Anderson / Stolt - Invention of Knowledge (2016)

Vanaf de eerste klanken het 'Yes' gevoel. Mooi album!

Mooi! Dat is dan overigens wel voor het eerst in jáááren, mede als gevolg van ziekte en minder goed gekozen samenwerkingsprojecten en een tegenvallend solo-album.

Hopelijk kan hij deze lijn nog enkele jaren doorzetten.

Iets teveel eer voor Anderson. Vergeet niet dat de andere helft Stolt heet. Reken maar dat deze Flower Kings gitarist de basis is van dit album.

Afgezien daarvan: het album is echt smullen ! Zoveel te luisteren en zoveel moois. Ja - zoals al eerder vermeld - het mag als een eerbetoon worden beschouwd aan vervlogen Yes tijden en Squire. Maar toch 2016. Klasse !

Ik heb de dubbel LP gekocht, daar krijg je de cd gewoon bij. Doet inderdaad oude tijden herleven, 1 nummer per LP kant
Heeft idd veel weg van mid jaren '70 Yes, en niet alleen door Jon Anderson's stem. Ook muzikaal vind ik het flink teruggrijpen op die tijd. Vind het wel wat wegebben qua sfeer en stijl van Tales… maar dan iets meer levendig (zeer welkom). Stolt heeft idd goed zijn best gedaan de ster van dit album (de stem van Anderson) te latend schitteren want er staat veel zang op dit album. Zeer geslaagd wat mij betreft!

Nee, nog niet

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Anderson/Stolt - Invention Of Knowledge - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is een hele tijd geleden, maar er is een tijd geweest dat het merendeel van de platen die ik kocht in het hokje ‘symfonische rock’ thuis hoorde.

Ik zie het inmiddels afwisselend als een jeugdliefde en een jeugdzonde. Oud werk van met name Genesis en Yes brengt veel mooie herinneringen naar boven, maar er zijn tegenwoordig vrijwel geen progrock platen die me net zo in vervoering kunnen brengen als de grijsgedraaide platen van mijn helden van weleer of me zelfs maar kunnen boeien.

Toch zit er de laatste dagen met enige regelmaat een progrock plaat in de cd-speler en ik moet zeggen dat ik de plaat steeds meer ga waarderen. Heel gek is dat niet, want op Invention Of Knowledge van Anderson/Stolt komt meer dan eens de magie van de oude platen van Yes naar boven.

Dat is natuurlijk vooral de verdienste van Jon Anderson, die met zijn uit duizenden herkenbare stem voor een belangrijk deel het geluid van Yes bepaalde. Anderson lijkt Yes inmiddels definitief de rug toegekeerd te hebben, maar maakt nu samen met Roine Stolt de plaat die Yes al jaren niet meer heeft gemaakt en waarschijnlijk ook niet meer gaat maken.

De naam Roine Stolt zei me eerlijk gezegd niets, maar liefhebbers van progrock van iets recentere datum kennen de Zweedse muzikant van bands als Kaipa, Fantasia en met name The Flower Kings. Op Invention Of Knowledge is Roine Stolt met name verantwoordelijk voor het gitaarwerk en het siert hem dat hij nergens probeert om het gitaarwerk van Steve Howe te reproduceren en kiest voor zijn eigen, overigens prachtige, geluid.

Het toetsenwerk op de plaat lijkt daarentegen als twee druppels water op het afwisselend pompeuze en subtiele toetsenwerk van Rick Wakeman, maar ook hiervoor is een Zweedse muzikant verantwoordelijk.

Anderson en Stolt hebben zoals gezegd een plaat gemaakt die meer dan eens herinneringen oproept aan de platen die Yes in een heel ver verleden maakte. Dat ligt deels aan de vocalen en het toetsenwerk, maar ook de heerlijke, wat zweverige sfeer op de plaat herinnert aan de Yes platen die ik al zo lang koester.

Toch hebben Jon Anderson, Roine Stolt en de overige muzikanten op de plaat geen poging gedaan om het werk van Yes uit de jaren 70 nauwgezet te reproduceren. Invention Of Knowledge klinkt net zo zweverig en uitgelaten als de eerste soloplaat die Jon Anderson ooit afleverde (Olias Of Sunhillow) en loopt werkelijk over van plezier. Bijzonder voor muzikanten die al zo lang mee gaan.

Jon Anderson heeft met zijn stem een flinke vinger in de pap, maar ook in muzikaal opzicht valt er op de plaat heel veel te genieten, zeker wanneer de toetsen en de gitaren duelleren of wanneer de muzikanten zich buiten de gebaande paden van de progrock begeven. Invention Of Knowledge sprankelt en betovert met songs die uit vele mooie lagen bestaan.

Invention Of Knowledge bevat 4 lange tracks (waarvan er drie zijn onderverdeeld) en ruim een uur muziek. De plaat komt inmiddels voor de vijfde of zesde keer voorbij en verveelt nog altijd geen moment. Het zal deels aan de herinneringen aan de jeugdliefde Yes liggen, maar Anderson en Stolt bieden ook in het heden volop moois om luisteren naar deze plaat te rechtvaardigen. Lekkerder wegdromen is er momenteel niet, maar het is wegdromen vanaf het puntje van je stoel. Erwin Zijleman

Dat heb je weer mooi beschreven erwinz. Heel herkenbaar. Ik denk er serieus over na om Invention of Knowledge binnenkort ook maar op zo'n lekker ouderwetse, maar o zo hippe elpee aan te schaffen. De hoes is ook zo prachtig!

Is er inderdaad echt een voor op vinyl

Ik herken wel wat je zegt maar op deze MuMe Ladder is het een gegeven om juist eens nieuw werk te leren kennen. Af en toe pure bagger maar er zitten ook nieuwe pareltjes tussen. Voor mij een hernieuwde kennismaking geworden met de stroming en ook weer waardering.

Muziek >> Muziekgames >> Prog Ladder 2016

Mooi geschreven Erwin. Ik moet zeggen dat ik YES pas heb ontdekt toen ik The Flower Kings leerde kennen en dat kwartje viel. Toen ik overal las dat ze zeer beïnvloed waren door YES ben ik pas gaan luisteren en, zeker de jaren zeventig platen, zeer gaan waarderen. Die liefde voor het werk van Stolt en jaren zeventig YES komt in dit album ultiem samen.

Misschien is de zondagochtend niet het moment, maar bij mij komt "ie nog niet binnen", er zitten mooie en interessante momenten in, maar nog niet alles is mooi, en zoals hier ook eerder al vemeld een hele zit.
Nog geen stem dus, als Yes fan (ja die van de jaren zeventig vooral), zal ik zeker nog wat keren naar dit album luisteren. Wel is me duidelijk dat Jon Anderson zich kranig weert, en dat dit zeker beter is dan voorgaand solowerk van hem, misschien is dat juist wat Anderson nodig heeft. Een stevige band zodat het engelachtige gezang niet al te etherisch wordt.

Ik kan het aanraden. Ik heb het hier gedaan en dan krijg je het ook nog op mooi rood vinyl en krijg je het album er ook nog op cd bij.

Edit: zie nu dat die versie al uitverkocht is, sorry (iets met dode mus... ). Er is nog wel een reguliere elpee versie met gewoon zwart vinyl... waar je dan wel ook het album op cd bij krijgt.

Ik was ook al van plan zwart vinyl te kopen... net zoals in die goeie ouwe tijd. Vond de portokosten al redelijk prijzig, dus ga ik 'm gewoon in de winkel kopen of bij een hele bekende Nederlandse webshop!

Edit: Uiteraard bedankt voor de tip! Lijkt me wel heel mooi, een rode langspeelplaat, maar temporarily out of stock en wie weet voor hoe lang.

mmmmmm..... wellicht moet de plaat nog even 'rijpen' maar bij de eerste twee luisterbeurten kan het geheel mij niet genoeg boeien. Er zijn zeker mooie dingen te horen maar ik wordt nog niet naar het puntje van mijn stoel getrokken.....

Het heeft even geduurd, maar wat is dit album gegroeid!

I knew it!

Eerste luisterbeurt bezig. Overduidelijk is de TFK-basis waarboven dan wat Yes-invloeden zijn overgegoten. Klinkt niet slecht. Alleen is de stem van Anderson nog ieler dan ze vroeger al was. Het duurt altijd een tijdje voor ik er kan aan wennen ...

Het wordt mij te technisch!
Wat is een TFK basis?

The Flower Kings (TFK) waarschijnlijk.

Lol

Bij het horen van het nieuws dat Jon Anderson en Roine Stolt samen een album zouden opnemen werd ik als liefhebber van de muzikale geschiedenis van beide heren aanvankelijk erg enthousiast. Echter, realiseerde ik me, zou dit avontuur ook tot een enorme miskleun kunnen leiden. Van de zijstapjes van Roine naast The Flower Kings recentelijk werd ik niet erg enthousiast en de laatste werkjes van Jon deden mijn bloed nu ook niet bepaald sneller stromen.

Bij de eerste luisterbeurt (in de trein) was ik niet erg enthousiast. Het album kwam te langdradig over, er zat geen ‘flow’ in. Bij de tweede luisterbeurt (in de auto) was ik weinig enthousiaster.

Pas toen ik voor het eerst de tijd nam dit album zonder enige afleiding thuis af te spelen viel het kwartje. Er gebeurt zoveel op dit album en er zitten zoveel lagen in deze muziek dat het al je aandacht vraagt om de muziek te begrijpen. Het gaat me dan ook te ver om de nummers hier individueel te bespreken.

Wat je hier hoort verenigt Yes ten tijde van ‘Tales From Topographic Oceans’ met het beste werk van The Flower Kings. Stolt heeft werkelijk fantastische arrangementen geschreven, uitgevoerd door topmuzikanten en zelf excelleert hij als vanouds op de gitaar.

En ja, Jon Anderson klinkt zoals we van hem kennen. Zijn typische je-houdt-wel-of-niet-van-zijn-stem past uitstekend bij deze prachtige muziek.

De 2-LP versie van dit album is gestoken in een prachtige gatefoldhoes waar Silas Toball voor verantwoordelijk is. Eerder was hij ook al verantwoordelijk voor hoezen van Agents Of Mercy en The Flower Kings.

Invention Of Knowledge is een prachtige ontdekkingsreis voor liefhebbers van symfonische rock. Een reis die je keer op keer kunt ondernemen om nieuwe dingen te ontdekken.

Mee eens. Heb het album vandaag voor het eerst stukje bij beetje gehoord.
Anderson had meer in zijn mars, getuige dit album, en is derhalve geheel ten onrechte uit Yes gezet.
Hij neemt behoorlijk sportieve revanche, het is jammer dat Chris Squire het niet meer heeft mogen meemaken. Hij had er om kunnen lachen, zij het als een boer met kiespijn.

Het is een heel mooi stuk prog muziek, dat uiteindelijk ook veel verder is in ontwikkeling dan wat Yes zelf de afgelopen jaren heeft gepresteerd.
Je moet er inderdaad wel even voor gaan zitten, voor de juiste beoordeling.

Misschien is dat dan wat ik nog 'even' moet doen. Bij de eerste luisterbeurt klinkt het me allemaal een beetje langdradig, en klinkt vooral erg lief en netjes. Ik miste wat venijn, of zo.

Ik heb heel veel respect voor het feit dat jon andersom dit nog in zich heeft. Oude (yes) tijden herleven. Prachtig mooi in z'n genre, maar ik ben er klaar mee merk ik. Ik ga daarom niet stemmen.

Deze jeugdliefde (of jeugdzonde ) is voorlopig niet meer uit de cd speler weg te slaan. Vooral op zonnigezomerochtenden klinkt deze plaat fantastisch. In de koele avondschemering zet ik lekker de 4-zijdige langspeelplaat op. Le quattro stagioni van Anderson\Stolt!
Ik vind het ook heel tof dat er bij de lp een ceedeetje zit. The best of both worlds, zeg maar... en dat voor één prijs... en wat is die verpakking toch mooi!

Ik was er ook eventjes klaar mee - met de Yes muziek dan - maar ik ben erg blij met dit album.

We Are Truth is mooi.

En toch een 5.0 geven?
Op grond van de altijd mooie stem van Anderson voorlopig een 4.
Kabbelt rustig voort weinig echte uitschieters m.i.

Pffff... en toch een 5***** inderdaad. Mijn onderbouwing voor dat cijfer staat hier ook nog ergens hoor .

Eerste luisterbeurt erop zitten. Dank voor de tip meneer. Zeker na de voor mij recente ontdekking van The Flower Kings kon ik deze niet links laten liggen. Mooi album hoor, helder geproduceerd, de uit duizenden herkenbare stem van Anderson, de af en toe venijnige gitaarpartijen van Stolt, het werkt voor mij. Wellicht iets te rustig en liefelijk om een echte topper te worden / zijn, maar ik merk dat het ook zonder zware bombast en drama zeer entertaining is. Deze ga ik zeker vaker horen en dan ook van een gefundeerder beoordeling voorzien.

Toch maar weer eens opgezet, als Yes fan wil ik deze plaat ook mooi vinden. Inderdaad het kabbelt zo nu en dan wat. Er is wel een Yes feeling, maar toch. Eerder op dit forum vergeleek iemand dit album met Tales of Topographic Ocean. Zeker een prachtig album, maar dat vind ik dus van deze Anderson/ Stolt niet. Nergens komt het wat mij betreft in de buurt. TotTO was een avontuurlijk añbum, zoals alle eerste vier of vijf Yes albums.
Afgelopen zaterdag stond er in de Volkskrant magazine een aardig artikel over muziek, geheugen en nostalgie. Een van de stellingen van de onderzoeker was dat je de muziek zo rond je 20ste het mooiste vindt en dat dat ook zo blijft. Nou lijkt een deze "Yes plaat" van Anderson en Stolt een herhaling van zetten, maar de originelen waren beter. Inderdaad, toen Tales of the Topographic Ocean uitkwam was ik 20 jaar oud, maar ik wil nog steeds graag dat muziek voor mijn gehoor avontuurlijk is, en dat is voor mij Invention of knowledge niet. Ik zal hem nog wel eens opzetten via Spotify, want er zitten zeker aardige stukken in, maar ik ga deze cd niet kopen.

Dat wordt dan wel een klein gebed zonder eind.
Want als we de Volkskrant aanhouden, komt er in ons geval nooit meer een goed album uit, want helaas al enige tijd de 20 gepasseerd. Een nieuwe zoektocht naar avontuur is onmogelijk geworden: die hebben we al gehad of we kunnen de weg niet meer vinden.

Het is heel goed, dit album te vergelijken met ouder werk van Yes, er is op zich wel wat van terug te vinden.

Het wordt kip-ei.
Stel dat eerst dit album zou zijn uitgebracht en veertig jaar later Tales of topographic oceans. Zou de stelling dan andersom gelden? Helaas, het avontuur voorbij en Tales is geen Invention of knowledge geworden?

We zullen het antwoord op die vraag nooit weten. Wel geef ik de Volkskrant in deze ongelijk.