De tweede plaat van Eefje de Visser, Het Is, was een meesterwerkje waarop Eefje liet horen uitstekend de kunst van het weglaten te beheersen. Live evolueerden haar unieke liedjes zich verder, soms gekenmerkt door drastisch gewijzigde, grootse arrangementen. Dat livegeluid is na een lange club- en theatertournee doorgetrokken naar deze derde plaat, Nachtlicht. Het is onmiskenbaar Eefje de Visser, maar dan in een ander jasje. De dromerige melodieën en honingzoete vocalen van Eefje zijn gebleven, het grootste verschil zit in de instrumentatie. Haar vaste begeleidingsband, waar Eefje al zo trots over vertelde in interviews, krijgt daarbij meer ruimte dan voorheen. Ze prijken op de binnenhoes van de plaat en kleuren de veelzijdige, spannende liedjes in. De instrumentatie van de liedjes is daarmee grootser en meeslepender geworden. Het tijdloze geluid van Het is heeft daarbij grotendeels plaats gemaakt voor een eigentijds geluid dat soms namen als Glass Animals ('Stof'), Julia Holter, James Blake en Oscar And The Wolf ('Staan') in herinnering roept. Het zijn interessante liedjes, bol van verrassende, creatieve en spontane wendingen. Verwacht meer synthesizers, elektrische gitaren, dwingende ritmes en (licht) psychedelische intermezzo's. Aanvankelijk kan die aanpak nog wat afleiden van de liedjes, bij herhaaldelijk beluisteren is dit niet meer het geval. Nachtlicht is als geheel minder intiem dan haar voorganger, hoewel er continu een soort mystieke sfeer rondom de eigenzinnige liedjes van Eefje hangt. Het is een organische en broeierige plaat waarbij de voetjes zo nu en dan voorzichtig van de grond kunnen. Eefje overtreft haar vorige plaat niet, maar dat zegt meer over de uitzonderlijke kwaliteit van Het Is, dan over deze consistente en creatieve popplaat. Het jaar is amper van start, maar de eerste prachtplaat van 2016 is al binnen.
Van:
Daans Muziek Blog