The Killers - Sam's Town (2006)

Dit is echt zo´n album dat ik in eerste instantie voorbij laat gaan. Mainstream-rock, en wat moet je in´s hemelsnaam verwachten van een groep die zich `The Killers´ noemt? Maar geleidelijk aan hoor je steeds weer een nummer en denk je ´verdorie, ook al weer goed´.

Een album ´dat je blijft opzetten´, of ´lekker voor in de auto´ las ik, en ook dát is waar. Ik verheug me helemaal om dit live te gaan zien (nog maar iets meer dan een maand besef ik nu ), want het lijkt me ook ideale festivalmuziek. Al met al denk ik dat we hier toch met een toekomstig standaardwerkje te maken hebben (met de verontschuldigingen aan de mensen die dat al lang wisten/vonden, en ik ken Hot Fuss ook al niet goed ).

Ik moest afgelopen weekend draaien op een feestje en toen ben ik begonnen met ´Enterlude´ (tekst!). Uiteraard met When You Were Young er achteraan. Dat is toch een geweldige start?

Dit album is voor mij een beetje het tegenovergestelde van Hot Fuss. Die klonk meteen heel sterk, maar begon ook even snel weer te vervelen. Wanneer ik Hot Fuss nu nog beluister, dan is het vooral voor de eerste vier à vijf tracks. De rest doet me nog bitter weinig.
Bij deze Sam's Town verging het me net omgekeerd. Na één keer luisteren had ik zelfs zin om 'm terug te dragen naar de bib. Maar elke keer groeide mijn appreciatie. Bij iedere luisterbeurt klonken bepaalde nummers weer wat briljanter. Nummers die mij eerst totaal niets deden, zoals Bling (die baslijn!) en Bones (die belletjes in het begin!), behoren nu tot mijn favorieten van het album.
Uiteindelijk kan ik niet veel anders zeggen dan dat Sam's Town een klein meesterwerk is. Een beleving, een vervoering van begin tot eind.

We hope you enjoyed your stay
Outside the sun is shining, seems like heaven ain’t far away
It’s good to have you with us
Even if it’s just for the day

Sam’s Town is een uitstekende opvolger van Hot Fuss. Ik schat dit album zelfs iets hoger in dan het debuut van The Killers. Het begint al met het titelnummer, waarmee het album knallend begint. Het titelnummer behoort met het meesterwerk (Read My Mind) tot mijn favoriete nummers op het album.

Naast deze twee nummers is er nog meer te genieten op dit album. Ook nummers als My List, When You Were Young en This River is Wild zijn zeer sterk. Met Bling en For Reasons Unknown heb ik weinig, al maken de laatste minuut van beide nummers veel goed.

De kritiek op deze plaat vind ik nogal misplaatst en kortzichtig. Met name als men een simpel nummer als Bones aanprijzen als beste nummer van het album (met uiteraard When You Were Young), wil dat in mijn ogen zeggen dat het album geen volwaardige kans heeft gehad. Bones is het zwakste nummer van het album, omdat het teveel leunt op het refrein. In vergelijking met Hot Fuss is de verdeling op dit album stukken beter (overigens iets wat met Day & Age weer volledig verleerd lijkt). Het is goed dat Brandon Flowers nu solo bezig is, aangezien ik verwacht dat The Killers knallend terug zullen komen met een album dat hopelijk de ingeslagen weg van Sam’s Town opvolgt.

Na een geweldig debuut gaan The Killers verder met Sam's Town. Ik heb het allemaal in een heel andere volgorde gehoord (begon met Day & Age - Sam's Town - Hot Fuss - Sawdust), als fan hoorde ik dus deze als tweede. Ook hier is het een sterk album met alleen maar goede nummers in mijn ogen. When You Were Young, This River Is Wild, Sam's Town, Bones, Read My Mind, For Reasons Unknown allemaal erg goed. Ik vond misschien WYWY toch nog de beste. Jammer vind ik wel dat het eerste stukje van Bling niet zo geweldig is maar het einde wel. Op de registratie van de Royal Albert Hall was dit juist een van de hoogtepunten. Dit kleine stukje kan het album niet zodanig omlaag brengen. Dus ook hier:

5*

Het debuutalbum van The Killers, "Hot Fuss", kende een fantastische eerste helft. Daarna zakte het toch enigszins weg, maar The Killers leverden toch een veelbelovend debuut af. "Sam's Town" is de altijd moeilijke tweede plaat en voldoet toch niet geheel aan de verwachtingen. Liedjes als de titeltrack, "Read My Mind" en "Uncle Johnny" zijn goede songs, maar het absolute hoogtepunt van "Sam's Town" is "When You Were Young". Geen enkel liedje op "Sam's Town" kan hier aan tippen. De andere liedjes zijn zeker niet slecht, maar soms vind ik de synthesizers gewoon te overheersend of domweg irritant. Over de gehele linie is "Sam's Town" zelfs wat consistenter dan "Hot Fuss", maar de hoogtepunten zijn schaarser. In mijn totaalbeoordeling scoren beide albums hetzelfde, maar gevoelsmatig grijp ik toch liever terug naar het debuut. "Sam's Town" bevat goede liedjes, maar er is duidelijk een echte uitschieter en blijft "When You Were Young" me dus bij. Na "Sam's Town" is de muziek van The Killers er nu niet bepaald beter op geworden in mijn beleving, en ben ik mijn interesse verloren. "Hot Fuss" en "Sam's Town" bieden gelukkig wel voldoende sterke punten om nog eens naar The Killers te luisteren.

Op 13/14-jarige leeftijd was dit één van de eerste albums die ik van voor tot achteren kende. Op aanraden van mijn vader, die dacht dat ik dit wel zou kunnen smaken omdat ik graag naar Kaiser Chiefs luisterde. Het is misschien een ietwat rare link, maar zo'n 7 jaar later, staat het album nog steeds in m'n top 10.

Opener "Sam's Town" is meteen een slag in het gezicht. "Why do you waste my time? Is the answer to the question on your mind". Een heerlijke meebruller, waarbij je Brandon Flowers meteen vergeeft dat hij af en toe wel eens (bewust?) uit de bocht gaat bij bepaalde noten.

In "Enterlude" toont Flowers meteen dat het ook kan zonder geschreeuw en synthesizers. Maar hetgeen ik hier toch vooral uit onthou is het aanstekelijke pianomelodietje. Het deuntje smeekt gewoon: "Probeer mij seffes eens na te spelen als ge ergens een piano ziet staan!"

"When You Where Young" is meteen terug het gaspedaal indrukken na een korte pauze. Vooral hoe het nummer even zweeft op enkel de synthesizers en Flowers' stem en daarna aanloopt naar de solo, maakt het nummer af.

"Bling (Confessions of a King)" was vroeger meestal het nummer dat ik oversloeg. Daar werden Flowers' stemgeluiden mij toch iets te veel van het goede. Maar tegenwoordig vind ik het nummer dan weer top om naar te luisteren.

"For Reasons Unknown" is een meezinger die daarbovenop nog een aanstekelijke gitaarpartij biedt. Geweldig, hoe het klinkt alsof Flowers door al zijn uithalen naar het einde van het nummer toe naar zelf naar adem moet happen.

"Read My Mind" is opnieuw een prachtige meezinger. Dit nummer is voor mij een soort van overgang tussen The Killers van "Sam's Town" en "Day & Age", vanwege de doordringende aanwezigheid van de synthesizers.

"Uncle Johnny" staat dan weer in schril contrast met het vorige nummer, door de gitaarrif die door het nummer scheurt. Het nummer geeft mij een beetje hetzelfde gevoel als "Andy, You're a Star". Maar dat kan natuurlijk ook door de plaats die het nummer heeft gekregen op de plaat.

Dit album staat vol met nummers die je lekker theatraal kan meezingen. "Bones" is daar zeker geen uitzondering op. Het is wel het enige nummer van de plaat dat ik zo stilaan wel wat beu gehoord ben. Misschien komt dat omdat het iets te happy klinkt.

"My List" vind ik een spannende aanloop naar nr. 10 op de plaat. Het dreigende begin dat uitmondt in, jawel, een theatrale Brandon Flowers.

"This River Is Wild" is één van de hoogtepunten van dit album. The Killers op hun allerbest. Opnieuw worden hier uithalen gedaan die niet hoeven onder te doen voor die uit de titeltrack. Maar het is vooral de combinatie met nr. 9 die dit nummer zo geweldig maakt.

Bijna afsluiten doen Flowers en zijn kompanen met "Why Do I Keep Counting?". En eerlijk? Dit nummer hadden ze er voor mij gerust af mogen laten. Niet per sé een slecht nummer, maar het steekt toch een beetje bleek af na "This River Is Wild".

Op het einde komt er dan zoals dat hoort bij een plaat met een interlude ook een "Exitlude". En daar is dat pianomelodietje weer, deze keer bijgestaan door de rest van de band. Het is net alsof de inwoners van Sam's Town je uitzwaaien en hopen dat je hun ooit nog eens komt bezoeken. En dat zal ik zeker nog regelmatig doen. I enjoyed my stay!

Beste album van de band, wat mij betreft. Vrijwel iedere track is een schot in de roos en alles balanceert knap op de grens van pop en rock. De zang van Brandon Flowers is hier en daar een beetje aan de theatrale kant en kan soms een beetje op de zenuwen werken, maar de liedjes zijn dermate aanstekelijk dat dit gelukkig niet echt een probleem vormt. Geen difficult second album-syndrome voor The Killers in ieder geval!