met mij eens is. En ja, de eerste platen met Belladonna zijn inderdaad bekender dan die met Bush. Deze platen willen bestempelen als klassiekers vind ik net teveel eer voor deze albums. De twee platen; Spreading the Disease en Among the Living krijgen inderdaad vrij hoge scores op mu, maar als deze scores representatief zijn om als klassieker door het leven te gaan lust ik er ook nog wel 1.

avatar van west
4,0
Kronos schreef:
(quote)

Maar Worship Music wordt best hoog gewaardeerd. Waarom dat nu met For All Kings een heel pak minder is, daar snap ik echt niks van.

Ik ook niet. Die albums zijn zeker vergelijkbaar.

avatar van Kronos
4,5
milesdavisjr schreef:
Als je goed leest wat ook een kunst is schrijf ik nergens dat Anthrax groot is geworden met Bush

Dat heb ik ook niet geschreven.

milesdavisjr schreef:
En ja, de eerste platen met Belladonna zijn inderdaad bekender dan die met Bush. Deze platen willen bestempelen als klassiekers vind ik net teveel eer voor deze albums. De twee platen; Spreading the Disease en Among the Living krijgen inderdaad vrij hoge scores op mu, maar als deze scores representatief zijn om als klassieker door het leven te gaan lust ik er ook nog wel 1.

Hoe kan je eigenlijk zo onwetend zijn?

Anthrax is een van 'The Big Four'. Aan welke klassiekers hebben ze die status te danken denk jij?

avatar van milesdavisjr
3,5
Als jij onwetendheid wil verwarren met een kritische inslag dan is dat jouw mening. Ik weet ook wel dat Anthrax in het rijtje; Slayer, Metallica en Megadeth hoort. Desalniettemin kunnen andere factoren hierin ook nog een rol spelen; denk aan de intensieve tours, de losse nummers die grote indruk hebben kunnen maken, de samenwerking met Public Enemy enzovoort. Ik vraag mij alleen af of je afgaande op de scores die je als goed kunt beoordelen maar niet als wereldschokkend, deze albums als klassiekers kan bestempelen, net als Sound of White Noise absoluut geen baanbrekend album is. Bij de andere "3" vind ik wel dat enkele platen als klassieker door het leven kunnen gaan. Maar goed, ik ben de beroerdste niet en als het onwetendheid is van mijn kant dan zal ik de platen nog eens aan een kritische luisterbeurt onderwerpen. Tenslotte, zo'n straf is dat ook weer niet.

avatar van Kronos
4,5
milesdavisjr schreef:
Als jij onwetendheid wil verwarren met een kritische inslag dan is dat jouw mening.

Ik ben ook kritisch. Maar om Spreading the Disease en Among the Living kan je toch gewoon niet heen. Dus ik vermoed onwetendheid.

milesdavisjr schreef:
Ik vraag mij alleen af of je afgaande op de scores die je als goed kunt beoordelen maar niet als wereldschokkend, deze albums als klassiekers kan bestempelen,...

MusicMeter heb je daar niet voor nodig. Deze albums waren al klassiekers lang voor MusicMeter bestond. Among the Living staat ook in de lijst 1001 Albums You Must Hear Before You Die, terwijl daarin weinig metal te bespeuren valt. Binnen de Big Four hebben ze ook hun eigen unieke stijl.

avatar van Germ
Anthrax was met Bush en eigentijdse rock/metal band met twee fantastische albums (Sounds en We've Come for you all) en een spetterende live show.

Met Belladonna is Anthrax een relikwie uit het verleden wat het vooral moet hebben van nostalgische gevoelens.

Overigens vind ik dat hele Big Four gedoe ook wat overschat. Het is toch vooral een term die door boekers en promoters graag gebruikt om in de vergetelheid dreigend te geraken bands nog weg te kunnen zetten.

Icon E
Big four is een term die in de jaren 80 ook gebezigd werd. Voor exact dezelfde bands.

Anthrax is van grote invloed geweest op het hele metalgebeuren. Punt.

avatar van Kronos
4,5
Germ schreef:
Met Belladonna is Anthrax een relikwie uit het verleden wat het vooral moet hebben van nostalgische gevoelens.

Gewaagde stelling, te weten dat Worship Music al helemaal geschreven was met Bush als zanger in gedachten. Eigentijds als het door Bush wordt gezongen, een relikwie uit het verleden als Belladonna het zingt?

buizen
Ergens medio jaren '80 had buizen natuurlijk Fistful Of Metal en Spreading The Disease in huis.
Later niet meer overigens (alles gejat bij een inbraak). Ben in die jaren toen samen met de drummer van Mandator achterop de brommer van Salland naar het Dorpshuus (ofzoiets) in Zuidlaren gereden, voor een concert van Anthrax in de begindagen. Tof!
Anthrax nog wel vaker gezien toen.
Maar met het verstrijken der jaren de interesse in Anthrax verloren. Het zijn goede muzikanten zeker, en het is in het wereldje knap om een band zo lang bij elkaar te houden met min of meer de oerbezetting maar vind het gewoon geen boeiende band. Live altijd een soort 'partymetal', ik weet niet wat het is.

Er is tegenwoordig zoveel moois en 'nieuws' (waaronder oude bands) aan muziek, bands en artiesten te ontdekken dat het 'gekunsteld' (omdat je er ooit mee bent opgegroeid en het wel erg kon waarderen toen) zou worden om nu tegen heug en meug dit Anthraxalbum te gaan luisteren en reviewen en stemmen, etc.
Dit ook even als reactie op:
gigage schreef:

Sowieso krijgt Anthrax wat weinig liefde op mume in het algemeen. Dus is de band dan ook niet voor iedereen even interressant, zo lijkt het.

Heb helaas verder niets te melden over Anthrax, dit nieuwe album.

Icon E
Kronos schreef:
(quote)

Gewaagde stelling, te weten dat Worship Music al helemaal geschreven was met Bush als zanger in gedachten. Eigentijds als het door Bush wordt gezongen, een relikwie uit het verleden als Belladonna het zingt?


Sterker nog, Anthrax schreef het leeuwendeel van Worship Music met zanger Dan Nelson. Deze jongen toerde ergens rond 2008 met Anthrax en toen stond Fight Em Till You Can't Fight 'Em al op de setlist.

Ik vind Worship Music en For All Kings dan ook helemaal geen klakkeloze citaten van dingen uit de 80's

O en John Bush is ook gewoon een relikwie uit de 80's natuurlijk.

avatar van Kronos
4,5
buizen schreef:
Er is tegenwoordig zoveel moois en 'nieuws' (waaronder oude bands) aan muziek, bands en artiesten te ontdekken dat het 'gekunsteld' (omdat je er ooit mee bent opgegroeid en het wel erg kon waarderen toen) zou worden om nu tegen heug en meug dit Anthraxalbum te gaan luisteren...

Dat is bij mij toch wel even anders. Als een van de Big Four een nieuw album uitbrengt ben ik nog altijd erg benieuwd. En hoewel Megadeth vroeger mijn favoriet was is Anthrax vandaag nog veel beter in vorm.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:28 uur

geplaatst: vandaag om 15:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.