Cyndi Lauper - Detour (2016)

Cyndi Lauper die net als Don Henley de Country kant op gaat, niet mijn favoriete genre.

Dus Lauper draait ook nog steeds mee in het circuit. Ooit haar eerste 2 albums in een duopack gekocht, maar tot op heden beiden nog nooit geheel beluisterd.
Dit lijkt bij het zien van de titels en gastmuzikanten inderdaad meer richting Country.

Dat album van Don Henley vind ik best te pruimen. Cyndi Lauper vond ik vroeger aardig meer niet.

Cyndi "just wanna have fun" Lauper is al ruim 30 jaar in het vak en ondertussen dus de 60 gepasseerd en dan kan je niet alleen maar Pop albums blijven maken. Na een Blues album in 2010 (die ik nog niet gehoord heb) nu dus een Country album. Het is niet mijn favoriete genre, heb er wat van geluisterd zo midden van de 70s toen het genre de sprong over de plas maakte en ook in Europa populair werd. Maar omdat er nu een topic loopt voor een Country Top 100 dan is dat een prima gelegenheid om ook dit album eens te luisteren.

Zo op het gehoord serveert Cyndi ons een iets wat poppy vorm van Country, geen grote tranen nummers of nummers begeleid met alleen een akoestische gitaar. Allemaal vrij kort, en hier en daar is het tempo iets hoger dan van het origineel, het zijn allemaal covers. Verder krijgt ze op vijf nummers hulp van gastvocalen die nog het leukste zijn in: You're the Reason Our Kids Are Ugly met Vince Gill en op z'n mooist in Hard Candy Christmas met Alison Krauss. Minste nummer Misty Blue doet me te veel aan Elvis' I Can't Stop Loving You denken, dat leidt af. De covers van Patsy Cline (I Fall To Pieces en Walkin' After Midnight) zijn prima maar ik zet toch liever het origineel op.

Ze houdt zich behoorlijke staande in het genre maar hier en daar hoor ik de beperkingen in haar stem, al dan niet vanwege haar leeftijd; vooral in de klassieker The End of the World, hakken over de sloot. Wonderwel hoor ik nergens een auto-tune wat misschien ook niet mogelijk is met de karakteristieke stem van la Lauper. Muzikaal klinkt het allemaal prima, ik kan dit album gemakkelijk een paar keer achter elkaar luisteren zonder dat het me gaat vervelen, variatie genoeg.

Don Henley had op zijn Country album veel originele nummers geschreven en die heb ik maar 12 keer aangehoord, misschien dat ik dit album van Cyndi vaker opzet. Voorlopig een 3,5* maar er is ruimte om te groeien.

Edit: Nu 6x beluisterd en ze krijgt er een halfje bij, 4*

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Cyndi Lauper - Detour - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Bij Cyndi Lauper denk ik direct aan de jaren 80. In eerste instantie natuurlijk aan de kauwgomballenpop van Girls Just Want To Have Fun, maar vervolgens ook aan prachtsongs als Time After Time en True Colors.

Door de kauwgomballenpop en haar uitbundige uitdossing werd Cyndi Lauper nooit heel serieus genomen door de ware muziekliefhebber, maar iedereen die haar platen kent, weet dat de zangeres uit New York wel degelijk veel te bieden had en heeft.

Een paar jaar geleden maakte Cyndi Lauper een geweldige bluesplaat (Memphis Blues uit 2010) en nu komt ze op de proppen met een onvervalste countryplaat.

Detour werd uiteraard opgenomen in Nashville, Tennessee, waar Cyndi Lauper niet alleen werd bijgestaan door een aantal gelouterde countrymuzikanten, maar ook door collega’s van naam en faam, onder wie Emmylou Harris, Willie Nelson, Jewel en Alison Krauss.

Op Detour gaat Cyndi Lauper aan de haal met een aantal country klassiekers en dat gaat haar verrassend goed af. De muzikanten die de Amerikaanse omringen zorgen voor een heerlijk traditioneel countrygeluid, dat doeltreffend binnen de lijntjes kleurt, waarna Cyndi Lauper het af mag maken met haar vocalen.

Van Girls Just Want To Have Fun naar country tranentrekkers lijkt een enorme stap, maar dat valt in de praktijk erg mee. Cyndi Lauper is inmiddels de 60 gepasseerd, waardoor haar stem doorleefder klinkt dan in de jaren 80 en, toch wel enigszins tot mijn verbazing, gemaakt lijkt voor country. Cyndi Lauper beschikt over een fraaie snik en is op Detour eigenlijk niet eens zo heel ver verwijderd van de countryzangeressen die in de jaren 70 furore maakten.

De critici worstelen met de vraag of deze plaat vol covers nu moet worden gezien als een leuk tussendoortje of als een volwaardig album van een zangeres die inmiddels wel degelijk serieus genomen moet worden.

Ik ben er zelf wel uit. Cyndi Lauper geeft op Detour op eigenzinnige wijze invulling aan traditionele countrymuziek en doet dit vol overtuiging. Bij de eerste keer horen was het vooral grappig, maar na een paar keer horen deed Detour toch veel meer met mij. Iets wat overigens jaren geleden precies zo verliep met Memphis Blues.

Cyndi Lauper zal de geschiedenisboeken in gaan als 80s ster, maar dit uitstapje richting de country mag er wat mij betreft best zijn. Erwin Zijleman

Best een leuk Country album waarbij de nummers met de gastvocalisten het meeste eruit springen.
Willie Nelson's bijdrage is degelijk als altijd en Vince Gill's bijdrage zit vol humor.
Persoonlijk vind ik de gevoelige afsluiter met Alison Krauss het beste nummer van de plaat.
Leuk om weer eens een uitstapje te maken naar het Country genre.
Het is wel best Poppy, maar dat hindert mij deze keer niet.
Leuk om eens gehoord te hebben.

Cyndi Lauper en Rod Stewart gaan deze zomer samen op tournee in Amerika. Zowel muzikaal als menselijk lijkt het te klikken tussen deze twee. De tour kent voorlopig 18 concerten in plaatsen als Tuscaloosa, Bangor, Tampa, Rochester, Clarkston, Dallas en eindigt vooralsnog op 12 augustus in Houston.....benieuwd naar de set-list, volgens de eerste berichten spelen ze naast eigen werk ook nummers van andere artiesten en mogelijk zelfs 1 of 2 nieuwe nummers die speciaal voor deze tour zijn geschreven.

Alvorens de US-tour tourt Cyndi eerst samen met Blondie door Australie en Nieuw Zeeland.
De dames hebben elkaar gevonden. Ze staan een beetje hetzelfde in het leven, dat rebelse.

Dat rebelse zorgt ook voor peper en zout........twee zangeressen die tegen de stroom in voor hun eigen weg hebben gekozen......bevalt mij wel

Cyndi Lauper die country zingt, ik had er in eerste instantie mijn bedenkingen over. Ik heb dat sowieso vaak wanneer artiesten ineens aan cover albums beginnen, zelden kunnen ze mij bekoren.
Maar net als op het voorgaande Memphis Blues uit 2010 doet Cyndi dit verdomd goed.
Na het horen van deze Detour begon ik mij dan ook af te vragen of er iets is wat deze vrouw niet kan. Het klinkt nergens gekunsteld, maar overal alsof Cyndi haar hele leven niet anders heeft gedaan dan country zingen. En datzelfde flikte ze dus ook al op het eerder genoemde Memphis Blues. Iets wat ronduit knap is voor een 'simpel' popzangeresje dat haar hoogtijdagen in de jaren tachtig beleefde.

Maar ik ben sowieso van mening dat La Lauper haar beste albums ver na haar hoogtijdagen heeft gemaakt: At Last, Bring Ya to the Brink, Memphis Blues en deze Detour, allemaal uit de laatste twintig jaar en naar mijn mening steken ze alle vier met kop en schouders boven haar vroegere werk uit.