The Mothers of Invention - We're Only in It for the Money (1968)

Op zich denk ik dat dat ook een gevolg is van het hoge parodiegehalte. De minder experimentele nummers klinken alsof ze van hippy-bands afkomstig zouden kunnen zijn, afgezien van de aard van de teksten. Het is overduidelijk een commentaar op de rage van die dag.

Het eerder verschenen 'Absolutely Free' is wat mij betreft tijdlozer.

Deze kan me tot nog toe eigenlijk maar niet bekoren,vind het teveel sixties klinken(klopt ook want het was ook in de sixties)Maar misschien valt de 20 euro cent (vroeger was het een kwartje)later wel.Ik moet dit album voorlopig maar even opbergen want ik kan hem absoluut niet uitzitten.(en zo lang duurt hij niet,minder dan 40 minuten).Nee geef mij dan maar Hot Rats of Imaginary Diseases of One Size Fits All of Roxy & Elsewhere of stage 2 of Aphostrophe,Joe's Garage of Sheik Yerbouti maar, dat vind ik veel lekkerder wegluisteren dan dit sixties album.Er zijn m.i dus betere(toegankelijker) albums van Frank Zappa.

Deze ben ik nu aan het draaien,maar hij kan me eigenlijk steeds minder bekoren,heb er echt moeite mee om hem in zijn totaliteit uit te zitten en te beluisteren dus.Opmerkelijk omdat dit album hier het hoogst word beoordeeld,en ik inmiddels ook enorm van Zappa houd.Maar we zetten door en geven niet op dus.Weet iemand hier ook of de iets lager(qua stemgemiddelde dan)beoordeelde platen als Absolutely Free en het debuut album Freak Out ook met deze zijn te vergelijken(instrumentaal dan)? Want misschien bevallen die platen mij wel ,maar als het ongeveer te vergelijken is met deze,dan moet ik er geloof ik eerst maar niet aan beginnen.Voorbaat al dank groeten.....ricardo.

bij mij is ie na al die jaren ook nog niet gevallen

de mensen die het kunnen waarderen zijn volgens mij vooral fanaten van het eerste uur

Freak Out is de meest toegankelijke van het drietal, voornamelijk liedjes die vol zitten met rhythm&blues en doo-wop. Die kun je blind aanschaffen. Absolutely Free is stukken experimenteler, maar na een paar keer draaien viel bij mij het kwartje en het is inmiddels mijn all-time favoriete Zappa plaat. We're Only In It For The Money vond ik in het begin ook verschrikkelijk, op dit moment vind ik de plaat 'ok', maar 1 van mijn favorieten zal het nooit worden.

Ik vind juist dat deze topper (jawel!) juist in een vloek en een zucht voorbij is en de bizarre gebeurtenissen maken me altijd aan het lachen. De humor is kurkdroog en vooral raak. De begeleidende muziek klinkt bedrieglijk simpel terwijl het juist bol staat van onorthodoxe tierelantijnen, dadaïstisch gefreak en abrupte edits. Het is vooral een bont album waarin zo'n beetje alle facetten die Zappa Zappa maken voorbij komen. Absolutely Free klinkt iets meer jazzy, dit klinkt iets meer poppy.
Maar met commercie heeft het totaal niets te maken.

Het zal ook best een goed album zijn hoor,want ik zeg ook niet dat hij slecht is(kijk maar naar het stemgemiddelde hier,dus wie ben ik dan),en ik ben ook blij dat ik hem in mijn bezit heb,maar ik vind het nog teveel gefreak hierop,en ben aan deze fase van Zappa nog niet helemaal toe geloof ik.Eerst maar de serieuzere albums van Zappa goed leren kennen dan volgt deze vanzelf wel een keer denk ik.

Ik heb deze vandaag tot 3 keer toe in zijn geheel beluisterd,maar begin er nu toch wel wat aan te wennen en hij valt me nu toch wel mee.Een van de echte topplaten van Zappa zal dit voor mij niet snel worden denk ik,maar je weet het maar nooit.Ik vind deze plaat toch wel meer popmuziek achtig dan jazz wat we meer van Zappa gewend zijn vind ik.

en ik kan er niet aan wennen, tis me te vervelend/verveeld

wel creatief enzo, maar het gaat nergens over er zit een hoop bagger tussendoor, tis chaos, tis vanalles en nogwat en niks

vooral het verveelde irriteerd me heel snel, ik wordt er nogal flauw van

maar ik blijf het een kans geven

Ach, je moet de plaat niet los zien van de boodschap, net als bij bv. You Are What You Is of Broadway The Hard Way. het is er een uit de visie 'van 2 delen maakt men 1'. Ik vind dat de chaos het feestje juist compleet maakt. Het klinkt als een gigantische middelvinger naar hippie-idealen en politieke correctheid tegelijk, en dat is juist de kracht.

Intelectueel gezien zal dit best een goed plaatje zijn hoor,maar bij mij telt ook nog zoiets als luistergenot,en dat vind ik op deze plaat maar matig en bijna niet terug te vinden.Joy heeft gelijk het is chaos met een hoop bagger tussendoor,maar ik heb hem org en zal hem zo af en toe een kans geven,misschien dat de magie ooit een keer valt bij mij.De 3* blijven wel staan omdat ik meneer Zappa een warm hart toedraag van de vele goede albums die hij wel heeft uitgebracht,bij een andere artiest zou hij denk ik bij mij een onvoldoende hebben gescoord.

Vind ik een nogal boude uitspraak.
Als je van Avant Garde houdt, zoals ik, is dit juist niet te versmaden.

Vind het nogal vreemd trouwens dat Joy de 'bagger' van de cd-versie van Uncle Meat zo waardeert in tegenstelling tot dit, maar dat is dan weer mijn verbazing.

sjah, ieder is uniek en wat mij bij ook meespeelt is de periode waarin ik uncle meat ongelooflijk veel heb gedraaid en zodoende altijd weer die sfeer erbij voel van die tijd, een zeer leuke tijd

je moet dit zien in tijdsgeest en er werd geen enkele muziek uitgebracht in die tijd die ook maar in de buurt kwam van deze

hierop hoor je wel de grenzeloosheid van heer zappa terug, het is gewoon vanalles en nopgwat en zit enorm veel in, maar nog steeds vind ik het hele gebeuen wat flauw

fans van eerste uur kijken daar vaak heel anders tegen aan

@kaztor; Een halfuur gepraat,nee dat vind ik ook niet tof nee op uncle meat.ik ben natuurlijk een betrekkelijke nieuwkomer als het om Zappa gaat,maar heb al aardig wat ontdekt tot nu toe,alleen die praatsessie van uncle meat,deze plaat en lumpy gravy,daar heb ik het mooie en de magie nog niet in ontdekt,ik kan me er ook geen tijdsgeest bij voorstellen,alleen de paar maand dat ik zappa aan het ontdekken ben,ik beoordeel dus ook voornamelijk gewoon op luistergenot.Maar als ik naar het hoge stemgemiddelde kijk hier,dan zou het ongetwijfeld wel aan mij liggen,want dit album zou echt wel beter zijn dan ik denk,maar ja ik ben nu ook eenmaal een vreemde eend in de bijt.

Vanmiddag zitten luisteren. Toch wel erg bijzonder en freaky album vol prachtige muziek. Ijzersterk concept album met idem dito teksten. Jaren zijn tijd vooruit. Sampling avant la lette. 4,5* blijven staan.

De eerste keren kostte me ook wel wat moeite, maar veel van de nummers zijn erg goed geschreven. Dat hoor je ook wel in de vele (zelfs orkestrale uitvoeringen) van bijv. 'The Idiot Bastard Son' en 'Take your clothes of when you dance". Na vaak genoeg luisteren werd al het tape cutting vanzelf een onderdeel van de hele "experience".

Nee, dit vind ik maar niks eigenlijk.
Ze zeggen wel dat Zappa de humor in de muziek brengt, maar dan moet het natuurlijk niet ten koste gaan van de muziek zelf.
Nr's 2, 8 en 16 vind ik wel leuk maar de meeste andere dingen vind ik of irritant of gewoon een beetje flauw.
Maar hier en daar zie ik wel een interessant compositietje, als geheel staat het toch niet echt. Een 2,5*

Mijn eerste reactie was "enigszins overgewaardeerd", vooral vergeleken met het voorgaande (Freak Out, Absolutely Free). Maar ik ben 'm gaan waarderen nadat ik meer instrumentale uitvoeringen van de juweeltjes van deze plaat heb gehoord.

En de teksten zijn toch op z'n minst te waarderen (als ze niet hillarisch zijn)?

Ik zit dit album te luisteren terwijl ik naar de Champions league finale. kijk. Levert erg vreemde combinaties op.

En Reinbo wie is nu de echte winnaar dit album of de winnaar van de Champions league,Manchester United?

Ik vind het hoge gemiddelde niet bepaald overeen komen met de reacties...



Wat denk je zelf??



Dit album natuurlijk!!

Dat vind ik ook natuurlijk,want ik heb met Zappa meer dan met voetballen.Dat is slechts bijzaak.Zappa is niet te stoppen bij mij.

Gooi hier na lange tijd een puntje bij op. Sommige stukjes zijn nog steeds niet te pruimen, maar hij verdient wel meer dan 3 sterren. Verhaal van het kwartje dat eindelijk is gevallen, zoiets. Desalniettemin blijft deze voor mij in de schaduw staan van meesterwerk Absolutely Free. Favoriet: Let's Make the Water Turn Black.

Halfje erbij voor de volle 5*. Wat een geweldige plaat. Bizar knap gemixt. Ik verbaas me weer hoeveel het z'n tijd vooruit is. Decenia!. Een perfete mix van het bizarrre, psychedelische en muziekale.

Een bizarre plaat is het zeker, ik heb deze plaat in totaal nu 4 keer gedraaid, maar ik kan er nog steeds niet veel mee. Dit is het enigste album van Zappa van voor 1969 die ik org in mijn bezit heb, en daarom blijf ik hem een kans geven in de hoop dat ik hem ooit nog eens ga waarderen, we zullen het zien en wie weet.

Je moet 'm eens luisteren op een goede installatie met een mooie koptelefoon. Echt geweldig waar al die geluidjes en stemmen vandaan komen.

Voor de ware alternativo is dit toch wel zo'n beetje 'het' perfecte pop-album, ook al is het zo weird als de pest, en teksten zijn zo raak als maar kan.
Een van de meest relevante albums ooit.

Ik heb een goede installatie hoor, dat is dik in orde. ik heb alleen geen koptelefoon, misschien is dat het wel, en moet ik deze plaat eens met de koptelefoon gaan beluisteren.

Zeker doen!

De eerste versie van deze cd (samen met Lumpy Gravy) was heel beroerd, met opnieuw ingespeelde drums en bas, naar verluidt omdat de originele banden waren aangetast.

Ben blij dat ze de schade hebben kunnen herstellen, want deze CD klinkt als een klok.