Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Wellicht dat wij als Pink Floyd-fans wat overdrijven, maar als iets na al die jaren is blijven staan spreekt toch voorzich dat we hier te maken hebben met een modern klassiekwerk van de bovenste plank. Op On the Run na klinkt het nog fris, en kan wat mij betreft nog jaren mee. Daarnaast is het ook nog eens een standardwerk uit de popgeschiedenis. Zie daar al een paar redenen waarom we dit album in ons hart hebben gesloten.

We koesteren dit album als zijnde een baken in de woeste golven die we dagelijks moeten trotseren. De hoes laat dit ook zien. Een straal licht met geen kleur wordt door een simpele prisma een heleboel kleur. En laat dat nou zijn wat we nodig hebben om onze behoefte te bevredigen. Dit kan inderdaad op overdrijven lijken, maar iets wat na vele jaren nog zo veel energie geeft mag voor wat mij betreft op een voetstuk blijven staan. Tot nu toe hebben de elementen daar weinig grip op gekregen en staat het nog steeds fier in de wind.

Mooiste plaat van Pink Floyd, er staan geen zwakke broeders op.
Wel vind ik dat je dit album in zijn geheel moet beluisteren en dat heeft waarschijnlijk weer te maken met het feit dat alle nummers in elkaar overlopen.

Reden waarom dit album uniek is heeft ook te maken met de tijd waarin het geproduceerd is. In 1973 stonden synthesizers nog in de kinderschoenen en werden slechts beperkt in muziek gebruikt. Midi bestond al helemaal niet. Het zeer smaakvolle gebruik van een dergelijk nieuw fenomeen op een volledig concept album was in die tijd uniek. En het klinkt inderdaad nog steeds niet gedateerd. Sterker nog - veel bands zal het nu niet lukken om met de huidige moderne apparatuur iets dergelijks neer te zetten. Gewoon omdat men er niet creatief genoeg voor is. En ja, er zijn wel veel progrock bands die een dergelijk geluid weten neer te zetten, maar dat is dan met apparatuur anno 2000 en dan nog klinken ze als een PF rip-off.

Ik begrijp de status van het album wel, maar vind lang niet alle nummers zo goed/mooi, i.t.t. veel anderen weliswaar. Het begin en het eind van het album doen me niet zoveel: het middenstuk vind ik het sterkst, zeg maar van als Time los gaat t/m Us and Them.
Het doet verder niks af aan de betekenis van het album;die is er wel degelijk.

Het eerste nummer doet me niks eigelijk.
On the Run is wel mooi als tussenstuk.
Ik schrok en ergerde me dood aan het begin van Time.
Maar het nummer zelf is wel wat anders,ga hem wel inkorten op mn mp3 in ieder geval anders val ik 's ochtends van schrik van de fiets af door die klokken die als een gek afgaan.
Wellicht zal dit nummer nog hoger beoordeelt worden.
The Great Gig In The Sky .......niet echt....wel voldoende.
Dan Money die ik al wel kende,doordat hij een keer op tv was,
Lekker apart nummer.
Us and Them is zo goed als jazz met een rocktint vind ik.
Any Colour You Like is alleen wat als ik het hele album achter elkaar luister. (niet denken dat ik niet gedaan heb)
Brain Damage vind ik wel een heel goed nummer!
De laatste is een beetje kort maar heeft wel iets: and all that you...
Uhm het totaal dan: 3.5*,zal ondanks misschien Time nog hoger word geen 4 worden denk ik.

Één ding, maar jij gaat niet knippen in deze songs . Die klokken zijn toch magistraal? Ik zou hem nog eens opzetten want met name 'The Great Gig in the Sky' is kippenvel elke (spaarzame) keer dat ik 'm opzet.

The Great Gig in the sky is het enige nummer dat ik echt goed vind van dit album. gaan ze eindelijk eens echt loos.

is wel ene beetje des pink floyds (gilmours) om idd veilig en robuust te blijven

soloprojecten gilmour is mede daarom totaal niet relevant

Ik ben ook niet zo gek op deze plaat. Kijk uit postpunker wat je zegt, maar er staan iets te veel zwakke broeders op. bv Money, Great Gig in The Sky en in mindere mate Time.
Sterke nummers vind ik Us & Them en Any Colour You Like.
Ook de productie is wat gladjes. Die van Wish You Were Here ligt mij beter.

Die vind ik nog stukken gladder en doordrenkt met vals sentiment.. hier komen de geluiden juist op je af als wilde dieren in de nacht. Time is een juweeltje, als is het maar vanwege het sublieme intro. Maargoed, to each his..

Haha, vals sentiment zeg je, orbit.
Het intro van Time vind ik juist minder. Doet me erg aan Money For Nothing..nee da's flauw.
Maargoed, to each his...

Ja, die hele Barrett-zelfbevlekking op Wish You Where Here staat me enorm tegen, zeker aangezien de zielige man het zelf amper meer mentaal kon bevatten. Daarnaast vind ik het erg overgeproduceerd en zijn de Gilmour soli duidelijk zo gladgestreken als een rol toiletpapier in het Hilton
Money For Nothing!! (orbit gaat angstig in een hoekje zitten uithijgen)

Orbit bedoelt?? Hoe kan Barret zichzelf bevlekken op WYWH? In het gunstigste geval zou hij bevlekt kunnen worden door de overige bandleden. Maar ik weet niet of Waters/Gilmour cs dat een prettig idee vonden.

Een goed album met zeer sterke nummers. Enkel The Great Gig in the Sky heb ik nooit echt begrepen.

Wat valt daar nu aan te begrijpen? Emotie is niet te begrijpen. Het is een heel mooi stuk muziek waarin een heftige uitbundige passage langzaam wegebt naar een langzaam rustig kabbelend einde. De vrouwenstem past fantastisch in de compositie. Ik vind GGITS een hoogtepunt in het werk van PF

Inderdaad, The Great Gig in the Sky is onbegrijpelijk mooi. Dat moet je niet gaan begrijpen, maar van genieten. Wellicht de mooiste instrumentale track met zang.

Oké, misschien was 'begrijpen' een beetje een ongelukkige woordkeuze. Ik vind het nummer eerlijk gezegd minder met die vrouwenstem.

Dark Side Of The moon is en blijft `n gedenkwaardige plaat , alhoewel hij al in geen maanden in mijn cd-speler is geweest , daarintegen vind ik Final Cut en Division Bell veel betere albums , die ik wekelijks draai .
Hoogtepunt op dit album vind ik Us And Them , prachtig nummer .

The Great Gig in the Sky vind ik juist erg sterk.. die vocalen worden zo overstuurd en bijna hysterisch gezongen dat het lijkt alsof de apocalyps naderbij is!

Ik vind de openingstrack, de overbekende hit Money en Time het lekkerste wegluisteren. Ach eigenlijk is het hele album 1 hoogtepunt, en natuurlijk een mijlpaal in de muziekgeschiedenis. Er is maar 1 mogelijkheid en dat zijn 5***** voor deze Pink Floyd topper met Waters en Gilmour.

Ik opteer toch voor 4,5*****. Money vind ik een melig nummer..

Money wijkt wel af van de rest, ben ik met je eens Orbit, maar blijft een lekker nummer nog altijd vind ik, en een beetje vaag ook. Dat is het sterke punt ook van dat nummer.

Dat ellendige begin ook met die rinkellende kassa , ik kan me voorstellen dat mensen die in de bijstand zitten hier niet vrolijk van worden .

Na Time vormen Brain Damage en Eclipse voor mij hét hoogtepunt van het album en van de muziek in het algemeen

Die vind ik nou net bij de mindere nummers van dit album horen, niet zo zeer omdat ze slecht/niet passend zouden zijn , maar qua smaak .

Als ze Money hadden geskipt of op het eind hadden gezet en Us and them direct achter The great gig was gekomen was het album nog meer een sferische eenheid geweest. Nu breekt money de plaat. jammer.
Money is teveel pop vergeleken bij de rest van het album. Past eigenlijk beter bij de Floyd uit de tijd van Arnold Lane en dat soort popsongs

Ik vind Money wel lekker , maar je hebt wel een punt qua tracklist/geschiktheid op dit conceptalbum.

je moet ook bedenken dat je net voor money de plaat omdraaide...

Met name 'Money', maar het hele album is niet echt mijn kopje PF thee (ik kan veel andere albums van de band zeer goed waarderen).

Er valt uiteraard veel goeds over deze CD te zeggen (en dat is terecht ook hier het geval), maar mij spreekt het minder aan. Wel vind ik het een positieve uitzondering op de grote mate aan zouteloze muzak die in de jaren 70 is uitgebracht, maar daarmee kroon ik éénoog nog niet tot koning.

Dit is geen muzak, maar een verhaal. Lees hier eerst alle berichten door. Raadpleeg internet en kom dan terug. Stop in de tussentijd dit album in de speler. Wees wijs, en oordeel niet te snel................