menu

Iron Maiden - A Matter of Life and Death (2006)

mijn stem
3,71 (335)
335 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: EMI

  1. Different World (4:17)
  2. These Colours Don't Run (6:52)
  3. Brighter Than a Thousand Suns (8:44)
  4. The Pilgrim (5:07)
  5. The Longest Day (7:48)
  6. Out of the Shadows (5:36)
  7. The Reincarnation of Benjamin Breeg (7:21)
  8. For the Greater Good of God (9:24)
  9. Lord of Light (7:23)
  10. The Legacy (9:20)
totale tijdsduur: 1:11:52
zoeken in:
avatar van trebremmit
4,5
Weer eens opgezet, blijft wel een van mijn favoriete Maiden albums.
For the Greater Good of God is zo'n gruwelijk goed nummer, die gitaarpartijen en Bruce die de longen uit zijn lijf zingt, heerlijk.

avatar van wizard
3,0
Dit album was een van de eerste albums van Iron Maiden die ik hoorde. A Matter of Life and Death is wat mij betreft een verbetering na Brave New World en Dance of Death, maar aan de andere kant is dit album toch ook de reden dat ik mij maar niet aan The Final Frontier heb gewaagd.
Het album opent sterk met Different World, maar daarna volgen de meeste nummers een vast patroon van introotje-lang (‘episch’) middenstuk-outro. Hoe de nummers binnen dit sjabloon ingekleurd zijn, bepaalt min of meer hoe geslaagd ze zijn. Met name op The Reincarnation of Benjamin Breeg en For the Greater Good of God is het resultaat heel aardig. Op de meeste andere nummers daarentegen is het een kwestie van ene oor in, andere oor uit. Pas met The Legacy krijg ik het idee een nummer te beluisteren dat écht goed is.
Te lang, teveel binnen de lijntjes gekleurd en wellicht is de zang ook niet meer wat het geweest is, maar als achtergrondmuziek best leuk.

3.0*

avatar van IJH15
4,0
Veertiende studio-album van Maiden is er weer een over oorlog, religie en wat al niet meer. Zoals hierboven al gezegd is, heeft het album een sfeer die een conceptalbum waardig is.

Opener 'Different World' is gelijk de enige standaard korte rocker van het album. Lekker nummer met een aardig refrein. Daarna ontspinnen de epics zich stuk voor stuk. Ik ga ze niet allemaal bij langs, aangezien ze grotendeels volgens hetzelfde stramien verlopen (soft intro-harde hoofddeel-softe outro). Aangezien ik Maiden als meesters van de epics beschouw, kan ik hier wel mee uit de voeten. Enige twee nummers die zich na de opener nog aan het vaste patroon onttrekken zijn 'The Pilgrim' (wat ik een saai nummer vind) en de ballad 'Out of the Shadows' (wat ik dan wel weer een prachtnummer vind). Met 'Benjamin Breeg' kan ik niet zo veel, dit nummer kabbelt wat voort zonder echt tot leven te komen voor mijn gevoel. Echte toppers staan hier wat mij betreft ook niet op, maar de meeste nummers zijn gewoon goed (Longest Day, These Colours don't run) tot erg goed (openingsnummer, Out of the Shadows, Greater Good..., Brighter than). Het album duurt met al die epics wel erg lang en mijn aandacht wil dan ook wel eens verslappen tijdens de laatste twee nummers, waardoor ik die wellicht nog niet op hun waarde heb kunnen schatten.

Al met al een goed album dus. Voorlopig 3,5 met perspectief op 4.

avatar van gigage
3,0
For the greater good of god is alleen het instrumentale tussenstuk het hoogtepunt. Voor de rest is bruce amper te verstaan door de toegepaste compressie, terwijl hij elke zin toch wel een keer of 20 herhaald. De melodie wordt gedragen door de keyboard partij. Voor het middenstuk en erna is het een herhaling van zetten. Het nummer duurt daarom zon 4 minuten te lang, terwijl het qua riff en melodie best lekker is. Dus ja, ik vind ook dat ze hier wat geforceerd nummers naar een epische status proberen te brengen zo af en toe. Misschien dat als je er helemaal in opgaat dat je er geen genoeg van kunt krijgen echter voor mij de minste van de 4 MM + albums. (En nee, dat baseer ik niet op 1 song maar dient slechts als voorbeeld).

5,0
gigage schreef:
For the greater good of god is alleen het instrumentale tussenstuk het hoogtepunt. Voor de rest is bruce amper te verstaan door de toegepaste compressie, terwijl hij elke zin toch wel een keer of 20 herhaald. De melodie wordt gedragen door de keyboard partij. Voor het middenstuk en erna is het een herhaling van zetten. Het nummer duurt daarom zon 4 minuten te lang, terwijl het qua riff en melodie best lekker is. Dus ja, ik vind ook dat ze hier wat geforceerd nummers naar een epische status proberen te brengen zo af en toe. Misschien dat als je er helemaal in opgaat dat je er geen genoeg van kunt krijgen echter voor mij de minste van de 4 MM + albums. (En nee, dat baseer ik niet op 1 song maar dient slechts als voorbeeld).
Amper te verstaan vind ik overdreven, ik kan het prima verstaan. Komt bij dat dit argument niet echt met de kwaliteit van het nummer zelf te maken heeft maar meer met de productie.

avatar van Edwynn
4,5
Vraag me af of het de compressie is dat het gewoon het feit is dat er niet zo verrekte veel aan de zang gesleuteld is. Het klinkt nogal 'live' vind ik.

avatar van gigage
3,0
Ik vind dat ik meer argumenten geef dan alleen de (zang) productie kwaliteit (keyboards, refrein repetition), maar ala.
De meningen over dit album ( beste van de 4 tot minste van de 4) lopen erg uiteen. En ik doe hiermee mijn duit in het zakje en kies een kant. De andere 3 vind ik prima albums, dus vroeg ik mezelf af waarom deze dan net wat minder. Ook op de verzamelaar from fear to eternity springen de 4 geselecteerde nummers van a matter of... er ook niet bovenuit tov de rest.
Op de final frontier tour liet de band zelf dit album links liggen, maar dat zegt misschien niet zo heel veel en staan er later wel weer wat songs in de setlist. Je weet het niet.
Maar goed, het ouvre is groot genoeg en er is plenty om van Maiden te genieten. Alleen kies ik dan een ander album.

avatar van crosskip
4,5
Tijdens de eerste leg van de Final Frontier Tour stonden er toch gewoon 2 tot 3 nummers van dit album op de setlist

avatar van gigage
3,0
Dat was nog voordat de final frontier cd in de schappen lag. Maar when you're right, you're right. Goed gespot.

avatar van crosskip
4,5
Viel weinig te spotten, heb ze toen op beide legs gezien en mijn geheugen is gelukkig nog niet zo slecht =p Toen ik ze zag op Pukkelpop was het album al wel uit, maar Maiden is nooit zo van het aanpassen van setlist halverwege een tour.

avatar van notsub
3,0
De opener is gelijk al het beste nummer. Daarna zitten intro's, outtro''s en traag opbouwende songs zichzelf in de weg met soms wel erg gezochte zanglijnen. Het vertrouwde Iron Maiden geluid blijft een vaste waarde, voor de rest valt er niet zo veel te genieten. Eén goede epic is prima, maar dit ligt me te zwaar op de maag.

avatar van ricardo
3,5
Ik vind het ook echt typisch iron maiden deze, de zangstem en het heerlijk schelle gitaargeluid, alleen gaat het maar door op deze. Ik vind dat er te weinig herkenningspunten inzitten en momenten waarvan je er steeds op verheugt wanneer die momenten weer eens langskomen.

Misschien moet je deze wel vaak achterelkaar gaan beluisteren, maar daar heb ik niet echt geduld voor en geen zin in. 1 keer per jaar mag ik deze nog wel eens beluisteren, maar geef mij toch maar hun jaren 80 albums, die zet ik veel liever op.

Geen slecht album, maar te weinig uitschieters waardoor een eigen identiteit een beetje ontbreekt vind ik.

Misschien ook maar eens een week in de cd speler van de auto laten zitten en wie weet.

avatar van ricardo
3,5
Ik vind in het eerste nummer de stem van bruce wat dof klinken, net of hij in een te kleine ruimte staat, op de rest van de nummers vind ik dat zijn stem anders klinkt.

De laatste 3 nummers vind ik denk ik de beste nummers van dit album en dan vooral lord of light, dat nummer doet mij nog het meest aan de jaren 80 maiden denken.

Deze gaat me steeds beter bevallen, maar skip meestal gelijk alweer door om de laatste 3 nummers te kunnen luisteren.

avatar van namsaap
4,5
Dit album altijd vermeden vanwege de slechte kritieken maar zag hem onlangs voor weinig liggen en toch maar meegenomen. Nu blijkt maar weer dat recensies niet altijd bakens zijn om je koers op te varen. Na diverse luisterbeurten kan ik niet anders zeggen dan dat dit een prima album is. Composities worden alleen naar mijn mening soms te lang uitgesponnen. En... die riff in The Legacy..... Da's toch gewoon naar het idioom van de tweede riff van Black Sabbath van de gelijknamige band?

avatar van namsaap
4,5
Zou mooi zijn als deze nog eens opnieuw wordt uitgebracht op vinyl. Alleen al voor de mooie hoes. Dan wel graag gewoon op zwart vinyl.....

avatar van trebremmit
4,5
Slechte kritieken? Bedoel je op deze site of recensies in het algemeen, want ik kan mij bijna alleen maar positieve recensies uit die tijd herinneren.

avatar van Heer Hendrik
2,0
ik niet

avatar van namsaap
4,5
trebremmit schreef:
Slechte kritieken? Bedoel je op deze site of recensies in het algemeen, want ik kan mij bijna alleen maar positieve recensies uit die tijd herinneren.


Meer in het algemeen en in het bijzonder de gedrukte media. Meen dat men in de Aardschok verdeeld was en twee recensies (positief en negatief) heeft geplaatst. Zou ik nog moeten kunnen nazoeken... Maar goed, weet na 9 jaar niet meer exact welke andere media ik toen heb gelezen .

Als ik nu via Google terugzoek krijg ik veel meer positieve recensies uit die tijd te zien. Misschien heeft mijn waarneming van destijds ook te maken met mijn houding t.o.v. het Iron Maiden in die periode. Ik was na het verschijnen van Dance of Death wel weer klaar met Maiden (Brave New World bleek een eenmalige opleving na de slechte jaren '90). Was waarschijnlijk niet ontvankelijk voor de positieve kritieken

avatar van Bouvier666
4,0
Toen deze plaat uitkwam vond ik het een grote teleurstelling. Pas jaren later ben ik AMOLAD gaan waarderen. Een beetje hetzelfde effect als The X Factor op mij had, dat duurde ook een paar jaar voordat ik daarvan kon genieten.
Mijn enige kritiek hier is dan ook dan sommige songs wel iets korter hadden mogen zijn dmv minder herhalen van het refrein.

avatar van Don Cappuccino
3,0
Toen de plaat uitkwam was ik ook echt zwaar teleurgesteld, maar ook anno 2015 weet A Matter of Life and Death mij nog steeds niet echt bij het nekvel te grijpen. Het geluid van deze plaat vind ik wel gaaf, een goede tegenhanger van overgeproduceerde metalplaten. Ook zingt Bruce Dickinson ontzettend goed op deze plaat. De muziek is zeker niet slecht, maar ik vind het grootste gedeelte van de nummers gewoon veel te lang met onnodige herhalingen.

avatar van CorvisChristi
4,5
CorvisChristi (crew)
Nu The Book of Souls zich heeft aangekondigd, werd het eens tijd om een aantal Maiden-albums van stal te halen die ik nog niet eerder besproken heb.

A Matter of Life and Death is i.m.o. een behoorlijk massieve en epische plaat en een lichte verbetering t.o.v. voorganger Dance of Death, die gevoelsmatig iets te veel nietszeggende vullers bevat, ondanks ook een set behoorlijk geweldige nummers.
Vullers staan er wat mij betreft niet op dit album; zelfs de 'kortere' nummers hebben een behoorlijk smoelwerk en vormen al net zo'n sterke basis als de grootse en epische nummers die het leeuwendeel van dit album rijk zijn.

In eerste instantie ging dit album wat aan mij voorbij. Het kwartje viel niet en persoonlijk had ik al na vrij vlotte beluistering het idee, dat dit album geen favoriet van mij zou worden. Maar naïef als dat ik dat moment was, had ik geen rekening genomen dat dit album meer tijd vergt dan de voorgangers. Tijd en geduld zijn sleutelwoorden die van belang zijn, als het gaat om een Maiden-album waar voornamelijk lange nummers op staan. En laat Maiden nu eenmaal de laatste slordige 15 jaar een voorliefde hebben voor lange, epische tracks.
En na al die jaren dat dit album alweer uit is, kom ik er maar gewoon op terug dat AMOLAD een beresterk Maiden-album is waar echt wel een aantal behoorlijk vette nummers op staan.

Wat erg opvalt, is de uitstekende zang van Bruce die duidelijk hoorbaar in z'n element is en ook op dit album laat horen, dat hij één van de allerbeste metal-zangers is. Verder is het opvallend dat eigenlijk alle langere nummers van begin tot eind behoorlijk sterk zijn en geen enkel moment verzanden in langdradige/saaie momenten. Iets wat wel het geval is op enkele andere albums van de band. Elke noot en elke melodielijn lijkt dit keer z'n nut te hebben en duren zolang als dat ze moeten duren. Zowel binnen de intro's als tijdens de knallende ritme- en leadpartijen waarin overigens duidelijk te horen is, dat er drie gitaristen van de partij zijn.

Eigenlijk zijn er nauwelijks minpunten op te bespeuren. Wellicht dat "Angel of Light" persoonlijk in aanmerking komt, aangezien de opbouw, indeling en vooral het refrein niet helemaal wil beklijven.
Toppers zijn zonder twijfel het heftige en meeslepende "Brighter Than a Thousand Suns", persoonlijke favoriet "For the Greater Good of God" en de verrassende afsluiter "The Legacy". Deze laatste kent een aantal opvallende akoestische gitaar-partijen en bij vlagen zeer ongebruikelijke, maar wel erg sterke zanglijnen van Bruce Dickinson.
Ook nog even een extra vermelding voor "The Reincarnation of Benjamin Breeg", want wat een heerlijke gitaar-rif zit er toch in dit nummer verweven. Tevens heeft dit nummer ook het meest sfeervolle intro.

De rest van de nummers doen er nauwelijks voor onder en zorgen van begin tot eind voor een uitstekend album die gevaarlijk dicht in de buurt komt van het niveau van het vergelijkbare Brave New World, maar dat i.m.o. nét niet haalt.

Conclusie is dat ik heel blij ben dat dit album na al die jaren toch zo heeft mogen rijpen bij me, met als resultaat dat ik niet anders dan een fikse 4,5 uitdeel voor dit oerdegelijke Maiden-album.

5,0
Vind deze toch iets beter dan the Book of Souls. For the Greater Good of God is de laatste week helaas wel weer actueel.

avatar van Kronos
4,5
De formule van intro, lang nummer, veel herhaald refrein en outro leek de overhand te krijgen. Na jaren niet beluisterd te hebben komen de knap opgebouwde nummers daar toch uit te voorschijn. Als de smaak van een goede wijn die onaangeroerd heeft liggen rijpen. Ook de lange speelduur is dan geen struikelblok meer.

90/100

4,5
Ik vind dit een onderschat album. Ik heb het recent weer eens beluisterd en het is een ruw, donker en wat zwaarder werk van Iron Maiden. Dit moet je uiteraard kunnen waarderen om het leuk te vinden. Ik ben destijds naar hun concert geweest waar ze het gehele album van A tot Z live hebben gespeeld. Destijds had hadden de nummers nog geen historie en luister je er toch anders naar en vergelijk je het makkelijk met ouder werk. Nu 12 jaar later kan ik het album geïsoleerd van ander werk beter beoordelen en moet ik zeggen dat ik het een heel sterk album vind. Het zijn stuk voor stuk goede nummers binnen een thema van oorlog en religie. Je kunt het album vlak noemen maar ik noem het dan liever constant en consistent sterk. Zeker een groeialbum en bevat op het openingsnummer na verder geen lichte commerciële pulp waar ze de laatste decenia toch menig album mee hebben vervuild.

avatar van Jelle78
3,5
Na alle klassiekers t/m Seventh Son in chronologische volgorde geluisterd te hebben zet ik deze meer recente plaat weer eens op. Het eerste wat mij opvalt is de doffe productie. Vooral de drums en vocalen klinken enorm vlak. Maar ook de overige instrumenten klinken alsof ze vanachter een dik gordijn zijn opgenomen. Enorm jammer, zeker omdat de jaren 80 platen van Maiden juist erg helder en krachtig klinken. Daar is op deze plaat helaas geen sprake van. De nummers zijn wel prima, maar met een behoorlijke productie was deze plaat echt zoveel beter geweest. Helaas is dit een probleem waar wel meer recente Maiden platen mee te kampen hebben. Daarnaast duren de meeste nummers veel te lang. Een ander euvel waar de meeste recente Maiden platen mee te maken hebben.

avatar van Edwynn
4,5
Een fris livegeluid juist. Sober en recht voor de raap. Vooral aan de zang van Dickinson is weing gepoetst. Ik houd hier erg van.

avatar van Jelle78
3,5
Net als bij The Book of Souls moet ik ook hier terugkomen op mijn opmerking over het geluid. Het klinkt wat spartaans, maar het heeft zeker haar charme. Wel blijf ik bij mijn kritiekpunt met betrekking tot de lengte van de nummers. Had A Matter of Life and Death een minuut of 50 geduurd, dan was het een betere plaat geweest denk ik. Maar ook in haar huidige vorm blijft er het nodige te genieten.

avatar van Heer Hendrik
2,0
Tis gewoon een klote Maiden plaat ...een diepe teleurstelling na het goede Dance of death album.

avatar van namsaap
4,5
In een eerder commentaar noemde ik de te lang uitgesponnen nummers nog als een kritiekpunt. Vijf jaar later is dit album alleen maar verder gegroeid en is de lengte van de nummers geen enkel bezwaar meer. Ik zou nu eerder zeggen dat de lengte van de nummers de zorgvuldige opbouw ten goede komt. De rauwe 'no nonsense'-productie klinkt rudimentair maar past uitstekend bij deze nummers.

De hoofdrol op dit album is wat mij betreft weggelegd voor Bruce Dickinson, die de nummers met zijn prachtige dramatische zanglijnen naar een hoger niveau tilt. Goede voorbeelden hiervan zijn Out Of The Shadows en Brighter Than A Thousand Suns.

Het is nog lastig kiezen waar dit album in de rangschikking hoort tussen de andere IM-albums in dit decennium. Ondanks het eigen karakter van elk van de albums is de output van de band is in deze periode in ieder geval van een erg hoog niveau. Vandaag is het de beste van de drie

Score: 88/100

1. Seventh Son Of The Seventh Son
2. Number Of The Beast
3. Powerslave
4. Killers
5. Somewhere In Time
6. Piece Of Mind
7. A Matter Of Life And Death
8. Dance Of Death
9. Brave New World
10. Iron Maiden
11. Fear Of The Dark
12. No Prayer For The Dying
13. Virtual XI
14. The X Factor

avatar van lennert
4,0
Een album dat ik toen het uit kwam heel veel geluisterd heb (en heel goed waardeerde), maar ook een plaat die ik de laatste jaren steeds meer heb laten liggen (om The FInal Frontier steeds meer op te zetten). A Matter Of Life And Death heeft een moeilijke start, aangezien Different World voor mij als opener matigjes werkt. These Colours Don't Run heeft een refrein dat nog niet helemaal lekker werkt, maar het instrumentale middenstuk doet denken aan de sound van Brave New World. Vanaf Brighter Than A Thousand Suns gaat het echter weer helemaal goed: wat een heerlijke track! Sublieme opbouw, sterke tekst, prachtige prestatie van Dickinson en die heerlijke versnelling in het midden of agressieve riffs tijdens de opbouw. Prachtig.

Het album is op het best tijdens de epics. The Longest Day, For The Greater Good Of Good, Lord Of Light en het steevast onterecht door mij vergeten The Legacy zijn stuk voor stuk prachtig opgebouwde proggy songs, waar DIckinson nog steeds goed klinkt en de gitaarpartijen stuk voor stuk goed aankomen. De mix van de instrumenten is nagenoeg perfect, maar dit geldt helaas niet voor hoe de zang in het geheel staat. Deze verdrinkt vaak in de mix, waardoor Dickinson tijdens de refreinen vaak slecht te verstaan is. Zonde, want hij klinkt toch beter dan ik me in eerste instantie herinnerde. Desalniettemin nog steeds een prima album, zij het iets te lang en toch net iets minder goed dan zijn voorgangers. Maar nog steeds erg goed.

Tussenstand
1. Seventh Son Of A Seventh Son
1. Somewhere In Time
1. Powerslave
4. Killers
5. Brave New World
6. The Number Of The Beast
7. Iron Maiden
8. Dance Of Death
9. No Prayer For The Dying
10. A Matter Of Life And Death
11. Piece Of Mind
12. Fear Of The Dark
13. The X Factor
14. Virtual XI

avatar van RuudC
4,0
Oeps, nog niks geschreven hier!

Weer een plaat waar ik bij het verschijnen wel wat moeite mee had. Geen makkelijk in het gehoor liggende en pakkende krakers, maar lange songs die beduidend moeilijker te verteren waren. Het album belandde in de kast en kwam er recent weer eens uit.

Inmiddels kan ik ook deze goed hebben. De meer proggy stijl van Maiden bevalt me echt beter en het pakkende zit er beter in dan ik vroeger dacht. Met name de eerste songs vallen snel op hun plaats. Ik geniet echt van het spel op songs als Brighter Than A Thousand Sons, Out Of The Shadows en For The Greater Good Of God. Het venijn zit weer in de staart. Ik moet dit album toch echt vaker gaan draaien.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Dance Of Death
9. Piece Of Mind
10. A Matter Of Life And Death
11. Brave New World
12. No Prayer For The Dying
13. The X Factor
14. Virtual XI

avatar van MetalMike
4,0
Denk mijn favoriete elpee van de latere jaren, in mijn top 5 ook van Maiden samen met bijvoorbeeld Killers, Piece Of Mind en Somewhere In Time.
De eerste 3 nummers echter moet ik vaak even doorkomen, daarna wordt de plaat voor mij alleen maar beter, met "Lord of Light" voor als absolute hoogtepunt, na het lange intro'achtige deel barst het nummer bijna old school los, als in de heel oude jaren. Verder "Out of the Shadows", "For the Greater Good of God" en de afsluiter, het vaak vergeten "The Legacy"... allemaal top kwaliteit! Een werkelijk geweldige cd!

Gast
geplaatst: vandaag om 13:49 uur

geplaatst: vandaag om 13:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.