Iron Maiden - A Matter of Life and Death (2006)

Oeps, nog niks geschreven hier!

Weer een plaat waar ik bij het verschijnen wel wat moeite mee had. Geen makkelijk in het gehoor liggende en pakkende krakers, maar lange songs die beduidend moeilijker te verteren waren. Het album belandde in de kast en kwam er recent weer eens uit.

Inmiddels kan ik ook deze goed hebben. De meer proggy stijl van Maiden bevalt me echt beter en het pakkende zit er beter in dan ik vroeger dacht. Met name de eerste songs vallen snel op hun plaats. Ik geniet echt van het spel op songs als Brighter Than A Thousand Sons, Out Of The Shadows en For The Greater Good Of God. Het venijn zit weer in de staart. Ik moet dit album toch echt vaker gaan draaien.

Tussenstand:
1. Powerslave
2. Killers
3. Seventh Son Of A Seventh Son
4. The Number Of The Beast
5. Somewhere In Time
6. Iron Maiden
7. Fear Of The Dark
8. Dance Of Death
9. Piece Of Mind
10. A Matter Of Life And Death
11. Brave New World
12. No Prayer For The Dying
13. The X Factor
14. Virtual XI

Denk mijn favoriete elpee van de latere jaren, in mijn top 5 ook van Maiden samen met bijvoorbeeld Killers, Piece Of Mind en Somewhere In Time.
De eerste 3 nummers echter moet ik vaak even doorkomen, daarna wordt de plaat voor mij alleen maar beter, met "Lord of Light" voor als absolute hoogtepunt, na het lange intro'achtige deel barst het nummer bijna old school los, als in de heel oude jaren. Verder "Out of the Shadows", "For the Greater Good of God" en de afsluiter, het vaak vergeten "The Legacy"... allemaal top kwaliteit! Een werkelijk geweldige cd!

Mijns inziens is een album met een twee- of drietal epische nummers beter dan een nummer met bijna alleen maar zulke songs. Less is more. Aan de andere kant vind ik Maidens epische nummers vaak beter dan de korte nummers. Nummers als 'Aces High', 'Be Quick or Be Dead' of 'The Wicker Man' vind ik eigenlijk niet speciaal. Bij een album als dit gaat mijn voorliefde ook uit naar de epische nummers, maar het album is gewoon te lang. Dat deden ze beter in de jaren 80. Kortere albums met minder lange nummers, waardoor die lange nummers er echt uitspringen en niet gaan tegensteken.

Tegelijk had ik de band liever wat minder hard gehad. Oké, metal is hard en dat mag. Alleen slaagt Maiden er nauwelijks in om eens een nummer wat rustiger te houden. Bijna elke keer moet er een hard gitaarstuk in voorkomen. Voor mij komt dit sommige nummers niet ten goede. Ik denk aan nummers als 'Infinite Dreams' en 'Afraid To Shoot Strangers'.

Wat me het meest intrigeert bij Maiden is de aandacht voor religie en de strijd tussen goed en kwaad. Ik zou graag weten wat hun geloof en visie is, want de teksten maken geen duidelijk standpunt zichtbaar. Het komt zo vaak aan bod, maar wat bedoelen ze? Soms lijken ze het kwaad te verheerlijken, wat ik onaanvaardbaar vind. Soms lijken ze de kant van het goede te kiezen, wat ik wel apprecieer. Volgens mij kan het zo samengevat worden: ze maken duidelijk hoe het kwaad de wereld overheerst, maar keuren dit niet goed, wat satanisten wel doen. Ik beschouw ze dus niet als aanhangers van het kwade, maar hoe staan ze tegenover het goede? Geloven ze in de goede God?

Kan iemand verduidelijking brengen?

Grappig. Ik denk als in beide nummers de versnelling er niet in zou zitten ik ze veel te saai dan wel te eentonig zou vinden. Anders gezegd; die snellere/hardere passages maken het nummer juist interessant. De nummers worden erdoor naar een hoger niveau getild. Alhoewel, het zou misschien wel kunnen maar dan moeten ze sowieso niet langer dan een minuut of 4 duren. Maar dan is voor mij persoonlijk de charme van de nummers weg.

Moet een tekst dan altijd een duidelijk standpunt of een bedoeling hebben? De wereld is grijs en niet zwart of wit.

Voor wat het waard is: van Nicko McBrain weet ik zeker dat het een praktiserend christen is.
Gelukkig schrijft hij geen teksten.

En voor mensen die niet zoeken naar tempowisselingen, is er op deze plaat Benjamin Breeg gezet. Een nummer dat een mysterieuze aanloop naar de release van het album vormde.

Het zwart-wit denken in de vorm van het goede vs het kwade, als twee absoluut tegengestelden, is nogal infantiel hè? Vooraleer je uitspraken over satanisten doet zou je je misschien beter informeren (wikipedia is maar een paar muisklikken ver). Het waren overigens geen satanisten die heksenverbrandigen deden en ketters veroordeelden. In de naam van de goede God is al veel kwaad geschied. Dan liever het Vliegend Spaghettimonster met zijn acht Liever-nieten, waaronder deze: Ik heb echt liever niet dat je mijn bestaan gebruikt om mensen te onderdrukken, straffen, veroordelen of, je snapt het, je slecht te gedragen tegen anderen. Ik heb geen offers nodig en het begrip "zuiver" is bedoeld voor bronwater, niet mensen.

Wat Iron Maiden betreft, ik ben er vrij zeker van dat ze geen fan zijn van dogmatisch geloof in 'de goede God'. Daar is de insteek van hun teksten veel te humanistisch voor. Ze hebben daar trouwens wel eens iets over gezegd toen door sommige fanatici beweerd werd dat ze de duivel aanbaden naar aanleiding van hun album The Number of the Beast. Zingen over goed en kwaad, over onheil en naargeestigheid, spreekt gewoon aan, past bij metal enzovoort. Als je geloofsgenoten in de metalmuziek zoekt kan je bij Stryper terecht.

Om nog maar te zwijgen over hoe de Goede God de eerstgeborenen in Egypte om zeep bracht. Daar schreef die andere band ooit een liedje over.

De antwoorden op de vraag bevatten jammerlijk een venijnig ondertoontje, wat eigenlijk niet hoeft.
Stryper ken ik niet en ga ik ook niet leren kennen. Ik ben wel even gaan neuzen bij hun albums en de berichten. Meteen valt op dat velen zich ergeren aan de gelovige insteek, terwijl al die bands die het hebben over duivelse thema's opgehemeld worden. De mens is een raar wezen.

Ik weet niet hoe jij tot jouw denkbeelden bent gekomen. Maar als je, zoals ik, opgroeide in de bevindelijke Noordwest-Veluwe, is de kans dat je je graag afzet tegen het dominant kerkelijke waarvan in de jaren 80 en 90 eigenlijk niets mocht, vrij groot. Metal is altijd een goede kanaliserende machine van die frustratie geweest. Kronos legt het goed uit: onheil en naargeestigheid past helemaal in dat metalen straatje. Dat kan allemaal zonder zelf satanist te zijn.

Overigens is iets als For The Greater Good Of God zelfs voor Maidenbegrippen erg evangelisch ingesteld.

Tja, de kerk waar ik vroeger heen moest vond op zondag een ijsje kopen het kwade. Mijn oma was zo bang voor de hel dat ze op zondag niet met de taxi wilde, dus wat is nu het goede en het kwade?

Hoe vinden jullie dit?
https://www.youtube.com/watch?v=OhXtnPZHOh0

Inderdaad. Want het satanisme in metal gaat zelden over het kwade vereren maar meestal over het veroordelen van het kwade dat het geloof in die goede God allemaal heeft veroorzaakt. De schijnheiligheid, hypocrisie, arrogantie van de claim op het enige ware geloof, de onderdrukking van de mens in de mens. Geboren worden met de erfzonde, seks die alleen voortplanting als doel mag hebben, van masturberen ga je naar de hel en zo. Een ziek geloof. Om misselijk van te worden. Een goed middel tegen die misselijk is je venijn op dit geloof loslaten, onder andere met duivelse thema's die de godsdienst ironisch genoeg allemaal zelf bedacht heeft.

Zwijsen heeft meer van dit soort bewerkingen gedaan. Het leukste is nog de versie van Futureal met Blaze Bayley en een vioolmeisje. Ik moest denken aan het oude zondagse VPRO-programma Reiziger in Muziek.

Ik vind het heel slecht. Maar dat kan ook niet anders met die zangert. Wat de tekst betreft, het is niet zeker dat Iron Maiden zichzelf identificeert met de protagonist van het verhaaltje.